7685 resultaten.
LAIS CCXCII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
431 In eindig licht zie ik de ondergang
bewegen van verlangen naar de dood
en stilte sneeuwt haar wonderlijke zang:
“o dwarreling, gebrek aan deel of nood,
het ruisen van uw wit vergeet ik nooit”.
En handen plooien rust in de handen.
En aarde onttrekt zich aan de landen.
En zeeën ruisen als een zijden kleed.…
LAIS CCCXV
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
479 Heb ik verlangen naar de dood bestuurd?
Jouw doen gebeurt. Ik zie, ik voel, ik zwijg.…
Kussen in mijn rug
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
463 kussen
in mijn rug, vorm je lichaam zacht
naar het mijne, dan zakt de pijn
erin weg, in de omarming
van jouw genegenheid, je mag me strelen
licht over mijn schouder, dat is alles
wat ik je geven kan als je belooft
om niet te bewegen, meer kan ik niet
aan, mijn open bloem blijft gesloten
Soms brandt ze van krampende pijn
soms van verlangen…
Elphi
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
711 Phi
De schaduw van je nachtelijk parfum
Is ayurveda afrodisiacum
O Elphi, Epsilon Lambda en Phi
Odeur in ons gezamenlijk ontwaken
Een wilde roos besprenkeld met mijn rum
Mijn muze, Epsilon Lambda
en Phi
Elphi Clematis, liefde's lentebode
Je paars gewaad voor zoete merelzang
Ligt klaar, al hunkerend,
zegt 'ik verlang…
Hinde
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
399 Alsof ik hem bespot heb
of De liefde, zo gewond
droomt hij mij
op snelle benen
een hindevrouw
met pijl en boog
de bevallige
evenknie van de centauren
even schuw, maar ranker
even bescheiden
maar niet belerend
even wijs, maar een vrouw
even vrij, maar onderworpen
aan zijn verlangen om mijn
verlangens te bezitten, en mij
te laten…
Nachtelijk vragen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
552 Je hebt diepte leren vragen
in nachtelijk duister dwalen
na grijs vergeten dagen
er verscheen een zonderling
in de met mist omgeven spiegel
de maan toverde een glimlach
en in brieven, ooit geschreven
bekende je het verlangen naar
dat wat nuchter tot genot leidde
in het vermogen van vergeten
dwaalden herinneringen
terug naar haar hart…
Reis door de woestijn
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
418 We zijn nog maar net vertrokken
of ik verlang alweer terug te keren
Mijn leven is een onvoorspelbare reis
over steeds dezelfde wegen
De vertrouwde halteplaatsen glanzen
op een afstand, zuiverder dan ter plekke:
valleien van liefde, verwondering en kennis
die ik graag bezoek, en…
Herstwandeling
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
490 Ik verlang naar kussen,
onder een geheel van bomen met
rood, geel en bruin geworden bladeren,
onrustig wachtend op dartelende wind
om verlost vrij weg te mogen zweven
naar een reeds bezaaide ondergrond
voorzien van een mild verend mos,
te vochtig voor een liggend verblijf.…
Thuiskomst
netgedicht
4.5 met 14 stemmen
542 En altijd is daar het verlangen om de zoutvlakte
te bedaren met zacht wuivende gebaren.
Getemperd licht valt door de ramen
een broos engelenkoor zingt de tranen dichterbij.
Verdriet raakt aan schoonheid
als een witte stilte naar de bodem zweeft.
