1332 resultaten.
De breekbaarheid van vrijheid
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
493 Voor iemand die diep voelt
is het geen vanzelfsprekend bezit, maar een
innerlijk terrein dat telkens opnieuw bevochten wordt — door
trouw te blijven aan wat kwetsbaar is, zelfs als dat betekent dat je alleen blijft staan.…
Optillen in stilte
hartenkreet
2.2 met 9 stemmen
542 Zonlicht op water
stilte draagt mijn zachte hart
wortels diep in rust
Ik wandel door het
woud, waar het zonlicht teder danst
op waterrimpels, raak alleen wat zich openstelt — mijn
tere hart voelt stilte als een zachte stem die mij optilt nog vóór het woord.
In de adem tussen de
bomen vind ik rust, een stille kracht die
mijn ziel omhult…
Ontvouwen
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
733 Tere bloem ontvouwt
stilte buigt zich naar het licht
wortels zingen zacht
In het buigen van
het licht opent zich een tere kelk
haar kleuren langs mijn huid, een brug tussen
stilte en aanraking waar onzichtbaar en zichtbaar elkaar raken.
Ranke stengel reikt
omhoog met zachte zekerheid een
rode draad van aarde naar lucht, en ik herken…
De Kamers van Mijn Hart
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
288 Tranen rollen langzaam als doorzichtige parels
langs mijn verhitte, rusteloze wangen
Vallend op een kussensloop van verwaterd verdriet,
en gekoesterd in stil verlangen
Ik voel me als een lege huls in een leeg bestaan
waar het hart totaal is verwrongen
Geschapen als een sculptuur van ijs en steen,
in duisternis bedwongen
Wanneer het kloppen…
Het volstaat om lief te hebben
netgedicht
2.3 met 11 stemmen
365 Zachte vlinderkus
de bloem buigt haar licht hoofdje
verder niets meer nu
De dag komt ongefilterd, in
felle kleuren, een stroom van indrukken
die niemand ziet. Ik vang de trilling van een ongezegd
verdriet, terwijl de wereld buiten onverschillig aan mij voorbijraast.
Mijn huid voelt dun, de muren
lijken verdwenen; elke blik en elk geluid…
Stokebrand
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
321 O Stokebrand, laat een ding
helder zijn
de varens rond de zilverreigervijvers
de poelen des verderfs
aan gene zijde
waar schraapzucht heerst in schorre herenkelen
rond tillen van de duiven bij kastelen
daar zullen cijfers, nimmer letters walmen
de mondiale vloek der mammon galmen
in naam der trust van magatrump
en musk
En zal het frans…
Scherven van jouw storm
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.030 Terwijl de klok opnieuw 12 uur slaat,
Razen jouw woorden door de kamer.
Als een storm die geen richting heeft.
Ze halen het vuil onder mijn nagels vandaan.
Mijn planning, gemaakt van glas,
Ligt opnieuw in scherven.
Bang om iets te zeggen,
Angstig voor een nieuwe orkaan.
Een last die zich opstapelt,
Met een druppel te veel op mijn netvlies…
Zachtmoedige zullen de aarde beerven
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
523 de kerkklokken luiden steeds vaker,
door de straten
trekken de zwarte stoeten voorbij
langs de huizen
van de gekwelde
in isolatie verbannen weerloze
oudere en kwetsbare
risicogroepen
laat het niet zo zijn
dat het vreemde
coronavirus
het goud van onze geest
verdoofd
terwijl wij zinken in een poel
van zuchten verwarring en verdriet…
Een vriendschap uit nood geboren
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
455 Bernardino, een vriend die een mens soms
kent in de engte van zijn kwetsbare bestaan.
Een engte die zich dan kan verwarmen aan een
grote lobbeskop op vier poten die met niemand
anders op de wereld kan bestaan…
Dat gevoel
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
845 Dat gevoel te vangen,
erdoor te worden gegrepen
op mijn meest kwetsbare punt.
Ernaar te verlangen
te worden overspoeld
door een overweldigende drang,
te schrijven over iets
wat onbedoeld,
je diepste werk'lijkheid onthult.
