7674 resultaten.
weerklank
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
499 is een gedachte lijfelijk
aanwezig in het lichaam
zoals een boom in de wei?…
Toveren
hartenkreet
4.9 met 45 stemmen
823 Met toverstok in de hand
Vlieg ik over stad en land
Op mijn trouwe bezemsteel
Maak ik plant en bomen heel
Vogels vliegen met me mee
Wijzen mij op haas en ree
Met een klein of grote wond
Kruid geneest het dier terstond
Paarden met een hinkebeen
Heel ik met een edelsteen
Mensen zullen mij nooit zien
Of met volle maan misschien…
Kopland.
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
831 Als Kopland zingt van zijn achterland,
van zijn bomen en nestwarme dieren
voel ik mij wel eens met hem verwant,
men ziet me slenteren langs droeve rivieren.
Of snuisteren in verlaten huizen dan
een oog dat valt op oud behangpapier,
gekruld door de tijd en vochtige kieren,
een muur die fluistert van kindervertier.…
Op weg naar Allerzielen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
545 Voor dankbaarheid is zeker nu de tijd gekomen,
er is zoveel gegeven, elke dag steeds weer;
de zon, de wolken en de hoge bomen,
en dromen en de vriendschap meer en meer.
De vrede die op zoveel plaatsen is bedreigd
maar hier nog wel een plaats heeft om te wonen.…
Sigaret
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
733 De sigaret slaat niet aan tot haar derde alcoholische benutting
Dan paft ze hem weg en maakt ze zich klaar om een nieuwe te bietsen
Ze is geen roker, maar ze snapt het genot
Dit is een euforische wending die de scherpe randjes doet slijten
De bladeren aan de bomen krijgen weer vorm,
gezichten gaan weer spreken,
en ze denkt “nu ben ik aan het…
Oude jas, nieuwe tijd
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
684 Als vissen konden praten
en bomen konden lopen
als mensen zouden zwijgen
dan hoor je vogels lachen
Als Onze Vader
die in de hemel zijt
op aarde terug zou keren
krijgt hij spijt van zijn schepping
Iemand valt van zijn geloof
een ander valt van zijn stoel
de stad is blind en doof
hoop raakt zoek in het gewoel
Niets is wat het lijkt…
Zwoele zomerdag
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
424 Het groen straalt me tegemoet,
Zonnetje zet alles in ’n gouden gloed,
Bomen laten hun blaadjes glanzen,
Briesje doet grashalmen dansen.
In d’sidderende hitte van de middag
Laat ’t briesje verstek gaan,
Zijn de natuur en ik geheel van slag,
Door ’n middagdutje verkwikt,
Doet d’avondschemering wondren,
Tot onweersdonder opschrikt.…
verwachtingen
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
392 met verwachtingen
kwam hij als laatstgeborene
in het gespreide bedje van falen
waar elke lichtstraal gebroken werd
voor het tot glas verworden kon
in opgeblazen zuchten
in de oververhitte luchtstromen
van verwoestende eenzijdigheid
van onvervalst valse hoop
afgetuigd met teleurstellingen
ging hij als eerst gestorvene
als gebundelde bom…
GRIEZELTOCHT
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
218 Talloze ogen
vol angstwekkende glanzen
loeren tussen de bomen.
Geweldige schrik!
De beproefde Olivier
tuimelt plotseling
in een diepe valkuil, ligt
wanhopig op de bodem.
Dan wordt hij gered
door een onbekend heerschap
met een enge bril.
Betekent dat verlossing
of nog meer onheilspellends?…
GROEIT BREDA 'S GROEN ?
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
1.440 Ergens aan de singels
ligt een omheind veld
waarin verstild verzonken
velerlei klanken schuilen
zuchten van hen die voor
het leger werden gekeurd
kreten van de krijgsoefening
enige bomen kijken
tevreden neer op
de geschoren bruine grond
die wacht op inzaaien
en spoedige beplanting
rijen bloemen langs het hek
laten al hun kleuren…
Omschrijving van mijn muze
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
877 Waar zij haar voetstap zet
groeien bloemen van goud,
bomen met bladeren van smaragd
haar mond ademt lauter rozengeur.
