15921 resultaten.
Een soort genaamd mens, ‘ z’n odyssee.’
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
574 We denken dat we meester
zijn over de gaard, maar
niet over eigen aard.
Bron(oa) : "Rentmeester over de gaard " (pama)
Noot: En herkent u zich in citaten, is dat puur
toeval, maar toeval bestaat toch niet?…
DE JEUGD
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.392 het geheel en al
er buiten staan
in decibellen is het niet te meten
gierend gaat een auto dor de bocht
het eentonig geluid van een sirene
kan de onrustroes niet verbreken
toekomstloos, gewetenplagend afgrijzen
maakt zich meester van ieder weldenkend mens
als iepen zwaaiend in de storm
maken impulsen zich in mij wakker
door mijn eigen…
Oud hart, dat niet bemind en heeft
poëzie
4.6 met 5 stemmen
2.327 Oud hart, dat niet bemind en heeft
dan als een bedelaar, die géeft
om eigen armoê te vergeten;
hoe hebt gij, strammer te elke dag,
maar vromer aan uw glimme-lach,
uw trage levens-straat gesleten!…
Wreed buitengegooid
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
548 anders vermoeden,
ik keek te lang naar je, ik at
teveel vlees, terwijl ik je zo-
veel mogelijk vrij wilde laten,
je eigenheid nog zo bejubelde...…
De stille hof is vele doden rijk
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
568 De stille hof is vele doden rijk,
geborgen in de schoot van moeder aarde,
hier rust het lichaam in de eigen waarde,
oneindig ver en binnen handbereik,
de bloesemvruchten door de zon gerijpt
zijn hier geruisloos tot hun recht gekomen,
het ritselt in de struiken en de bomen,
geen vogel die de stilte hier begrijpt,
de groene hof is hen een…
BIJNA NACHT
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
409 schip over de oceaan gaan
bij glanzende nacht op lage golven varen
een heerlijke reis zonder bestemming
de speelse denkbeelden kennen geen leeftijd
maken van het omringende kamerduister
een wijde tovermantel vol plooien
die zacht het eigen ik laat smelten
gezapige wensloze vrede schenkt
niets dan het verlangde onbewuste wenkt.…
gek gedicht foppe
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
931 tube
laat de muze en de muizen nu maar komen
van een meisje dat naar mij sm8
kan ik alleen maar dromen
daarom troost ik mij met een sjekkie
alleen is ook zo gek nog niet
en ik rijm als een zwarte piet
aan sinterklaas heb ik een hekel
die oude man met de schimmel tussen de b1111
maar de maan daar houd ik wel van
en ben ik de koning van mijn eigen…
Bahnhofsmission Bonn
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
488 En anonieme mensen weer gewoon
Mensen worden met misschien wel
Een heel gewone naam die tot dusver
Nog nooit iemand was opgevallen,
Bepaalt het gebeier van de zware
Klokken het einde van de chaos
Van de dag, de waan van wezens
Die de hele dag achter zichzelf
En anderen hebben aangerend -
En zie ik opeens zo'n mens die
Net zijn eigen…
Beethoven drinkt thee in Bonn
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
460 mensen weer gewoon
Mensen worden met misschien wel
Een heel gewone naam die tot dusver
Nog nooit iemand was opgevallen,
Bepaalt het gebeier van de zware
Klokken het einde van de chaos
Van de dag, de waan van wezens
Die de hele dag achter zichzelf
En anderen hebben aangerend -
Ik ben erbij en zie opeens zo'n mens
Die net zijn eigen…
Heilige dwazen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
551 Sint Maarten deel-
de zijn eigen jas. En moeder Teresa
behandelde een paria, alsof het eigen
familie was. En dan die vele naamloze
boeren gedurende de tweede wereldoorlog
jaren; die de redders in de nood van de
vele stedelingen waren.…
Tegenovergestelden
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
