6818 resultaten.
In memoriam
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.112 Weer schieten de herinneringen
Massaal als losse vlodders in mijn hoofd
Ik klauw nog ongeoefend, half verdoofd
In het ondiepe waar de zalmen springen
Reeds vallen bij de eerste tintelingen
En masse de lome vlinders in het loof
Ik raap ze op en prik ze, onverdoofd
Met een punaise bij de dode dingen
Bestaat mijn moeder enkel en alleen
Als…
Zaaitijd
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
431 ergens uit waaien gaat
tussen duin en zand en stengels gras
waar het landschap op een kier staat
ontbloot in wat aarde
daar zaai ik de kiemen van wat nieuwe verzen
schuchter verlangend zullen ze daar groeien
gaaf en broos in ademloze uren
in het zand van de tijd
niet langer verstard door onzekerheden
tot wat onverwacht en zacht is
herinneringen…
zee schelp
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
530 door het oppervlaktewater
komt zij omhoog
nehalennia
open mond
een regenboog
het water danst sierlijk om haar heen
geen taal mag sterven in het lot wie dan ook
wie kan herinneren
het vuur en de dood
wie niet bang is mag sterven
oog om oog
tand om tand
wij vallen steeds dieper
geen nagel houdt stand
geen boek geschreven
voordat de hel…
Requiem voor een meisje
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.033 Maar te jong nog zijn we haar kwijt,
een herinnering voor wie achter bleef.…
PRIKKELING
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
771 Herinneringen worden opgeslagen
oproepen kunnen we ze
om dit alles weer te beleven
boeken overrompelen
penselen schrijven boekdelen
het linnen krijgt kleur
achtergrondmuziek in variatie
uitingen verdeeld in contrasten
toegevoegd aan belevenissen
herhaaldelijk teruggekaatst
in het denken en ervaren
raak ik mezelf kwijt
zijn mijn gedragingen…
De poort der levenden
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
732 koude stenen dekens
staan in eindeloze rijen
onder warme woorden
rusten geliefden zacht
verblindend geuren
blanke bloemen
in de zinderende zon
een witte vlinder fladdert
bijna onopvallend
naar een volgende
toch heerst hier
voelbaar verdriet
van veel herinneringen
in treurige berken
die eeuwig lijken
mee te wenen
zwijgt bedrukt…
afscheid van van mijn zus (2)
hartenkreet
1.7 met 15 stemmen
2.637 Maar jij en ik weten als geen
ander dat wij zussen waren
en daarom zal ik ons laatste
samenzijn, in mijn herinnering
bewaren...…
Oma's meisje
netgedicht
3.0 met 25 stemmen
3.141 Voor Eline
Nog herinner ik me die winterdag
waarop je mama mij toevertrouwde
met tranen in haar ogen
“mam ik ben zwanger”
