Alle inzendingen over aarde/water/wind

27292 resultaten.

Sorteren op:

foto

netgedicht
4.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.221
.- de vissen springen achter je op uit de fontein als twee handen uit het water, dan, nog ben ik net op tijd om ze te fotograferen, en jij loopt warm door het beeld heen, met stijlvolle tred over het zand, schoenen in je hand, de wind in je haar en je lacht met twee zonnen in je ogen, ik laat je stil staan en in mijn geheugen glijden…

Verlaten

netgedicht
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 723
De regen breekt je laatste weerstand en je staakt het rennen, door moedeloosheid overmand laat je het water in je haar in je kleren trekken.…
c. paris15 augustus 2010Lees meer >

I'm singing in the rain

netgedicht
3.7 met 13 stemmen aantal keer bekeken 805
I’m singing in the rain, zoemt zachtjes door me heen als ik blij als een klein kind de regen en de wind, in mijn gezicht voel, de elementen trotseer bij dit heerlijke weer.…
An Terlouw29 augustus 2010Lees meer >

een dag, zomaar zachter

netgedicht
4.0 met 15 stemmen aantal keer bekeken 808
vandaag wil de dag zich niet vertalen zelfs de wind lijkt niet te ademen ik wandel verder probeer de kleuren te begrijpen en hoe het kan dat ik besta nu wanneer het leven zich afkeert van toeval, de ronde van het najaar zich rijpt tot anker niets het tegenovergestelde staande kan houden en daardoor, even vreemd, een reden geeft tot verlangen…

REÏNCARNATIE

hartenkreet
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 714
zon geselt mijn blote schouders zwepen knallen, galeien klieven het water zo varen de eeuwen voort in mijn bestaan geven leven aan de geest der tijden waarvan deeltjes de opbouw vervolmaken…
Hans Uding11 november 2010Lees meer >

Bloemen in het veld

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 750
Morgen schemer door de ramen, briesje wind over het water, Bloemen in het veld. Bloemen in het veld waarin ik wil liggen met jou, waar wij samen genieten van de schoonheid om ons heen. Waar wij de stilte vullen met onze hartslag, en de bomen ons beantwoorden. Waar wij tot in de wijde verte alleen zijn.…

Zang van de zee

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 600
De bries heeft z'n onschuld afgelegd spant openlijk samen met brokken donder schrijft met samengebalde nevels een zwartboek voor kust en scheepsvolk zoals de verduisterde sterren drijven veilige havens verder uiteen hoe de steven ook radeloos rondtast raakt slecht eindeloos water wind jaagt vragen tomeloos verder onbereikbaar voor antwoorden…
Kees Keizer2 december 2013Lees meer >

Mijn Lief (afscheid)

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.560
Het water stroomt langs dezelfde weg De wind, ze waait als tevoren. Maar mijn hart klopt anders De dood een bitter woord. Je bent niet meer hier, maar voor mij leef je voort.…

Nachtwandeling

netgedicht
5.0 met 13 stemmen aantal keer bekeken 734
Ze laat me uit In het holst van de nacht Kwispelt het pad dat we lopen Familie gans glijdt over het water Onder een hemel van tinten donkergrijs Een nieuwe maan die nergens te zien is Wolken tekenen zich af op een reis Naar waar de wind ze waait Langs het pad is een nieuwe boom geplant Als teken van nieuw leven In een winter die als…

Troost

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 752
Kind van mijn bloed zoek genezing en herstel In vrijheid die gebonden is aan de bootsman En zijn woord " Hij zegt " Ik ben de opstanding En het leven; bij deze bron dit heldere water Vind mijn nageslacht elkaar steeds weer terug Zachte wind verjaagt de donderende wolken Als het voelt alsof je onder deze angst en pijn Bedolven bent " zegt…

libel

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 446
met ogen in het facet vliegt spiedend de libel van nergens naar ergens in paringsrad tandemend onderwijl de wind stormend balts hij vliesvleugelend van zijn liefde de legboor tezamen zo tevreden en voldaan smikkelen zij het nectar van de liefde terwijl van bloem naar bloem zij met stuifmeel die verspreiden…

een weg terug

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 687
voetenpad smalle weg zonder geweld waar van mond tot mond een woord zijn weg nog vindt door je tanden en je tong gegeven aan de wind langzame rust leeft langer in mijn geest, het schaap loopt met me mee van pad tot pad op letters die jij leest…
willem jacobs20 augustus 2017Lees meer >

geluidloos

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 566
ik lig stil op een kier het wieken van de molen 't rad voor d'ogen zal ik een beek aanleggen in de tuin kabbelend komend van hogerop een gestage aanvoer van vers zuiver water…

Waaiers

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3.774
De schuifwanden tussen het terras en het vertrek zijn gesloten binnen laat een waaierverkoper zijn koopwaar zien aan een verzamelaar vanuit een ander vertrek komen de geluiden van serviesgoed en bestek en van het water dat door de waterleiding stroomt maar hier zijn de geluiden van de waaiers als de verzamelaar ze openvouwt, en als hij ze beweegt…
Martin Reints30 november 2017Lees meer >

Mantel?