Dat gevoel, zoekt beweeglijk
als een slang, kronk'lend
zijn weg naar buiten.…
ontwaken
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.434 je warme zachte flanken
verdronken
in bloedstollend mooie ogen
verloren
dit ongeboren kind en
jij
die jeugdig onverschillig
in mij dit craquele
veroorzaakte
pijnlijk gekrenkte dwaasheid
een facade van nuchtere werkelijkheid
verhult
weer als vanouds
mijn kwetsbaarheid…
Het land van oneindig
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.127 Op zoek naar mijn God
In het land van oneindig
Verdwaald in zijn wegen
Verward door de nacht
Op zoek naar het lot
Stil en soms eenzaam
Te moe en te kwetsbaar
Beperkt in mijn kracht
Op zoek naar mijn dromen
Mijn passie, mijn pijn
Vertrouwen, verlangen
Mijn ik om te zijn
Mijn God, geef mij de liefde
Laat me vrij, laat me gaan…
voor Jan
netgedicht
3.2 met 20 stemmen
3.715 we hebben samen
het tweepersoonsbed
gedeeld in de achterkamer
Jacob Marisstraat
naar de muis geluisterd
achter de betingelde wand
ik trok je vaak aan je
kwetsbare oren tot je
een bed voor jezelf kreeg
in het sanatorium
pas veel later
kwam je weer thuis
we waren verhuisd en je
had een kamertje alleen
nooit was je later nog
zo…
Een parel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
654 Niets zou de parel mogen weken,
laat het nu toch slapend zijn,
laat het kwetsbare eerst sterken,
zodat het sterk blijft tot het eind.…
wolvenlied
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
740 hier,in de oerpolder
janken de wolven hun lied
boven tot onder
bliksemflits en dan de donder
het oerbos fluistert de waarheid
luister maar
naar haar kwetsbaarheid
de ongelijkheidsstrijd
neon tijgers als krijgers
bereid
zij aan zij
dansen wij
stijden wij
zij aan zij te strijden
om alles en iedereen
om deze adembenemende tuin te…
Vervlogen dromen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
534 gooi maar
bloemen in de lucht
jaag je zorgen
op de vlucht
te lang heb ik
de stenen meegezeuld
die lagen op mijn pad
en die ik nooit vergat
heb ze gestapeld
tot monumenten
er afstand van genomen
als vervlogen dromen
kwetsbaar
in het eerste licht
hoe vrijheid heette
was ik al lang vergeten
maar ik zag
de bloemenwei
plukte ze…
Ik waag het weer
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
624 ik zie hoe de winter
haar rust als in een prent
aan de aarde wil opdragen
hoe elk sprankje licht
fonkelend uit de verte
de mens kan behagen
bevroren bladeren
ritselen in kwetsbaarheid
een verfijnde wijs
ijsbloemen tekenen
zich als een glasschilderijtje
flatteren het stemmige grijs
de merel trippelt
tal van sporenpootjes
op…
Paters van het Heilige Kruis
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
523 Zij laten de kinderen tot hen komen,
houden elkaar de hand boven het hoofd,
leven met leugens en gebroken dromen,
hebben kwetsbaren van hun jeugd beroofd
en weten vervolgens nergens van,
wat niemand gelooft.
Deze kindervrienden penetreren anaal.
De slachtoffers weten zich geen raad,
bij weer een melding op het 8 uur journaal.…
cocon
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.398 zo klein
zo kwetsbaar
lag jij daar dan
in jouw warme, glazen
cocon
ik wilde je dicht bij mij
in mijn armen
koesteren
maar
dat was te vroeg
zo'n pijn
slechts af en toe
onze handen
door een raampje
jouw kleine vingertje
in mijn handpalm
zo kon ik wel uren zitten,
gewoon kijken naar jou
toen al wist ik
deze liefde kan nooit…
de dood als een lustig subject
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
496 wat verkrijgt de dood in zonden
die weemoedig kwetsbaarheden
raken, een gestalte zonder vlees
het verlegt des krijgers moed en herrijst
als duizend soldaten in mijn hand
het verhardt zoals de stolsels die
hersenen verkrampen en bleke delen
het schaambeen markeren
met een oud medaillon
het verstijft en verteert en reïncarneert
in goddelijke…
Stilstaan bij de stroom
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.352 Wanneer gedachten hun vlucht nemen
aandacht stilaan overgaat in dromerig kijken,
de loop van de beek onbekend gebleven
geen grenzen laat, ook geen genade
aan het voorstellingsvermogen
bepaalt de oorsprong om te geven
het te laten stromen door diepe dalen,
de schittering aan de oppervlakte,
reflectie van het leven
kwetsbaar in al zijn…
Het hart ( A. )
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
493 Het lag in de immense grote kracht
der kwetsbaarheid dat mijn leven
uiteindelijk oploste in tijdloosheid.
