Alle inzendingen over stille duisternis

5775 resultaten.

Sorteren op:

Paul Verlaine krabbel

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 449
kon niemand iets verdommen laat staan dat ze er iets van begrepen toen ik in een antiquariaat mijzelf vergaapte aan een krabbel van Verlaine die daar ingelijst te koop werd aangeboden maar natuurlijk veel te duur voor mij en daarom inhaleerde ik op magische wijze alle pennestreken en groette ik de eigenaar met veel genoegen en in stille…

Doodmoe

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 837
De dood kwam stille en in de nacht muren vormden heel geen bezwaar Ik sprak ik had je vroeger verwacht hij glimlachte; wij begrepen elkaar De dood bood mij de rechterhand ja, hij nodigde mij, als het ware uit Ik breng je zo naar de andere kant wanneer ik jou in mijn armen sluit De dood zuchtte: O ik ben doodop ik moet even rusten aan jouw…
Ton Rijkers8 november 2015Lees meer >

Aubade ?

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 500
Eerder draaide de klok terug en het bloed geblust tot ijskristallen, later zou een oude zon zich uit de krimpende hemel laten vallen en in de vertrokken schaduw van de morgendauw ofschoon je stille proza nog steeds in mijn armen rust.…
Pama22 december 2015Lees meer >

Eenvoud

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 459
Eens kwam Hij op deze aarde neer in en stille, donkere, heilige nacht. Een kribbe was Zijn “huis”, maar toch was Hij God gelijk. was bij de eenvoudigen thuis en vond de mensen belangrijk. Eenvoud was Zijn kenmerk, maar toch almachtig groot. Hij deed Zijn verlossend werk en redde mensen uit de dood.…
Fedde Nicolai19 november 2016Lees meer >

Eenfout

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 504
Eenvoudig was Jezus, onze Heer Voor Hem geen rijkdom en pracht Eens kwam Hij op deze aarde neer In een stille, donkere, heilige nacht. Een kribbe was Zijn “huis” Maar toch was Hij God gelijk Was bij de eenvoudigen thuis En vond de mensen belangrijk.…
Fedde Nicolai16 december 2016Lees meer >

Eenvoud

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 685
Eens kwam Hij op deze aarde neer in en stille, donkere, heilige nacht. Een kribbe was Zijn “huis”, maar toch was Hij God gelijk. was bij de eenvoudigen thuis en vond de mensen belangrijk. Eenvoud was Zijn kenmerk, maar toch almachtig groot. Hij deed Zijn verlossend werk en redde mensen uit de dood.…
Fedde Nicolai17 december 2016Lees meer >

Blijde Mijmering

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.089
De lucht wordt ijler, de eindeloosheid schijnt Door 't eindig huis, waarin wij, aardsen, wonen Uit een ver dorp rijzen de stille tonen Van de avondklok, hoog in de lucht verreind.…

Beschenen stadje.

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 985
- De stille paarlemoeren stad, die dof de dauw beslagen had, verglanst zacht in het diepe bad van zondoorwaasde vochtigheden. De vreugde, die het hart ontwelt, zoekt samenzang van zachte koren, vangt klanken door de wind verloren die zij tot zangen samensmelt.…

Zomeravond

hartenkreet
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.526
Een zomeravond geurend naar rozen en lavendel hoog en geel bloeit de dille langs het groene varenblad op het tuinpad waar ik langs hosta's wandel naar de vijver drijft een roze nenuphar als stille avondwacht ...…

blaren vallen alle jaren

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 513
we leven toch aldoor in dromen of in het roepen dat ik alsmaar hoor ik verschuif weer de stoelen, zal ik er een gewoon ruimen en zo minder leegte voelen of worden de afstanden juist groter waarmee ze eenzaamheid bedoelen het tafelblad behoudt zijn omvang rotsvast en kwetsbaar tegelijk en als ik het houten altaar dek is het dan een stille…

Er staat een boom

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 573
Geniet daarvan in stille be. Mocht eens, de zon van ons geloof onder gaan, en twijfel groeien aan ‘s Scheppers bestaan, staat daar een bloem, een boom vol pracht, getuigend, van des Scheppers macht!…

Meridianen

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 563
het openen van het zonnegordijn weelde gedeeld in die verbindingslijn sloot zich op zonder woord van spijt onze natuur legt een baken in de tijd we draaiden de klok terug en bevroren geweld tot ijskristallen, dan zou de oude zon zich uit een verrukkelijke hemel laten vallen in de krimpende schaduwen van de morgendauw omlijst door stille…
Pama6 december 2018Lees meer >

Hij zit daar heel alleen

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 471
Zoveel smaken, stille kracht; Zijn tong wil meer proeven dan de zonde van een nacht.…

op de waagschaal

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 505
hoeveel tijd rest mij nog jou te schrijven over vandaag, het ademen voelt soms zwaar aan, log of leg ik teveel tegenwicht op de waag de ruis in mijn oor trekt het stille aan je hoort het in afwisselende kleuren: zo ik de dag, zo de regen beleef of een grijze lucht soms een dak schuift over aanmoedigende geuren mijn klok staat stil, dat…

Aan mijn wandelvriendin 2

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 558
Leve de stille dijk op de uiterwaard met zicht op de IJssel die kringelt de rust en overvliegende vogels, een apje dat af en toe rinkelt jouw stem met verhaal, mijn stem en jouw luisterend oor zonder jou zou ik het niet doen maar met jou geniet ik in ieder seizoen…
Ralameimaar24 december 2019Lees meer >

