Alle inzendingen over welvende contouren

513 resultaten.

Sorteren op:

De wereld in ons huis

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 214
Ik zit in de stoel die mijn contouren kent, naast mij de boekenkast, een gestapeld monument van andermans gedachten. Elke rug een onontdekte straat, een stad waar ik doorheen kan dwalen. Het blauwe licht van het scherm glanst. Met één vingertip breek ik de muren af.…

Boezemkamer.

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 489
Op die dag hoef je mij niet meer te zoeken, op de beslagen ruiten verdwijnen contouren, de wasem van gebeurtenissen één voor één, een goede beurt maakt de ruimte vrij van stof en opgelopen averij waarin mijn blik voor het eerst in jouw schaduw verscheen.…
pama20 april 2011Lees meer >

Foto in een magazine

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 798
Kijk diep in de nacht met een zaklamp naar je beeldschone contouren en kus je fotolippen, die als voormalig apothekersassistente alle liefdesvergiffen wegzuigen.…

Drenthe

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 709
Contouren, impressies van een indruk van bossen of wolken,onduidelijk wat het oog zou moeten zien. Zomergevoel.... Tussen de graspluimsoldaten een zandpad meanderend als was het een gele rivierstroom naar diezelfde verten.…

Vreemdeling in vijfvoud

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 482
Door het open raam van de stenen tafel zie ik contouren van jouw gezicht. Mijn oogleden voelen zwaar en ik zal blindheid uit mijn ogen verdrijven. De ernst van de zaak is mij bekend, tot nu toe ben ik niet voor zwaarte gezwicht. Gaat het om de plaats van het onbekende of heeft het gevondene nog geen plaats?…

Landschap

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 589
Het paadje in het landschap van de grote oude meester leidt nu ergens anders heen zijdelings van bomen wortelend onder olieverf vervangt een sprietje met respect zijn signatuur wordt de mei langzaam maar zeker in haar bloei tot staan gebracht nu ik de contouren van een vrouw zie, zittend onder de es hoe ver is ze van mij verwijderd…
Maxim20 april 2024Lees meer >

Volkstuinluim

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 480
Even vliegensvlug als de vroegere rubriek 'Het is groen en het...' uit de Panorama glipte ik snel naar binnen en stal ik de contouren en het volume. Of stal? Ze gaf me die vruchtbare aanblik immers als beloning na jarenlange moddergevechten in tenslotte afgekeerde, uitgeholde, opgebruikte aarde.…

De volheid van stilte

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 497
Wanneer in de vroege morgenschemering mijn aandacht wordt getrokken door een sluier van verstilling in dichtheid en uitgestrektheid van waar de vage contouren van sil- houetten opdoemen terwijl gezichten en portretten lijken omhoog te zweven.…
CB12 december 2021Lees meer >

Mist

netgedicht
2.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 443
Wanneer mijn breekbare-en-kwetsbare verdrinkt in een mist van dichtheid en uitgestrektheid waar haar silhouet wordt gemetamorfoseerd in vage contouren en on- duidelijke vormen terwijl toppen lijken te zweven boven deze ongeziene luchtlaag.…
CB18 augustus 2022Lees meer >

Verstilling

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 553
Eenzame stilte verspreid over stad en land verstilling ademt Wanneer in de vroege morgenschemering mijn aandacht wordt getrokken door een sluier van verstilling in dichtheid en uitgestrektheid van waar de vage contouren van sil- houetten opdoemen terwijl gezichten en portretten lijken omhoog te zweven.…
CB3 januari 2023Lees meer >

Heldere mist

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 425
Laagje voor laagje een mist bedekt stad en land gehuld in stilte Wanneer mijn breekbare-en-kwetsbare verdrinkt in een mist van dichtheid en uitgestrektheid waar haar silhouet wordt gemetamorfoseerd in vage contouren en on- duidelijke vormen terwijl toppen lijken te zweven boven deze ongeziene luchtlaag.…
CB2 september 2023Lees meer >

Altijd aanwezig

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 551
Tijd heeft haar contour vervaagd, maar niet de warmte van haar lach, nog altijd voel ik haar in de zachte gloed van een dalende zon. In elk vallend blad hoor ik haar stap, in elk briesje haar adem, een schaduw van nabijheid, onzichtbaar en toch niet weg.…
CB1 november 2023Lees meer >

Paris s'éveille

netgedicht
1.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 476
ziploze ritsloze nummer in een coupé in een trein als een kluister dan, aan het eind, kom ik aan op een plein de straatstenen al even grauw als de lucht geen mens te zien, van god verlaten om mij heen een vulkaan die op uitbarsten staat: de lichtstad, een kruitvat dat trilt op z'n vesten Ik ontwaar aan de overkant vage contouren…
Xander13 juni 2025Lees meer >

In oprechte liefde

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 582
Jij bent mooi in jouw zijn Zeer krachtig in jouw doen De paden die jij treedt Zijn de wegen die 'k wil gaan Eén met het water en Heel erg sterk in de stroom Jouw prachtige boezem Knipogend naar het hemels blauw Jouw lijf doet dat van mij Stapsgewijs ontvlammen Contouren en lijnen Die vallen samen.…

Madame la Marquise

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 941
Op 't matte gobelijn, de bevende contouren Van een versmolten beeld.... Een schucht're hand bewoog Een toets; de snaar vertrilt.... Reeds welkt de peerlemoeren Tot bleker avondlucht. Zij talmen aan de toog Van 't open venster, waar de donk're olmen lijnen.…

