5775 resultaten.
Sporen van morgen
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
612 Donzige watten van stilte,
zwijgend in ordelijke akkoorden
die een menselijke kilte overstijgen
geregen tot eigenzinnige verhalen
verbouwd tot uitgeplozen woorden
in stille gang nooit zullen zwijgen.…
De dichter en de vlinder
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
563 Ik sluit de luiken van het huis
en roep de stille beelden op
die mij dan vergezellen:
de vogel die een schuilplaats zoekt
bij al te felle regen
het zwarte water dat mij lokt
met stram het taaie riet
het morgenlicht over het veen
de landerige landerijen
langszij de ramen gaat de zomer
als ik het leven buiten sluit
zoals de vlinder
die nog…
Zeeland.
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
1.215 Zeeland, waterland, weiland met duinrand
Ganzen dansen in het akkerland
Lieflijke dorpen en oude stadjes
Het leven is er soepel en gladjes
Monumentale gevels, bruggen en grachten
Een rijke historie herleeft in gedachten
Kanalen, dijken, plassen en weelen
Stille plekjes en vogels die kwelen
Rietkragen, inlagen, schorren en slikken…
Kerst 2007...
hartenkreet
3.8 met 19 stemmen
3.586 bezocht
In de mensen een welbehagen om zich te zuiveren
van alle vreselijke hatelijkheden en ruzies tegen elkaar
De mensen zijn op kerstavond een makkelijke prooi van illusie
waarin vrede op aarde te grabbel ligt in het openbaar
Het is een diep geworteld besef van goed en kwaad
wat de mensen drijft om eens per jaar naar de kerk te gaan
Stille…
vogels sterven langzaam uit
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
1.056 de zwaluwen troepen samen voor de aftocht
trekken met hun verleden naar het zuiden
de vunzige lucht is drachtig van bange dagen
onweerswolken nopen ons te wachten
op de stille komst van nieuwe ijstijden
wij die zijn uiteengerukt door het lot
tellen in onze handen de schaarse sterren
en onze voornemens voor de komende week
we schreven brieven…
ik, ...
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
858 zou zijn als mijn handen de wereld maakten
en dan tekende ik jou in de kleuren die je toekomen
ik, de denker die alles altijd aan stukken bedacht
met meer kracht dan de waarheid aankon die stierf
en mij in tranen achterliet waarna alles opnieuw begon
telkens weer die cirkel van het geluk, het weten, het breken
en dan bedacht ik jou en het stille…
Dag droom
netgedicht
1.6 met 13 stemmen
2.696 Wanneer jij overvloeit en ongekende stromen honingsap
mijn begerige mond met liefde vult
kan ik nog slechts in puur genot een stille minnares zijn
door jou opgenomen en ontvangen in een open ruimte
die me thuis en vrijheid brengt verwonder ik me ongeremd
en ongekrenkt over de liefde die ik voel voor jou
ik koester je en zal je zacht begeren…
De zee is mijn aarde
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
624 Golven wiegen en stillen nood.
Dwaze wensen verwaait de wind.
Zand en zout verstuiven.
Niets strooit zij blind.
De zee is mijn horizon
Zij kust,
raakt,
bereikt.
In haar sferen veer ik op.
In haar schoot word ik man.
Ontembaar bruist de branding.
Zij slijt ieders stom verzet.
De zee is mijn aarde.
Zij kiemt,
voedt,
baart.…
verandering
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
726 het is herfst
geluiden klinken anders
een verre hond blaft
kaler naar het schijnt
onder een grijswitte lucht
lijkt de oude graanmolen
zwarter en zwaarder
dan gisteren
ik luister hoe het
-gak,gak,gak- van
een ganzen-V aanzwelt en
laag over de wieken wegglijdt
de warme witte adem
van de huizen
kruipt traag omhoog
in de stille herfstlucht…
Engelenzang in de nacht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.791 Ik denk vaak aan het “Stille nacht”
gezongen door ‘t jongenskoor
als slotlied in de kerstnacht,
dat raakt mij door en door.