Haar zang is schoner dan vogelzang
Rond haar taile een gordel van zirkoon
haar ogen stralen de warmste stralen
heel haar wezen en karakter,
noemt haar naam….... LENTE!…
Mortuair
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
552 kunst
Ze doen je geen pijn, branden je niet af
Het continu naijveren uit afgunst
Zoals bij welzijn gebruikelijk was
Is over en hun voltooide bestaan
Een wijn die geen lauwerkrans meer behoeft
Een honing door imker en bij beproefd
Die men in korven en kelders doet opslaan
Zo oorbaar als op vaas gezette rozen
Zo elders als onresponsieve bomen…
Hoop
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
269 Mocht toch mijn ziel het wachten dragen
en weten dat er straks weer zon en licht
zal zijn en oeverloos verlangen
en dat er appels aan de boom gaan hangen.
Durf wachten, vragen, zoeken en vertrouwen
en wijsheid vinden die geneest
van al te klein geloof, wacht op de Geest
die nieuw maakt, vrede brengt en troost.…
fotosynthetische praaldans
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
211 Ik heb nooit begrepen waarom
een watermolen geen wieken heeft
want dan zou het de wind
een handje kunnen helpen
om de bladeren van bomen te laten ratelen
waar ik dan bij wegdromen kan
met mijn voetjes bungelend in de beek
die op zijn beurt in gang gehouden wordt
door het draaien van het rad
dat meelift op de wind
zodat het water gezwind langs…
uit de struiken
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
211 Hij liet de landschappen
aan zich voorbijtrekken
terwijl meereizende seizoenen
-op vleugels zonder einde-
wiegden in uiterste regionen
van zijn zichtlijnen
Hij zag er geen heil meer in
om zijn benen verder te strekken
ondanks waarschuwingen dat de boom
-waaronder hij verbleef- wegkwijnde
zwiepte in verbeten stormen
uit vergleden tijden…
Zonsverduistering
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
142 Zonsverduistering 12 augustus 2026
De vogels zochten een rustplaats hoog in de bomen.
Op klaarlichte dag werd het onheilspellend donker.
Anders dan bij naderend onweer.
Een serene rust viel over de velden, alsof de wereld even haar adem inhield.
Het is lang geleden dat ik voor het eerst een totale zonsverduistering zag.…
Het onverwachte Stil
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
134 Wat maakt ze af van
wat niet meer bestaat,
als tijd zich stilletjes
uit haar handen laat
ze zoekt geen antwoord
geen verzoenend woord,
alleen wat nog in haar
lichaam voortspookt en boort
soms loopt de middag
dwars door het verleden heen,
een boom werpt schaduw
op een plek waar nooit iets scheen
de wereld houdt zich vreemd
genoeg…
Het onverwachte Stil
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
203 Wat maakt ze af van
wat niet meer bestaat,
als tijd zich stilletjes
uit haar handen laat
ze zoekt geen antwoord
geen verzoenend woord,
alleen wat nog in haar
lichaam voortspookt en boort
soms loopt de middag
dwars door het verleden heen,
een boom werpt schaduw
op een plek waar nooit iets scheen
de wereld houdt zich vreemd
genoeg niet…
Stilte op de kade
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
8 In de hoek hangt een net van stof
dat al jaren niemand weghaalt
achter het hek ligt de stad
al een eeuw leeg
geluid plakt aan de stenen
bomen staan er hard en wit
je hoort niks dan je eigen stap
op het natte asfalt
ik was dertien
in de vroege herfst
bij oma op een kamertje
en wachtte op wat niet kwam
de kade zet een vast gezicht op…
Een Veer
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
25 Het stille van het leven
De blaadjes van de boom
De verkleuring en het vallen
Het naaien van de zoom
De terugkeer van de vogels
De schelpen op het strand
Het maken en het delen
De lijntjes op mijn hand
Een bootje op de horizon
De aankomst van een storm
Het verre van een ander land
De kleuren en de vorm
De droom tijdens het slapen…
Op 't kerkhof waar de naakte bomen rijzen
poëzie
4.8 met 5 stemmen
1.246 Op 't kerkhof waar de naakte bomen rijzen
Met zwarte nesten in verwarde twijgen
Kwam regen op verdorde halmen zijgen,
Toen woudt ge een dierbaar graf mij zwijgend wijzen.…
Een Majeboom*
poëzie
4.2 met 5 stemmen
3.830 En indien Thalia'* haer sinnen
Eens tot trouwen zet, sult ghij
Elleck sitten aen een zij.
