5506 resultaten.
Gevangen en toch vrij?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
439 zich met mist,
daarin een gebroken stem,
in een tegendraads bestaan
een blik die oplicht, kleine
glimp van herkenning
kleefden beelden in haar
hand, vaag album van de geest,
contouren en beelden
van weleer verwaaien in
een milde wind die alleen
de nerven van geleefde
bladzijden leest, ze schuift
het schrift opzij klapt het
dicht…
Moordkuil. een buiten bijzondere
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
457 Amsterdamse Bos
met man en hond, labrador Mika
lonkt het ontluikende groen
zoveel vrolijkheid in me op
lokt m'n manische kant te beschrijven, op te schrijven
ik pak mijn schrijfboekje van vriendin Inez gekregen
ik wil van mijn hart geen moordkuil meer maken
ik kan het wel uitschreeuwen van de schoonheid
dan val ik plotseling in het dichte…
Vertrouwen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
519 De lagere overheid gaat nu voor u zorgen,
want zorg dicht bij u, dat voelt geborgen.
Met minder geld raakt daar de balans verkouden,
dus moet de gemeente bij u de hand ophouden.…
ONTWAKEN IN HET DONKER
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
458 ook nu kan ik ‘t maar niet vergeten
Ze spraken van de opkomende zon
mijn blik zag enkel ’t donker zwart
Nergens een glimp van de lichtbron
nergens de blijk van een warm hart
In het zwarte scheen een karig licht
als een praktisch onzichtbaar baken
Teder glijdend gleed mijn deur dicht
het noodlot liet mij zacht ontwaken
In het holst van…
De twee bomen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
554 Ga ik dichten of laat ik het open?
Niemand die me iets verplicht.
Maar het plaatje intrigeert me:
twee bomen die de ruimte attenderen
dat zij hier heersen, de verre blik
hypnotiseren met hun kracht -
overtuigend de akkers symboliseren:
wat hier groeit is nooit geëvenaard!
Hé, daar komt wat aan:
een open koets met bruidje.…
De tijd uitrekken
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
707 Afspraken maak je op tijd
beter niet te laat
immers voor je ‘t weet
is de deur voor je neus dicht.
Op tijd binnen zijn, is de leus
ze rekten en rekten
op slag van de klok, ging de deur
op tijd zijn, tis malheur.…
Verlichte liefde
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
690 Liefde schrijft op mooi papier,
waarop onze dichters dichten.
Liefde is als helderwit doek,
waarop ons leven projecteert.
Liefde valt als herfstbladeren,
die van kleurrijke bomen zijn.
Liefde is bewust van liefde zijn.
Liefde is grenzeloze openheid.
Liefde is van vandaag de dag.
Elke dag opnieuw.
Liefde leeft in alle mensen.…
VLUCHTELINGEN
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
691 Zij dolen langs doelloze wegen
komen allerlei hindernissen tegen
hongerig, afgemat en uitgeput
voor de oorlogsgruwel gevlucht
zij komen aan in een onbekend land
iedereen kijkt hen argwanend aan
kinderen op de arm en aan de hand
zien zij deuren voor hen dichtslaan
de winter komt met ijskoude nachten
ze schuilen dicht in een tent bij elkaar…
Inspiratie
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
656 Ik zoek naar inspiratie
In deze rare tijd
Een mooie observatie
In deze absurditeit
Een beetje inspiratie
Dat is alles wat ik zoek
Een leuke associatie
Een andere invalshoek
Misschien komt het in mijn dromen
Of op een helder moment
Het zal vanzelf wel gaan stromen
Maar wanneer is niet bekend
Ik zoek naar inspiratie
In deze dichte mist…
Weerzien
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
720 Jouw sloffen naast de mijne
Ik heb ze gewoon dubbel nu
Want we droegen dezelfde
Dezelfde maat ook
Pas gekocht nog
Voor lekker warme voeten
Vlak voordat je ging
Kouwkleumen waren we
Nu kouwkleum ik alleen
In een huis vol dozen
Met spullen uit de jouwe
Eén voor één
Rijg ik onze levens aaneen
Als een rits
Die open en dicht…
De watersnoodramp
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
558 over 't land
Weer beukten de golven 't geteisterde strand
Weer gingen gedachten gebeden naar zee
Weer leefden er honderden duizenden mee
Weer waren de machtigste schepen in nood
Weer vochten de mannen op leven en dood
Weer wachten de vrouwen met angst in hun hart
Weer was in de huizen ellende en smart
Weer knoopten de helden hun oliejas dicht…
Lantaarn
netgedicht
4.9 met 15 stemmen
555 Vannacht ging de mooiste lantaarn weer aan
Haar naam is al eeuwenlang: Volle Maan
Zij schenkt ons één dag haar meest volle licht
En vouwt daarna langzaamaan weer dicht
Een klein stukje licht wordt nu per nacht ontstolen
Het is er nog wel, maar heel goed verscholen
Totdat die donkerste nacht er weer is
Die nacht voelt haar licht als een…
Vidrus Fluvius (Overijsselse Vecht)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
548 Golf en tegengolf,
koppen gevuld met schuim,
rollen over elkaar heen,
het woelige water buist,
tegen mijn bootje,
dicht langs mijn been.