Op zo’n moment dan voel ik
en zie met ogen dicht
die engelen van heel dichtbij,
rondom mij engelenlicht.…
midden in het leven
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.225 nog voor het feest
gaan we weer even kijken
in je bloementuin
nee niet voorzichtig aan
we staan juist midden in het leven
wijs ze maar aan
de kleuren die jij
aarde hebt gegeven
het stille groen van
een verlegen puber toen
twee knoppen die in alle
schoonheid zijn ontloken
hebben volwassenheid begroet
en maken met de jongste…
NIET WAAR?
poëzie
3.3 met 12 stemmen
3.280 Een snede vlees op deze snede brood,
en, dankend nóg, een stille sluier om de zorgen...
De ruste naêrt. Gelijk een aarzelende morgen
wacht ons de slaap, bijna nog schoner dan de dood...
't En is niet veel wat ons van vroeger hopen rest;
maar draagt ge niet het kind van onze zaligheden,
o vrouwe?…
Plattelandsstoet
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.864 Op die donkere dag bespraken we
de kist, de kaarten en de cake
Vandaag voert de stille tocht langs
achteloos weggeworpen boerenhoeven
langs verlaten erven waar geen zon
schijnt en toch de schaduw heerst
Traag stappend proberen we de einder,
waar aarde en hemel raken, te ontlopen
stemmen staken, een enkel gebaar
volstaat in de najaarsstilte…
Zet stil die klokken
gedicht
3.3 met 74 stemmen
50.741 Sluit de piano's, roep met stille trom
de laatste tocht van deze dode om.
Laat een klein vliegtuig boven 't avondrood
de witte boodschap krassen: Hij is Dood.
Doe crêpepapier om elke duivenkraag
en hul de landmacht in het zwart, vandaag.…
EENVOUD
poëzie
3.2 met 6 stemmen
3.993 Toch rust op haar, met stille vreugd
En zachte liefdegloed,
Het oog van ouderdom en jeugd,
Die ’t Schoon vereert in ’t Goed’.…
DE KRUIDENIERSTER
netgedicht
3.0 met 13 stemmen
2.638 In 't oude blok met blinkende gewichten,
de stille glorie van de blanke schaal,
heeft 's avonds in de aarzelend-verlichte
winkel, de zon haar kleinste filiaal.
Onder de toonbank houdt de la verborgen
een dorps-historie, die geen derde ziet:
de trots, de deugd, de neergang en de zorgen,
in briefjes-van-de-week, betaald of niet.…
Mijn platje
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
674 De maar gelaten kamer
lijkt altijd groter dan ooit,
net als het op rommelmarkt
afgeboden gordijn, gehangen
in het kleine venster boven het
begijn en de nauwe keuken,
tooit zonnestrepen op ruw
gebeitste planken, verzet tegen
alles en - de met jazzportretten –
beplakt behang, stille klanken in
een kleine leegte, vol doortrokken
van idealen…
14. Bewustzijn
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
519 Ik hoor klassiek met viool tot aan klanken van trompet
het klinkt luchtig, maar wordt verzwaard door stille passages
mijn hart krijgt er lucht van niet langer stil te blijven staan
wees bewust, en win de mozaïeken van de liefde.…
Eenvoud
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
919 Eens kwam Hij op deze aarde neer
in een stille, donkere, heilige nacht.
Een kribbe was Zijn “huis”,
maar toch was Hij God gelijk,
was bij de eenvoudigen thuis
en vond de mensen belangrijk.
Eenvoud was Zijn kenmerk
maar toch almachtig groot.
