8759 resultaten.
Oude Boeken
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
471 Die, wat een groot geluk,
in dit moment en hier,
voor heel even maar,
stil ging staan.…
2021 spreekt...
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
471 Het was wonderlijk stil vannacht.
Stemmen van liefde spraken.
Laat ons mensen samen,
van donkere nachten,
lichte dagen maken.…
De drempel
netgedicht
5.0 met 26 stemmen
491 zachtjes is
alles uitgegaan
ook het licht
keek op de
klok waar hij stil
was blijven staan
stilte voelde
angstaanjagend
in donker zwart
zou ik de eerst
ontwakende zijn met
eenzaamheid pijn
op geheugen en
tast ben ik naar
buiten gegaan
zelfs de wind had
in vlagen stapjes
terug gedaan
zonder beweging
of ander teken van…
Liefde! Ik hou van jou III
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
474 Kunnen we stil laten voelen,
wie we ten diepste zijn.
Met tranen in onze open ogen,
kunnen we woordeloos zeggen.
Ik hou van ons leven liefde.
Aan de liefde zijn we trouw.
Liefde voor ons allemaal liefste.
Ik hou met hart en ziel van jou.…
Wintertuin
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
440 de wintertuin
laat mij haar ribben zien
de klankkast van de zomer
penselen veilig opgeborgen
voor het kleuren straks op
de eerste voorjaarsmorgen
de kleuren worden weer
gedroomd door elke vaste dromer
de vogels zijn nog stil
en oefenen hun kwieke deunen
om ooit weer al het fraais
in het voorjaar te ondersteunen
maar nu moeten ze nog…
Kleur bekennend
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
406 ballonnen werden
voort geblazen
door de lucht
niet lukraak
want ook de
wind had smaak
pushte de
zachte velletjes
die veel intiemer
met elkaar
omgingen dan de
snelle stuiters
die opvallend hard
hun laatste adem
kleur bekennend
uit bliezen
onder struiken
in de meest
luwe hoekjes
vonden anderen
langzaam hun
gerimpelde rust
stil…
Jezus als vrouw
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
432 het is een
laaiend vuur
met loeiend geknetter
van talloze
volzinnen die na
de gezette punten
een beangstigende
en bevreemdende
leegte presenteren
de warmte is
verdwenen het
zonlicht is verbrand
ook in de resten
van dit illuster vuur
slaat stil zijn laatste uur
komt grijnzend
dichterbij in
dodelijke kou
om ook jullie
te…
Droomhotel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
394 Er brandt altijd licht in de villa
met de zwarte luifels en in
de kamers van het achtergebouw
waar nooit iemand te zien is
De toeristen die er komen, moeten wel
een dekmantel zijn, het is een stil hotel
Soms wordt er piano gespeeld -
een heldere spanning in de nacht
De hele situatie doet me denken
aan handelingen die ik ken
van films en…
jij zeepkistte
netgedicht
5.0 met 64 stemmen
399 armen
het vertragen
door pols en hand
hoe beweging
in de ooghoek
verband legde
met het
instrument om
de partijen te
synchroniseren
in samen spelen
jij zeepkistte
met lengte en
reach het gareel
niets is voor jou
te veel om de
tsunami van
klanken in goede
banen te leiden
na het afslaan
van de laatste noot
is ook de triangel stil…
Hopperiaans
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
522 de blauwe nacht
zwijgzaam en stil
nachtuilen dier en
avondmens
een nachtelijk kantoor
je kunt niet
binnenkomen
er is geen deur
tankstation aan het
einde van een snelweg
het huis in de buurt
van de spoorweg
in de ochtendzon
zit zij op het bed
staart naar buiten
wat gebeurt er
als je alleen bent in
een stilgevallen stad…
Voor jou
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
937 Soms in het leven
gaat het even niet
dan zit alles tegen
onzeker, stil verdriet
verzonken in gedachten
een vlak en leeg gevoel
onrust diep van binnen
even zonder doel
Aan de hemel staat een zonnetje
zij verdrijft de kou
straalt haar warmste stralen
vandaag, speciaal voor jou
ze glimt haar mooiste lach
de hele dag lang
en drukt haar…
Het ree
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
537 We hielden stil. Het keek ons aan.
Het leek een korte eeuwigheid
te duren. Totdat een tak brak
of een blad viel.
En even plots was het verdwenen –
op vlugge, tere benen.
Alsof je uit een droom ontwaakt.
We fietsten zwijgend verder,
als door een wonder aangeraakt.…
Oud en nieuw, onvoltooid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
535 Sta eens stil en kijk weerom.
Laat wat eens was het heden verrijken.
Maak recht, wat was eens krom.
Schipper zijt gij van uw eigen boot.
Wandelaar van uw geboorte tot uw ... .…
Onzekere pubers
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
514 stil viel het
filosoferen
van het bos
met zijn kale
bevroren takken
geen geritsel van
opties en voorstellen
zelfs de onzekere
pubers waren
thuis gebleven om
maar even niet na
te denken over wie
of wat ze zijn of
mogelijk worden
waar je bij hoort
als alleenstaand
is de groep bereid
zich met jou te binden
ben jij bereid ook
over…
bij overlijden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
536 jlb
stil en gesloten
kan met lieve aandacht
worden ontsloten.
jlb
als t' einde nadert
hoop je op je kinderen
tot bij de overgang.
jlb
met zoveel plannen
heb je nog jaren nodig
om die waar te maken
jlb…
WERELD ZONDER DORPELS
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
664 We gaan de hoge drempel over
Wat is het doods en stil en kil
De tuin vertoont verwilderd lover
Gebaart dat hij zijn tuinman wil
Mijn ogen keuren muren, kasten
Niet alles zal een plaats verwerven
De meubels niet die prima pasten
De fotolijsten, olieverven
De secretaire, kamerplanten
De pop gehuld in klederdracht
En de collectie olifanten…
BETRAPT
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
721 ------------------------------
Ik was aan 't bellen met mijn verstopte liefde,
maar hoorde niet dat zij thuiskwam
ik kon na maanden eventjes
hardop lachen en
ze luisterde alles mee
Toen ik de deur opende,
die, van al jaren op slot,
vond ik haar met neergebogen hoofd,
stil te denken bij een stomende pan.…
Beslissing
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
689 Het is stil, ijzig koud,
de verte lonkt als de pot vol goud.