Even ontladen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 510
Wandelen langs stille paden, gekleurd door vallende bladeren doet een mens goed. Een klaterende vijver met ganzen die heel veel lawaai maakten, waar ik even bij stilstond. Heel soms denk je dan aan woorden die je raakten en verdrietig maakten, het kwam als een volledige verrassing.…
Dick Voogd24 oktober 2020Lees meer >

De hartslagpijn

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 493
waar je voetstappen raapte en maakte dat je verschijnen binnen de lijnen van jouw regie zou blijven niemand gaat je tranen zien als de deur weer is gesloten alles opgekropt zit achter ogen en in koele voorhoofden zal de hartslagpijn vaak heel lang blijven kloppen nog hangen de onuitgesproken woorden in de lucht wervelen stille…
wil melker20 december 2021Lees meer >

even alleen

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 507
de woonkamer klopt aan op mijn schouder, de kachel vuurt zijn warmte in de gelederen waar mijn ziel zich dacht te huisvesten zij is even weg, kerstmarkt het alleen zijn is iets magisch, zwarte magie - althans voor mij - schaduwen van ‘ t verleden paren met de stille wezens die in mijn hoofd kaatsen met merkwaardige bewegingen het…
elze17 december 2022Lees meer >

dieper

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 494
zoals het einde van de voorsprong die het afgelopen jaar had opgebouwd, sneuvelt het streven wanneer de goede voornemens ter ziele gaan voordat je ze hebt uitgesproken stille wensen, voortgekomen uit de diepste gedachten markeren iedere verlangen aan de grens van het onhoudbaar product geheten “ de mensch ” vlees beenderen en bloed,…
elze26 december 2022Lees meer >

Je sprak via bomen

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 519
Je sprak met mij via de bomen, groeiend achter met helmgras bedekte duinen, sluimerend langs stille verlaten wegen, bloeiend in plantsoenen, diepe binnentuinen. In het geritsel van bladeren en twijgen was helder de klank van jouw stem te horen, maar die werd omgebogen in hortend gefluister, werd minder vitaal, ging langzaam verloren.…

Dozen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 733
Even later klinkt - ver weg - een plens en wat gesnater nog geen kringel krast het stille water. Hun beider leven was maar even en een heuse waterkater het grimme lot van snode sater en in spe mater die gingen pissen buiten pot.…
Guus Maris27 augustus 2023Lees meer >

2 BAROKSPIEGELS

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 438
STAND STILL, YOU FLOODS, DO NOT DEFACE (CAREW) Stomme stilte streept de mond kaduuk, het zweet en rilt zich eerder nog de tanden stuk. Kijklust kleurt de brillenglazen zwart, niemand kent de woeker in dit hart. Maak voor deze lafaard vlug een graf dit zwijgen is haar eigen ergste straf.…
Dirk Vekemans30 september 2023Lees meer >

Bomen

netgedicht
3.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 617
eigentijdse melancholische narcist waar bomen simpel bomen zijn is de echo in haar oren te horen nymfomane van het woordgebied met beide voeten op de grond geworteld in het ruwe heden buigen de ontbladerde takken voor woedende wind, weerbarstige regen breken de bomen, de kwetsbare scheuten breken ze de wind, vangen ze regen waar stille…

Vogelgriep

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 830
Het zou ons moeten splijten, uit onze ogen moeten spreken, dat we het onszelf verwijten, opdat de beelden niet verbleken en het niet als stille ramp in de blinde hoek gebeurt, omdat om mensenleed nu eenmaal altijd net dat beetje extra wordt getreurd.…

Aurora borealis

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 398
gedroomde dagen en nachten, wachtend op die talisman die magiër, mwandishi en sjamaan de wonderdokter en gebedsgenezer die zij nu als haar evenbeeld ziet staan Waar is haar gouden zonnegloed gebleven Aurora Borealis is niet hier maar wacht, gelijk Medea op de Krim, in Kyrgyzstan, Medea Mamatova Aurora Borealis aureool is zij zijn stille…
Xander10 juli 2025Lees meer >

Een ooit beleefd festijn

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 221
Het zou het feest van herkenning kunnen zijn of worden als de glimp van haar vurig oplicht in warme omhelzing of wordt het een uiterst snel verdwijnen uit een ooit beleefd festijn waarbij ondeugd meekeek en deelde omdat vergeten in samen beleven een goed excuus leek daar waar zachte avonden spiegelend drijven op het stille…
wil melker19 augustus 2025Lees meer >

Letterlijke zwanenzang

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 492
Een zware depressie deed jou naar de eeuwige vrede verlangen, de gedichten kwamen nog maar mondjesmaat, Filadelfo overleed en niets kon jou meer stillen. In diepe weemoed spiegelden jouw hoge gezangen, vrijwel direct volgde jij jouw liefste kameraad met een overdosis verdovende pillen.…

Schollebos in ochtendlicht

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 319
En in het stille nagenieten blijft nog lang de gloed bestaan, waar hemel, water - en even, jij - onlosmakelijk samen zijn gegaan.…

Wat ik niet zeg

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 352
Ik weet dat dat niet zal gebeuren en toch… toch is er die stille hoop, zorgvuldig verborgen, voor de wereld, voor anderen zelfs voor jou.…
10198529 januari 2026Lees meer >

alternatief voor…

netgedicht
1.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 367
Dat vereeuwigen als een schilderij, als verfijning van tegendraadsheid, contradicties in de verbondenheid; klassiek gebracht in wilde kleuren, als stille achtergelaten gebeurtenis, buiten de kneedbaarheid gebleven.…