7547 resultaten.
Spleen pour rire
poëzie
3.8 met 4 stemmen
3.125 Sophie-Fritz Stuckenberg zu eigen
Het meisje dat te Pampelune geboren tans te Honoloeloe woont
en in een rode lakkooi gevangen houdt
een kobaltblauwe papegaai
- zij schilderde hem met Ripolinkoeleuren
zoals gezeid de veren blauw
de snavel en de poten geel -
het meisje van Pampelune te Honoloeloe
dat om haar hoge hals heeft een krans van purperen…
Tevredenheid
poëzie
3.3 met 3 stemmen
1.980 Daar valt er éne, en dobbert op de stroom:
Zij drijft, en komt, waar, weelderig en loom,
Een water-roos haar houdt in 't blad gevangen.
"Wees welkom!" (zegt die) "kunt gij meer verlangen?
Hier is 't een leven uit een tover-droom."…
Indië
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.431 De onnaspeurlijke lucht van
kruiden en verre melancholie
vormden het latere verlangen
naar dat, wat in woorden nooit
goed kon worden gevangen.
De eeuwenoude rust van dat
tropenland, 't klonk als een
havanaise die nimmer werd
versneld; de koele bergen
waar de thee reeds toen met
zoveel geduld werd gesneld.…
PAARS
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
1.800 Diepe klanken verkennen haar vormen,
Gevangen in geel, gedempt door zwart.
Haar buik, strak, een naakt membraan,
Wordt alleen openlijk betast.
Haar hals ontstijgt de warme gloed
Van haar borsten, vormt de koele trekken
Van haar gezicht; zwarte lijntjes accentueren
Het zwoele bruin van haar ogen,
Met scherp in haar vel gegrift.…
Liefdes première
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
789 Chemie der lust verwekt heftige gevoelens
exotische drugs jagen door het bloed
drijvende drift achter de evolutie die
de mens uit natte lauwe aarde verhief
Willoos gesnoerd in hun (zin)tuigen
gemend door de grote natuurlijke menner
gevangen in 'n roes ouder dan de mens
schreeuwen lichamen om bevrediging
Erogene zones zoeken maximaal contact…
Amulet
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
841 Toen wij het op een nacht weer hoorden,
dat ruisen van het struikgewas
dat de gemoedsrust wreed verstoorde,
aandoening die maar slecht genas,
wisten wij ons te animeren
om ons, abrupt gegoed met moed,
in die bosschages te posteren
met het geduld op goede voet,
en hebben toen dat iets gevangen.…
Vlinder
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.373 Als in een cocon zit ik gevangen
in een intens verlangen
tot de vlinder diep in mij groeit
op weg naar het nieuwe leven dat boeit
Als een rups voorzichtig ontluiken
De draden van zijde als houvast gebruiken
Met de dauwdruppels om haar verspreid
Is zij ontvankelijk en glanzend zoals altijd
Als een kleurenpracht zijn haar vleugels in het licht…
in de ban van de zwarte graal
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.256 mij splijtend in verwarrende lagen
waar zwarte beelden ter mijner eer
moeiteloos worden opgericht
en ik haast radeloos
mijn zielenlast weet te dragen
in een amorfe sfeer
het voelt als een levende dood
verlaten in massaal gedrang
luid schreeuwend
met opgeheven armen
hoor en voel toch mijn nood
bevrijd mij uit mijn
geestelijk gevang…
Vluchteling
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
1.061 Tevergeefs wachten blauwe klokken
wat niet meer leeft zingt in het dode hout
gevangen in een holle klank
herinnering
aan zomers
zaad
Achter een stenen grijze wand
wacht men op handen
vol regen
op adem
Achter een grijze stenen muur
verrijzen nieuwe wanden
van de lucht verwacht je het zachte zingen
waarom de longen vragen
Je daagt…
Proefverlof
netgedicht
4.5 met 18 stemmen
914 lid terug
Met gescheurde nagels aan verminkte klauwen
Trek ik kwijlend jouw vlees krijsend ruw uiteen
Lust naar onschuld is onstuitbaar nimmer gestild
Mijn drang om te doden ingevreten en gewild
Moordend en onderwerpend jagend profileer ik mij
Duld geen onderscheid of vermaning ken geen medelij
En wanneer men mij ketent en opsluit in gevang…
Maneschijn
poëzie
3.8 met 16 stemmen
3.146 De stilte alleen kan al die rust vertolken:
De nacht houdt de' adem in; de rotsen grimmen:
Aan ieder sprietje bleef een dauwdrup hangen, -
De hitte werd door de' avonddauw gevangen,
En geurt er mede uit de aard, die liefde wademt;
De mens luikt vol genot de dromende ogen,
En 't luwtje, als liefde al zoetjes aangevlogen,
Heeft kussend hem…
Verdedigingsgrijs
gedicht
2.9 met 19 stemmen
7.472 De ziel
als een hond met een kunstgebit,
gevangen in de draaideur van een warenhuis.
