Alle inzendingen over verloren

6020 resultaten.

Sorteren op:

Binnenvuren

gedicht
2.7 met 258 stemmen aantal keer bekeken 160.208
Dit is het wat de schemering mij bracht verbijstering om de dag, haar korte duren het willen overdoen van verloren uren het willen tegenhouden van de nacht een laatste vogel zingt, en in zijn droeve toon hoor ik de weemoed van mijn eigen klacht: 'k heb niet geheeld wat ik te helen dacht ik was niet schitterend maar doodgewoon op wijsheid in…

herkenbaar voor de date

hartenkreet
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.361
uitpuilende buik een eendensnavel frisse reuk goedkope aftershave de baard van vier dronken dagen hangend kruis in afgezakte broek opmerkelijk de bedrevenheid in beurtlings knipperen beider ogen bij aanspraak der passerende freules amechtig hoestend en proestend snotneus groene pegels in wording schrijdend over dubbeldooiers in gedachten verloren…

opstijgen om te dalen

netgedicht
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.433
de rand op de top wachtte op mij dat voelde zo aan geen weg terug naar de grens van 't leven de afgrond, waar het water stotend bruiste gedagzeggend tegen wie ook, kom maar spring maar daar op die plek, kijkend omlaag sprak ik de schepper aan ik schreeuwde het was mijn verloren kind ik krijste, het was de oude man in mij, en…

engellicht

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.054
Die vrouw, haar lijf, je verloor je verstand. Je slikte pillen, je geest was dood. Wie kijkt er nu om, naar iemand in de goot. Zie daar was een engel met vleugels licht en pracht. Het trok je omhoog uit je graf, niemand had dat verwacht. Die vrouw ben je nu vergeten, zou ze het ooit weten. Laten we nu drinken en vrolijk zijn.…

De historische werkelijkheid

gedicht
2.7 met 23 stemmen aantal keer bekeken 12.929
Of dit: men leefde gebogen over akkers en houtvuren, verloor de kiezen jong, de kinderen jong, geleund op gereedschap met stelen loerde men met van tandpijn scheefgetrokken smoelen naar alles wat anders was (reizigers, mooie vrouwen). Soms werd een hooivork in het onrustbarende gestoken.…

Overgave

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.590
Nu mijn zoektocht ten einde loopt sta ik stil en verloren als aardling in deze nacht zonder einde Verwonderd toch in bange verwachting richt ik mijn ogen naar de hemel waar in het nachtzwartfluweel sereen flonkerende sterren mij toefluisteren wees niet bevreesd nu het einde van uw wil nadert.…

Troosten

netgedicht
4.5 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.381
kijkt hulpeloos en kouder dan ik voor jou wil zijn emoties mee willen voelen doet mijn hersens krampend woelen toch blijft niet jou zijn mij beperken voor mijn gevoel met grove vlerken omarm ik je vol goed bedoelen maar blijf je bergen in mijn armen laat me jou liefdevol verwarmen ik voel maar huil niet met je mee als ik mijzelf verloor…

Als hoog moet

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.213
Hij schat het pad dat voor hem ligt in als klimop en richt zijn blik met vastberadenheid naar voren voetje voor voetje volgt hij eeuwenoude sporen die leiden naar het wijde zicht vanaf de top zijn wens om daar te komen stuwt hem hogerop van rust of stijgen met beleid wil hij niets horen de stenen die hem storen tuimelen verloren waar luide…

Lamentatie aan de Meester van het heelal

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 852
Oh Heer van het universum, hier spreekt een van Abrahams verloren zonen. Onzeker of ik hier goed aan doe, want het steekt dat U zo ver weg van ons bent gaan wonen toen in Nazi-ovens ons licht doofde. Weer staan Israels kinderen onder vuur, blijft U nu weer aan de veilige kant?…

de natuur

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 903
Het licht is gekomen de donkerheid verdween je kunt zien en loopt niet meer verloren. Je ziet de natuur, de bomen het bos de slootjes de struiken de prachtige heide. Ruik al die geuren de planten het mos en geniet van de rust die hen ons bereiden. Bezin jezelf mens en geniet ieder uur maar probeer er vooral van te leren.…
Th.Timmermans18 september 2006Lees meer >