Het vervallen middeleeuwse kerkhof

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 984
Na lang speuren zie ik opeens, half verstopt, onder gras en mos contouren van een kapotte en verweerde platte zerk. Ontcijfer de naam en knik dan bedeesd ooit is dit hier, op deze gewijde plek de laatste rustplaats van een mijner voorvaderen geweest.…
Leonardo24 december 2014Lees meer >

Als de hemel fluistert

netgedicht
2.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 437
Langzaam vervagen de contouren van huizen en bomen in de schemer terwijl de torenspits zwijgend de hemel raakt met zijn ijle kruis. Klokken rusten in schaduw van vervlogen uren, hun wijzers gevangen in een tijd die zich nergens heen haast.…
CB1 februari 2025Lees meer >

De mystiek van de mist

netgedicht
1.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 563
Elk pad ontvouwt zich pas op het laatste moment uit een sluier van onzekerheid terwijl wereld zich verbergt achter fluisterende contouren; breekbaar en onzichtbaar.…
CB27 december 2024Lees meer >

Winterse mystiek

netgedicht
2.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 533
Contouren van bomen doemen op, zoals schimmen uit vergeten verhaal terwijl het landschap ademt in nevelige geheimen. Dat het waas hangt als een ademloze mist zonder beweging, zonder geluid, waar elk geluid verstikt wordt tot een fluistering, en schimmen pas zichtbaar worden op het laatste moment.…
CB29 december 2024Lees meer >

In hetzelfde vel

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 223
Tot de ochtend me terugroept, en ik opnieuw in mijn eigen contouren stap, alsof ik nooit ben weggeweest. En toch blijft er iets hangen, een glinstering, een echo, een kier. Een herinnering dat ik misschien niet kan ontsnappen aan het vel waarin ik geboren ben, maar dat ik er wél doorheen kan kijken als ik durf te dromen.…

De architectuur van de scheiding

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 140
Macht is een spel van harde contouren. Maar de aarde zelf kent enkel stroming. De wind vraagt geen paspoort, de wortels negeren het kadaster, en de oceaan wast elke markeringslijn geruisloos uit. Moeten we buigen voor de breuk? Of moeten we leren springen? Soms is de grens een reddingsboei. Soms is de grens een mes.…

Geportretteerd

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 522
Ik beschilder jouw contouren om toch steeds bij je te komen. Ik leef terwijl ik aan jou denk met herinnering en wijzers. Ze staan stil in verleden tijd deze wond kent geen pleisters. Vier woorden die jij fluisterde broos in mijn oor als porselein. Ging als een deining van de zee met een golf tegen de kustlijn.…

Veluwemastodont (Radio Kootwijk)

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 514
Na 90 jaar staat het gebouw nog, met z’n sterke contouren, onuitwisbaar in het zwerk. Jarenlang was radio het toverwoord, en stonden er antennes, van vele tientallen meters koord, aan hoge masten, van ver kon Kootwijk worden gehoord.…

Illusie van de nacht

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.072
De ander blijft een nare schim, een vaag contour, terwijl hij zoekt naar warmte en naar huid, de zwaarte van het bloed, het late uur— maar elke koorts dooft in jezelf weer uit. Geen god grijpt in. De hemel blijft van steen.…

Spiegel

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 490
van het diepste zwart je kunt er de rest van je leven verdwalen jezelf bewust of onbewust verliezen - langer bewust, korter onbewust en langer onbewust, korter bewust - ofschoon verliezen misschien wel niet het juiste woord is voor de toestand waarin je uiteindelijk verzeilt als je de spiegel hebt bereikt en je alleen nog naar de contouren…

Reïncarnatie

hartenkreet
3.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.724
Achter mij ligt nu het heden, vóór mij de contouren van een stad. Ik beklim de uitgesleten treden van een steil, slingerend pad naar een met koper beslagen poort; daar klop ik driemaal aan en wacht. Een lansknecht, in zijn slaap gestoord, opent een luik, spiedt door de nacht.…

GALAKOOR ZINGT JP VAN BACH, JEZUS en Ramses!!

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 738
De namen van de koor-smoelen nog niet zeker de contouren van de koor-doelen zeker wel zing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonder ho, he, le, bi , Yt, ‘n griet met ballen van het accent op onze verscheidenheid naar een verrassende klassieke eenheid door God ook aan ons soort mensen gegeven om ons vooral op aarde muzikaal uit te leven…

Vincent

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 479
Hij is moe en duwt tubes leeg En zijn paletten worden balletten Van kleur en smeur En hij mest wat in hem wringt En ontspringt En in een wild begin Waar het roze kleurt, Van paars naar zwart odeurt, Omdat de werkelijkheid verwart En start met streken Uit niets geboren, Het zit tussen zijn oren bevroren, En langzaam verschijnen contouren…
ad nouwens14 oktober 2020Lees meer >

vingertop over ribstof

netgedicht
2.7 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.795
een voet trekt terug, van binnen glijdt iets uit, zijde glijdt af van schouders, je kijkt hoe een pols, ferm en zeker, zeer ferm en zeker fluistert: ontvang me, ik zit vast aan een arm die voor jou openzwaait, zie ook hier benen, iets van elkaar, registreer de ferme stap en een heupdraai, zie… hij richt zich op, zichtbaar, contouren teken…