5616 resultaten.
Avondrood
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
703 koningspaar van een magisch vergeten rijk
onze schatkist het goud van de avond
ons volk de vroege nachtegaal
Zo zitten we stil
alle schoonheid in te drinken
doen alsof dat alles is wat we nodig hebben
en het is zo
tot de maan besluit het licht te laten vallen als schaduw
En we zachtjes huiswaarts keren
als alles vervalt tot zwart, grijs en blauw…
De hoog-geslegen maan glimt door de twijgen.
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.040 Langs 't rustend blauw, met mijmer-blond omweven,
voel ik mijn ziel langs klare tonen zweven,
opbeurend in wijd-klinkend koor gedragen.
En in de bladerstille lucht, met trage
glinsters, lichtend-gestrooide sterren blinken,
wijl Nacht en Vrede in 't zwellend harte zinken.…
ZIJN AFGELEGDE WEG
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
942 tijd
beleefde de eerste levensstuipen
de toekomst diende zich aan
nu zag hij reeds de weg
die begaanbaar voor hem werd gemaakt
aan de hand genomen
keek hij om zich heen
in een stuk herbeleving
was hij een en al oor
en
zo vond hij zijn plaats
in het universum der tijden
een stofje in vergetelheid
opgegaan in de levenszee
waarvan het blauw…
Gek als Crazy Horse
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
419 Gek Paard was zo gek nog niet
en hij won menige strijd met de blanke
cowboys en cavaleriesoldaten
totdat ze hem op zijn zevenentwintigste
met laffe kogels de grond in boorden
ik had de eer om een zweethutritueel
met wijlen Archie Fire Lame Deer
mee te maken
een Lakota Medicijn Man
die mijn ziel wist te vorsen
nadien na een zak blauwe…
Vincent Van Gogh's vermiljoen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
504 Het helder vermiljoen van klaprozen tussen
het koren; de druivenplukkers voorover
gebukt in de 'rode wijngaard', werkend na
het ochtendgloren; een stilleven van rode
rozen in een vaas; of een rood-oranjeachtige
zon, groot op de achtergrond tijdens een bloedhete
zomerwaas; blauwe korenbloemen tussen het groen
accentuerend op de voorgrond tegen…
Klink-dicht
poëzie
4.0 met 2 stemmen
2.108 Al is de zwarte nacht met wolken overtogen,
En zon, noch maan, noch ster aan ’t blauwe welfsel staat,
Toch weet de stuurman wel waar ’t scheepje henen gaat.
Al heeft hij zon, noch maan, noch sterren in zijn ogen,
Hij houdt nochtans zijn streek en vindt zich niet bewogen.…
De rust in jezelf
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
579 verdriet
Gevangen door een nummer, word ik meegevoerd
Een reis door mijzelf, van buitenaf
Herleef ik het verleden, door een storm van gebeurtenissen
Het verleden, met de kennis van de toekomst
Voert mij mee tot het oog van de storm
Een oorverdovende stilte daalt neer
Plotselinge traan gevuld met het verleden, verligt mijn last
Blauwe…
Het eiland
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
493 bossen
om de kade te
bepalen trekken
meeuwen witte
kringen met hun
scherpe kelen
een malende schroef
tegen de hemel
aan de andere kant
ligt ook zee
met een rand
van schuim die
opschuift
terug kruipt
zonder overleg
rustig de ijle boog
van de stemmen
boven spelende
kinderen verheft
het eiland is even
lang als de bries
in blauw…
schril contrast
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
459 Mijn hart gaat uit naar ’t ruime vlakke land
Met langs verre horizon de boerderijen
Waar langs paden populieren staan in rijen
En ruisend riet op d’ oevers langs de waterkant
Waar vogels vliegen langs de hoge hemelboog
En witte wolken onderbreken ’t azuren blauw
Het veld des morgens bedekt met parelend dauw
Vanaf het water stijgt reeds vroeg…
Hete winter.
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
671 Donkere kille luchten, zelfs de echtelijke sponde killig nauw
Plots wit wollig spul dat naast me kirt, de hemel kleurt blauw.
Dromen van stranden zonovergoten, palmbomen vriendelijk groetend
Schattig stukje God meeslepend warm het universum dankend.