-------------
* = Meiboom: groene boom of tak rond 1 mei versierd voor iemands huis geplant (vooral van een geliefde) als eerbetoon.…
bewolking
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.316 de wereld leek zo anders
ik zag ontelbare ivoren torens
die ondanks hun prachtige architectuur
uitblonken in eenvormige ontoegankelijkheid
in een smalle straat stond een man
hij lachte als een boer die kiespijn heeft
hij spande het paard achter de wagen
en stroopte zucntend zijn mouwen op
ik wilde naar bos dat ik niet vinden kon
de bomen…
Smoor verliefd
hartenkreet
2.5 met 8 stemmen
2.199 Glurend door de takken van de bomen
zie ik je staan
Mijn ogen laten jou niet meer los,
nog een paar meter.
Alsjeblieft,...ga niet weg,
ik kom eraan.…
Herfstwee.
poëzie
5.0 met 1 stemmen
3.714 In reke,
langs de beke,
en lijk bijeengevlucht,
vol schamelheid en schaamte,
geraamte bij geraamte,
de bomen in de schemerlucht.
Hoog rijzen ze in hun rildheid,
die reuzen, bronzig-bruin,
en steken, vol gestildheid,
lijk stommen, kruin bij kruin.…
Beaufort
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
541 , thuis hoor je binten kraken
Bij 11 gaan als het tegenzit er heel wat bomen aan
En 12 de laatste van de rij die draagt de naam ~ORKAAN~
En als die over ’t land heen raast, dan is ’t niet om te schamen
Wanneer je even tot Hem bidt: ~Toe blijf bij mij Heer, Amen…
Een bos van dorens
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
536 Soms zie je door de bomen het bos niet meer
Je heb zo veel problemen dat je geen uitweg meer ziet
Je armen en benen zijn vast geketend je wilt vooruit maar het lukt je niet
Je ziet geen hand meer voor ogen... je bent omringd door duisternis
Je voert een zoektocht naar het licht...…
Als de hemel fluistert
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
437 Langzaam vervagen de contouren van huizen en
bomen in de schemer terwijl de torenspits zwijgend de hemel raakt met zijn ijle kruis.
Klokken rusten in schaduw van vervlogen
uren, hun wijzers gevangen in een tijd die zich nergens
heen haast.…
De stiltecoupé
netgedicht
2.7 met 13 stemmen
612 Achter het glas welt de zon op
als een traag ontluikend vuur, mistvlagen vlechten zich loom om
de hekken en bomen, en alles zwijgt, alsof de wereld zichzelf opnieuw bedenkt.
Tussen de spijlen van perrons breekt het
licht open, goud scheurt de nevels los van hun nachtelijke
schuilplaatsen.…
Eiland
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.157 Ik zie gevlochten takjes groeien
tot mand gevuld met verenpluis
de architecten zijn twee kauwen
die bezield een wiegje bouwen
in d’oude Linde voor mijn huis
Het tweetal is gezwind verloren
en treedt zich in het lieve lusten
tot de plicht die aan hun beidjes
gesteld wordt als er broze eitjes
in ’t warme liefdesnestje rusten
De boom…