Wezenlijk geluk

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 625
Leegte gevormd in het dagelijks patroon Routinematig sleep je door de onveranderende dag Gevoelens spelen al lang niet meer de boventoon Je werkgever betaalt je voor zijn beslag Niemand waarschuwde het verloren kind voor dit hard gelag Vooruitstrevende toekomstplannen betalen geen loon Ik bepaal mijn eigen lot is slechts spot en hoon Het werd…

kindsoldaat

netgedicht
4.4 met 27 stemmen aantal keer bekeken 1.277
Van binnen leeg en koud bevroren, waar moed iets fatalistisch heeft waar dromen lang al zijn verloren en met kogels zijn doorzeefd Karaktertrekken uitgewist, als sporen na een regenbui Een radertje in een machine niets op zichzelf, direct vervangbaar, een leven dat vergiftigd wegtikt, explosief, niets te verliezen, radeloos, een hoopje mens…

Een hand

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 660
Verlorenheid was wat ik voelde. Eenzaamheid en diep verdriet. Alsof verlatenheid door mij woelde, een oog die geen toekomst ziet. Een pijn die kliefde mijn hart. Mijn handen met boeien gebonden. Mijn hoofd bonzend van smart. Zo had ik nergens rust gevonden. Geen mens die zag ’t lijden. Geen mens die dit begrijpen kon.…

Dag en Nacht

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 623
De nacht strijdt met het ochtend gloren zonder dat ze ooit nog won, ook dit keer heeft ze al verloren want aan de kim is reeds de zon. Het licht trekt langzaam over velden waar zich nu nog dauw bevindt en tjilpende vogels, zij vermelden dat een nieuwe dag begint.…

Verdwaald in tijd...

hartenkreet
4.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.222
midden in de wereld stond De liefde en passie liet zij samensmelten als vuur en haar vrouwzijn tot diep in haar ziel verstond In een helder moment praat zij zacht en ziet zij de wereld vanuit een ander licht Voor heel even verschijnt er een glimlach op haar rimpelig zichtbaar oude gezicht De wereld om haar heen vervaagd en voelt zich verloren…

Mens zonder naam

netgedicht
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 494
Een vreemdeling werd kaal geboren, de huid en broek zaten hem te wijd, de riem te strak, het gewei van corruptie stak tussen beide oren, liep voorop in een verloren strijd, achtervolgde de balans van alle ongeboren stemmen, die de wereld in bezit namen, dat kon de gedachten niet remmen, respect is niet te temmen, gevat in het eelt…
pama22 augustus 2009Lees meer >

Sta op mijn lief...

hartenkreet
4.5 met 47 stemmen aantal keer bekeken 1.550
Laat mij de verloren momenten opzoeken in de stilte van de nacht wanneer het licht de duisternis mijdt. Laat mij tintelende golven gaan beroeren wanneer de prikkeling der zinnen vederlicht de dans der minnespelen laat beginnen.…
Katty15 november 2009Lees meer >

Dag en Nacht

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 542
De nacht strijdt met het ochtendgloren zonder dat zij ooit nog won, ook dit keer heeft ze al verloren want aan de kim is reeds de zon. Het licht trekt langzaam over velden waar zich nu nog dauw bevindt en tjilpende vogels,zij vermelden dat een een nieuwe dag begint.…
H.J.Breuren26 november 2009Lees meer >

Advent

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 989
Advent, tijd van geloven en hopen Gods beloften zullen worden vervuld Aan een wereld, verloren in schuld De hemelpoort gaat wagenwijd open. Advent, wachten op het grote wonder Dat straks op deez’ aard gebeuren zal Tot heil en vree, voor ’t groot heelal Oh, Vredevorst, dank voor dit wonder.…
Fedde Nicolai26 november 2009Lees meer >

Kom

gedicht
3.7 met 21 stemmen aantal keer bekeken 10.036
De eerste regel ging verloren in mist boven de weg, rook- slinger door het land. Vuurslag, geweld van vallen. Ontelbaar maal toeval, gestapeld wegwijzer naar meer, verder, altijd dezelfde afval van stenen en verzen. Wie de weg volgt, over puin klimt groeit met de berg bij elke stap.…

