575 resultaten.
De kast uit
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
541 Ik moest uit de kast
En ik zocht naar een list
Ik wilde niet eindigen
Van de kast in de kist
Het moment uitgekozen
De woorden in nette taal
En na wat tussenpozen
Tussen dessert en journaal
Ik had het er zwaar mee te stellen
Dus nam mijn moeder even apart
Mam, ik moet je wat vertellen
En bereidde zo voor op de komende smart
Mam, van…
Sepultuur
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
277 De kist stond er.
Kransen hingen slap.
Kleuren dof onder licht
dat hier niet kwam.
Daar stond ik en alles zweeg mee.
De zaal koud.
Jij al verder
dan ik kon volgen.
In mijn hand mijn brief.
Niet gedeeld. Niet voorbereid.
Inkt die al wist dat ze zou blijven
waar jij ophield.
Dit is een afscheid, schreef ik.
Maar jij zei niets.…
La Carrière, Rosnay
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
974 niet bedorven
Waar insecten
oor verdoven
duiven koeren
op de cour
Geraniums de potten kleuren
en blauw geverfde emmers
bij de waterput
Een vijg welhaast
de abrikoos bezwangert
met zijn geur
Het trapje
naar de grote keuken leidt
waar ook nooit rust is
want Vera in en uit vliegt
met een geplukte gans of kip
of allebei
en kisten…
Het donkere licht
hartenkreet
3.0 met 22 stemmen
3.581 De koude lucht weerkaatst haar gezicht
In het raam van mijn ziel
Mag ik dromen van jouw ogen
Waarmee ik de doden zie
Daar waar het groene het zwarte omarmt
Op het glazuur van de kist
Laat ik jou voelen in het nu
Waar niets meer is zoals het was
Jouw lach die niemand meer doet stralen
Slechts tranen in het tranendal
En het donkere licht…
Kartonnen doos?!
hartenkreet
3.8 met 13 stemmen
2.804 ---------------------------------------------------------------------
In verband met het feit dat de houten kisten in de grond niet snel genoeg verteren én menig mens onderverzekerd is, kiest men nu voor een goedkopere oplossing om mensen te begraven.…
In gedachten
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
2.976 Daarna ging de kist dicht.
Mijn leven leek toen uitgeblust.
Gelukkig gaf jij mij veel zicht.
De tijd laat veel sporen na.
Rimpels zijn niet meer te tellen
Als ik even naar je toe ga.
Om over mijn dag te vertellen.
Voel ik jou naast mij op de bank.
Dat maakt mij rustig en tevree.
Mijn hart stroomt vol met dank.…
wij hebben jou niet van die kar
gedicht
2.2 met 193 stemmen
36.987 De vrouwen en de meisjes in gebloemde sarongs
zongen als engelen om jouw met bloemen overstelpte kist.
Hoorde jij hen? Wij stonden buiten het hek,
tegen de ruggen kijkend, versteld te luisteren.…
Wubbel en Wabbel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
815 bedaard
gezellig voor de open haard
had ook veel lekkere nootjes gespaard
en dat voor de winter bewaard
dat was wel wat centen waard
Oudoom Wabbel was bejaard
in wijde omtrek zeer vermaard
om zijn schild en zijn zwaard
werd door iedereen nagestaard
als hij rondreed op zijn paard
maar dat was al zolang verjaard
zijn spullen in een kist…
Twee en twintig september
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
807 Je gezicht in de kist was eerbied en ontzag
dat het zo mooi daar is.
Dat is mijn troost, het kan mij soms
vervullen van blijdschap, ja een lach.…
Het liefst meer dan veel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
489 mijn vriendin
niet gekozen
maar wel geconfronteerd
met ongewenste dikte
van zowel bloed als buik
Organen in buik die zwellen
zowel milt als lever
die bloed drinken alsof het is wijn
Dit is te beklagen
maar heeft beslist geen zin
bloed willen zij, het liefst meer dan veel
samen met, leef ik mijn
leven met plezier
Wij laten ons kisten…
In het gevang.
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.167 Zij legde zijn lichaam met hoofd in de kist.