Bengaals vuur danst een mooie toekomst in
Totaal vervoerd door pure zo schone min.…
vroege straatbeelden
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
453 de glazige
groene snottebel
de glibberige weg
van bovenlip
naar mond
de scheuren in
de broek de vlek
op de veelgedragen
jas de gebreide kabels
op de vaak gewassen trui
de ruwe handen
schrale rode wangen
van de vrouw die
altijd zingt terwijl
ze de ramen lapt
grote witte
wapperende
onderbroeken en
blauwe overalls
aan…
mijn interieur c'est mon interieur
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
672 plateau
waar een harlecchino huppelt
op blote voeten
een zwaan daalt waardig bij hem neder
achter een dodecaëder die vertedert
de opengesperde ogen
in het mombakkes der goden
kijken me uitdagend aan
op zijn hoofd is een quetzal neer gestreken
in mijn geest klaren Andeshoogten op
met alle vrijheid deze vogel eigen
roze sterren boven blauw…
Mijn onderbroekje
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
465 Zondag 22 september 2019, strand, Julianadorp aan zee
de laatste resten van de zon zullen hier schijnen vandaag
daarna zal wolkenweer aanbreken, waarvan sommige openbreken
met regen, hagel omfloerst met bliksem en donderknallen
op een duinpan gezeten in de luwte van de windrichting
geniet ik van de bijna middellandse-zee-blauw ogende zee…
Oerbron
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
411 witte zon
tegen de
vernietigende stralen van de
zon koester ik geen wrok meer nadat de
twee zwarte raven neergezegen
met een hoed
op m'n hoofd laat ik me ontroeren in
het groene landschap met de toren en de koeien
wanneer de
donkere wolken straffeloos overdrijven; aan
komt stormen boven de korenvelden
en het golvende water; wij blauw…
Laat het meisje glimlachend poëzie schrijven
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
442 weemoed daalt met de zon vreet aan mijn huid
kleurt de luchten rood wandelend langs het water
broos en blauw besnaard muziek van klaprozen
eenzaam in een bos vol met vlinders roep ik je naam
zie je niet waar politci de aarde dragen de
slaven van aardse macht, mijn liefste lief
ja ja zo... is de antipode penseel met engelen haar
in Zijn hand…
Apollo's Zonen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
517 berekend op snelheid
en weerstand, gewicht
en op kracht
Als vader van vluchten
naar interstellaire
galactische wegen
stond hij aan de basis
Homo Universalis
Apollo's zonen
Verkenners van Mars
Ontdekkers van
planetoïden en manen
verdwijnend in
tal van aeonen
Nu draait de Hubble
van ESA en NASA,
dertig jaar reeds
om de blauwe…
De knop
netgedicht
2.8 met 17 stemmen
880 Altijd de zon op haar kop, weliswaar
op blauwe lucht verzot, maar toch
in de race voor de sappigste vrucht -
zij moet ermee de markt op!
Wees dus een tevreden computerknop.
Privé en uitgesproken zakelijk.
Immer bereid tot wat voor idee.
