5775 resultaten.
Paul Verlaine krabbel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
449 kon niemand iets verdommen laat
staan dat ze er iets van begrepen
toen ik in een antiquariaat mijzelf
vergaapte aan een krabbel van Verlaine
die daar ingelijst te koop werd
aangeboden maar natuurlijk veel te
duur voor mij en daarom inhaleerde
ik op magische wijze alle pennestreken
en groette ik de eigenaar met veel
genoegen en in stille…
Doodmoe
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
837 De dood kwam stille en in de nacht
muren vormden heel geen bezwaar
Ik sprak ik had je vroeger verwacht
hij glimlachte; wij begrepen elkaar
De dood bood mij de rechterhand
ja, hij nodigde mij, als het ware uit
Ik breng je zo naar de andere kant
wanneer ik jou in mijn armen sluit
De dood zuchtte: O ik ben doodop
ik moet even rusten aan jouw…
Aubade ?
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
500 Eerder draaide de klok terug en
het bloed geblust tot ijskristallen,
later zou een oude zon zich uit
de krimpende hemel laten vallen
en in de vertrokken schaduw van de
morgendauw ofschoon je stille
proza nog steeds in mijn armen rust.…
Eenvoud
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
459 Eens kwam Hij op deze aarde neer
in en stille, donkere, heilige nacht.
Een kribbe was Zijn “huis”,
maar toch was Hij God gelijk.
was bij de eenvoudigen thuis
en vond de mensen belangrijk.
Eenvoud was Zijn kenmerk,
maar toch almachtig groot.
Hij deed Zijn verlossend werk
en redde mensen uit de dood.…
Eenfout
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
504 Eenvoudig was Jezus, onze Heer
Voor Hem geen rijkdom en pracht
Eens kwam Hij op deze aarde neer
In een stille, donkere, heilige nacht.
Een kribbe was Zijn “huis”
Maar toch was Hij God gelijk
Was bij de eenvoudigen thuis
En vond de mensen belangrijk.…
Eenvoud
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
685 Eens kwam Hij op deze aarde neer
in en stille, donkere, heilige nacht.
Een kribbe was Zijn “huis”,
maar toch was Hij God gelijk.
was bij de eenvoudigen thuis
en vond de mensen belangrijk.
Eenvoud was Zijn kenmerk,
maar toch almachtig groot.
Hij deed Zijn verlossend werk
en redde mensen uit de dood.…
Blijde Mijmering
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.089 De lucht wordt ijler, de eindeloosheid schijnt
Door 't eindig huis, waarin wij, aardsen, wonen
Uit een ver dorp rijzen de stille tonen
Van de avondklok, hoog in de lucht verreind.…
Beschenen stadje.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
985 - De stille paarlemoeren stad,
die dof de dauw beslagen had,
verglanst zacht in het diepe bad
van zondoorwaasde vochtigheden.
De vreugde, die het hart ontwelt,
zoekt samenzang van zachte koren,
vangt klanken door de wind verloren
die zij tot zangen samensmelt.…
Zomeravond
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.526 Een zomeravond geurend naar rozen en lavendel
hoog en geel bloeit de dille langs het groene varenblad
op het tuinpad waar ik langs hosta's wandel naar de vijver
drijft een roze nenuphar als stille avondwacht ...…
blaren vallen alle jaren
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
513 we leven toch aldoor in dromen
of in het roepen dat ik alsmaar hoor
ik verschuif weer de stoelen,
zal ik er een gewoon ruimen
en zo minder leegte voelen
of worden de afstanden juist groter
waarmee ze eenzaamheid bedoelen
het tafelblad behoudt zijn omvang
rotsvast en kwetsbaar tegelijk
en als ik het houten altaar dek
is het dan een stille…
Er staat een boom
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
573 Geniet daarvan in stille be.
Mocht eens, de zon van ons geloof onder gaan,
en twijfel groeien aan ‘s Scheppers bestaan,
staat daar een bloem, een boom vol pracht,
getuigend, van des Scheppers macht!…
Meridianen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
563 het openen van het zonnegordijn
weelde gedeeld in die verbindingslijn
sloot zich op zonder woord van spijt
onze natuur legt een baken in de tijd
we draaiden de klok terug en
bevroren geweld tot ijskristallen,
dan zou de oude zon zich uit een
verrukkelijke hemel laten vallen
in de krimpende schaduwen van de
morgendauw omlijst door stille…
Hij zit daar heel alleen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
471 Zoveel smaken, stille kracht;
Zijn tong wil meer proeven
dan de zonde van een nacht.…
op de waagschaal
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
505 hoeveel tijd rest mij nog
jou te schrijven over vandaag,
het ademen voelt soms zwaar aan, log
of leg ik teveel tegenwicht op de waag
de ruis in mijn oor trekt het stille aan
je hoort het in afwisselende kleuren:
zo ik de dag, zo de regen beleef
of een grijze lucht soms een dak schuift
over aanmoedigende geuren
mijn klok staat stil, dat…
Aan mijn wandelvriendin 2
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
558 Leve de stille dijk op de uiterwaard
met zicht op de IJssel die kringelt
de rust en overvliegende vogels,
een apje dat af en toe rinkelt
jouw stem met verhaal,
mijn stem en jouw luisterend oor
zonder jou zou ik het niet doen
maar met jou geniet ik in ieder seizoen…
Even ontladen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
510 Wandelen langs stille
paden, gekleurd door
vallende bladeren doet
een mens goed.