En arme mannen droegen de kist tot ver in het bos.
Tussen de beren en de wolven groeven ze een gat.
En daar begroeven ze de kist met een sober gebed.
Niemand in het dorp wilde hem nog heugen.
Hij eens een man getooid in goud en zo mooi als zeven snuisterijen.…
Als ooit
gedicht
2.8 met 178 stemmen
70.693 de verveelde conversatie van de vorken klinkt,
als ooit jouw bloed niet meer het mijne is
of ik het drink en er meer is in de kamer
dan jouw aanwezigheid als jij er bent,
als ooit behang en kapstok met jouw jas eraan
geen verschil maken voor mijn blik,
de straat gelaten onder onze voeten ligt,
dan vraag ik je om met mij in een kleine kist…
Schandpaal in Brussel
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
1.228 wijde stem
Trompetten scheuren de zucht
Ze vullen het plein met klankenkoorts
Het streelt de snaar van het gemoed
treft het merg
Tot we verdwalen in een taal
Het verhaal is ver zoek
Misschien verspreid in het rumoer
Misschien verenigd in een vuist
Tuba en trompetten
smoren het klagend koor
Kreten van verf op spandoek
Ze dragen een kist…
Schandpaal in Brussel
netgedicht
1.9 met 7 stemmen
1.683 wijde stem
Trompetten scheuren de zucht
Vullen het plein met flarden
Die de snaar strelen, het merg treffen
Zo verdwalen ze in een taal
Het verhaal is ver zoek
Misschien verspreid in het rumoer
Misschien verenigd in de vuist
Tuba en tropetten
Smoren het klagend koor
Kreten van verf op spandoek
Getuigen van onmacht
Ze dragen een kist…
Anders
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
690 Een dichter is geen dichter als hij zwijgt
als een sfinx, als het graf, nee, een dichter gaat
moedig zijn woordveldslagen aan en laat zich niet
kisten door jaloerse, kortzichtige, domme mensen.
Mijn ziel is al vanaf zijn geboorte in beroering,
in depressie, in groot verdriet, in basale woede.…
Zeilen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.105 mijn man kocht zich een yacht
'k had het al lang verwacht
maar kano, sloep of optimist
polyester romp of houten kist
al is die boot 'n tweede verblijf
en heus gezond als tijdverdrijf
ik wil niet zeilen
'k volg nu een cursus theorie
'k begon er aan uit sympathie
al weet ik nu wat reven is
en kan ik zwemmen als een vis
al ken ik vlaggen en…
Hij zat daar, altijd
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
547 Schedelbasis was de diagnose
Familie was er niet
Zo werd alras besloten
Aan apparaten ging ie niet
De stekkers werden losgetrokken
Voor ze 't wisten was tie weg
't enige wat op zijn kist lag
Waren zijn harmonica en pet.…
Ondanks dat ze er niet meer zijn?
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
603 Doodstil, liggend in een kist, een laatste blik,
'k wou da'k wist, hoe de dood tegen te houden.
