4810 resultaten.
Bestemming
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.133 mijn hart gesloten
Mijn ogen dwalen naar boven, want er wordt gefloten
Met kraaloogjes en een donzig zachte verpakking fladdert en dwarrelt een vogeltje sierlijk om mij heen
Even wordt het zonnestraaltje tegengehouden dat in mijn gezicht scheen
Plotseling verschijnt de zon weer in volle gloren; warmte overspoelt mijn hart en doordrenkt mijn geest…
PAPARAZZI
hartenkreet
4.0 met 15 stemmen
1.686 Al de beweringen, al die
geruchten, komen uit het brein van een verwrongen
geest. Het is iemand die de verkeerde dingen leest,
of gelooft, of zomaar iets vreselijks bedenkt.
Terwijl mijn enige ondeugd is…. het zingen
van het levenslied voor mezelf, mijn fans
de tv en voor de centen.…
Als een cirkel sluit
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
928 natuurlijke
hoop naar straks
doch past in de naïeve
verwachting naar morgen
ook wel toekomst genaamd
in mij bloeien de gladiolen
om de beurt naar kleur en klank
en wuiven met lichte zuchten
over het tere verlichte groene gras
vol ook van jong vuur en vluchtige as
als dan een stem roept
naargelang die ik ben
en de zure muren
die mijn geest…
Eenzaamheid is armoede
poëzie
4.2 met 4 stemmen
4.680 Wat baat het dat uw geest zo wijs is en geleerd
en dat de wereld u daarom bewonderend eert,
dat u onsterfelijk wordt, befaamd door nobel bloed,
wanneer u in uw bed 's nachts eenzaam slapen moet?
Ik wens geen groter schat dan mijn lief in mijn arm,
met haar beleef ik vreugd, naast haar slaap 'k zoet en warm.…
Seksbom
hartenkreet
4.0 met 11 stemmen
4.867 O, vrouw, ontplof bij mij, heel dicht bij mij, laat
je helemaal gaan, doe wat je wilt, ongeremd, totaal,
geniet compleet van mijn lichaam en geest, hou je
nergens in, want dat is de kern van een ontploffende
bom, die is niet te keren, spat volledig uit elkaar,
richt naast de schade ook heel wat bevrijding aan,
verwoest de oude, ingehouden, timide…
HET KOELTJE
poëzie
2.8 met 6 stemmen
1.548 een geest is 't, die me omvademt,
Die mij lieflijk tegenademt!
Ik herken U, Englenbode!
In dit koeltje, dierbre Dode!…
Wat de heerser van het universum vermag
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
636 (Als het leven niet meer geneest)
Op het kronkelige pad van het gezond verstand
liggen segmenten gestrooid tussen doornen en netels
tussen het kiemende ontwaken met een open geest
en de lichtheid van het bestaan die in het hart zetelt
Met het innerlijk oog gericht op waakzaam dromen
over fragmenten vervaagd door wat niet geneest
in weerwil…
Draaikolk der illusie's.
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
792 De kracht van liefde oneindig zalig voelen,
in mezelf, voor mezelf en naar anderen toe,
waar zoveel mensen wanhopig blijven naar zoeken,
niet zien, waar hun geest het laat wegspoelen.…
2013
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
573 en de lonen die gaan dalen
nou ja behalve aan de top
ja die gaan zich heus niet schamen
die doen er zelfs een schepje boven op
bijna niets meer om te lachen
het is een groot tranendal
toch gaan miljoenen weer de lucht in
en dat voor die ene knal
met pensioen dat wordt straks tachtig
en op zich vind ik dat raar
zou ik dan nog fit van geest…
Katinka’s teloorgang
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
823 pit door 't binnen en het buitenland
Naar de Karpaten of de bollen en het Scheveningse strand
Ze had haar zaakjes voor elkaar en steeds haar campertje aan kant
't Was in een zwoele zomernacht en ook nog volle maan
Dat zij langs de A zeventien die kanjer van een knul zag staan
Zij gaf een lift en hij bood haar een hemels lijntje aan
Haar geest…
DE RING VAN GYGES
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
471 Door botstukken omgeven een bemodderd reliqui
de hand van een ketterse bisschop tot vluchten gedreven
door zijn drie overige leden geholpen met zijn voet
tastend naar zijn beringde hand op de vloer beroerend de bol van de steen uitstuwend een verblindende wolk in het
gezicht van de beul
Zijn lichaam onzichtbaar in de mist van Gyges
zijn geest…
Stil is de nacht.
poëzie
3.8 met 5 stemmen
2.685 Dat dromen ook is dierbaar aan de geest.
In dromen slechts bestaat al 't zoet van 't leven,
Maar die zijn 't zoetst die ons de slaap kan geven,
Als 't hart gelooft, dat wakend hoopt maar vreest.
