539 resultaten.
Ze bloeien nog
gedicht
4.0 met 27 stemmen
34.309 O Heer, vergeef mij, dat ik Uwe woorden
voorbijging voor een beetje broos geluk.
Thans sta ik voor U met een hand vol bloemen,
de welke bloemen van mijn dank, en toch:
Nu waag ik eindelijk Uw Naam te noemen
en zie, ze bloeien nog... ze bloeien nog!…
MIJN HERT IS ALS EEN BLOMGEWAS
poëzie
3.6 met 28 stemmen
4.409 Mijn hert... mijn herte is krank, en broos,
en onstandvastig in ‘t verblijden;
maar, als ‘t hem wel gaat énen stond,
‘t kan dagen lang weer honger lijden!…
Amsterdam
netgedicht
3.0 met 20 stemmen
6.464 zeer markante vormen
Parel aan de Amstel al sinds lange tijd
Blijft in mijn herinneringen
Raak ik nooit meer kwijt
Boten langs de beide waterkanten afgemeerd
Mensen die er nu in wonen ,
schepen die het varen hebben afgeleerd
Dan de Magere Brug
symbool naar beide kanten
met een dagelijkse sleur
’s morgens heen en ‘s avonds terug
broos…
Herinneringen
hartenkreet
3.2 met 12 stemmen
1.969 naast je zit
Het rollen van een glazen knikker op de stoep
doen je ineens weer denken aan je oude straat
waar je met het liefste meisje uit de groep
spannend verstopt zat achter het brandblusapparaat
Maar ook de gedempte kleuren van een mooie roos
geven je warmte als je plots je moeder voor je ziet
In die jurk van donkerrood velours, zo broos…
Het Lot
hartenkreet
3.9 met 18 stemmen
4.540 alle mogelijke talen
Maar wie scheurt de overige pagina's eruit
als één van de hoofdpersonages verdwijnt
en het andere op de deur van vergetelheid stuit
ze opent en in de verborgen kamer wegkwijnt
het is een verhaal van twee geliefden
zonder de één is de ander waardeloos
waar het lot met de bijl in kliefde
als vermolmd hout poreus en broos…
Sneeuwstilte
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
862 opgeschoten jongeren,
ze gunt merel en roodborst een akoustische witte kathedraal,
ze kust koel en zacht de warme wangen van mijn geliefde,
verstrooit zich weelderig en uitdagend in zijn blonde haar,
ze wenkt mijn rode lippen, daagt me uit om hem te kussen,
ze lacht haar witte stilte en vervult de wereld van licht,
als geen ander beseft ze hoe broos…
Vanuit vrouwenogen
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
613 liefde schiep)
ik liet je gaan, tot mijn spijt
tussen zee en sterren
met open oren
laat me gaan wat ik voel
met alles wat ik kan, kan ik verstaan
ik weet wat ik doe
vanuit vrouwenogen
laat mij maar gaan
op nectardruppels van de vier seizoenen
fris in de lente
zoet als mei
ogen warmen zich aan de zomerzon
waardoor lichaamstaal groeit
broos…
Ongeboren
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
687 Wat was er toch dat je beving,
nog zo onschuldig en zo broos,
wat maakte dat je haar verkoos?
Je wist heel goed dat dit niet kon
nog voor je aan je reis begon.
Heel stil, toch innig, verbindt ze zich met jou
en ondanks alles
fluistert ze zachte woordjes:
"Weet dat ik echt wel van je hou!".…
roerei en champignons
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
536 Dan breken lippen door geluiddicht
zwijgen
Heel voorzichtig vooralsog...zooo
broos
Gevonden hand streelt duizend
woorden
Ultieme stilte is te ver van hier
en voorbehouden aan de dood die voor
geliefden zelfs dan nog niet zal
zwijgen…
Maatbeker van herinneringen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
697 Of is alles reeds gewogen en opgehangen
aan de dubbele ringen van onzekerheid,
broos en sterk gemixt door gewichtloosheid
in een maatbeker van het collectief
geheugen waaruit we allen drinken,ooit
verschenen in onafgemaakte dromen?
