Alle inzendingen over niet zo oud als toen

15209 resultaten.

Sorteren op:

scherpe kant, botte rand

hartenkreet
4.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.689
op het eindeloze pad koos hij teveel voor richtingloze deuren tijdloos balancerend op de botte rand van het scherpe mes in te harde realiteit in zijn dromenwinkel ruilt hij oude idealen voor verse dromen van een mooie stilte tegen redelijke prijs niet bang meer zijn voor lonkend leven duistere gedachten over koude dood die wegsmelten…
Gerardo15 augustus 2006Lees meer >

verwandeld

netgedicht
1.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 859
sporen in het zand de rand reeds afgesleten hier kwam een mens voorbij alweer een hele tijd geleden met welzeker een last vol oude jaren zichtbaar aan de meegesleepte lijn zijn naam is onbekend het kan Horizon zijn geweest of Kim, wie weet zelfs Einder de wind is nu zijn milde helper en ook de tijd, ongrijpbaar en toch nog immer alom aanwezig…

Ten slotte

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 862
de saillante poorten van het uitgestorven kasteel waarvan de vertrekken verlaten lijken maar slechts wachten op nieuwe stervelingen om weer historie te kunnen schrijven met kaarsen verlichte gangen openbaren gehavende deuren zelfs gesloten reveleren ze de vervlogen geschiedenis de bibliotheek nog ongelezen is alleen geraakt door oud…
Nina Laverona24 september 2006Lees meer >

voor mijn dochters

hartenkreet
3.7 met 17 stemmen aantal keer bekeken 4.224
vertier Vertel mij van de reizen die je maakte Breng wat kleuren voor me mee Laat me toch jouw wereld zien Deel met mij dat wat je zag Vul mijn hoofd met zachte klanken Beschrijf de kunsten die ze toonden Zet je kwasten op mijn doek Zet je tonen kleur na kleur Stijg zo maar naar grote hoogte, het verrijkt je keer op keer Maar als ik later oud…
Bostok24 juni 2009Lees meer >

Huize Oudehorst

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 479
anders worden we niet oud…
Hanny9 juli 2009Lees meer >

Huize Oudehorst

netgedicht
4.4 met 15 stemmen aantal keer bekeken 842
anders worden we niet oud…
Hanny9 juli 2009Lees meer >

De levenslust voorbij (in memoriam Simon Vinkenoog)

netgedicht
3.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.575
Toen was er plots dat vuurwerk in zijn hoofd: Zijn oude lijf dat kon zich niet verweren, In één klap was zijn levenslust gedoofd. Hij die zich nimmer wilde conformeren En altijd zo in vrijheid heeft geloofd Ook hij moest voor de dood capituleren.…

God verwart mijn zekerheden

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 589
In het wit van palingslijm lees ik de laatste sacramenten en bewierook de lege flessen met de geur van smegma en oude etensresten God, lijkt dan de enige etaleur te wezen laat maar, ik vind mijn nagels te kort, zo kort dat wanneer god me ziet bidden me niet eens zal herkennen zonder prik zegt mijn vrouw terwijl ze de sinas uit de koelkast…
elze17 juli 2009Lees meer >

Errata *)

gedicht
2.5 met 14 stemmen aantal keer bekeken 5.687
Voor 'stenen' lees: 'brood', Voor 'trouwen' lees: 'branden', Voor 'jong' lees: 'oud', Voor 'zwijgen' lees: 'goud'. 'Twee' moet zijn: 'een', En geen vraagteken achter 'meer'. *) In de geest van Paul Muldoon ------------------------------------------------------- uit: Dierentalen en andere gedichten', 2003.…

Halverwege, de dood

gedicht
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 6.953
Tot gisteren waren wij even oud, zij en ik. Nu sta ik hier en ligt zij daar, koud, zij - en ik bezweet van zomer, haast en gêne. Zij lijkt een beetje op een zonnebloem: gebruind gezicht, blonde haren, nog lang niet uitgebloeid, toch geknakt. Zij ligt voor schut; slaap noch diepe rust.…