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 662
Ik ween niet over wat verloren is, nu haar transparante adem op de golven van de winden rust, oprijst naast de leeuwerik in een eindeloze klim naar dat ene streepje licht, stipje op de horizon onttrokken aan de duisternis, waarop ik ben gefixeerd een tijdloze lampion een aubade op de toekomst zoals die zou moeten zijn, een…
Pama22 november 2018Lees meer >

boegbeeld

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 494
beneden de oneindige ruimte schreien ontelbare wolken het doorschijnend maanlicht dat zich laat leiden door stromen emoties zonder enig grondbeginsel het eenvoudige van gisteren waar een late wind van de vier gewesten zich nu bevindt profiteert van mijn machteloze woordenbrij die zich tracht te uiten met tekens die ondefinieerbaar delen met…
elze20 augustus 2019Lees meer >

Ik steek een storm op

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 369
stoelen van de terrassen sla deuren en waai stof als een nacht door de stad Tuien en spijlen klapperen een hond jankt en een poes loert naar de baarzen in het water van de haven, wild van mijn opstandige gedachten die zich toch maar neerleggen tussen de slakken op mijn mat…
Zywa29 september 2019Lees meer >

Winter in stad (Groningen)

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 502
Als ik vol verbazing op mijn kalender kijk, waarop ik zie dat het echt hartje winter is, krijgt mijn lentegevoel dus meteen ongelijk, toch voelt alleen de harde wind soms wat fris. Maar nergens ook wat sneeuw of ijs te bekennen, in de parken hebben de bomen al knoppen.…

nergens staat tijd zo stil

gedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.528
de koelte van aardewerken borden amper onder water zie ik amfibieën copuleren het beweeg van vluchtig samenzijn nog maar eens gerepeteerd voordat alleen weer roerloos in een grot een hol of schuilend onder wortels van een boom het vuur van binnen dooft --------------------------- uit: schokbos (2020)…

ODE AAN DE LIEFDE

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.325
Een zwoele wind streelt zacht de haren. Heerlijk gevoel, moed vergaren. Het mooiste liefdeslied klinkt door de ruisende bomen. Toont de weg om terug in balans te komen. Troosteloze gedachten, diepe zucht. Drijven voorbij als donkere wolken in de lucht. Spiegelbeeld in het water. Mooie herinneringen vergaren voor later.…
Amanzimtoti13 februari 2025Lees meer >

De Zuchten van de Tijd

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 349
In het heldere, stille water van de beken, met de wilgen als waakzame hoeders, wordt hier de geschiedenis bewaard — voor altijd, tot het einde der dagen.…

Zij, de machines

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 158
Hij zag het water, rook de aarde, voelde de koelte van de wind die vanuit het woud der sparren naar hem toe kwam als een kind. Met zulke eenvoudige woorden zette hij zijn eerste schreden op de groene-zeep-baan der poëzie, vijf Venuscycli geleden.…

LXXIV

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 628
Wees maar gerustgesteld Dood ben ik wormenvoer Aarde krijgt aarde Dat boeit me geen zier Wat blijft bewaard is dit Appreciatievers Ik blijf de jouwe En dàt lees je híer…

Bewoonbaar

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 455
Hij heeft de aarde bewoonbaar gemaakt Wij hebben onze woning gekocht, gehuurd Misschien met lotgenoten bij nacht en ontij, gekraakt? Onze aarde er bewoonbaarder van geworden?…

De vliegenzwam

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 12
Wat het blad verzamelde, deelt de boom; de zwam brengt water uit de aarde mee. Zo groeit er onder onze haastige voeten een stille uitwisseling tussen twee. Boven hen dwarrelen bladeren neer, de grond geurt van wat vergaat. In het donker tussen wortels en draden, voeden zij wat straks weer groeien mag.…

[ Het meer stroomt over ]

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 824
Het meer stroomt over, er is veel te veel water – om zelf te houden.…
Zywa29 september 2020Lees meer >

Bedrijfslichaam

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 265
Wat ergens een collega om niet te blijven steken in dilemmas nodig heeft gevraagd of opgemerkt door een ander, regelt het grote hart dat ons voedt in de symbiose van mens en aarde, de samenwerking van bedrijven in de wereld - onze Ubuntu, gericht op ons voortbestaan en een goed leven voor onze kleinkinderen zonder piraterij en kolonialisme…
Zywa27 januari 2026Lees meer >

Chrysanten

gedicht
3.4 met 42 stemmen aantal keer bekeken 13.370
De chrysanten, die in de vaas op de tafel bij het raam staan: dat zijn niet de chrysanten die bij het raam op de tafel in de vaas staan De wind die je zo hindert en je haar door de war maakt, dat is de wind die je haar verwart; het is de wind waardoor je niet meer gehinderd wilt worden als je haar in de war is. ----------------…
Hans Faverey19 november 2022Lees meer >

Omarmen

hartenkreet
4.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.413
Dromend voelt de wind als een ijzige kou, eens blies je de wind en zei: ik hou van jou, je armen om me heen tegen de liefdeskou, mij aanstaren en verwarmen met ogen staalblauw, de wind...soms die streling om te verwarmen, in mijn slaap kan ik je tenminste omarmen…
Marcel25 februari 2008Lees meer >