5046 resultaten.
De eenvoud van de natuur
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
507 Het is geschikte plek voor opkomende
zon die met al haar licht en warmte een gouden gloed
laat baden op hetzelfde moment voel ik een frisse wind aan die met zijn
zachte stem door mij heen waait zodat elke vorm van drukte en hectiek wordt opgelost.…
Warrig
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
468 De waarheid in mijzelf,
de stem van verwarring.
Niet weten,
is niet erg.
Niet weten.....
Mag ik je even vragen?
Mag ik mens zijn.
mag ik falen.
Mag ik helemaal fout zijn.
Ja, en wie maakt mij perfect?
Is dat nodig?
En mag ik mijzelf vergeven.
dat ik een feilbaar mens ben.…
wat haat verbrijzelt
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
466 stil of slaan op hol
angst trekt van gezichten nu maskers
de kerstmarkt bedoeld als plek van licht
wordt ineens extreem zwarter dan zwart
door het kille doen en de koude gedachte
van blinde haat en onverdraagzaamheid
in die turbulente chaos van as en pijn
zoeken mensen naar wat menselijk is
een reikende hand of dragende schouder
een stem…
Wij staan op
netgedicht
2.5 met 17 stemmen
748 Wij bouwen een morgen waarin geen vrouw haar stem nog hoeft te verbergen in zorgen.
Wij zijn niet te splijten, niet te doven,
niet te verdelen. Wij zijn de kracht die blijft opstaan
en die nooit zal verdwijnen.…
In de schaduw van Erato
netgedicht
2.2 met 19 stemmen
1.203 Je stem zweeft over velden waar
minnaars elkaar herkennen, waar woorden geen
grenzen kennen en elke blik een vers wordt. Waar elk gebaar een
echo draagt van tijdloze klanken, en elke zucht zich nestelt in de ziel van wie luistert.…
Symfonie van het bos
netgedicht
2.4 met 13 stemmen
688 De zilveren stem van een mees roept
mij terug, de veranderlijke wereld beweegt en ik beweeg
mee, nog even traag. Toch blijft het onmetelijke woud in mij klinken, als een
diepe echo van stilte, golvend tussen mijn hart en horizon, verweven met het ritme van de tijd.…
vergeet te sterven
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
520 tijd
de zon verbaast wat zij benijdt
als zij in de huid verzonken raakt
zich om de vlezigheid wraakt
beklaagt tot in de ochtendmist
‘n eerste turquoise lucht vergist
als ‘n prooi van ‘n primaire kleur
die verdichting richt op willekeur
verwijt minder dan ’t leven geeft
want weten wat je niet beleeft
en wat voor altijd de pijn blijft
de stem…
Liefde in de supermarkt
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
559 Je vroeg of ik wist waar de melk stond
ik smolt sneller dan een ijsje in de Sahara,
terwijl mijn gedachten door het plafond schoten
als een raket vol vlinders en confetti,
en ik al lang vergeten was
waarom ik eigenlijk kwam
Je stem klonk als een jazzy versie van de
ALDI catalogus.
Zacht. Rationeel. Ongelofelijk geil.…
nooit weer
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
519 vrede die wij beleven mogen
echt eerbetoon ligt niet in bloemen
niet in vlaggen halfstok
het ligt in daden – van jou en mij
in spreken waar gezwegen wordt
in kiezen voor recht
waar onrecht woekert
in stelling nemen
tegen haat en tegen uitsluiting
tegen elke vorm van vergeten
tachtig jaar na de oorlog
roept de stilte nog steeds
om stem…
Waar de lucht brak
netgedicht
2.5 met 13 stemmen
672 Stilte na de klap
in kinderschoenen groeit weer
iets wat niet verdwijnt
De lucht stond stil die middag,
ramen schreeuwden zonder stem, de straten
hielden hun adem in. Een fonkeling van feest sloeg om in vuur,
rook en ijzer, en ineens was alles verleden, terwijl de klok gewoon doorging.…
Satelliet
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
467 van drifting sands
een vertigo game
wilder en wilder wentelt
de blauwe planeet
rukt zich los uit de klauwen
van duivel en diepzee
op hol geslagen
in wild space
worden ufo, mammon
en valscherm en homo deus
planeet en al
verzwolgen
in een zwart gat
het niemandal
van het grote al
the deep blue sea
van galaxy
haar stem…
Groene muren
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
216 Hoge laarzen, dunne stem,
een gezicht dat ze ooit heeft gezien
toen de wereld net instortte.