Jeetje ik was zo verrast
ging wat later de stad in
kocht een pop en een rode kerstsok
Wat was je welkom meisje
De tiende juli nu alweer twaalf jaar gelee
kondigde jij je aan
Het was of je er altijd al was geweest…
door mijn schuld
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
1.125 vergeef me
ik kom van jou geen afscheid nemen
dat heb ik al te vaak gedaan
met handen als vuisten
met volle strot
ongeslikt
vergeef me
ik wil je laatste woorden niet horen
galmend door die hoge zaal
het glas niet vrolijk heffen
nu je van ons weggaat
helemaal
vergeef me
ik trek liever naar die zomer
de dwaze herinnering aan destijds…
Het gedaagdenveld
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
564 Je keert je om uit herinneringen
neemt me mee naar het gedaagdenveld
waar de oorsprong ligt begraven
we lonken voorzichtig naar de wolken
het lijkt wel of de zomer verlegen is
we kijken schichtig naar de vogels
verzoenen ons niet langer met hartstocht
die we eens voelden in bijzonder verlangen
nooit zonder elkaar door het leven te gaan…
het voelt zo aan
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
723 woorden vallen zacht in warme regen
dicht bij de dagelijksheid, gedateerd
en waarin ik me stil houd
waar stromen ze heen, waar zullen ze geven
zonder het ultieme
te verlaten
zal jij ze leren zingen, de tijd er uit verdringen
vermommen als herinneringen
verzen die ik uit mijn lichaam heb geschreven
met één grote beweging
van het hart…
Stilte van verzadiging
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
707 In november is het licht
zo ijl, zo dun als de
doorschijnende huid
van een stervende berk,
hij wil z’n blad en zaden
niet langer vasthouden,
zijn hand opent zich tot in
de kern van het verteerde
hart om die los te laten,
skelet in een decor van de
opkomende maan, die draait
om zijn eigen wil en as in
de groeven van de herinneringen…
Kloppend hart
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
520 wurmend langs drommen mensen
gekleed in winterjassen kinderwagens
voort duwend die tegen hielen aanbotsen
meegaand met de stroom is verzet zinloos
penetreert geur van etenswaar de neus
wat herinneringen oproept aan toen
heel even de ogen sluitend opgaand
in de mensenmassa komen vluchtig
een paar blauwe ogen voorbij
welke het hart…
Wat de stilte geeft
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
767 Glimlachend in een herinnering die niet verdwaalt zou ik je stem zoeken.
De stilte weg willen geven.
En je weer willen vragen wat je zocht
in jouw momenten van vervulde tevredenheid.
In jouw gedachten van geluk dat niets
kon dwingen wat niet bij je paste,
steeds als je het een kleur en betekenis gaf
die de stilte niet veranderde.…
Gebroken liefde
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.169 hetzelfde zijn
Zonder jou voel ik me leeg
Het doet me iedere keer zoveel pijn
Toen ik dat berichtje kreeg
Je voelde niks meer voor mij
Maakte je duidelijk in dat bericht
Het deed me pijn, dat wat je zei
Ik sloeg helemaal dicht
Maar nu weet ik dat het anders is
Dat je er niks aan kon doen
Ik moet leren leven met dit gemis
Denkend aan de herinneringen…
Afscheid
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.941 De maagdelijkheid van de jonge jaren is verstreken
Geldingsdrang kwam er voor terug
Iedereen raast maar door
Op de hielen gezeten door een onzichtbaar spook
Dat in vele gedaantes optreedt
Geld, macht, bezit
Uiterlijk vertoon versus introspectie
Met het klimmen der jaren wint de melancholie
Steeds meer terrein
De herinneringen worden…
Helden
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
851 eigenwaarde beroofd
Doorliggen op klefklamme lakens
Helden van toen
Zijn hun voorbeeldfunctie kwijt
Als ze van motoriek beroofd
Kwijlen op vlekvolle hemden
Helden van gisteren
Zijn hun krachten kwijt
Als ze van zelfvertrouwen beroofd
In stilte huilen achter halfgesloten ogen
Helden van ooit
Zijn zichzelf kwijt
Als ze van herinneringen…
Herfsttegenstellingen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
470 Geen witte bollende zeilen
vriendelijke wollige schapen
zwevend weidend door diep blauw
maar rollend grauwe golven
donkere draken blazen koude adem
spuwen vuur over verdronken land
flets waterig schijnen lichtstralen
zwak pogend herinnering te bewaren
worden door jagende schaduwen gewist
die ’s avonds licht steeds vroeger vervagen
dat ‘…
PRIKKELING
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
816 Herinneringen worden opgeslagen
oproepen kunnen we ze
om dit alles weer te beleven
boeken overrompelen
penselen schrijven boekdelen
het linnen krijgt kleur
achtergrondmuziek in variatie
uitingen verdeeld met contrasten
toegevoegd aan belevenissen
herhaaldelijk teruggekaatst
in het denken en ervaren
raak ik mijzelf kwijt
zijn mijn gedragingen…
Inkeer
poëzie
3.2 met 13 stemmen
2.565 ‘k Loop in herinneringen
als een wanhopig kind,
Dat ziet de oude dingen
En de' oude weg niet vindt.
Maar hebben zich mijn zinnen
In schone schijn verward –
Zij zien verbaasd naar binnen
In ‘t eigen mensenhart: -
En langzaam gaan mijn ogen
Naar dieper beeltenis -
Ontdekken zij de logen
Van wat daarbuiten is?…
Afscheid
hartenkreet
4.1 met 24 stemmen
1.897 En mijn hart boordevol herinneringen,
die voor mij zo dierbaar zijn.