Hij deed Zijn verlossend werk
en redde mensen uit de dood.…
Kapel in hout
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
758 de takken knakken
onder mijn voeten
op weg naar de plek
van onze lieve zoete
het botsend licht beschijnt
de naakt uitgebeelde stammen
in hun stille dood
de ziel van verre
jaagt mij hijgend op
terwijl een resterend geraamte
de voeten kleurt met
striemende schrammen
de ouderdom geraakt
haast uit het menselijk lood
op weg naar…
Er was eens...
netgedicht
4.2 met 22 stemmen
1.506 een tijd die nog moest komen
strooide kruimels tussen bomen
brak geloftes - spiegelwand
stak er de draak met spinnewielen
om als mooiste weg te dromen
holde wolven achterna
met zwarte raven op haar hand
Zij trok de wacht van lange neuzen
met de elfen, de reuzen
lokte goud in witte haren
met een kater op haar schoot
en zij genoot haar stille…
Zachte raadsels
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
2.979 geduld
die van dag tot dag voortgaat
het groene gras is een lust voor het oog
ook de vele meizoentjes flora
is rijkbloeiend
(tussen al het natuurlijke pracht,
schildert de dag zichzelf gracieus,
vind ik de woorden die ik denk,
onder roze voeten)
ik dank U voor al dit moois
tussen het gras van blijdschap
voor m'n vrouwelijke rust
Gods stille…
Dageraad / Eos
netgedicht
4.4 met 13 stemmen
849 De windstille nacht
met zijn gordijn van stille schemer
verkeert nog in rust, en wacht
nog dronken van slaap, op Haar.
Zii, die sluimert in haar gouden bed
gehuld in een luchtig golvende sluier
ontwaakt, rekt zich uit, en opent
haar armen naar de dageraad
die in warme gloed wordt gezet.…
Tragicus
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
1.090 Morgen, verdwenen
minnaressen, stille vriendinnen, koude wereld,
komt een zwart paard met blauwe ogen bij
jullie uithuilen.
Dan droomt er weer één minder.…
Gekomen met een zoete mond
poëzie
2.7 met 7 stemmen
1.728 Maar 't leven sloeg, met stille speer,
in ieders zijde een eigen zeer.
Wij hebben 't bloed gezógen;
een lách heeft onze smart gekoeld;
- maar w' hebben in de wond gevoeld
't geraamte van ons logen...…
- De Zee, ze droeg de frisse zilte lucht -
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
732 omdat de dromen van de schelpen waren
turkooise paua schelpen,
de onbevangenheid van stille aandacht,
lagen te fonkelen in het donkerzilver
van het nachtelijk weelderig avondstrand....…
geen dissonantie
netgedicht
4.6 met 12 stemmen
753 uit het stille heldere water,
rijst haar spiegelbeeld hoog
statig komt zij langszij
haar lange hals gestrekt,
de blik op oneindig, zo
glijdt zij minzaam voorbij
majestueus, als een galjoen
haar vleugels als zwaarden
rond de boorden gevouwen,
het boegbeeld, mooi van vorm
lijkt witter dan wit
als uit marmer gehouwen
in alles rustig en…
oogappels reiken
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
632 hand in hand
oog in oog
laat ons dromen
rivieren vol
met wilde stromen
laat onze lippen laven
drinkend uit de blauwe bron
mijmeringen
zo zoet
tot in ons diepste wezen
door te dringen
helder als een melodie
geëtst uit ebbenhout
klinkt de dwarsfluit
door het dal
van beloftevolle dromen
in stille maneschijn
wachten lotusbloemen…
Defensief
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
697 Als jij eenzaam in je bed ligt en stille tranen
vloeit, omdat je liever een man naast je wenst,
voel dan hoe ik zachtjes naast je kruip
en de harde wereld buitensluit.…
Drie verzen voor een dode I
poëzie
3.7 met 6 stemmen
3.321 ik zoek de vrede die de dag mij nam;
en onweerstaanbaar brengen mij mijn schreden
naar 't stille kerkhof waar ik na uw sterven
berooid en eenzaam iedre avond kwam.
waarom?…