Ongehoord te scoren op een wereldtop!…
Herinnering aan tenerife
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
559 Toen ik de zwarte rotsen zag
Waar blauwe golven braken
Ging ik naast de palmboom zitten
En at oranje fruit
Ik hoorde hagedissen sluipen
Ik rook het zout en zag de grond
Door diepe geulen van het land
Terug naar de koude diepte kruipen
Veel verder nog vervloog de as
Van een vulkaan tot rookgewelf
Terwijl de oceaan mij duldde
Zich aan…
Rien du tout
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
596 er minder
dan zijn laatste syllabe
Juist in een stille
kracht schuilt de kunst
een vonk te laten ontbranden
Zij verdient meer
als kracht in de storm
en rots in de branding
de jonge docente
Rijpend tot baken
tussen woelige baren
van het zevenkoppige
monster...de school
Ik lees haar verzuchting
in 't sereen azuur
der blauwe…
Zoeken naar het nu. Gedachten in de ouderdom 2
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
493 ik was even weg
en huisde elders
niet dat ik mezelf kwijt was
maar vertoefde nabij kwelders en schorren
kreken en blauwe luchten
en zocht mezelf
en terwijl ik dat zeg
zag ik velden vol uien, neen, zij waren
nog ver van een dreigend verdorren
wel deed de lucht mij drukkend zuchten
ik zocht mezelf, op zoek naar mijn middelpunt
wilde het…
De zandmotor
netgedicht
5.0 met 53 stemmen
467 ziltig vlaagt
wind blaast
herinneringen
door je haar dat
gemêleerd lokt in
natuurlijke kleuren
in de verte
het glinsterend
lichte zand onder
een groen polig
opschietende
helmrand
in afnemende
vloed krult nog
steeds in het
schuimend wit
het welkomstlied
van de blauwe zee
anders was vroeger
met opa familie en
paard en wagen…
Onder de mensen
netgedicht
3.4 met 38 stemmen
405 het kostte mij
wel veel blauwe
plekken meer dan
normaal maar met
bloedverdunners
omdat ik als het ware
naar binnen werd
gedragen in een arena
waar de sfeer met de
tanden bloot was
onbetrouwbare blikken
met een drugsflikkering
echt senang voelde ik
mij zeker niet in publiek
dat niet te temmen was
met een roofdierachtige
berekenbaarheid…
Tussen alles in
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
541 Ik hoef niets te zijn
om gewoon hier te mogen
in dit blauw te zijn
Soms lijkt het alsof
ik het leven voel vóór het gebeurt,
de sfeer van een kamer, de toon, ruimte tussen
woorden. En toch verlang ik naar eenvoud, stilte zonder vragen.
Ik hoef geen antwoorden,
alleen momenten waarop ik niet hoef te
schuilen voor mezelf.…
Twee vaderlanden
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
486 verboden rijk van
de Chinezen
en 't Eldorado van de Portugezen
vanuit het land waar hij niet wilde wonen
Zij reisde door naar Suez en Port Said
door zandwoestijn omzoomde Rode Zee
haar moeder en haar zusje waren mee
naar 't land waar aldoor wind
uit 't westen waait
Zij reisde bijna vijftig jaren later
door wind en wolken als een blauwe…
De mystiek van de wintertuin
netgedicht
1.8 met 8 stemmen
504 Blauw op kale tak
stille hartslag in de kou
leven wacht zachtjes
In de wintertuin voel
ik hoe verstilde aarde ademhaalt
onder het koude kleed, hoe alles wat slaapt
toch beweegt, en ik herken datzelfde sluimeren in mezelf.…
Intieme handelingen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
390 Daar gaan de lieden fluisterend
in de zilte van de ochtendwind
in nieuwe rode bloemenjurk
of nette fluwelen broek op pad
om de prille lente te proeven
in een blauw hemelbed
bij de wortels van een bruine boom
en de individuen nemen ons mee
langs vergeten geheimen
de verloren momenten
in hartstochtelijk verdriet
alsof de aardbewoners…
De Orpheusspotvogel
hartenkreet
1.4 met 5 stemmen
502 Meiwind in het riet
de spotvogel houdt even
het zonlicht tegen
In het eerste blauw van
de ochtend gaat een trilling door de
dichte struiken, een bijna onzichtbare beweging
waarin mijn hart herkent dat iets wakker wordt vóór het licht zelf.…
Verlatenheid
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
305 Lege rivier wacht
een vlinder rust heel even
niemand komt voorbij
In het eerste blauw van
de ochtend voel ik hoe een zachte
scheur door de stilte gaat, alsof iets in mij
nog niet weet hoe terug te keren naar waar het ooit begon.…
Schemerjurk
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
325 De wereld slaapt nog, gehuld in blauw
in schemerjurk van ochtenddauw
een zilveren glans ligt op het gras
alsof de wereld gisteren van glas was
Jij staat daar stil, een breekbaar beeld
waar de vroege zon zachtjes mee speelt
de schaduw wijkt, de dag ontwaakt
terwijl het licht jouw contouren raakt
jij bent de vrouw van wie ik houd
die jurk…
Het pad van een vlinder
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
141 In deze ochtend die nog
geen contouren kent, volgt mijn blik
haar van bloem naar bloem, tot zij verdwijnt tussen
het blauw en slechts een zachte trilling achterlaat in de zomerlucht.…