8246 resultaten.
Eerste liefde
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
616 De tederheid verging in lust
en steelse tranen schroeiden.…
Liefste
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
549 Voel regen als tranen vallen in het haar,
de wereld huilt er is een cirkel gebroken.
Want ik ben hier en jij nu daar,
’n mes diep in mijn hart gestoken.
Vertwijfeld kijk ik nog eens naar boven,
ook al kan ik er moeilijk in geloven.
Verborgen in mijn hand zodat niemand ze ziet,
hou ik voor alle zekerheid toch ’n vergeet mij niet!…
Lieve S.
netgedicht
4.4 met 27 stemmen
542 De laatste keer
dat wij liepen op de maan
schrok ik van je stem
toekomst en zo
Je weet ik ben er niet goed in
De laatste keer
dat wij samen groentesoep maakten
de keuken was te klein
we wisten toekomst en zo
Was jij het die toen weg liep
De laatste keer dat je belde
weet ik niet meer
je weet ik kan niet veel met tranen
Veel nachten…
Hobby schrijver
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
577 iemand mijn verzen interesseert
Men moet zelf weten of men ze wil lezen
Ofwel dat men mijn inspanningen weert
Ik ben geen Vondel noch Shakespeare
Maar mijn plezier ligt in het schrijven
En vermaak met mijn liedjes de schare
Het is eenmaal zo wie schrijft zal blijven
Doch eenmaal zal ook het schrijven tanen
Maar over mij geen treurnis noch tranen…
Herdenking
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
410 de ondergaande zon
kleurt de hemel bloedrood
universele emoties
verspreiden zich over de velden
waar rode klaprozen bloeien
in de stilte staan rijen kruisen
de grond is doorweekt
van verloren tranen
verwoeste levens marcheren
als een bloedrode draad
door de wandelgangen
van de genadeloze hebzucht
een gedwongen afscheid
van…
Weten we nog wat liefde is?
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
566 Hoe kan ik met je praten
Als je mij blokkeert
Hoe kan ik zeggen
Dat je met een vrolijke persoon praat
Met heel veel kleur en positiviteit
En dat ik echt besta
Maar die revue is al gepasseerd
Net als velen weten dat ‘ghosting’
Het nieuwe tijdsperk is
Ook het verliefd worden op het plaatje
Maar pas als mensen de inhoud weten
En er velen tranen…
In memoriam matris (6)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
546 Maar desondanks de tranen van verdriet
en diep in ons een wrange pijn
een wonde in ons hart
een vraag waarop ‘t verstand
geen antwoord weet.…
scrip'ta manent', ver'ba volant'.
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
560 aanschaffen
Met vingers voelbaar gelezen door de bladeren glijden
bronwater zonder droogrest
Tafelbladen zonder kruimels
Ontlichamen
zonder ritselen
Het woord dat eerder was
dan het schrijven
In stopakkoorden
beschrijven
Stille krachten
zwijgen
Gesproken woorden
die luisteren
Klankborden juichen
Blij zijn betuigen
Het wegpinken van tranen…
Het verdriet van Ariadne (1)
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
599 En je slingert tussen zwijgen
en spreken zwijgen
mythische tranen komen van ver.