Wanneer zal het gaan dagen

hartenkreet
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 741
Zij dwalen al zo’n veertig jaren heen, en ieder jaar loopt zinloos over het oude heen.…

Roem

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 536
Als oud sekssymbool met veel eigendunk verzuipt zij dan in alcohol, zingt nog de blues met te veel soul als ze weer rond het middelpunt van de aardbol doolt. Neen, voor mij geen roem na zonneschijn komt regen je verwelkt als een bloem en daar kan ik niet tegen.…

Stilstaan

hartenkreet
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.154
Omkijken zonder gedachten waar ik de oude droom kan vinden en het stof van zijn lippen mag vegen. Herinneringen kleuren en niet weten waarom ze zwijgen en naar jou blijven ruiken.…

Zonnebloemen

netgedicht
3.9 met 16 stemmen aantal keer bekeken 2.174
Zonnebloemen groot en geel staan hier in overvloed te bloeien met hun armen in de wind op oude grond in nieuwe jas als jij hier was zou jij ze zien zag jij ze tot de hemel groeien met jouw ogen in de zon en zomerschoenen in het gras Maar jij verschraalde en verdween met tranen die ik hier zou vloeien van mijn hart dat om jou schreeuwde…
jan haak16 augustus 2009Lees meer >

Verloren in een grote mensenwereld

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 633
Moeke stil zoeken mijn ogen jouw gezicht op de oude foto kennen doe ik je eigenlijk niet vijf jaar was ik toen je dood ging toch voel je zo vertrouwd inmiddels ben ik bijna tweemaal de leeftijd in jaren ouder dan jij ooit mocht worden maar nog diep van binnen is er het verdriet wat ik toch een levenlang bij me draag het eeuwige…
windwhisper13 september 2009Lees meer >

BLAUW

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.107
Er zal weer blauw zijn strakblauwe lucht en wolken als zeilen Het groen en geel trekken zich uit het landschap terug Nog even maar is er klatergoud bladgoud in kruinen van bomen Langs stoep en straat waar wind vrij spel krijgt je de adem wordt ontnomen Het seizoen wordt oud en misschien wijs rijgt laatste bladeren aan…
Harry Daudt20 oktober 2009Lees meer >

Kwetsbaar

netgedicht
3.9 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.183
De radio speelt met een oude blik. Praat zich rond mijn lijf alsof ik dan meer zichtbaar word. Een onafgemaakte verklaring. Ik voel me een vreemdeling tussen de vriendelijke stemmen. Een passage. Het zou een uur van stilte moeten zijn. Vanzelf. Maar voor één keer wil ik de wereld niet buitensluiten.…

Dromerig

netgedicht
3.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 673
het verleden als mos vastgegroeid op haar ziel doet haar verstillen er van overtuigd zijnde dat alle dagen een eigen geur en kleur bezitten en als ze leest in verrukking vertelt haar hart de woorden die bij haar horen beeldend en boeiend verschijnen veldbloemen op haar netvlies en de oude eik op het dorpsplein verhaalt lachend…
windwhisper10 januari 2010Lees meer >

waarom, mijn kind

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 642
waarom zou ik jou mijn woorden laten morgen zijn ze al weer oud en weggegleden waarom zou je ze dan lezen zou je mijn gedachten volgen als ik alles achterlaat, mijn kind vluchtig zijn ze als de wind passend slechts bij deze dagen waarom zinnen nog bewaren als na iedere grijze winter zomer nieuwe kleuren vindt zoals jij onverwachts…
annabel13 januari 2010Lees meer >

Huwelijk 1

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.221
Verlept, maar trok eens aan in oude dagen. Was ik elders binnen gegaan, lag andere baard aan mij te knagen. Ik snap niets van dit, van jou. Van onze dwang, plicht, plicht,drang. De valkuil-akte zingt, weliswaar gesigneerd, in stoffig, tuttig tweezang.…