694 Er was afstand tussen ons
Ik moest dingen
Mocht mijn eigen keuzes niet maken
er was een vaste stramien
Zo hoorde het te zijn
mijn leven was gebonden
Dit ben jij dit ben ik
Ernstig
Was jij
Jij was niet vrij
Zag in de vrijheid
een duivel
Je moest Luisteren
verantwoordelijkheid
Nemen, Na lang vechten heb ik mij van die ketens
Bevrijd…
Een gekroonde wereld?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
394 Vaag beeld wat streeft naar
een dubbelzinnige perfectie,
waarin we zijn verstrikt, als
we daarvoor moeten betalen
verslikken we ons in een
theatrale reflectie, toonbeeld
van eigen imperfectie.…
thuismakers
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
461 jeugd
openen zo thuisgevers deuren
voor kinderen van anderen
om in hun huis en hart
weer de slingers te hangen
zo de ongemakken overwinnend
smelten zij als puzzelstukjes samen
ieder voor zich samenhorig verbonden
aan de eigen wortels van het bestaan
die als vrijende egeltjes langzaam
zich in elkaar verstrengelen mogen…
Zoals de karekiet en merels het al bezingen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
499 Hoe vaardig is de natuur, kan en mag alles floreren,
genieten we van bottende bomen en het dagdromen,
kleurt ook het weelderige gras alras ons eigen gemoed
als weer een aanstormend gloren ons ontwaken doet.…
Thuiskomen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
571 ‘k Was twee weken
in een strak groot huis
hierna dacht ik
‘k waardeer straks mijn eigen woning niet meer, te oubollig
Maar bij binnenkomst
verbaasde ‘k me over
mijn wereld,
de warmte, het knusse,
het tafelkleed met kruissteekjes,
zelf ooit gemaakt(?)…
Een kortzichtigheid
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
540 Men is op overleven gericht vanuit de zoekende eigenheid
Ik besef nu dat dit wel heel dun haar verleden verlies verraadt
Het is als nieuw voor mij dat mijn verdriet bijna enkel in mijn eigen ziel rijpt
Van af nu neem ik mij de maat en opdat de waarheid mij anders bekijkt
En besef dat ik haar ongenoemd verleden steeds te veel achter mij laat.
.…
aanbodsverrijking der waardencultuur
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
278 maak een businesscase van vlinders
een pretpark waar je de bijtjes ziet
in hun natuurlijke habitat
zonder opgedirkte muurbloempjes
of andere stadse fratsen
waar mensen in de rij gaan staan
voor diversiteit met eigenheid
de vrijheid om eigengereid te zijn
niet als kostenpost of terreinverlies
maar als aanbodsverrijking der waardencultuur…
Ochtendsonate
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
391 Ik hoef de vogel niet te zien om
zijn lied te dragen, het landt zacht in de kamers van mijn eigen stilte.
Vier verschillende talen spreken
tegelijk door de tuin, vink, roodborst en mees,
ieder met een eigen ritme. Mijn aandacht reikt uit naar pauzes
tussen de noten, waar de wereld zich langzaam en zonder haast ontvouwt.…
Spiegelbeeld
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
375 de dieptegang,
het weten,
het overgeven aan wat is,
het eigen ritme,
het absurde,
het gehoorde,
het onbekende
van het leven,
Maar vooral het thuiskomen
in het kloppen van eigen hart.
Haar ogen staan nu dromerig.…
Excuses die ik nooit zal horen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
115 Alles wat ik deed,
kwam voort uit mijn eigen strijd.
Niet omdat jij niet genoeg was,
maar omdat ík verdwaald was in die tijd.
Het enige wat jij nodig had,
was iemand
die je vasthield…
en het spijt me
dat ik diegene
nooit ben geweest…
Het zogenaamde niets
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
570 Het zogenaamde niets
kennen we als leegte.
Leegte als onmogelijkheid
waaruit wat mogelijk is ontstaat.