Alles is ver
en verhalen nog verder
men moet ze overdragen
Verdriet leert men schragen
vaak op papier
soms in het echt…
In voor en tegenspoed
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
515 Blijf bij de realiteit
en wees voorbereid
er gebeuren vreselijke dingen
om ons heen
het is alles voorspeld
tranen en zorgen
diep verborgen een
leven in vrijheid
welvaart of wat de tijd ook
voor ons in petto heeft
geef me je hand en laat
de hoop steeds overwinnen
met elkaar in één geest van liefde
en Waarheid verbonden…
Mijn muze
netgedicht
5.0 met 131 stemmen
459 weet je
mijn muze
liefde overbrugt
alle afstand
in een zucht en
liefhebbende ogen
waarvan het licht
alle zicht op geluk
laat zien als de
spanning groter
wordt luiken ze
even zilte tranen
om daarna weer
te glimmen in een
nieuw beginnen
geschoond door
plotselinge vloed
als enige remedie
tegen te warm
geworden bloed
want afstand…
Hemelse zijden met kant
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
432 waar zij
en strijkers
bezig zijn
valt geen
onvertogen
woord
zij weten
allen van
het super
zachte
aparte
materiaal
dat zij
onder
handen
hebben heel
anders dan dat
van de strijkers
die noten in
schoonheid
doen trillen
van emoties
waarbij snaren in
akkoorden verwaaien
vaak vloeien
tranen in heftig
aangedaan zijn
omdat…
Hun geborgenheid
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
450 ik wist
dat het zijn
handen waren
waarvan
de vingers
mij wenkten
om in hun
geborgenheid
te komen schuilen
zijn sterke
open handen
waren altijd een
toevluchtsoord
als ik door verdriet
moest huilen met
tranen die uit
heel diep van
binnen kwamen
ik ben op weg
naar een
transparante horizon
omdat daar licht
nog het langst
in…
Het sluitstuk
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
456 ik zag
de aarde
scheuren
hoorde wortels
janken in
ontbossingspijn
voelde rotsen
splijten die niet meer
gebonden wilden zijn
de verwoesting
was gigantisch
in zijn omvang
universeel ik kon
mijn tranen niet
meer bedwingen
de overweldiging
kwam onverwachts
en werd mij te veel
alles viel weer
terug tot elementen
moleculen in overvloed…
Vandaag in november
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
609 In deze allesomvattende stilte
heb ik je liefgehad met zilte tranen
in een grote ademzucht onderweg
naar de zon,
en onder wolkenluchten
vandaag in november
vind ik mezelf terug
in jouw oude brieven
liggen mijn eenvoudige
sentimenten vastgelegd
door zwarte penneninkt
en opnieuw zou ik je lief
willen hebben, het liefst
zonder relatie…
Naam van de steen
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
1.465 Waarom lijkt de stilte zo op jou
in ruimte die geen leegte inneemt
omdat het woeste waaien vragen heeft
tot in de eindeloze dood, het stille zwijgen
waarom vraag je naar mijn antwoord
in de stille steen met jouw naam
blijven antwoorden verborgen
waarom huil je met mijn tranen?…
vrede bestaat
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
499 vanachter een waas van tranen
kus ik de bruiden van Israël
omhels ik de vaders van Palestina
op mijn knieën
smeek ik om verdraagzaamheid
iedere molecuul
heeft recht op vrede
rampen en ziekte
eisen hun tol
maar ik kan niet anders
dan hopen èn geloven
dat
haat en afgunst
het afleggen tegen harmonie
terwijl de storm buldert…
God huilt ook wel eens...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
248 Dan voel ik als een zachte regen,
zijn tranen op mijn hoofd.
Want ook God kan verdrietig zijn
en wie moet Hem dan troosten?
Ik wil wel, maar ik ben maar klein
en hij de allergrootste.
Maar ja, dan zeg ik. “Stil maar God.
het komt gerust wel goed.”