De nacht is een reiziger, die zijn
mantel over de aarde sleept om zijn
sporen uit te wissen.…
Liefde is een broze Engel
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
1.030 straal zo masculien de liefde op mijn huid
maak van mij jouw Zonnebruid
Maar als mijn lokroep aan jouw naaktheid raakt
de Dageraad de droom ontwaakt
wordt jouw naam slechts tot een echo
En als ik je smachtend zoek in de streling van wat was
vind ik slechts mijn huid zo koud
sterft het lover in de knop
ebt mijn hartenklop zo eenzaam, broos…
De nacht kust.
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
457 Prachtig ragfijn spinnenweb,
spiegeling van heelal,
broos vochtig parelland
hangend tussen heggenpoort
waar klimop het hout overwoekert
en bladeren de kleur van been en zilver dragen
beschenen door het zachte parelmoeren maanlicht.…
Wanneer je stem weer breekt
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
218 Langzaam vond een stem haar aarzelend begin,
ruw en broos, gedragen door schaduwen van hoop.
Een knik, een schema in verstillen,
iemand die luisterde naar wat nog niet durfde te bestaan.
Maar toen viel het oordeel –
één woord, oneindig zwaar,
uitgesproken door iemand
die nooit echt naar binnen keek.…
Dansende druppels
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
299 Gij bloeme blank, met blaadjes broos en blank,
In stormgeslagen stonde, strelend strijkt de bries,
Uw hertjen geel, getroost door tranen talrijk,
Als druppels dansend in den donder's dreun.…
De weegschaal van Lessius
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
160 Soberheid is de grond, het trage ademen,
de as waarop een broos gezond zijn draait;
de maat die rust brengt in de overvolle geest.
Ik weet het wel, ik ben die wet toegedaan,
als een reiziger die droomt van vaste grond.
Maar de wereld is een warme, open hand
vol zoete vruchten, zwaar van herfst en sap.…
Verlangen van de zwerver
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
64 Zo trok de jeugd aan zijn misleid gezicht voorbij:
onhandig in haar pracht, een broos verhaal,
zij droeg het offer van de schone mei —
met stomme bloemen, bloeiend zonder taal.
O, metamorfose van de ziel na een lange reis:
in de geheimkamer van het hart bonst het verlangen.
Geen weemoed meer, maar een scheppende, nieuwe start.…
Alles draait en dringt
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
4.203 vallen
Terwijl de late ploeg ondertussen
Rubberbanden in de fik steekt
En iemand zich naakt aan de gevel ketent
Met de boodschap “Over mijn lijk”
Op de buik geverfd
In onuitwisbare inkt
Dan vergeet hij wel eens
Dat thuis zijn zoon wacht met het rapport
Met rode cijfers beklad
Of iets anders onnozels
Zoals het simpele feit
Dat een bloem broos…
Allerliefste vriendin
hartenkreet
3.9 met 21 stemmen
5.478 Je lach, je traan, je luisterend oor, gewoon … jij …
Ineens is daar de warme zon
Die is opgelaten door een kind, net als een ballon
Een mooie witte ballon
Spelend in de zwoele zomerwind, zwevend naar de zon
Een mooie witte roos
Die het nieuwe geluk toont, o zo broos
Ineens is daar een hand, een zachte wang
Plots is alles mooi van kleur…
denkend aan...
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.166 Denkend aan de vijand als een mens
En de vijand ook zo aan mij
Dat is mijn wens
Sterren en medailles onder een schuine baret
Hij heeft vrienden verloren vandaag blijft hij in bed
Stoere mannen klein en broos
Herdenken hun wonden verdrietig en boos
Wie wil er nog horen van hoe jong ze waren
Hun jeugd verloren, de grote gevaren
Schaduwen…
Ware elf
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
769 Ik omhelsde je stoutmoedig
en je leek wel ijler dan lucht, een bizarre tovertruc
of werkelijk zo ijl als onaantastbare engelen, zo intens
broos, zo feeëriek onzichtbaar, de incarnatie van Maria
Magdalena!…
de doos van Pandora
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
607 Dat vreemde ding
was heel broos.