Zoals onbewuste dromen komen,
in het holst van de nacht,
en als sterrenlichtjes verder gaan.
Zoals mensen die plannen maken
en plannen in vonken op zien gaan
in het zogenaamde niets.
Het niets dat bron van leven is.
Het niets dat als…
Repeterende breuk
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.565 strand gelegen
vloedlijn eenlingen aan
miljarden doden schrijft de krant
die onder water niet gedrukt wil
dus nu al is verschenen
men tart het noodlot schrijft de krant
start de motoren en verzuipt
sociaal pruttelend in de file
als een uitgestorven soort straks
teruggevonden als een curiositeit
door toekomstige wijsneuzen
die een eigen…
Thuis!
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
8.688 De stille ruimte
Waar zonder mensen
Geen warmte te vinden is
De stille ruimte
Waar zonder muziek
De stilte de vloeren bekleed
De stille ruimte
Waar zonder meubels
De echo je angstvallig toespreekt
Maar als ik in de stille ruimte
De lichten weer ontsteek
me nestel op mijn fijnste plekje
en het me weer even eigen maak
Dan voel ik me…
ik ben niet echt van steen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
832 ik zie leven
in de bomen
hoor het fluisteren
in de mist
in de sneeuw
dansen mijn dromen
ik zwaai naar vorst in
een winters vergezicht
wat heb ik toch met stenen
die ik warm in mijn hand
geraapt zijn ze verdwenen
van waar ze zijn beland
ben ik uit rots gehouwen
leef ik in dat verband
mag men op mij bouwen of
heb ik dat in eigen hand…
Schone Schijn
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
899 van onmacht suist
naar het taboe van de vrede
Doch onmacht raakt zijn eigenbelang niet kwijt
Daar is geen plaats voor vrede, alleen maar plaats voor strijd
---------------------------------------------------------------
Ideologieën bepalen steeds meer het beeld van omgangsvormen: er worden steeds meer eisen gesteld aan anderen die aan de eigen…
in breuken wortelden mijn barsten
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
1.631 ik was het kind
dat hulp nodig had
ik raakte zacht je mannenhart
ik groeide
op de kale rots, in breuken
wortelden mijn barsten
ik was gebroken door
de hand die met mij knoeide
het eigen lijf dat ik verfoeide
voordat ik kon
verwelken zond jij regen
om te helpen, ik fleurde op
je kuste me
tot bloei in duizendschonen
zo kon ik…
Kreten...
hartenkreet
4.1 met 11 stemmen
1.031 Ieder ervaart de dingen op
zijn manier, soms hervindt
je eigen ik, zich in een kreet
door een ander geslaakt,
en dat is precies, wat ieder
van ons, een uniek mens maakt!…
leven
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
974 Denkend aan haar eigen wereldje,
Zorgde ze dat haar dromen voortdurend bij haar bleven.
Steeds minder grip op de werkelijkheid,
Verloor ze haar grootste vijand,
Het leven.…
Voor het slapen gaan
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
1.876 De boze man onder je bed is verjaagd
Er kan je niets meer gebeuren
Nooit meer in je leven treuren
Niet meer door angsten geplaagd
Het boze wordt altijd door het goede verteerd
Je ogen fluisteren je heldere werkelijkheid
Het aloude verhaal gevormd door kindeerlijkheid
Door beschermengelen zorgvuldig beheerd
Kon ik maar terug naar mijn eigen…
Vliegen als een adelaar
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
1.242 ben ik het symbool
van kracht zonder buigen
In 't hoge rotsgebergte
ben ik altijd thuis geweest
waar het verre uitzicht
mijn scherpe oog trotseert
Op weidse vleugels van satijn
laat ik me drijven
doorklief met trage slag
wind en hemelrijken
Waar het blauw van azuur
en ijle wolken zweven
vlieg ik als een adelaar
met vrijheid, mij eigen…