Mijn vriend

netgedicht
3.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 956
Ik zag je slenteren langs het asfalt dat trachtte je te spiegelen in fijne vlokjes sneeuw, doch je handen waren diep verscholen in een dadeloos gebaar het leek alsof de vrucht van tijd onrijp jouw ziel vertolkte in de oude jas die jij dacht te hebben afgedaan, doch de rafels trokken diepe sporen en knoopten het kruispunt aan…
elze9 februari 2010Lees meer >

Ode aan mijn drumleraar

hartenkreet
3.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 3.508
En toen begon ik maar met drummen 'k Ga wat tikken in de tijd Dromen, tja, dat kon ik al maar mijn ritme bleek ik kwijt Uren, dagen aangeslagen Zenuw, zweet en angst verjagen Ben van die man gaan houden die weg doet al het oude Genadeloos, hij die kijkt en door mijn schaamte mij de handen reikt Tel seconde na seconde Ik dwing me in…

- Het grijs dat door de jaren groeide -

netgedicht
4.3 met 21 stemmen aantal keer bekeken 538
Het lichte grijs, dat exclusief, ja zo feminien discreet gecombineerd licht reflecteerde, illusie die gecreëerd, belangrijkste grensovergangen negeert lijk strelingen uit het verleden, de liefdevolle rode draad door de collectie krankzinnigheid tot verveling volledig zonder reden, voelde het oude wijzer worden lichte pastelkleuren…

INGETOGEN EER AAN BREDA'S GROTE KERK

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 447
Onder gewelven scheppen muurtekeningen en schilderijen het vloeiende samen-zijn van oude en nieuwe kunst. Een steen werd geplaatst, was begin van het gebouw, waar Gods Woord zetelt, wordt herdacht met feestvreugde, zeshonderd jaren nadien.…

dorp in lentestemming

gedicht
2.4 met 24 stemmen aantal keer bekeken 9.106
telraam Van hun mager a b c Hoe innemend de haat kraait, de vliesdunne wrevel Bij donker alleen met de rook Het gebaar voor de spiegel De baltsende vogel vergaat In het vuur van haar bloot Ah de muis in haar hand de beminde Die klautert en klimt In haar adem Het lichaam staat groot Voor zijn beeld, en alleen Het wordt oud…

- Het maagdenvlies -

netgedicht
4.0 met 25 stemmen aantal keer bekeken 693
het oude kerkelijke wetboek luidde, ware liefde behoeft geen betoog.…

Palmzondag

netgedicht
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 695
Waar is die tijd toch heengevaren en nu ik zelf al oud ben, weet ik dat die innigheid met niets meer is te evenaren. Palmzondag: ik ruik dat frisse groen, de winter heeft het weten te bewaren.…
Adeleyd28 maart 2010Lees meer >

Tot de kern

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 632
waarom Sodom en Gomorra niet op één dag zijn gebouwd of moet ik daarvoor een voettocht maken naar Rome mijn rugtas puilt uit van de zonden er kan geen wijn of water meer bij ik wacht op regen en vliegende vissen misschien wat manna voor morgen maar eerst die appel, die ene laat mij een weg bijten naar het huis gebouwd op schandpalen en oude…
Hanny10 april 2010Lees meer >

Zonder titel

netgedicht
3.4 met 20 stemmen aantal keer bekeken 665
de handpalm draagt de kin terwijl ik zit op oud terracotta alhoewel de zon mij beschijnt denk ik ver vooruit in het niets deze zwaarte heden ten dage houdt mij als het ware klein het drukt de last van innerlijke lagen voorkomt het peinzen in rechte lijn het is dromen in luchtballonnen die vertellen dat je bent, voelt maar hoeveel grauwe…

De amare flow

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 654
in de tuin onder lommerrijke bomen staat een gemoedelijk uitnodigend oud bankje het voelt goed om hier te zitten ja, dat voelt goed dit componeert gedachten ontwaakt wanneer je de stilte stil laat tot een mildere stemming van het hart waarin je wortelt gedeeld door liefde alsof het bankje zeggen wou ontmoet mij hier, en ik geef je rust…