In die verte
in de vaart
der stromen der tijden
bleef ik vechten
nooit was nooit
altijd één.…
Het leven een mysterie.
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
593 Vertederend en kwetsbaar zoals
zij daar staat en kijkt naar de
horizon.
Haar blik onverdroten gericht
op die einder.
Haar ogen dwalen af over de
woeste golven.
Zij raakt gebiologeerd door het water
en ziet al het leven daarin...
Voor haar misschien een nieuw begin.
Wie weet wordt zij ooit nog eens
een zeemeermin.…
In haar ogen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
552 ach, tere boself
je lijkt verdwaald
tussen kale bomen
die niet beschutten
het dunne pastelkleed
dat glinsterend jou omhult
maakt je zo kwetsbaar
op deze kille dag
in je ogen lees ik
verlangen naar lentelicht
bosanemonen en wollegras
wiegelende grasklokjes
dreigend reiken bramendoorns
naar je tengere gestalte
een roodborstje zal…
Het Land van Oneindig
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
520 Op zoek naar mijn God
In het land van oneindig
Verdwaald in Zijn wegen
Verward door de nacht
Op zoek naar het lot
Stil en soms eenzaam
Te moe en te kwetsbaar
Beperkt in mijn kracht
Op zoek naar mijn dromen
Mijn passie, mijn pijn
Vertrouwen, verlangen
Mijn 'ik' om te zijn
Mijn God, geef mij Liefde
Laat me vrij, laat me…
duizend kussen diep
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
641 de muur, steen voor steen
verbrokkelt de gelaagdheid
het kind bedolven
het kind, gevoelloos
versteend door de bescherming
een vuist vol verdriet
de vrouw, ontredderd
verscheurt het kind van haar af
door liefde gesterkt
krachtig kwetsbaarheid
moederlijk onvermogen
innerlijke strijd
duizend kussen diep
volgt de vrouw haar levenspad…
groot in vrouwenjaloezie
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
652 ik zie je gaan
in koelte van
de plastic luchten
glamour van
de wereld heb je aan
gloeit in diepe zuchten
haren rood
je ronde vormen groot
in vrouwenjaloezie
je kwetsbaarheid
is niet gespaard
de tederheid bewapend
je trap de wereld
met je grote angst
jouw kleine hart eist leven
je draait het mes
met je verstand
wie zal…
Houden van anders
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.348 Realiteit is kwetsbaar
en woorden gevangen
soms is horen
niet meer dan
goed luisteren
als je maar niet
hoort dat wat
je horen wil
want dat is kil.…
stom verschil
hartenkreet
3.8 met 16 stemmen
3.044 te vlug, te vroeg, voor mij te snel
ik geloofde nog: ik geloof het wel
maar toen kwam jij en jij zei 'wij'
Jij was een droom
maar ik, al wakker, kon het niet
ik koesterde vertrouwd verdriet
ons altaar stond, haar als icoon
jij was er plots
te lief, te kwetsbaar, veel te zacht
oh, stom verschil: mijn dag, jouw nacht
ik was zo'n veel…
Zonsondergang
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.008 zittend op het duin
met mijn adem om me heen
staar ik naar een oranje bol
en ik ben hier, zonder jou en zo alleen
gekleurd in een zachtroze waas
kust de zon de zee weer lichtblauw
terwijl ik ontdek hoe het kan zijn
hier ben ik, op de wereld, maar zo kwetsbaar en klein
ik denk aan je, met het zout nog in mijn haar
vrijheid, verwarmd door…