10902 resultaten.
Rampzalig
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
757 Ik heb verdriet om de vrouwen
die oud leed projecteren
op nieuwe liefde
en daardoor
de kansen op geluk
domweg laten glippen
Ze stelen het meest armzalige
van mij en blijven blind
voor de ware liefde
Ze denken hun vrijheid te nemen
maar door hun kortzichtige acties
verwoesten ze hun diepste integriteit
en gaan ze onbewust hun heiligheid…
waar we waren
netgedicht
3.4 met 21 stemmen
613 vreemd blijft het
om het bed te zien
kussens liggen stil, haast gerangschikt
als museumstukken in een eigenaardig, oud licht
het wordt koud, killer dan buiten
ook dit schrijven kost meer tijd
zoals de weg langs muren
en loze lakens
het doet pijn
wanneer jij beweegt in een veranderde blik
en ik vecht voor eigen recht
de hemel leeft met…
Onverslijtbaar, onbreekbaar.( Haiku's)
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
466 Leven dwaalt te ver
vertaal mijn oude angsten
in een nieuw akkoord.
Verlicht ijskristal
als reisgezel van een nacht,
dan vloeibaar verder.
Eierschaal gevuld
met zongekweekte tranen,
gedroogd in eigenheid.
Vroege herinnering
onverslijtbaar, onbreekbaar,
toetssteen van wijsheid.…
Over de troost
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
758 Hij slaapt de winterslaap, mijn troost…
Dit huis, met warme binnenbuik, stilt nu het wrang verlangen
naar zoete oude dagen
waarin ik onbevangen
kind was,
en zorgeloos.
De troost slaapt, maar waakt over mijn verdoofde geest.
Want hij weet,
en ik, ik leer
dat geen deken ooit kan helen wat mijn ziel gehavend heeft.…
De twee nablijvers
gedicht
3.5 met 14 stemmen
9.876 - O oude boom in de achtertuin
hoe kaal en lelijk is je kruin,
ik vraag mij af of jij nog leeft,
zo weinig vruchten als je geeft.
- O eenzaam schrijvertje in het raam,
je vrouw en kind zijn heengegaan,
ik vraag mij af of dat jij schrijft
het enige is wat je overblijft.
— Stil! Hoor!…
Exenhof
netgedicht
4.6 met 28 stemmen
1.335 Ik plant mijn exen in de tuin
ze mogen daar opnieuw ontluiken
tussen beproevingen en puin
tot teelgewassen of tot struiken
en af en toe komt op hun kruin
een bloem tot bloei, of hopen buiken
zichzelf een beetje op tot duin
waarop ik staan ga om te ruiken
want hoe de wind ook keert of draait
het geurt hier steeds naar oud verleden
waarvan…
Het Wad spreekt in stormen
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
610 het Wad graast eeuwig
in het zoute gras nu de storm spreekt
en het water steeds maar hoger stapelt
tegen het groen van de hoge dam
‘k voel me nietig nu de dood
twijfelt aan mijn voeten
er is geen ginder en geen hier
slechts wat bijvallen uit een oud geweten
de wind als een muziekdoos
speelt het spel met ruwe woorden
het pijnigt…
Zoals een golf het strand kust
hartenkreet
4.7 met 16 stemmen
923 Zoals een golf het strand kust
nevels die langs het oude schors vrijen
bepaalden mijn droom,ja
zon scheen door mijn raam maar het was
nacht, de sterren straalden zacht
als krakend kreupelhout onder mijn voeten
bepaal ik zelf niet hoe dat komt
sinds ik jou droom ben ik
verstomd
wanneer ik dan
zoals een golf het strand kust
denk dat het…
Ik heb de winter begraven
netgedicht
2.8 met 12 stemmen
561 ik heb de winter begraven
spade voor spade
heb ik haar toegedekt
en op de oude, koude laag
zal de iris in warmte bloeien
blauw als een lentelucht
waarin de vogel weer
haar vleugels strekt en wiegt
vliegt naar een stek
de vertrouwde plek
waar ontluikende knopjes
zich vormen tot een bladerdek
door de verste verte
beieren vertrouwde…
Het gaat zoals het gaat
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
619 wanneer ik zucht naar de lente
heb ik de winter begraven