“U had een zoon,” zegt de vrouw.
Alsof dat niet het begin
en het einde van alles was.
De koffie koelt af.
De tijd buigt zich terug
naar een gevangenis,
een vergeten rapport,
een jongen die nog één keer lachte:
Ik ga voor de grote kick.…
Vallen en opstaan
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
440 Een stem zonder woorden die zei:
ga verder.
Nu volg ik dat licht,
dat niet schijnt maar gloeit.
Ik duik in levens die ik misschien al leefde,
raak de blauwdruk van mijn ziel aan
en voel:
het is goed.
Ik weet niet waar dit pad eindigt,
maar het ademt.
Het leeft in mij.
En telkens als ik val,
weet ik –
ik sta alweer op.…
Het hart dat bleef
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
545 Nu ligt haar stem
als een warme jas
over de stad:
achter deuren waar ooit stilte overstroomde,
in KinderLabs waar nieuwsgierigheid
weer durft te kruipen,
in elke plek waar iemand
opnieuw gezien mag worden.…
Medea kwade genius m.m.
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
539 Haar stem kroop verlegen in mijn linkeroor
"mijn lijf," zei ze angstig schroomvallig tot mij
"heeft een hele merkwaardige metamorfose
transitie aan mijn aangezicht ondergaan
lokaal tot medische raadsels geleid
onbewoonbaar verklaarde bouwvalligheid -
van de oorzaak ontbreekt echter nog ieder spoor
Wat je ziet zijn restanten, mutaties…
Toen wij daar zaten
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
311 En terwijl ik wachtte, merkte ik
hoe woorden veranderden,
hoe rouw een nieuwe stem werd
die ik moest leren verstaan.
Jij zat daar ooit,
nerveus, met ogen die alles zagen.
Nu ben ik degene die blijft kijken,
proberend niet weg te kijken
van wat er overblijft.…
Dank
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
483 En terwijl ik belde
om mn kinderen
een gelukkig nieuwjaar te wensen
hun stem hoorde,
zag ik hen één voor één
op het fremeo scherm voorbij,
zwaaiend,
zittend aan een tuintafel,
lopend een bergpad af
onder een poort,
vrienden en vriendinnen
zittend op boomstam
tussen hoog koolzaad
En terwijl een vriendin
die de beste in ‘t dorp…
ELK VOGELTJE ZINGT ZOALS HET GEBEKT IS...
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
296 vogeltje zijnde mijn persoon
blèrt, schreeuwt keihard, roept
als een verlorene in de woestijn
daar uit te komen, weer beschaafd te worden
is een time-out noodzakelijk en wel per direct
met name de zang, het koor op een laag pitje
nog wel een slaapliedje 's avonds voor m'n kind
maar niet meer torenhoog de bariton, de bas
de bas, die stem…
Navond van de bouwmeester
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
229 Er brandt nog licht achter glas,
een stem roept iemand die niet meer komt,
of misschien eindelijk wel.
En hij —
hij ligt nu lager dan zijn laatste steen,
maar voelt, voor het eerst,
hoe iets in hem openbreekt.
Geen zuil meer, geen naam,
geen strijd die rechtop moet blijven —
alleen nog dit:
een trage, onzichtbare bloei.…
Tussen twee stemmen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
115 Onmiddellijk groeit
aan de andere kant van de tafel
een nieuwe stem, zorgvuldig opgepompt
uit herinneringen, meningen,
kleine overwinningen,
die nog een luisteraar zoeken.