Ik houd me met moeite staande,
tussen al dit geweld,
en denk terug aan Vidrus Fluvius
in de zomer,
een zacht kabbelende rivier,
zonder de kracht van smelt.…
Ommegang
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
602 Knijp mijn ogen dicht. Een dikke hete druppel rolt richting straatstenen.
Zo ook de heilige Maria. Eén enkele schitterende bloedende traan. Zoals van haar wordt verwacht.
Een herder wordt in een ambulance gehesen.
Maagden zingen hemels gezang.…
Ik ben...
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
796 Daarvoor knijp ik mijn neus wel dicht.
Wat goed dat die neus daar zit.
Dan zijn er ook mijn ogen nog.
Ze wijzen de weg die ik kan gaan.
Mijn voeten en mijn handen,
kunnen daardoor hun gang maar gaan.
Ze doen het zonder erbij stil te staan.
Alles verwijst naar mijn geboorte,
die ook al zo wonderlijk was.…
Oogst
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
487 Op drie boomstammen
zaten we in ‘t bos
De zon scheen op het water
waarin twee zwanen
Walnoten zouden we
die morgen rapen
Eerst koffie uit een thermos,
hoe het dorp nu verder,
over yagyas en raad
ook over vermeende wanen
‘k Filmde de plek even,
dan liepen we ‘t dicht
omzoomde pad met riet
Vonden de bomen en de noten,
vulden…
ZAARTPARK
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
501 kraamkamers
van broos komend leven
langs rietvelden wordt
het riviertje Aa of Weerijs
licht aangeraakt
door verdwaalde vingers
van bergbeken
op sommige plaatsen
borrelt zijn versnelde stroom
rondom zware stenen
boven de grote siervijver
oogt een lange smalle brug
als de enige weg
over het ravijn
uit verre wildernis
dichte…
zwarte vleugels
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
505 de stilte kneep mijn longen dicht,
de schaduw hield mijn hand vast.
opgestaan in een hemel die niet de mijne was.
een plek van licht waar ik niet hoorde.
ik was ontsnapt,
maar met de geur van as in mijn vleugels.
mijn zwarte vleugels — half geplukt, half verbrand,
herinnerden zich nog hoe het voelde
om vrij te zijn.…
Hete Vrede
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
412 Bondgenootschappen schuiven als schaduwen,
oude zekerheden verdampen,
en elke vonk wordt getest
op hoe dicht hij bij vuur mag komen.
De stilte is niet koel,
ze sist.
Ze borrelt.
Ze vraagt hoe lang nog
voordat geduld overkookt
en toeval geschiedenis wordt.…
Herrijzen op het ritme van de zee
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
727 Tussen armoede en glitter
ligt een wildernis van verlangen verlies
schaamte en woede en altijd proberen
dicht in de buurt van de waarheid te blijven.