voor een lange tijd
zoals altijd, klinkt er een nieuw ritme
er rankt een warm requiem
dat door elk leven vleit
het oerwater ritselt aan ‘t kozijn
het gaat zoals het gaat
onder blauwe lucht
stijgt er een zuivere echo
over de landouw
ook wanneer het schemert
om de hoeken van dit oude…
Peinzen in de nacht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
529 De horizon wordt klein,
de wereld comprimeert
zich in gedachten
die om de
voorrang strijden
binnen de stilte
van verdwenen licht
en raken aan
zin en waarde van
omfloerst bestaan
dat zich verliest
in nagedachten,
rust hervinden
drijft naar perspectief
in oud gesproken woorden
die alle eeuwen dragen,
het biddend hart
smacht naar Gods…
de sluis van Noordpolderzijl
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
783 ook je
trots want je hemelde
het blauw naar grijs
aan jouw voeten
schuifelt nog wat hoop
in de gedaante van
rot hout, maar je poort
blijft voor eeuwig gesloten
onklaar gemaakt en
ingehaald door de tijd
jouw kleur zonder vernis
maakt je elk seizoen doffer
het lijkt of onze sporen uit
het verleden toen we nog spraken
van de goeie oude…
Zwaard-lelies
poëzie
2.9 met 7 stemmen
1.297 In de oude, bekende vertrekken
Zij pronken en stralen en strekken
Hun vuur-prachtig rood;
Zij staan voor de ramen te gloeden
Als van kardinalen de hoeden,
Van machtigen, groot;
En staan in de hoeken te vlammen
Als pluimen in hellem-kammen
En vanen in oorlogs-nood;
En schaatren diep en schreeuwen
De kreet stil die ging door de eeuwen…
Malta's rotsbodem
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
629 *
jarenlang laat mijn gelaat zien
dat er karrensporen lopen
waarvan het ontstaan duidelijk is
duizenden jaren oud vaag ik weg
het zijn er amper negenenzestig
het wiel is door mij niet uitgevonden
ook de genen niet waar oorsprong ligt
over de ouderdom van de sporen
blijft men nog steeds in het ongewisse
dat is het geheim van mijn jonkheid…
Jilles
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
775 Jilles,
Toen waren wij samen
in Strijen is het gebeurd
onze ogen dansten
in fonkeling
een oude dans
de sleutel alleen
kenden wij
was jij bij mij
in mijn hart - mijn gedachten -
mijn ziel - zou niet dorsten
jouw kus - zoet water -
deed me ontwaken
jouw ogen - diepe oceanen -
sterren weerkaatsend
in het licht
duizend meren zijn
niet…
Rond Oktober
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
534 Gekneveld stuifzand wringt
de jongste vloed uit het zwierige duin
stormachtige buien knijpen traag
het oude, zwakke licht uit de dagen
de eeuwige branding verslindt gulzig
vermaalt smeulende zomersporen tot schuim
een eindeloze en gapende leegte vult
de uit schemer opgetrokken herfstdagen
alles wat stranden steeds stempelt
sterft gestadig…
Papier
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
845 Het maantje dat op Sinterklaaspapier
U hartverwarmend toelacht door de bomen
Schijnt nu van de verkeerde kant te komen
De wetenschap vergalt weer ons plezier
Madrid zei desgevraagd: 'We zitten fout,
Maar er is één excuus,de Sint wordt oud.'
Op sinterklaaspapier staat de maan vaak verkeerd afgebeeld.…
Album
gedicht
1.7 met 3 stemmen
5.701 Ik wil haar schooljaar overdoen:
haar smoezen, fratsen, onvoldoendes,
haar appelflauwtes om een niets,
de droesem in een oude droom.
Wat onder ede werd verzwegen,
daar luistert nu geen mens meer naar.
------------------------------------
uit: 'Bandeloze gedichten', 1996.…
Weg
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
530 Onder het asfalt van de nieuwe tijd
liggen de klinkers van de oude straat,
die nog op vale ansichtkaarten staat
met een allure die men hem nu benijdt.
De straat is zijn karakter echter kwijt.
