5388 resultaten.
mango
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
1.197 in de klamme hitte groeit jouw moeder
onzichtbaar afgebakend door keerkringen
het blad verkleurt
van zalmroze naar glimmend groen
kleine bloemen dragen jouw zoete geur
ik dommel in de schaduw van trossen
een palet van geel en rood en groen
je rijpt aan lange twijgen
de ovalen pit verhult de korrel
die twee lobben draagt
beschut door…
Brieven aan Plinius I* )
gedicht
3.5 met 16 stemmen
10.354 september weet wat dierbaarheid betekent
en liefde tekent schaduwen van was.
ik zeg: voorzichtigheid werd ooit berekend
aan de contouren van een waterglas.
de druiven, Plinius, de laatste schragen
van wat een dichterzomer was.…
Johannesbroodboom
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
1.264 overbleef
en op mij neer zou dalen
van een boom
die er geen boom was
en in ijlen slechts bestond
uit nog meer treden naar de hemel
voor hen die er wilden dwalen
en steeds dachten dat hun honger
zou verstillen met zijn zaden
maar nooit zagen zij hun dorst
die hen van bovenaf verslond
daar waar de zon hen had verleid
en waar geen mens een schaduw…
De Verborgene
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.394 ons niet meer
misschien een ander mens geworden
in camee
een zucht
herinnering
een hoorn die verging
Ik droomde weg
in overvloed
zou er een witte kroon nog vangen
ooit geweest van de Verborgene
die in godskastelen sliep
ik zocht van zwart land scarabeeën
schiep van stof Thebaanse zeeën
zag waar zon
zo met ons heen ging
ik haar schaduw…
Vlinderloos
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
647 uit de horizon
door oppermachtig
heersende anarchisten
lispelende vrouwen
in doorzichtige jurken
die hem net zo goed
in de prullenbak gooien
emotieloos vaarwel
want zijn vlinderloze ziel
is niet volledig te pruimen
voor gelovigen en zwevers
is hij een onbeschreven blad
de volkse analfabeet
één van de barbaren
een man zonder schaduw…
Met God aan mijn zij
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
803 Het bekruipt me als een soort beest,
Als een schaduw, zacht uit het niets.
Was er nu maar ergens een feest,
Dan pakte ik per direct mijn fiets.
Maar het is nacht, het is al veel te laat,
Iedereen slaapt en droomt z’n dromen.
En ik, ik die dronken in zichzelf praat,
Mij is de kans dáárop allang ontnomen.…
- Duizendschoon -
netgedicht
4.0 met 54 stemmen
896 Jij staat in de schaduw.
Je plantjes vormen
een wortelrozet, van wit
tot donkerpaars
in alle mogelijke
schakeringen.
'k hield even de adem in
toen overgeblevene zaadjes,
vers gezaait in den tuin
in volle aardegrond
op beschutte plaats
ontluikten.…
pinokkio
netgedicht
3.9 met 18 stemmen
1.014 vier witte muren
één groot raam dat, nadat jij kwam,
uit de schaduw dreef en om zomerkleuren vroeg
blijmoedig het begin van de rivier liet zien
alsof er nooit een einde zou komen
aan deze eenvoud van vrede
één kamer met daarin het midden
van het leven, woorden op planken
en de warme opbrengst van rode wijnranken
met geen andere namen…
IS HET WAKEN, IS HET DROMEN
poëzie
3.4 met 5 stemmen
2.681 Koele schaduw moest ik zoeken,
Waar het koortsig vuur des harten
Laafnis vond en tevens voedsel
Ter genezing warer smarten.…
- Stormen vormen de zee -
netgedicht
4.4 met 24 stemmen
599 De roep van diepe sinistere schaduw zo kortbij
de lange doodsstrijd, geheel bedekt
geheel vernield, wat er kon zijn
in de zwaarste stormen op aarde
dapper doodgevochten en beangstigend
blijven lange schuimstrepen achter
vol intensiteit ..
terwijl de ondergang
die het zicht beperkte
door windstoten en snelheden
realiteit is.…
Laatste ademzucht
netgedicht
4.4 met 29 stemmen
1.346 Zwijgend is de kracht van de stilte
wanneer de wereld inslaapt
ondergedompeld in fluweel-nachtelijk tapijt,
en fluistering van schaduwen
gevormde beelden in haar geest laat spreken
en de droom de eenzaamheid gaat doorbreken.…
Nectar en ambrozijn
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.559 Nooit wordt dit beeld verstoort wat in
de niches van de geest een mythisch
raadsel blijft, een weergaloos moment,
ontrekt zich aan de zwaartekracht waarin
geen schaduw kleeft, op intuïtief gevoel z’n
lichaam leest, bewust te zijn dat hij leeft.
“Liefde verkwikt als zonneschijn na regen “
W.Shakespeare…
Vrijstaat zonder Naam
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.492 grote reus
zie ik hem gaan op zevenmijlslaarzen
over opgeblazen wolkenvelden
platgetrapte bergen
spottend met rivieren
zwaartekracht en dood
Zijn jas
onbehouwen
los
van ongesponnen garen
voor wie achterwaarts hem liefheeft
trekt hij hemelbreed zijn spoor
Iemand noemde hem een held
zoveel anderen een ezel
groter dan zijn eigen schaduw…
Tekens aan de evenaar
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
627 Dolend op de wieken van de molenaar,
schrijft de wind z’n intieme taal, beleeft
de liefde in de schaduw van een korenschoof,
ongebonden in een wolk van zuiver
haar aan het eind van elke regenboog.…
Fysionomie
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
526 machteloos terug wil naar woest en ledig
waar de mens nog niet geschapen is
doch ik hoop en geloof met alle liefde
dat hij wakker wordt
berustend uit de schaduw van zijn oude boom
zodat hij onvoorbereid in tekens zich opnieuw
zal richten tot een oerknal en ons opneemt
naar een nieuw begin
geloof in ons - niet loslaat en omvormt in licht…
zij.....