En dan zie ik wat een wonder
een vriendelijk woordje doet.…
Stiltelicht
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
237 ik voel een raakvlak met warrige geesten
misschien dat mijn verstandelijke vermogens
afgenomen zijn met de voortgang van tijd
het is te laat om opnieuw te beginnen
het laatste nieuws komt keihard binnen
wapens, oorlog, bloed, tranen en geweld
na zondag keert de wind weer om
de absurditeit van de buitenwereld
jij snakt naar een gezellige…
Oefenen in verdwijnen
netgedicht
2.7 met 21 stemmen
948 In roerloze middagen langs
het lange diepe water gaan
een prevelend lamenteren dat
altijd alles dat je nooit meer
In het verschiet van verre wolken
de tranen van de moeder zien
wolken die nooit nooit meer
terugkomen nooit als in een litanie.…
Vriendelijke opportunist
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
666 zon klimt over rauwe leugens
nergens stilte in jouw leegte
jouw nieuwe horizon
voorbij fragiele woorden;
Wanneer relatietwist om vrede roept
na jaren van verwarring en conflicten
opstand en tegenspraak, alles wat jij
in het diepst van jouw gedachten voelt
je voelt je thuis in jouw heldere verhalen
en ik ga verder met mijn zoete tranen…
laat me zien
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
481 laat me het land zien
waar geen boom meer staat
wanhoop ons verslaat
laat de doden zien
de maskers van pijn
in een diep ravijn
laat me het kind zien
dat niets meer verstaat
geen tranen meer laat
laat de moeder zien
ze bedekt haar zoon
streelt zijn ogen schoon
laat me schoonheid zien
haar onvolmaaktheid
volmaakt in lichtheid…
Sentiero di Giulietta
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
383 Een andere liefde,
doch zo passend, doch zo mooi,
wordt met tranen bedreven.
Het pad der liefde bestaat uit twee
en kent twee wandelaars
leeuwendelen van lichtjaren van elkaar verwijderd
zullen ze elkaar tot het eind missen.…
We noemen hem Kees XXIII; vers 742
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
351 Hij verrekt ‘t
de scheuren af te dichten; de regenbogen
vertakken zich door het nooit opgedroogde
cement, wat dit bad vol tranen gestalte gaf.…
omnis responds
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
302 Labyrinten of
driedubbele bodems
smeltkroezende gevoelens
tenen zo lang als grafstenen
allen wenen zij
gepasteuriseerde tranen
Dwalingen
als eenrichtingsgaande
kruisdragingen op steroïde
geïdealiseerde preken
doorgesnoven streken
even leken ze
getraumatiseerde goden
door zelfkastijding
onderdrukte vreugde
als deugneuzen schijnen…
Invictus
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
285 Voorbij dit veld van woede en tranen
rijst slechts de schaduw van het onbekende,
en toch zal wat nog komen gaat
mij onverschrokken vinden.
Al is de weg nog zo smal,
al weegt het oordeel nog zo zwaar,
ik ben de meester van mijn lot,
ik ben de kapitein van mijn ziel.…
HERDENKING AANSLAG BERLIJN, HOMOMONUMENT AMSTERDAM
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
146 bij mijn Homomonument
bij mij om de hoek
bij de kerk, waar ik kerk
en zing in de cantorij
DE WESTERKERK
ik luister naar de toespraken
met aandacht, ik ben stil
heel stil, muisstil
ik wens me dat de wereld verandert
maar die wens is slechts de vader
van die zo noodzakelijke gedachte
huilen doe ik niet meer
kan ik niet meer
mijn tranen…
verloren
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
228 ik heb liedjes zonder woorden
voor je gezongen
ze raakten verloren tussen grijze bomen
het lot dat alle liederen is beschoren
glinsterende tranen nestelden zich
in de warboel van je baard
in de gloed van de maan hoorden we
iemand huilen
het was te vroeg om weer te keren
naar zomerse dagen
te laat om te voelen alsof de zon wat…
Verdwenen
hartenkreet
4.3 met 31 stemmen
1.837 Liefde waar ben je nou
Voel me zo intens leeg
Mis de glans de warmte
Die elk geluk oversteeg
Kloppend hart in m'n lijf
Gevuld met dikke tranen
Vlinders die er verdrinken
En zich in de hemel wanen
Gedachten blijven komen
Ik voel me zo erg bezeerd
Je beeld zo dichtbij en echt
In mijn ziel geprojecteerd
Mijn dagen zijn lang en stil…
Jonge weduwe
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.543 Zij staat trillend in tranen voor het raam
en staart het heldere maanlicht tegemoet
haar nachtelijke stem fluistert zijn naam
en zij voelt hoe vreselijk veel pijn het doet
Een noodlottige gebeurtenis in haar leven
ontvoerde hem naar paradijselijke oorden
als de kinderen slapen sterft zij heel even
en zweeft op zijn hemelse woorden
De opkomende…