Ondersteboven

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 537
Zwetende voeten, dansende druppels van kruis tot appelkruin en kruimels in de schoot verloren. Want voor mensen die graag ondersteboven top en dal verhaspelen is een berg een plas die als emmer een prima pak verpesten kan. Daar hangt de man.…

God is buitenkerkelijk

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 589
mens blijven ze voor God spelen bepalen met kracht de liturgie van macht exclusief voor heren zij slaan de maat met dissonanten systeembeheerders vol celebranten die niet willen horen hoe we willen bidden hoe we willen zingen niet begrijpen hoe we willen vrijen hoe we willen spreken al die pastores, paters bisschoppen heiligen verloren…

Als voetstappen

hartenkreet
3.3 met 11 stemmen aantal keer bekeken 748
verjagen en de sterren bijeen schaarde als zomergolven over het witte strand liet schuimen en ik het struinen naar sprokkelwoorden staakte de langdradige zinnen in zeewier wikkelde te drogen en te verbleken neerlegde wanneer de zon aan de hemel rees en oesters loom open gaapten opdat jij zag hoe ik jou zocht ergens op een verloren…
Claire10 april 2010Lees meer >

ver van mij

netgedicht
4.4 met 18 stemmen aantal keer bekeken 674
mijn masker nam ik af toen ik voor jou viel maar jij kwam te dichtbij en kraste koude winterwoorden op de ramen van mijn ziel ik dacht toen dat die woorden voor altijd bij mij hoorden en leefde lange tijd in de echo achter die leugen als bevroren maar niet alles ging verloren in die kilte want nog steeds kan ik de warmte van…

- Flyers-

netgedicht
4.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 523
Dronken vliegen woorden weg dragen zwevend de titel van de provincie kostbaarheden van het kunstmuseeum verzamelbaar, en toegankelijk voor iedereen het drukwerk op efficiënte en professionele wijze een echte bedrukte flyer op kwalitatief papier, topkwaliteit tegen een scherpe prijs, een betaalbare gedrukte compositie ...de verloren…

Sterrenlicht in water

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 544
Ondergoed van bloemenpracht en verlangen naar inwendig vandalisme in vermoeid bloed De draaiende beweging komt nu tot uiting in verloren pirouetten In ogen die kolken van verliefdheid Een opeenhoping van verlichtingsleed zwevend door de dood naar vernieuwing…

stil leven

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 528
's nachts weet ze waar ze is ze komt vanzelf thuis in het donker valt ze vloeibaar samen met tijd en ruimte de locaties plakt ze naadloos aan elkaar in een eeuwenoude, holle ruimte vallen trage waterdruppels in het water ziet ze het verloren kind dat niet weet waar het hoort de kleine mond zal niet spreken ze grijpt in het water naar…
j.bakx1 augustus 2010Lees meer >

IM Mezelf

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 687
Oren plakken aan mijn wangen vangen verloren geluiden zonder toon. In mijn mond een ranzige smaak van zuur geworden papillen en tonsillen. De fiere neus ben ik helaas kwijt er rest slechts een schotje tussen gaten. Mijn voeten zitten vol schimmels en mijn knieën kraken op slot.…

- Als ik de stille dag benader -

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 716
persoonlijkheidsverandering, die zich potentieel verveelde, hartritmestoornissen die mij ooit vertelden van hoe een mens het telkens overleeft die dolgelukkig geraakt zijn kan als hij zo onverstandig ongelukkig is, om op een heuveltop onder bomen te gaan schuilen diep getroffen ten opzichte van het inslagpunt, de mens, die zijn hoofd en hart, ja trots is verloren…
Sabrina Bielac27 september 2010Lees meer >

Mijn hart klopt hoorbaar...

poëzie
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.353
Mijn hart klopt hoorbaar in de zwarte toren, boven de straten en haar dof gerucht, en 't hijgt in zwenkende en geknotte vlucht en klaagt in klamme duisternis verloren... Mijn harte weeklaagt in de zwarte toren, al zijne smarten in de jammerlucht uitwenend in een lange stervenszucht, en weer tot nieuwe jammerklacht herboren. Hoor!…