Alles is er. Bitterzoet kom je thuis.…
Zijn we de zee
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
648 liefde vindt een weg
als water in snelle beken
verlangen valt doorlopend op het dak
met iedere tik, takken, bladeren
alles druipt van dikke druppen regen
roept ritmisch, neem me
mee, naar waar we onderkennen
wat boven water niet kan bestaan
geven we ons over, spoelen aan
we golven, we komen, we gaan
we stromen, samen, als één
zijn we…
Commercieel gesjoemel
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
512 Het sterrenlicht vergeten
zie ik haar hoerennaam
in felrood neonlicht
nu ze haar bustehouder afdoet
haar blote tieten glorieus laat gelden
om een snelle auto aan de man te brengen
en ze toetert wat af
met haar wijdbeens verlangen
ze foetert dwaze mannen uit
neemt een loopje met een Jaguar
rijdt het liefst in een Mercedes
haar haren…
De wereld daarbuiten
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
909 koppen
gekleid uit
rode grond
Met lege oogkassen
zonder weten
wachten op de zon die
hen drogen zal een
leger dat blindstaart door
het venster naar het licht
Poreuze koppen in klei
en atelier gevangen
strijdwagen paard
noch wapen zullen
keizers tombe
bewaken
Gebeeldhouwd leger
gekneed door
ambachtelijke handen
een verlangend…
HERNIEUWD BESTAAN
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
499 De jongeman
verzot op voertuigen
kijkt naar bromfietsen
uit ver verleden
die ruim een halve eeuw
voor diens geboorte
over wegen denderden
ogen vol bewondering
en verlangen voor zich wonnen
hij speurt en zendt vragen
op papier dan wel met stroomkracht
door het land
om die bedaagde brommers
zo sterk als pas gemaakt
of reeds…
‘t voorbije getijde
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
292 botergaar druipt
langs mijn kin
in mijn schoot
‘t vocht
dat deze trage dag
haar glans geven zal
mijn zachte zucht naar meer
vruchten van verlangen
lyrisch fladderende vlinders
zo’n zon die aanvoelt
als dat prilste begin
toen
van ‘t voorbije getijde
terwijl ik zit te eten
blijven beelden nog
als bladeren hangen
aan stelen van…
Liefdesnacht
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
268 Een trilling gloeit, het hart ontsluit —
verlangen dat zich zacht bevrijdt.
Geen woord, geen naam, alleen het licht,
dat langzaam langs de grenzen reist.
Een vonk, een golf, een ogenblik —
waar ziel en lichaam samenglijdt.
En even stopt de wereldtijd,
het zuchten wordt een melodie.…
Zoals toen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
348 Terwijl ik beî mijn ogen sluit,
Verzucht ik, ooh, wat verlang ik
Naar haar armen om mij heen,
Zoals vóór zij voorgoed verdween.
Voel ik haar lippen op die van mij,
Verbeeld ik weer met haar vrij,
Voel haar zachte lijf tegen mijn lijf,
Wil dan, dat gevoel altijd blijft.…
Stil verdriet
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
303 De woorden blijven hangen
In ’t duister van de nacht,
Zijn gevoelens van verlangen,
Naar tijden in 'n ver verleden,
Vol van melancholie,
En herinnerend stil verdriet.…
Zywa
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
310 Ik schrijf mijn levens-
boek niet op papier
In vele hoofden
leg ik vast wie ik ben
en wat ik ervaar, net als jij
vergeet ik de toekomst
Er is geen dood in mij
Hormonen rennen af en aan
Celgroeiers vernieuwen me
Ik ruik niet naar verval
Alleen naar vrolijkheid
en mijn verlangen
onbekommerd te leven
in een huis zonder zorgen
met…
de drijfveer blijft
netgedicht
2.6 met 11 stemmen
380 schampen zij bijna ook de regen
maar onze zon houdt het droog
door vertrouwen in haar warmte
breidt de atmosfeer zich gestaag uit
zonder enige verschenen sterren
die uit konden blinken in licht
door donkerverdichte nachten
door laten schemeren en stralen
als verhaallijnen der eeuwigheid
wat de drijfveer blijft ze te vangen
in een verlangen…
Senectute Sardegna
netgedicht
1.9 met 8 stemmen
306 Lees hier waarom
de vrouwensardijnen
als nazaten van
maagdensabijnen
flierefluitend
op kruidendiëten
en op ruggen van
lieve dolfijnen
niets meer van het
leven verlangen
dan reinheid van binnen
en kleur op hun wangen
en met speels gemak
van de hak op de tak
zonder gat in de hand
of hun hak in het zand
de honderd voltooien…
Alleen de stenen herinneren ons
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
193 Ondanks de spoken overwinnen wij
al die verhalen, wat wij doorvoelden:
diffuus bij vlagen, uitdagend én leeg,
maar geen ontsnappen, wat ons tekende;
hechtend aan liefde, vanzelfsprekend echt
uit een verlangen naar meer verbinding.…
mijn woorden schallen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
69 achter
mijn huid die zonder woorden
twijfelt aan het nut om te gaan
waar ingetogenheid de mot
is uit een oude klerenkast
bezijden het reliëf dat me steunt
in elk willekeurig uitgehouwen
daad raak ik uitgespard in de
ring waar ik mijn gevoel leerde
te doven en vuisten te laten vlammen
nu is de tijd naadloos aaneen gehecht
in een verlangen…
Eeuwig liefdesvuur
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
12 Dat vuur laaide in hun harten op,
Als verzengend verlangen.