O droom gij zoet! en word niet wreed bedrogen,
Ontvlie 't geluk u nimmer met de rust! -
Droom zoet en schoon van liefde en levenslust!…
Sibylla
poëzie
4.0 met 2 stemmen
926 O, als uw ziel van ‘t lichaam scheidt,
moog dan in ‘t licht, dat zij verspreidt,
mijn geest, vol vuurge tederheid,
lofzingend, juichend zweven!…
Mijn leven
poëzie
3.8 met 4 stemmen
2.190 Mijn kindsheid, jeugd en bloei, was éne reeks van plagen;
mijn verdre levenstijd, één ijdle handvol wind;
mijn ouderdom bezweek, bij hoop van beter dagen,
in pijniging van ’t hart die geest en merg verslindt.
Wat nu? De dood verbeid na levenslang verlangen!
Schenk’ hij me een stille koets bij ’t ingaan van de nacht!
Bevrijder, kom!…
HET KRUIS VAN JEZUS CHRISTUS.
poëzie
3.7 met 3 stemmen
2.510 Mijn geest, o wonder Kruis! gevoelt uw majesteit;
Maar beeft en siddert aan de grens der eindigheid,
En zinkt in 't niet terug. — Wat Engel op u staarde,
Geen Engel heeft 't geheim verklaard:
„God, God in 't vlees geopenbaard,
„En stervend voor het heil van een verloren aarde!"…
Ik ben mij en mij ben ik!
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
627 Het evenwicht dat de energie mij geeft
zorgt voor mijn geest.
Mijn immer warm hart draag ik met veel plezier
voor mijn kinderen en kleinkinderen.
Ik ben hun zonlicht bij donkere dagen,
de golfbreker, die alles stut.
Ik ben een mooie dag die stilletjes ontwaakt
terwijl de nacht zijn weg verder zet.
Mijn levensboek hou ik in ere.…
Gevangen in daverende stilte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
499 Maar haar emmer is vol, haar kamer stil,
ze draagt diepe rimpels en is bij lange na
nog niet gepensioneerd, zo jong oud van geest
op sommige dagen stomweg ietwat verweesd.
Hoge en sterke klanken komen op 't membraan
maar hoe spreek je verstomd een plotsdove aan.
De wereld zit echt vol mysteriën hoe klinkt leven.…
Op 't hoogste van de nacht
poëzie
4.0 met 1 stemmen
821 krieken
Des dageraads, wanneer de slaap die 't al verblindt,
Met Mankop om de kruin drijft op zijn vale wieken,
En d' ijdle dromen, door een fluisterende wind
Ten olm-boom uitgejaagd,
Door al de wereld vliegen,
Om al wat hersens draagt,
Met schaduw te bedriegen,
Met list te domplen in een treur- of vreugde-stroom,
Toen viel mijn geest…
Gebed
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
546 daar staat en niet onder
de hoede van de
Goede Herder door ‘t geloof
in het boek
des levens geschreven staat
Noch paal noch perk noch kerk
kan verhinderen Gods werk
O God de listige
vijand heeft zich opgesteld het zijn
Uw geheiligde kinderen die
Schuilen onder Uw vlerken
behoed ons Goede Herder stort over ons uw Heilige Geest…
Matthijs
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
492 Het copycatbeest is vannacht langs geweest
Het begon aan mijn lurven en hurken te trekken
Het begon uit z'n kieren en nieren te lekken
Het walmde, begon plots z'n
poot uit te strekken
Toen het zei 'ik val aan' gaf ik spontaan de geest
Het keek en het leek of het dacht dat ik lachte
Het leek of ik keek, maar dat was een gedachte
Mijn…
Goedlachse Reus.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
616 Het gegeven woord van Gerard is bindend, discreet en impliceert telkens goedertrouw
Ergens ben je mijn Engelbewaarder die geduldig en zo vergevingsgezind dagelijks mijn leven kleurt
Toeverlaat en steun in nood steeds tactvol aan boord, zaak die nog zelden gebeurt
Mag ik je nog vele fijne jaren toewensen tevreden en gezond naar lichaam en geest…
O nacht
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
515 Hoe heimelijk mijn geweten zich
ook keert tegen het nachtelijk
heenkomen van mijn gaan, schuifel
ik in het bedreven zijn als een
ontzielde Samaan ( 1 ) doch met het weten
van een berooide Brahmaan ( 3 ) die dan
tóch edel van geest tot de hoogste kaste behoort.…
Jouw licht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
543 En eens - als ‘t zo heeft mogen wezen - :
Gods Geest heeft je verstand verlicht.