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
763 Beschikt over leven en de dood maar toch ook
zit ze in mijn spiegelbeeld
Met een lach die steeds ja telkens steelt
Misschien is ze niet wat ze verbeeld
als ze eens haar ziel ontbloot
Ze vindt het geluk geheel alleen
of In een knipoog die verdween
Je zal haar nooit zien huilen geloof me maar
ze is de liefde die nooit overgaat
Zelfs als haar schaduw…
Zomermiddag
poëzie
3.2 met 4 stemmen
1.877 Vlij u hier onder warme schaduw,
En versterve in het mijmerend lied,
In het lied der bomen uw lied.
Zie hoe rein en eenzaam hun donker
Met het eindeloos hemelgeflonker
Verglijdt in de effen en langzame vliet.
Ach kind, weet ik nog of ge droef zijt,
Weet ik nog of ge lacht of niet?...…
Ego
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
559 Die mij is als een schaduw aan mijn zij,
maar is de zon pal boven op,
dan ben ik even zonder,
dan is zij even opgelost
en is er alleen nog maar het wonder!…
legenden?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
505 Verhalen schuilen in de kraters van de maan
op de autocue van schaduwen zijn ze te lezen
in de achtergrond van de hemel letterlijk vertaald
voor de overlevering in tijdsbeeld blijft het vrezen
de schoonheid in tekst van de vrije liefde betaald.…
Hooggevoeligheid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
485 de kronkels van een cobra huid
vechten om te overleven
telkens weer,
telkens weer komt de drive in ons naar boven
liefde geven, liefde delen,
in woord en kleur, de zang van het zijn
bron van leven
bron van liefde
bron van kracht
waarmee we zijn verbonden
verdrijft de nacht met
kruiken vol olie
verzachten de pijn
maken de schaduwen…
Moeder
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
1.392 onvoorspelbaar is voorzegd
het is de moeder, onze moeder
de eerste vrouw van nabij
die eeuwig aanwezig wil blijven
in de stromingen van ieder getij
ook als ik, de volwassene zelf
zijn eigen gedicht wil schrijven
moeder laat nooit los
dat staat het gevoel niet toe
dat is pijnlijk en maakt soms moe
moeder is ook maar mens
kent de schaduw…
Het brandende wrak
poëzie
1.3 met 3 stemmen
3.196 In de schaduw der zwellende zeilen verborgen
Voor de maan, die de mast op de wateren mat,
In de slaap van het licht, tussen avond en morgen,
Stond ik, slaaploos, ter reling van 't reilend fregat.…
Vergroeid
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
623 verstaan
altijd bereid het zwijgen te doorbreken
ontstaan door ongekende ruis
en bij een fluistering van het woord
ons oor te rusten leggen
nog steeds geboeid
vergroeid van ik naar wij
lief, hoe kan het zijn
dat jij en ik wij samen door de tijd
buitenshuis de luiken sluiten
bij een teveel aan licht
het donker welkom wordt geheten
schaduw…
Universum van legenden?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
482 Verhalen schuilen in de kraters van de maan
op de autocue van schaduwen zijn ze te lezen
in de achtergrond van de hemel letterlijk vertaald
voor de overlevering in tijdsbeeld blijft het vrezen,
schoonheid in tekst van de liefde uitbetaald.…
Nachtmerries
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
664 Van alle dingen die bleven
kleur van groene ogen
hard als smaragd
een wilskrachtige mond
die wist van wat en wie
Puntjes van een tekening
verbonden met lijntjes
jij liet zien welke
verbindingen kleefden
perspectief lieten zien
Schaduwen dansten
vier, zes armen voor je
om een onzichtbaar lichaam
maar ik kon de naam
niet onderscheiden…
Legenden?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
451 Verhalen schuilen in de kraters van de maan
op de autocue van schaduwen zijn ze te lezen
in de achtergrond van de hemel letterlijk vertaald
voor de overlevering in tijdsbeeld blijft het vrezen,
schoonheid in tekst van de liefde uitbetaald.…
Op de rand
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
745 Nachten duren te lang
De maan beweegt de schaduwen op het behang
Je schrikt wakker daar je bijna sliep
De insomnia zit te diep
Het brein knettert halve waarheden
De dag wordt niet verwerkt maar bewerkt
Traag sluipt het in je gelaat
Rusteloosheid houdt je ontevreden
Pillen hebben elk nut verloren in deze staat
Meditatie is iets dat de stress…
De tempel der reinheid.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
917 Ik droomde mij in wolken-landen;
het blindend blank der zonnewanden
al zwevend in 't rein azuur,
als lenig marmer reuze-krullend,
de dalen schaduw-purper vullend,
- en goud-gekopt de stapel-muur.…
vlinders
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
510 waar goudgeel de zon
van het groene lover
de koele schaduw grenst
zilveren in duizendtal
vlinders moeder natuur
zijdezacht getooid
prachtigen zij de dag
glimmend gelijk edelmetaal
met zorgeloos flaneren
van blad tot blad
zo geluk regenend
dwarrelen als parels zij
geluidloos het leven
met groeiend verlangen
naar vrijheid van zijn…
druipend tafereel
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
469 erker
en loeit nog even na uit hitsigheid
Het gras snijdt de druppels aan
met druipende monden plakken ze aan elkaar
de laarzen schoppen de koppen uitéén
klittend in bosjes op de zijkanten
de achterhoofden leunend tegen het omvallen
plasjes rubberzool sparen geultjes uit
en verder in ’t water een vege zwaan
uitgesmeerd met streekjes schaduw…