Een hoog aan de gevel gekleefd
een handvol bejaarde hangjongeren.
In de bomen enkele nagesynchroniseerde merels.
Op het gazon: een zielig hoopje massa-DNA
ter grootte van een molshoop.
Je speurt de zwakke uitstraling.…
Hap slik weg
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
949 vaststaat dat het razend rap
verloren gaat als prettige belevenis
het is als breed vertakte bomen snoeien die gelijk
weer verder groeien, ruimte nemen
zonder rem en die je dan met taaie twijgen
in een snelle werveling zwierend om je oren slaan
ik krijg het niet gedaan, te lachen in
het even dat dit leven lollig is en ben
als een gevangen…
Zürich Blues
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
847 Gevangen in de klauwen van de horizon
uit de armen van kinderen gereten
de schreeuw van een gewonde vrouw
verdooft de ziel.
Bangkok, London, Barcelona
Los Angeles en Istanbul.
Kleurige tapijten, kruiden,
zonlicht, sneeuw en overal verlies.
(Hoe kan ik de blikken
in mijn hoofd vermijden:
als ik mijn ogen sluit
zie ik ze meer!)…
VUUR ZONDER VOER
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
431 Daaruit kruipt, traag hortend, een bange damp,
waaronder zwak schijnsel gevangen is.
De vlam, nietig als een dorre gele lis,
siddert in ademnood, voert verbeten kamp,
wil drinken, zuigt moeizaam met hevig gestamp.
Maar _ aan lavende vloeistof nijpend gemis...…
PAARS
hartenkreet
1.4 met 16 stemmen
4.325 De fraaie metgezel van diepe droefheid
om iemands heengaan siert rouwend papier,
bekleedt en vult dodenkamers, toeft hier
als gevangen schemer, die verdriet vredig leidt,
beleeft overgelukkig zijn vrijheid
aan de avondeinder, waar loom blank bier
door kersendrank vloeit, verijlt bij 't luchtvertier,
verspreidt zich traag _ voldaan _ onnoemelijk…
Zondaars op een terras
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
568 Hoor toe, hemel, geef gehoor, aarde,
nu wolken als schapen langs ons razen
en de wereld in haar draai gevangen lijkt.
Als de grijze man, op breekbaar fruitkistje,
de zonden in woorden weet te vangen,
en terrasstoel na terrasstoel
met rugleuning zijn kant gedraaid op ziet.…
Loslaten
netgedicht
4.3 met 34 stemmen
681 Wie doorbreekt de verzegeling
van het altijd stille zwijgen
waardoor gevangen woorden
zich loswrikken uit het vastgeroeste patroon
en opgesloten pijnemoties zich bevrijden?…
word wakker nu!