Er was nog een doos binnenin
wat zat daar nu toch in?
Ze was ongeschonden
de tijd van ontbinding
had geen vat op haar gehad.
Ik opende ze zeer voorzichtig
Het was een zilveren bestek.…
De laatste roos van de zomer
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.129 Niets maakt mij zo stil en ned'rig,
leven is zo kostbaar doch zo broos.
Ook voor mij eindigt eens de zomer
net zoals voor de laatste roos.…
dag vlinder wildeman
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
725 - voor lydia (lepidoptera)
de vlinder
zich ontpoppend in ultieme pracht
uit haar broos brekend huis
is er het weten
onvermijdelijk
- maar te vroeg toch -
gekomen is zij
de tijd van gaan
ons latend
een bloemenlezing van herinnering
de energie tot voortgaand leven
geworteld in jouw stralende blijdschap
jouw vlindereigen fladderende onrust…
nagellak tijn
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
720 te jong en veel te vroeg tijn
haalde jou de wind van tijd
met de schaduw van eindigheid
verder dan wij kijken kunnen
voorbij de ons zichtbare horizon
nu daarom wij dag zeggen moeten
kleine maar reusachtig grote man
die groter dan groots groeide
voelt broos ons klein en nietig
de wereld en haar machten
jij die ons de vingers lakken deed…
Dodijnendom
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
470 Hij is te geef, zijn weke bolle wang,
zijn broos gebaar dat reikt naar iets
meer eigen, meer privaat, iets zo zacht
en stevig als twee kusjes voor de slaap.…
Het geluid van hoop
netgedicht
1.4 met 25 stemmen
346 Tussen het kraken van takken
en het schuren van lucht klinkt iets broos dat zich nog niet laat vangen in taal.
Vogel stijgt op, terwijl de ochtend
nog nauwelijks ontwaakt. Zijn vleugels scheuren
het grijs open als een eerste teken.…
Op het Scherpst van de Snede
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
294 Ik volg een pad op het scherpst van de snede,
op zoek naar een ongezongen lied —
een broos staccato van ondertonen,
beladen met verlies en verdriet.
Een stille weg naar onbestemde plaatsen,
in ontluikende onschuld gedoopt.
Hier mondt een rivier van tranen uit,
waarheen zij onvermijdelijk loopt.…
Blonde minnaar
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
431 Een broos verhaal.
Het verbleekt in de avondzon.
Het leven is een harde minnaar.
Het belooft veel.
Maar het breekt de eenzaamheid niet.
Toch tilt hij zijn voeten op.
Hij heeft geen spijt.
Hij loopt de open leegte in.
Hij is warm van drift.
Zijn handen graven in je heupen.
De wind slaat het zand tot golven.…
Een man die, moe en levens-mat
poëzie
4.1 met 8 stemmen
3.315 moe en levens-mat,
en liefde-leeg, en zorgen-zat,
zijn avond-maal bereidt:
hij roert de melk, en breekt het brood,-
waar hij van leven of van dood
verlangen kent, noch nijd;
- hij ziet de gulden hemel aan,
en voor zijn stoep de sparre staan
waar 't laatste licht in straalt
éen poze nog, éen warige poos,
'lijk in zijn hoofd, het leven, broos…
Elfenkind
hartenkreet
4.3 met 39 stemmen
1.231 'k Vroeg haar wat dichterbij te komen
zo teer en broos, net als in mijn dromen.
Zo lief, snoezig, schattig, klein
voor mij hoefde ze echt niet bang te zijn.
Kom...kom maar zitten bij de haard,
kom wat dichterbij,
voel je thuis en voel je vrij.
Blijf zo lang als je maar wilt,
vertrouw nu maar op mij.…