Ik kijk af en toe naar jullie,
met op mijn lippen een grote lach.
Want als ik jullie gelukkig zie,
zeg ik met een gerust hart dag.
Dag…
Houten kruis
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
485 Houten kruis gekanteld
Tegen een stenen schuur
Knuffels, kaarsen, bloemen
Herinnering aan een noodlottig uur
Het lijden van nu en van de eeuwigheid
Bij elkaar gebracht in de tijd
-----------------------------------------------
In Memoriam Kees-Jan Dusseljee
die in nieuwjaarsnacht door een
eigen gemaakte vuurwerkbom om het leven kwam…
VERGANKELIJKHEID
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
584 en dan valt zacht
de adem van de nacht
als een deken om je heen
terwijl je tracht
de splinters van je ziel
weer aan elkaar te lijmen
smacht elke vezel
in je vege lijf
naar een vleug erkentelijkheid
teken van herinnering
aan een ver vervlogen
en te vlug verdampt
roemrijk verleden
nog sta je triomfantelijk
kantelen
van je vervallen slot…
Droomspiegel
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
575 In herinnering zie ik de bomenlaan
in een land vol spijt en bloedverwanten
mijn ogen zijn voor een moment van jou
nu je het waagt te dansen bij mijn horizon
ruil ik je in voor oude boeken en een blokfluit
op het pad naar de tuin voel ik jouw liefde
in deze oude toon van de regenstad
beleef ik mijn sobere muzikale hoogtepunt
de woorden die…
memoriam
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
4.223 ik had erom gevraagd
een kleine bloem in groot vertrouwen
geplukt vanuit een twintigjarig strandgebied
zuiver, slank en wit
nu slechts nog een koestering
heel stil rond virtuele blaadjes, uitgegroeid
tot enkel nog herinneren
waar moet ik beginnen?…
'k Heb je vandaag laten gaan
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.230 IN MEMORIAM HENNIE JONGBLOED-WEGGEMANS
* 15 maart 1937
+ 19 april 2013
'k Heb je vandaag
Laten gaan, liefste
Zus die zo lang ik
Me herinneren kan
Bij mij geweest is,
Zus die zich zo vaak
Gelijkertijd mijn
Moeder voelde -
In liefde laat ik
Je vandaag gaan
Naar de overkant
Van deze oceaan
Waar de hemel zich
Probleemloos…
Mijn vriend Sam
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
801 dan denk ik aan jou mijn liefste dier,
slapend in het zilte gras,
slaap rustig, slaap zacht,
onze herinneringen blijven
daar waar geen mens weet
hoeveel jij voor me was...
Hoeven lopen over je vergane graf,
briesend vriendelijk
waar jij eens was
onze nauwe vriend, telkens weer,
kwispelend aan onze zij.…
Maar je ogen spraken
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
528 zag je schrik
toen ik je raakte
mijn vinger in de jouwe haakte
een licht verweer
en toen niet meer
maar je ogen spraken
in luchtigheid
zijn we gaan lopen
herinneringen kwamen boven
de angst voor het geluid
het kraken van de trap
zond die signalen voor zich uit
de klink deed open
waar je gedachten sloten
wachtend op wat moest…
Met plaat en grammofoon
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
439 ik ben terug gegaan
naar jaren die vergeten bleken
heb ze muzikaal weer kleur gegeven
met plaat en grammofoon
wat geruis en kleine krassen
die naadloos in herinnering passen
voel de emoties weer komen
van avonden vol drank en dromen
verhitte gezichten in vreemde flash backs
waar zijn ze gebleven
die toen trouw zworen op het leven
van…
Watergroeve
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
522 al haar gratie, haar speelse beweeglijkheid
is stilgezet, versteend en toegedekt
als ijspegels hangen ze stijf en verkild
in reflectie over de dekplaat van de watergroeve
niets beweegt en elke tong is vastgeklonken
met de ketens van het herinneren
de uren glijden weg in het gebluste licht
het water weigert elke beweging
alle tinten op weg…