Achter de rug zucht het verleden,
zomaar alles in de tijd verdwenen.
Een stap naar voren,
de verlokking is schreeuwend te horen.
Kom, betreedt nu het ware paradijs,
echter het gezicht dat de andere kant op wijst.…
Alles komt in beweging
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
533 Uitgestrekt, mistig en nog stil
leunt de stad tegen de duinen
uitkijkend op het natte, groene achterland
ontdoet ze zich van haar nachtelijk vocht.
Slechts een vale bleke zon komt op
het mag nog geen dag heten
gedempt licht verdringt de grijze schemer
en doet de nacht vergeten.…
De zielen weten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
429 verborgen leed
laat geen tijd verstrijken
Laat een getal nietszeggend zijn
heelt wonden, niet de pijn
voor zij die weten
en proberen te vergeten
of in vergetelheid geraken
En dan wij, in tijd die wel verstrijkt
De onvoorstelbaarheid ons niet bereikt
in Godsnaam nooit
in Godsnaam nooit
Als we niets meer kunnen dan
eventjes vredig stil…
Jouw kleuren
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
467 Je zat stil,
zoals alleen muziek dat kan,
vol van wat niet klonk,
maar door merg trok als een strijker
langs een snaar die ik was.
En ik,
ik leerde mezelf als doek te voelen —
rekbaar, kwetsbaar,
klaar om nog eens
in jouw kleuren te verdwijnen.…
Tot de laatste zucht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
445 Daarom praat ik nog steeds met jou,
Maar jij antwoordt nooit,
Jouw stem is voor altijd stil,
Wordt door niemand meer gehoord.
Alleen mijn liefde, die duurt voort,
Draag ik mee in mijn hart,
Samen met mijn smart,
Tot mijn laatste ademzucht.…
Ach, sterven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
258 verkleumen of geluk hebben
en een plaats bemachtigen
om te slapen in de opvang
onder de honderdbeddendeken
met voor ieder een hoofdgat
lekker warm bij elkaar
Maar dan nog, vanochtend
werd mijn buurman niet wakker
bij de eerste, tweede en derde gong
Spartelend ging hij omhoog
bij het optrekken van de deken
Onder de balken hing hij stil…
God huilt ook wel eens...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
248 “Stil maar God.
het komt gerust wel goed.”
En dan zie ik wat een wonder
een vriendelijk woordje doet.
Want kijk, er breekt een glimlach door
de aarde rond, van oor tot oor.
God glimlacht weer, kijk maar omhoog.
Daar staat zijn regenboog.…
Het herriejong
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
407 Hem vermoorden, uitschelden
of de waarheid zeggen
zou het alleen maar erger maken
en ikzelf zou opgejaagd
worden, mijn lichaam
vernield en vergiftigd
Dus geef ik toe, tijdelijk
Met opgeheven hoofd
denken jij en ik ver genoeg
in de toekomst
om ons stil verzet
vol te houden
en stap voor stap
in een parallelle werkelijkheid
onze vrijheid…
Terugkeer
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
291 Ik zie in de verte, vol met
verdwenen herinneringen,
dromen brengen mij weerom
naar waar ik stil verlang.…
Gesloten wereld
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
315 Wijzend en schreeuwend
achter rolluiken zwart
de wereld gesloten
geen uitgang, geen start
mijn vinger die zoekt
naar een knopje van licht-
een flits, een begin
het dooft in mijn zicht
ik tast in het duister
mijn vinger wordt klein
verliest zich in muren
die nergens meer zijn
een knop die ooit licht was
blijft zwijgend en stil
alsof…
Het glas herinnert zich
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
401 Een brillenglas,
lang zoekgeraakt
lag plots weer
waar het haar
ooit had geraakt
geen aankondiging,
geen spoor
maar helder lag
het daar weer
voor
door krassen heen
door vallen en tijd
droeg het nog steeds
dezelfde helderheid
alsof wat kwijt was
nooit verdween
maar gewacht had
stil, ergens alleen
haar wereld viel weer…
licht en later
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
274 ik kus mijn zusje, klein en teer,
zij lacht en weet nog niets van “meer”,
geen tijd, geen dood, geen zwaar gewicht,
alleen het spelen met het licht
maar in dat licht sluipt stil een vraag:
wie ben ik straks, wie ben ik dan vandaag?
zal ik nog voelen, zien, bestaan,
of glijd ik naamloos ergens aan?…
Ik kan alles
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
239 Ik laat de zon opkomen als ik wil,
loop op vuur en op water
en leg al het verkeer stil.
Ik stelp het bloeden uit een wond,
verander zoet in zuur
en maak een vierkant rond.
Ik schrijf romans en gedichten,
teken en schilder in alle stijlen
en zal je zorgen verlichten.…