661 resultaten.
De inspiratie
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
698 Soms zit ik uren tegenover een wit papier
starend in het oneindige van mijn gedachten
mijmerende gedachten over leed of plezier
of over zaken die ik nog kan verwachten
Het valt niet altijd mee om iets te schrijven
gedachten zijn nu eenmaal sneller dan de pen
de prikkels van boven zijn moeilijk in te lijven
en sommige ontsnappen omdat ik ze…
o.t.t.=onvolt. toekomstige tijd.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.221 nog even verder
leren
alleen de gedachte
doet haar opveren
en kwieker lijken
dan de afgelopen dagen
zou ze daar nog in
slagen
dat zal blijken
nu eerst een
kopje thee
en wennen aan het idee
beetje terug in de
tijd
toen ze als jonge meid
overal kon
beginnen
ach, mijmeringen…
Dromenmaker?
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
473 Waan ik mij in de groeve van mijmeringen,
uiteindelijk op glad ijs en in een labyrint van
goede bedoelingen – die hieraan voorafgingen
om alle moed te plaveien, verstild het zwijgen
in een wereld van gezapigheid, ben ik het doel
en beloofde paradijs alweer voorbijgeschoten.
Illustratie:
Marion Ferno…
Dorpse vriend
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
598 dodenlied
het is mijn antwoord op jouw zwijgen
een omweg via de muziek
die toetert naar de wolken
er groeit een dorp
rond jouw onschuld
een kerk dicht bij jouw hart
er staan koeien in de weide
ik proef de nasmaak van een levenslied
in iedere liter bier en in iedere druppel regen
rond jouw onschuld
zwemmen zwanen op rivieren
ik mijmer…
Er schuilt in al de dingen, die ik zing
poëzie
4.0 met 4 stemmen
814 Er schuilt in al de dingen, die ik zing
zo'n wondre zin die weinigen beseffen
zullen, in hun stil-leven dat zó effen
henenvloeit, zonder droom noch mijmering.
0, zangen van mijn Ziel! ik zeg mijn leven
rein uit in uwe gelukzaligheid,
omdat elk lied, altoos een nieuwer streven,
een breder Passie om mijn slapen leit.…
Zeven generaties...
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
543 Hier, mijmerend op mijn zolder,
waar foto's in oude dozen rusten.
zie ik mijn goede, bloedeigen opa,
en zijn grootvader terug.
In het holst van een winternacht,
in het jaar tweeduizend en zestien.
Ik ben nu veel ouder dan zij.
Nu pas kan ik hen begrijpen.
Drie eeuwen kan ik overzien.
De negentiende eeuw.
De twintigste eeuw.…
van de wolf en het lam
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
584 In grauw beslapen lakens lig ik mijmerend te wachten
op de merel die z'n ochtendlied zal brengen,
hoe lieflijk toch, dat haperen in hetzelfde refrein
zo ken ik zijn routine, de klacht, de vrome pijn.
Het ochtendzwerk breekt open nu de vroege bus
zich suizend door de malse voorjaarsregen trekt.…
Ziekenhuisopname van een oude dame
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
566 Mijn voetstappen klinken zwak
Over de o zo stille gang
Klik klak, klik klak
Glimlachend zit zij op haar bed
Kijkend naar foto's van jaren terug
Met naast zich liggend haar krulset
Elke dag probeert zij er iets van te maken
De tijd verstrijkt toch wel
Door wat te breien of te haken
Soms zit zij voor het raam
Te mijmeren over lang vervlogen…
gesloten deuren
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
486 mijn gedichten
de beelden die ik mezelf inschep
de verdwijnend' woorden zoals ‘liever’
en ‘eerder’ mezelf in het dicht plakkend
in de metaforen die zichzelf opsluiten
afgesloten van de droogte
de wereld broedt geen poëzie
in de sponde van dialogen
het dicht dat van de rand van de tijd valt
[vloeiend vluchtig in de schemer van het mijmeren…
Vrijbroekpark
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
533 in een park op een bank met een boek
pel ik stuurse mandarijnen
en mijmer over hebben en zijn
Verstrooid speur ik in bladloze eiken
naar eekhoorns en ander gespuis
en word ik zeldzaam rustig
van de bomen en hun vriendelijk geruis.…
In de tuinen van Tjaarda bij Oranjewoud
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
654 Of ik in mijmeringen deze ochtend iets verloor
en belopen ook zij in leven meer dan een spoor,
zijn ook zij niet tijdelijk hier dat wat eens zal wijken.