Dat wordt met vage termen goed gepraat,
door de bestuurderen met een gejat citaat,
maar de bewoners steeds vervult met spijt.…
Waldseligkeit
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
521 middagzon schemert reeds
aan de kim verzuchten bomen
prille tere kracht
mijn kielzog haalt hen dichterbij
oude wijze bekenden
laat mij jullie teer beminnen
indringende wortels
laat ik mij graag
de stromen overnemen
wij zijn één
sappig lustvol groen loof
en verhoute jaren
ik ring eeuwig mee
neem mij op
in jullie zingende…
Het lot van de tuintafel
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
571 Het oude houten tafeltje achterin de tuin
Heeft zijn beste tijd gehad
Het mist de stevigheid en is grijs in plaats van bruin
Niet meer zo fier als toen het de tuin betrad
In de kieren is het met mos beklad
Het heeft kwasten als een kale kruin
Het doet alleen nog dienst als puin
Verweerd is elke lat
Er zijn tijden van vreugde geweest
Warmte…
afescheid van een school
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.455 Ik loop nog snel door een lokaal
Hoor wat geluiden uit een klas
Adem de sfeer in van de zaal;
Een fotootje van wat het was
Een deur die kraakt, een raam wat tochtig
De oude dame mag spoedig gaan rusten
En met het hart wat zwaar, de ogen vochtig
Zwaai ik naar haar en fluister: ”welt’rusten…”
Met zware zucht en hangende schouders
(’t is bijna…
Pointer Sisters
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
731 Sisters
en daar zag ik je weer staan
met je perfecte lichaam
Ik heb lang niet aan je gedacht
maar dat lied heeft alles weer teruggebracht
je had zo een aantrekkingskracht
Nu weet ik het weer
die verliefdheid deed zeer
jij zag mij niet staan
Ik was nog een broekie
die nog zocht,
niet wetend wat het leven vermocht
Ik las in een oude…
LEVEN BIJ VERGAAN
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
418 De oude beuk sterft:
fris geurend jong leven vult
zijn weke takken.
De dode karper
drijft voort; op zijn bovenzij
smullen vliegen _ droog.
De egel ligt stil;
zoekend loopt een doodgraver
tussen zijn stekels.
Op gevallen loof
bloeien bosjes levend groen:
jonge brandnetels.…
Als ik filosofeer
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
538 Zo af en toe als ik filosofeer,
jawel dat komt voor, niet zo vaak meer,
maar elke keer als ik filosofeer,
dan bedenk ik,
dat we nooit te oud zijn om te leren,
en zo ga ik door, door met filosoferen!
Maar vindt jij het ook zo'n maf woord?…
Op de drempel van de tijd
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.239 Gezichten die dromerig
doch hoopvol uitkijken
naar een tijd
die nog niet is
maar die hopelijk
komen gaat
terecht gekomen in
de sluizen van de tijd
het oude achter zich
gelaten, het nieuwe
binnengevaren, niet
wetend wat er komen
gaat - onwetend van
de liefde en het leven
dat hen overkomen gaat
en van de dood die -nog - niet…
even stil staan
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
4.118 De stille dagen komen eraan
tijd om even stil te staan
overdenken en bezinnen
afsluiten of opnieuw beginnen
wat te doen met wensen of dromen
dingen die jou zijn overkomen
laat ze zijn en laat ze achter
de ergste worden zachter
de mooiste krijgen een plaats in je hart
maak ieder jaar een nieuwe start
begin aan je oude of nieuwe dromen
laat…
Herenliefde*
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
3.332 Als oude man blijft hij een lekker ding,
kan hij zich als een waar beest gedragen,
doet ‘ie echt alles om mij te behagen,
het past dat ik hem hiervoor lof toezing.
En toch is er ook een andere kant,
die mij bij vlagen ontzettend benauwt:
dominant is mijn trouwe adjudant.
Zonder dat het hem in het minst berouwt,
ben ik zijn lustobject.…
Lieve oma
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.188 Het erf
eens zo verstild verlaten
begint opnieuw te praten
en springt van tussen oud
een nieuwe toekomst in.…
PLAGIAAT
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
802 Maart roert zijn monsterlijke staart
Zwiept plantenpotten van terrassen
Dwingt jong en oud in winterjassen
Zet mijn vergissing op de kaart
Werpt zwerfvuil tegen huis en haard
Wist mij laaghartig te verrassen
-Ik vond het nogal onvolwassen-
Met kelen waarin nog geen baard
Ze vielen spoedig door de mand
De wilgen graaiden naar mijn lier…