Zo reist het geluid van mond naar mond
zonder ooit de bodem te raken.…
Aan Hannah Arendt
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
93 oordeel rest nog slechts smeulend dedain
dat dom dom is, lui lui, ego is me egoisme
ecce homo, mundus vult decipi, ergo decipiatur
ik haak af verscholen zowel binnen als voor het gewone stille midden
dat nooit bewust kiest tussen goed en kwaad en kwaad doet door nietkiezen
alleen binnen de muren van mijn hersenpan en het stemhok
zal mijn stem…
Reacties
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
623 Geef je reactie op deze inzending
dat staat onder elk netgedicht
niet dat ik voor elk poëem zwicht
om te zeggen dat ik het te licht
of te zwaar vind na elke zinswending
O neen! Zo'n malloot ben ik niet
als polyglot ben ik gewend
dat men ook mij geen loftuiting zendt
of dist als een kleuteragent
die veel minder geniet aan
krediet
Vele…
Stefan
hartenkreet
3.1 met 12 stemmen
1.634 Ik durf nog te zeggen,
met een trillende stem,
Dat ik na vandaag echt vind,
dat jij een klootzak bent.
Je bent gemeen, breekt me op,
maakt me tot niets.
Ik laat mijn tranen lopen en zeg,
dit gebeurt er door zoiets.
Nog ruim 3 uur stonden we daar,
netjes tegen over elkaar.
Schreeuwend, huilend,
Ik was met je klaar.…
De wedergeboorte
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
745 Ik had geen glans in mijn ogen,
en mijn stem klonk gebroken.
Maar ik liet het niet merken,
ik verborg het achter trots.
Ik heb alles altijd afgewogen,
liet vaak dingen onbesproken.
Ik behoorde tot de sterken,
eenzaam op mijn hoge rots.
Mijn verdriet verschool zich achter een lach,
tegen beter weten in hield ik me altijd groot.…
Zaterdag & Zondag
hartenkreet
2.6 met 26 stemmen
1.728 bekijken
Ik doe mijn ogen dicht
En voel
Door afstand heen jouw aanwezigheid
En hoor
De warme zachtheid van jouw lippen
Hier diep in mij
Is hoop en vertrouwen voor ons allebei
In rust en ruimte om ons heen
Keer op keer opnieuw beginnen
Ik doe mijn ogen dicht
En voel
Hoe jouw naam zich schrijft over mij
En hoor
Jouw zachte jou in je stem…
Pasen
poëzie
3.5 met 50 stemmen
6.386 Pasen, Pasen,
luide klinke
nu de slag van
lerke en vinke,
nu de stem van
mense en dier!
Pasen, Pasen,
wijdt het vier,
wijdt het licht en
pint de lampen,
laat de verse
wierook dampen:
Hallelujah,
‘t jok is af
van de dood en
van het graf!…
Een Majeboom*
poëzie
4.2 met 5 stemmen
3.830 Aan de Joffren* Anne en Tesselschae Roemer Visschers gesonden naer* haar vertreck vanden huijse te Muiden, in 't jaer 1621, spreekt
Orpheus* met sijn stem en vinger
Maeckte eertijdts den* boomen voeten,
Datse* bij gekroonde* stoeten
Liepen nae* den soeten singer.…
In rook opgegaan
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.402 Maar de moraal van dit verhaal
Moet hier toch ook maar staan
Want door dat vele ge-inhaal
Is z'n geld in rook opgegaan
En z'n gezondheid is niet echt oke
Dat mag je ook wel weten
Misschien stopt hij er ooit eens mee
Maar 't idee doet hem al zweten
Misschien lukt 't de volgende keer
Nu nog maar niet, nog eentje dan
Daar is de stem…
Persrokkie
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.819 in my donker eensaamheid
wil ek ook liefhê
aan jou vat
die kurwes van jou gesig
deurvoel tot ek mý
prentjie het van hoe ek
dínk jy lyk
jou stem jou warm
teenwoordigheid
jou reuk jou voetstap
jou lag, is al wat ek het
om aan te klou
om te weet
jý is myne
jou woede buie
jou ongenaakbare
manier van op my skree
jou ongeduld venyn…
De Held
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
2.006 Je verdween in de ochtend met je koffer in je hand
Ik zag je lopen in onze straat aan de overkant
Ik zag je kwaad wegbenen met veel kabaal
En voordat jij de hoek om was, miste ik je al
Je ging niet stiekem met de noorderzon
Of door de achterdeur stil en bang
En zeker niet met de stille trom
Ik hoorde je verwijtende stem nog lang
Ik denk…