’t Brandt en 't houdt niet meer op.…
Het meisje achter het raam
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.063 Er zit een meisje achter het raam,
Ze heeft blonde haren
Al uren zit ze op die plek,
Triestig voor zich uit te staren
Er zit een meisje achter het raam,
Haar hand drukt op het glas
Ze kijkt verlangend naar buiten,
Wist ik maar wie ze was
Er zit een meisje achter het raam,
Haar ogen kijken bang
Gedachten schieten door haar hoofd,
Een traan…
Altijd
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.345 rokken
ik snuif de damp van grachtensloot
en vreemde etensgeuren
verdrink me in de knopendoos
van mensenras en kleuren
m'n voeten dwalen gretig rond
langs winkels en door stegen
in eindeloze drenteling
kom ik mijn vroeger tegen
dan keer ik om, ga weer op reis
nog helemaal bevangen
en bij mijn thuiskomst groeit opnieuw
het eeuwige verlangen…
Hoopvol
hartenkreet
4.9 met 8 stemmen
1.719 over het strand
terwijl mijn haar danst door de wind
ogen dicht…ik voel weer jouw hand
en mijn emoties zijn eensgezind
Urenlang verdwaalden we aan zee
eindeloze gesprekken over ons leven
waar je ook ging, ik ging met je mee
onze toekomst stond zelfs geschreven
Ik zie ook jouw schaduw in het zand
hoopvol kijk ik even om mij heen
mijn verlangen…
Gelijk een arme, blinde hond
poëzie
3.3 met 10 stemmen
2.672 Er waart - lijk om een vrouwe-kleed
waar oude driften in hangen -
er waart een geur van schamper leed
en van huilend-moe verlangen.
En 'k dwaal, een blinde hond gelijk,
door dralige lente-roken,
mijn hart van alle liefden rijk,
mijn hart van liefde verstoken.…
Pijnlijk Perfect Passend
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
2.006 in afzondering verlang ik
naar het gestolen hart
en de eindeloze zachtheid
de tedere afstand
verkleurt het gevoel
geeft gedachten tijd
en steeds meer
beweeg ik met de natuurlijke deins
en ambieer ik
zoete verdwijning
pijnlijk prettig perfect passend
weerspiegeling van het lot
en verzet tegen het verleden
strijkt de tijd elk gebaar…
Waarom
hartenkreet
3.2 met 12 stemmen
1.712 niet-begrijpen
een koppig zwijgen
je laat de pijn ontwaken
en verft een landschap
waarin ik alleen
nog maar wil slapen
je steelt mijn dagdromen
onzichtbaar gevuld met
een stamelend hopen
maar met elke hartslag
sterft mijn ademhalen
in een zwellend wanhopen
met één vingertop
beroer je mijn koude lippen
die koortsig tasten
naar een blind verlangen…
Blijven hangen
netgedicht
2.8 met 12 stemmen
7.876 permanent
Planeten draaien zonder dollen
buitelen verveling in het stieren
geroofd door deze kuddedieren
met ogen die slechts rollend tollen
Manen hebben zich laten vangen
wapperen niet langer vrij en blij
schieten al lang niet meer voorbij
Hoeven zich niet meer uit te sloven
stralen als vanzelf vanaf daarboven
verloren het zwervend verlangen…