Je ging bewust geloven en je
wandelt met Jezus in het licht!
Leef dan blijmoedig naar Zijn wensen
dat jij zichtbaar mooi werk verricht.
‘Ere zij God’ roepen de mensen,
dankzij het schijnen van jouw LICHT.…
zeventig jaren jong - van harte
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
576 vervlogen
een leven vol van liefde en van avontuur
van na de oorlog tot vandaag reisde jij
het spoor langs de haltes van jouw leven
in de vijftiger jaren was jij jong en jeugdig
zag jij Nederland zich hoopvol herbouwen
met vereende krachten werd toen ons land
in volle glorie en facetten weer opgebouwd
de zestiger jaren met protest en vrije geest…
Antigif
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
129 Een miniatuurmeer, opgevuld met plastic lelies
waar bijen op stukvliegen; een ware mitrailleur
waarvan de vonken uitstekend sprongen op hen,
geen spatscherm of slabbetje - zonder de redding
voor hun verloren geesten te halen: zij zijn Zen!…
Poseidons Odysseia
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
182 De terugkeer van Penelope's Odysseus
naar hun belaagd paleis op Ithaka
is voor eenieder die Nausikäa
niets zegt, noch zijn geheime gids Athena
verplichte kost
al was op een haar na
de held gebleven op Ogygia
het eiland waar hij als een tweede Zeus
viel voor de charmes van de nimf Calypso
en zeven jaar lang doorbracht in haar huis
waar…
Winter Revisited
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
984 verspreidt
We wachten zonder de behoefte eens na te bespreken
Het schrift is voor denkers het rijk van de leken
Slapend droom ik iedere baksteen van mijn wezen
Het schuim op het land is de klacht van de zee
Thematischer dan het geruis op TV,
en brozer dan de dood in de verhalen die we lezen
Bleek als ivoor op een slagveld in Windhoek,
waar de geesten…
De kunst der Poezij
poëzie
3.6 met 10 stemmen
3.619 Neen, geen verbeelding, dan ontstoken door 't gevoel,
Is dichtkunst; geen geweld van ijdel klankgejoel
Dat dondert, loeit en bromt, en oren doof doet suizen,
Geen vinding van 't vernuft, geen smaakloos letterpluizen,
Geen dweepzucht die de geest, in logge kou verstijfd,
Met gesels opzweept, en in duizling ommedrijft;
Neen, zacht, neen, teer…
Zomerwandeling
poëzie
3.2 met 4 stemmen
1.637 Verder door dringt de geest.
Ginds gewis, binnengereisd in 't blauw verschiet,
achter 't warm weemlend gestoei van aarde en lucht,
plukt men, van geurige twijg, de bloem van
zoete rust, zielevreê.
--------------------------
uit: Verzen (1900)…
Mijn Lief
netgedicht
4.6 met 22 stemmen
1.431 de geurende glooiende alpenwei
ze is om daar en nu hevig te zoenen
maar helaas het is nog niet voor mij
ze schreeuwt van boven op de berg
in kreetgeluid dwars door mijn merg
kom red mij schone ridder mijn
en ik beloof u gij zijt mijn
ze zit verscholen in een kelder
weggeplakt achter het stoffige behang
ze huilt kom mij redden kloeke geest…