Maar dat lukt dus niet, en zo heb je bij verlies
door doodgaan, emmers vol alleen maar verdriet.…
Vallei
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
487 De volgende dag ging ik nogmaals kijken
foto's gleden over in elkaar
naar besneeuwd met witte tentjes in het dal,
naar muildieren die kisten droegen
naar blote voeten die het pad beklommen
Het scherm bracht me terug naar de omhulling
van bergen, solide rotspartijen,
stille eenzaamheid
naar het leven dat
ik leefde
de kracht en vanzelfsprekendheid…
Mooier wordt het niet
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
419 Ontboezeming van mijn
twijfels als stoffelijk wezen
leg ons in een glazen kist,
waarin we samen waker werden
geaardheid getoetst aan die van mij
vervoering waarover je moest waken
daardoor wordt herboren, ook
met stilste dood aan ons zij
die wordt opgeschort, laat me
spelevaren in de duistere uren
als vlinder van de nacht die de…
De kast uit
hartenkreet
4.7 met 7 stemmen
613 De kast uit
Ik moest uit de kast
En ik zocht naar een list
Ik wilde niet eindigen
Van de kast in de kist
Het moment uitgekozen
De woorden in nette taal
En na wat tussenpozen
Tussen dessert en journaal
Ik had het er zwaar mee te stellen
Dus nam mijn moeder even apart
Mam, ik moet je wat vertellen
En bereidde zo voor op de komende smart…
Bewogen
netgedicht
4.8 met 26 stemmen
623 In de kerk viel licht op het hoofd van je geliefde en omkranste het
en dat van je dochters
Je kist stond in de lengte
voor hun voeten
Jouw koor zong zuiver
Je dochter sprak over je warme handen,
dat die er altijd waren, troostten
Het donkere hout en geur
van de oude kerk,
de in zwart geklede begrafenisondernemers
omlijstten de dienst…
Perpetuum
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
129 in de gulle grond
De groene stengel met veel zaad
Maakt jaar na jaar de cyclus rond
En volgend jaar in alle pracht
Toont zij haar hoedjespruik in kleur
Het volgend jaar in al haar pracht
Verspreid ze weer haar hoedjesgeur
Mijn digitalis gaat nooit dood
De naaister aan de overkant
Heeft al haar hoedjes na haar dood
Mee in haar houten kist…
Het bericht
netgedicht
4.1 met 24 stemmen
3.096 mooi was
mooi in een lege treincoupé
met licht beslagen ramen
of dat ie vrijde met Joyce
die eigenlijk mijn liefde was
De laatste keer dat ik hem trof
was bij de dood van Tokkel
vanuit het middenpad in de overvolle aula
liep een wat oudere gebogen man
naar voren
hij sprak zacht in de microfoon en
schoof een meegebrachte gitaar op de
kist…
Mijn gevonden schatkist
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
4.345 gevoel mij zegt
dat er na een lange zoektocht
naar het onbekende van mijn ik
eindelijk een einde gaat komen
met mijn schop in handen
loop ik naar de grootste boom
dat op het eiland staat pronken
en begin korrel voor korrel te scheppen
totdat de schatkist zichtbaar is
na uren van ploeteren in het droge zand
ben ik eindelijk in staat de kist…
De zak van Zuid- Beveland
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
689 rechte rijen lage boompjes
vol met doorstooft rood,
ritme in stammen
met blauw omwoeld gaas,
het oude hout in kisten bestemd
voor de winterse openhaard
van de stadse fietser op het land.…
IK KOM M´N BED NIET MEER UIT
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.631 grootte´ dat is onvoorzien
ik kom m´n bed niet meer uit
wat ze ook op me afsturen
m´n vrouw, m´n kinderen of
die mensen van thuiszorg
neen meneer blijft in bed
neen meneer wast nog zichzelf
ik kom m´n bed niet meer uit
ik hou het zo, het is goed
het is mooi geweest
ik wacht het af
ik kom alleen nog m´n bed uit
over m´n lijk, voor die kist…
hout, aarde en liefde
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
874 sterk
en rode aarde draagt als een zekerheid
de duizend gezichten
zo zei hij
telkens hitte zijn hart oplaaide;
't gefluister van het land dat later stierf
- dit deel van de wereld om één karaf te breken-
nu verspreidt de wind zijn stilte
gelijk aan de reis en begeleid door zeepbellen
in een veeltalig afscheid van zijn ziel
de kist…
2022
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
530 Diverse overheden verzinnen allerlei regels en listen,
Maar wij laten ons door nr. 19 niet kisten!
Over 2 jaar vliegen we de wereld weer rond,
eten de Chinezen gewoon weer broodje aap
en voelen wij ons weer veilig en gezond.
Werkeloosheid en woningnood zal er niet meer zijn,
de economie draait op halve kracht.…
LAATSTE WIL VAN ALEXANDER
poëzie
4.7 met 29 stemmen
2.488 Dan, als ik tuimel in de kist
doodsoverwonnen en bezweken,
laat mijn twee handen zijn ontbloot,
en uit de baar naar buiten steken.
Dat, als ik het paleis verlaat
en langs de grote weg mij richt,
een elk mijn schamelte ontwaar'
en worde door mijn lot gesticht.…