Een klein zwart meisje maakte haar eerste reis
van het diepe Zuiden naar het Noorden
liefst negen uur zat ze met gevouwen handjes
op haar schoot temidden van al die witte mensen.…
Wanneer het onweert
hartenkreet
2.8 met 20 stemmen
515 Dichte wolkenlaag
bladeren keren zich om
vogels zonder stem
Lucht zakt dichter op
de daken neer, een matte glans op
ramen zonder stem. De wind schuift langs als
iemand die niet blijft, maar wel iets achterlaat wat ik herken.
Een droge smaak van
ijzer op mijn tong, de straat ligt
strak gespannen als een snaar.…
Het venster open
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
223 Ik buig mij over wat ik voel
tot elk vermoeden wordt gewogen
maar jij, die zonder oordeel kijkt,
ziet waar mijn blik zich heeft bedrogen
want wat te dicht wordt onderzocht,
verliest soms juist zijn ware lijnen
de berg verdwijnt in losse steen
de verte in een handvol schijn
beschouwen is een vreemd verblijf
het brengt nabij,
het voert…
Handenkracht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
157 vandaag leggen we de smartphones weg
en openen onze handpalmen
vingers haken in elkaar
als levende steigers
om de wind te breken
voor onze kinderen
geen blauw schermlicht meer op hun gezichten
maar het warme goud van de ochtend
die wij samen overeind houden
we bouwen geen muren
we vormen een kring
een dichte haag van vlees en bloed
waarbinnen…
De wet van de schaduw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
258 Geen vuist was nodig voor jouw overwicht,
slechts één aanraking, dicht op de huid.
Jouw schoonheid bracht het duister in het licht,
en wiste elk brutaal weerwoord direct uit.…
Cutaan fenomeen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
180 lijve
imponeert het dorsaal
groeit de atheroomcyste als bolgewas
waar het voortwoekert als geld
op de rug waar het sap
vloeit onder de levensboom
tot diep in de dermis
bekleed met een licht
acanthotisch verbrede
opperlaaghuid
dewelke normaliter uitrijpen gaat
in het bovenste stratum
primair perivasculair
een wisselend dicht…
Spiketotal
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
538 Haastig dicht naast elkaar op de sofa, zin je op te vreten
Je mag schuilen in mijn schoot, ik lust je rouw ook bloot.
Bruine en olijfgroene kijkers treffen en raken
Lijfjes zo dicht verbonden, totale overgave raak!
Elke seconde betekent weelde rijkdom ook dik vet verbintenis
Wereld met ellende ook briljanten nep, nope betekenis.…
Samen zonder jou
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.850 Daar zat ik dan helemaal alleen
met enkel jou nog in mijn hoofd
steeds als ik aan je dacht, lief
dan voelde ik me als verdoofd
De woorden ben ik allang vergeten
die ik je toen ooit nog zeggen wou
ik had ze allemaal weg gedronken
lief, alleen de drank bleef ik trouw
De zon was anders gaan schijnen
wilde ooit te dicht bij die…
Wanhoop
poëzie
3.8 met 10 stemmen
6.266 Niet meer hoop ik uit dit schemerduister licht:
Al de heemlen sloten achter uw vervluchten luister dicht.
Wat bedoelen al der aarde, al der sterren prachten nu?
Geen der groene dagen, geen der zilvren nachten wachten u.
Waarom wil ziel niet berusten, waarom blijft zij immer kind?…
Ons.
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.710 Ik zie een stelletje in de verte
ze lopen dicht tegen elkaar;
zij heft haar hoofd op, vertelt hem iets,
hij lacht en kijkt stralend naar haar.
Daar liepen wij, daar in de verte;
ik begroef mijn blik in jouw ogen
en je vertelde me zo ongedwongen
hoe rijk je je voelde naast mij.…
Ik heb niets meer te geven
hartenkreet
4.4 met 15 stemmen
1.144 gezwicht
Ik heb de brandjes zelf gesticht
Zelf deze puinhoop aangericht
Het heeft geen zin meer om te huilen
Mezelf achter grapjes te verschuilen
Ik val geen nieuwe builen
In door mij zelf gegraven kuilen
Ik kleed me nu maar aan
Het is tijd om weg te gaan
Het viel niet te vermijden
Dat onze wegen gingen scheiden
Ik doe het doek maar dicht…