Ik zwijg en beëindig die gedachtestroom maar.
Ik sluit mijn ogen,vele minuten zitten naast elkaar,
seconden lang tikken door de een na de ander.…
In de kantlijn?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
367 Waan ik mij in de groeve
van belegen mijmeringen,
begeef ik mij uiteindelijk
op glad ijs, labyrint van
goed ogende bedoelingen
alle moed te plaveien,
verstild het zwijgen in tumult
van middelmatigheid, ben als doel
het beloofde dichtersparadijs
alweer ver voorbijgeschoten
alles vermeden met het krijt
van schone schijn, als dicht-lakei…
WONDERLIJKE VERGISSING
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
396 ik ben vanmorgen op weg
naar mijn werk gegaan
fiets altijd dezelfde route
vraag me al mijmerend af
of wonderen nog bestaan
bij het tuincentrum
van Wiebe Wesstra
zie ik een onbekend
knokig figuur in zwart
met een lange scherpe
blinkende zeis staan
ik verbaas me zei hij
dat jij hier nog bent
omdat ik je heel ergens
anders halen…
De zo mooie dag
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
613 Klagen we over; wat we missen, de talloze dingen
huilen we om; wat we niet hebben in plaats van zingen
of, mijmeren we als we de vogels horen?…
dromen
netgedicht
1.0 met 6 stemmen
494 speelde op straat
Met vriendjes en we stapten vrolijk in elke plas
Mijn leven was maar net begonnen
Eén en al vrolijkheid
De tijd had nog geen grenzen
En genoten van een zorgeloze tijd
De nacht verviel in de geluiden van de ochtend
En mijn droom stopte plotseling
Maar mijn verhaal is nog niet geschreven
In mij komt er een gevoel van een mijmering…
WILDENBORCHS TUIN
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
133 Door al deze pracht waart steeds bewaring:
voorgoed zetelt verborgen woordenzucht:
strijdbare mijmering van dichter Staring.…
Nadat je wegging
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.556 (Golvende roes vermengt het zicht)
Laat haar even niet ademen
stop functies
ontsnapping naar boven
hoger suist enkel emotie
schaduw in alfa
kennis in bèta
Laat achter de mijmering
hunkering
naar het volgende gestolen moment.…
De langste nacht
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.327 zuurstof, non-stop
voedt mijn gedachten, twijfels, angsten
Deze nachten zijn de langste
Als alle opties, ideeën, keuzes, kansen,
Gemist, benut, zo rij aan rij langs dansen,
Is er trots, getemperd door twijfel, onzekerheid,
Het razen in mijn hoofd, gaat nog sneller dan de tijd
Op de helft van mijn leven, of ben ik er mijlen ver voorbij
Peins je, mijmer…
Herfst
hartenkreet
3.4 met 10 stemmen
1.448 De herfststorm blaast de bladeren van de bomen
De takken buigen kreunend door
Alles wordt omver geblazen
Net zoals in mijn hoofd
Daar blaast een wind mijn mijmeringen
Langzaam uit m`n herinneringen
Mijn hart huilt van verdriet
Zoals de regen neer valt op de straat
Het vormt plassen in mijn ziel
Het verlaten gevoel
Het opgesloten…
Framboosje
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
703 hoe jij mij tussen eerste en laatste letter
streelt als ik jouw troetelnaam prevel en
nadien luister
hoe het zwijgen is als jij rond, zo zacht
in al weerklinkt, die zo de stilte tovert
van mijn lippen
hoe ik nadien als ik in jou aan het water
waar ik me verlies, op deze brede oever
kringen in het riet kauw
hoe ik mijmer, alsmaar onveranderd…
De oude hoeve
hartenkreet
4.3 met 12 stemmen
910 Vroeger vol bruisend leven, nu vervallen
Zacht heb ik de deur
achter mij dicht gedaan
In de hoeken weven glimmende spinnen
hun ijle waan
Een zonnestraal zoekt weifelend haar weg
door het gore raam, over een vermolmde eg
In het diffuse licht danst het fijne stof
een futiele dans van vergankelijkheid
Mijn hart is droef, mijn ogen dof
mijmerend…
Kerstavond
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.881 Bij deze kerstavond
hoort een mijmering
over -hoe kan het anders-
VREDE.