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
656 een land
waar eendracht groeit
in woord en daad
waar niemand meer
wordt uitgestoten of gevangen
maar vluchtelingen van overal
hartelijk worden ontvangen.
word wekker nu,
straks is 't te laat
voor 't feest van 't groot verlangen!…
Amour fou
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
465 Ik kan je afdoen als een
van de vele femme fatale's,
een mannenverslindster, een
ijdele sirene, die mannen
naar de afgrond leidt en
pure destructie wenst, maar dan
getuig ik niet van zelfinzicht,
want we waren beiden gevangen
in onze gekke, gekmakende liefde.…
Jesus was een Rolling Stone...
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
571 te tonen dat doodgaan
niet zo erg is
wanneer ik zie dat het kruispunt
steeds op een dood spoor loopt
was ik mijn handen en weet
dat er andere wegen zijn
maar het beloven is te simpel
stelt echt niks meer voor
als een ieders geloof door alle Bijbels
gevangen…
Bilderberg
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
457 Baettig wil Kissinger in het gevang
Van mij mag die hele club levenslang!
...Ieder jaar komen de leiders van grote wereldmachten
achter de schermen bijeen in een hotel. Er mag geen pers
aanwezig zijn en er is veel bewaking. Lopende zaken worden besproken en er wordt 'beleid' gemaakt voor de komende periode.…
Hells Angels
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.070 De Hells Angels houden ons gevangen, we
sluipen door eindeloze rotsgangen van een
mysterieuze sekte, kom, collega-dichter,
laten we de goeroe de nek omdraaien en
veinzen dat we lid willen worden van de
Hells Angels.…
Wieren en blauwe algen,
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
549 Gevangen uit de wieren en de
blauwe algen, bollen tranen op
het zand van beide wangen, ze
verbleken als de zon verrijst
uit een lege schoot. Verlangens
versmelten in de nachten tot
echolood en waar enig houvast
nog te vinden is wordt minder
toegankelijk voor mij, wat achter
bleef wat ik op de vloedlijn vond.…
Sonnet
poëzie
4.1 met 8 stemmen
4.519 Krachtige balsemgeur uit kreupelhout
Van eiken stroomt mij tegen, zilvren veren
Doorstrepen 't reine luchtblauw en vermeren
Tot één wolk, die de zon gevangen houdt.…
beroer(te)?
hartenkreet
2.1 met 11 stemmen
1.427 Je zit "gevangen" in een stoel,
ik weet van jou: "Ik heb een doel".
Je bent zo moedig, ik leer ervan!
Vooral van wat ik soms NIET kan.........
(opgedragen aan Jannie, 28-02-2012)…
DEKENS VAN VERDRIET
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.520 Nu nog zo pril, jouw dood nog zo vers
maar jij zo gevangen op mijn netvlies
zodat ik jou pas lichtjaren later zal loslaten!
Dan zal ik verrijkend en vooral 'uitverdriet' opstaan
om dagdromend van jou verder met 'ons' leven te gaan!…
in een andere kamer
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
818 zoek
waar stofraggen mijn huid beroeren
je warm gebleven adem
aan mijn droge lippen hecht
is daar rumoer van motten
het gerucht over vallend pleister
zwijgen alle schilderingen
als ik geen licht meer zie of eenzaam geworden
in een andere kamer
roerloos bij de dingen sta
die ook niet bewegen geen verhaal vertellen
in dit glasgevoel gevangen…
Bevrijd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
627 Gevangen in gedachten en patronen.
Zie niet hoe het blad aan de Linde zich ontvouwd.
Mijn hoofd zit vol.
Ik loop door zonder te zien.
Zolang als mijn voeten me nog willen dragen.
Had ik maar oog voor de vogels, symbool van vrijheid.
Verderop in de straat zie ik iemand met een blij gemoed.
Mijn God, dat is precies wat ik mis.…
Los
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
520 want wie durft zonder gedachten,
zonder herinnering en toekomst zijn
badend in een zee van niets,
zoals het lossen van een schip
- niet meer gevangen aan de kade -
de volle zee in varen kan,
zoals 't doorknippen van de navelstreng
zodat 't kind de vrije wereld in bewegen kan,
zoals het lossen van de lus van 't breisel
en de draad weer hangen…