Een klaterende vijver
met ganzen die heel
veel lawaai maakten,
waar ik even bij
stilstond.
Heel soms denk je dan
aan woorden die je
raakten en verdrietig
maakten, het kwam als
een volledige verrassing.…
De hartslagpijn
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
493 waar
je voetstappen
raapte en
maakte dat
je verschijnen
binnen de lijnen
van jouw regie
zou blijven
niemand gaat
je tranen zien
als de deur
weer is gesloten
alles opgekropt zit
achter ogen en in
koele voorhoofden
zal de hartslagpijn
vaak heel lang
blijven kloppen
nog hangen
de onuitgesproken
woorden in de lucht
wervelen stille…
even alleen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
507 de woonkamer klopt aan
op mijn schouder, de kachel
vuurt zijn warmte in de
gelederen waar mijn ziel
zich dacht te huisvesten
zij is even weg, kerstmarkt
het alleen zijn is iets magisch, zwarte
magie - althans voor mij - schaduwen
van ‘ t verleden paren met de stille
wezens die in mijn hoofd kaatsen
met merkwaardige bewegingen
het…
dieper
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
494 zoals het einde van de
voorsprong die het afgelopen
jaar had opgebouwd, sneuvelt
het streven wanneer de goede
voornemens ter ziele gaan
voordat je ze hebt uitgesproken
stille wensen, voortgekomen
uit de diepste gedachten markeren
iedere verlangen aan de grens
van het onhoudbaar product
geheten “ de mensch ”
vlees beenderen en bloed,…
Je sprak via bomen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
519 Je sprak met mij via de bomen,
groeiend achter met helmgras bedekte duinen,
sluimerend langs stille verlaten wegen,
bloeiend in plantsoenen, diepe binnentuinen.
In het geritsel van bladeren en twijgen
was helder de klank van jouw stem te horen,
maar die werd omgebogen in hortend gefluister,
werd minder vitaal, ging langzaam verloren.…
Dozen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
733 Even later klinkt - ver weg - een plens
en wat gesnater
nog geen kringel krast het stille water.
Hun beider leven was maar even
en een heuse waterkater
het grimme lot
van snode sater en in spe mater
die gingen pissen buiten pot.…
2 BAROKSPIEGELS
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
438 STAND STILL, YOU FLOODS, DO NOT DEFACE (CAREW)
Stomme stilte streept de mond kaduuk,
het zweet en rilt zich eerder nog de tanden stuk.
Kijklust kleurt de brillenglazen zwart,
niemand kent de woeker in dit hart.
Maak voor deze lafaard vlug een graf
dit zwijgen is haar eigen ergste straf.…
Bomen
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
617 eigentijdse melancholische narcist
waar bomen simpel bomen zijn
is de echo in haar oren te horen
nymfomane van het woordgebied
met beide voeten op de grond
geworteld in het ruwe heden
buigen de ontbladerde takken
voor woedende wind, weerbarstige regen
breken de bomen, de kwetsbare scheuten
breken ze de wind, vangen ze regen
waar stille…
Vogelgriep
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
830 Het zou ons moeten splijten,
uit onze ogen moeten spreken,
dat we het onszelf verwijten,
opdat de beelden niet verbleken
en het niet als stille ramp
in de blinde hoek gebeurt,
omdat om mensenleed nu eenmaal altijd
net dat beetje extra wordt getreurd.…
Aurora borealis
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
398 gedroomde dagen
en nachten, wachtend op
die talisman
die magiër, mwandishi en sjamaan
de wonderdokter en gebedsgenezer
die zij nu als haar evenbeeld ziet staan
Waar is haar gouden zonnegloed gebleven
Aurora Borealis is niet hier
maar wacht, gelijk Medea op de Krim,
in Kyrgyzstan, Medea Mamatova
Aurora Borealis aureool
is zij zijn stille…
Een ooit beleefd festijn
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
221 Het zou
het feest van
herkenning
kunnen zijn
of worden
als de glimp van
haar vurig oplicht
in warme omhelzing
of wordt het
een uiterst snel
verdwijnen uit een
ooit beleefd festijn
waarbij ondeugd
meekeek en deelde
omdat vergeten
in samen beleven
een goed excuus leek
daar waar
zachte avonden
spiegelend drijven
op het stille…
Letterlijke zwanenzang
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
492 Een zware depressie deed jou naar de eeuwige vrede verlangen,
de gedichten kwamen nog maar mondjesmaat,
Filadelfo overleed en niets kon jou meer stillen.
In diepe weemoed spiegelden jouw hoge gezangen,
vrijwel direct volgde jij jouw liefste kameraad
met een overdosis verdovende pillen.…
Schollebos in ochtendlicht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
319 En in het stille nagenieten
blijft nog lang de gloed bestaan,
waar hemel, water - en even, jij -
onlosmakelijk samen zijn gegaan.…
Wat ik niet zeg
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
352 Ik weet dat dat niet zal gebeuren
en toch…
toch is er die stille hoop,
zorgvuldig verborgen,
voor de wereld,
voor anderen
zelfs voor jou.…
alternatief voor…
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
367 Dat vereeuwigen als een schilderij,
als verfijning van tegendraadsheid,
contradicties in de verbondenheid;
klassiek gebracht in wilde kleuren,
als stille achtergelaten gebeurtenis,
buiten de kneedbaarheid gebleven.…