Je kan je verdomd opwinden...
Neen, dit gedicht -nou ja-
vlot niet.
Waarom niet denken
aan het huppelende kind
op de rustige straat,
een kakelende kip
en een fietsende boer,
die meent dat het mooi weer is
voor de tijd van het jaar.…
Sprekend blauw
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
887 druilend uit haar buien traant-
denk ik spelend met het slot van dit kwatrijn
de buurman buigt voorover uit het raamkozijn
hij roept me toe zeg op mijn scherpe blik afgaand
verdient je waskunst niet het predikaat hoogstaand
mij lijkt dat todje enkel nog als vaatdoek fijn
de dichterlijke woorden kleven in mijn hoofd
afwezig kijk ik op van mijmeren…
Een kus van de kikker.
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
1.851 prinsheerlijk met gekruiste benen
zongenietend de handjes onder het hoofd
lag hij te mijmeren waar moet het henen
zonder prinses die in mijn kus gelooft
daarom kwaakte hij een kikkerlied
zijn wangen met lucht volgepompt
brulde, een koude kikker ben ik niet
als jij maar in mijn slootje komt
zijn kusjes voelden kwaaklekker aan
haar oestrogenen…
Dromenmaker
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
593 Ik verlaat me op de dromenmaker
die ik op de helling zag, galoppeer
langs alle versteende harten, om
uiteindelijk in de harde kern en langs
de doolhoven van de mijmeringen
te verdwalen.…
Tegenlicht
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
615 Tegenlicht dat de lanen siert, dat zo vredig
rust op een verregende Aarde
Het schetst de tijd, tekent troost
op droeve ogen
Zij sluimert in een troebele vijver,
in de spiegeling van een dalende Zon
En als het zwicht voor het donker
leest dit alles als een sprookje
lachen sterrenregens zich stralend
langs een vale Maan
mijmerend…
Verlang-en-hoop schrijfsels.
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
555 Een dag
als zoveel anderen
een dag, zo lijkt het,
heel gewoon
en ik zie om mij heen
om te zien wat is blijven hangen
ik zie
verkeerd gekozen woorden,
verkeerde afbrekingen,
niets meer oorspronkelijk
maar nu gestuurd
-lees vermoord-
door ó zo gezellige groepjes
Ik zie mensen mijmerend,
mensen zoekend,
soms zelfs vloekend…
Grijs landschap
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.047 En zacht: het doet een mijmering ontwaken
Naar zoelte en jeugdig groen en broze fleur
En wuivend gras en tere bloesemgeur.…
cirkel.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
641 Dus niet langer mijmeren, toch vraag ik me
nog even af, hoeveel hindernissen kan ik
doorstaan?
Dan is het tijd om te gaan en aan het eind
van de dag blijkt,
Het gaat zoals het gaat en het komt zoals
het komt.
De cirkel is weer rond net als de zon en
einde weer begin zoals de dag begon...…
De laatste mens?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
422 Verlaten mens, treed
uit de schaduw van de nacht,
wat zit je nog te mijmeren
over nieuwe vragen,
er is brood,
er zijn spelen hier,
loop niet dood in slechts
één karrenspoor, de
ongelijke dogma’s achterna
in slijtende verlangens op
het lang verwachte dier,
Het is om het even hoe dat
heten mag, maar ik zal je
blijvend strelen…