5365 resultaten.
- Totdat de tijd stil staat -
netgedicht
4.1 met 45 stemmen
1.345 Totdat de tijd stil staat en tikkend zijn seconden telt
de betrekkelijkheid van de tijd, heden en verleden
plots met niets meer te koop, geen waarde heeft het geld
sterven moet de mens, geen tijd meer werd hem gegeven.…
het monument
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
815 Nu, twintig jaar later, staren wij naar een oogopslag uit het verleden,
een bladzijde gegrift in ons geheugen,
die we toen al verschillend lazen,
want een woord was toen als ons kijken;
onbezonnen, onbegrepen, ingesleten...…
Zonder hem
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.110 En zijn warme lippen in een liefdevolle
zoen….maar ja, dat was verleden , dat
was toen.
Och ze kwam de dagen wel door, ze hield
zichzelf bezig…maar alle dagen deed ze
hetzelfde leek het wel. om van de avonden
en nachten maar niet te spreken.
Die leeg en eindeloos bleken.…
De kast
netgedicht
3.7 met 21 stemmen
617 dagen,
zelfs jaren
planken zijn gestapeld
naar de laatste behoeften
zichtbaar aangedaan
door wisselingen
over generaties heen
ik leg mijn gedachten
onder in het flatgebouw
met beelden die ik niet wil zien
ze dragen mistige vermoedens
die zich nog laten verstoppen
ver uit het zicht van morgen
wat heet,
zolang ik al veel verleden…
Ik, broer van mijn moeder
netgedicht
4.1 met 23 stemmen
969 neen, zeg ik, morgen
goh wat fijn dat je er bent
*
ze leeft heden
in het verleden
ben van zoon
broer geworden
zij ziet om naar morgen
maar die zit in mijn
leugen verborgen…
Oude liefde roest niet!
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
1.325 Na een ampel kwartiertje, waren we terug in de tijd, met een meevaller: mijn schooltas hoef je niet meer te dragen.
’t Was alsof er geen verleden bestond, of er geen heden bestaat, we praten verder, waar we ooit zijn gestopt, met dit verschil, de conversatie is iets anders.
Maar tjonge wat is dit leuk!…
LEVENSAVOND
poëzie
2.7 met 7 stemmen
1.586 Doch eer 'k Uw leed
Voor 't mijn' vergeet,
Vergeet ik ons verleden;
Ons heeft de volle Dag bekoord,
Ons-saam ontving het stralend oord
Van schoonheid en van vrede!
Geen glinster nu
Verwerft gij u,
Of 'k deel in uw behagen;
En 'k gis uw raad bij 's levens last:
- Wij moeten de' ongewenste gast
Verdringen of verdragen!…
Blindganger [cyclus]
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
437 In zijn ogen
tekent het leven
rode linten van staren
moerassen van verwebd verleden
voetstappen weggezogen.…
Luchtgaten
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
528 leven slap
een aftreksel van de eigenwaarde
Het regent gekleurde bladeren
steeds meer hemel verschijnt
tussen kaler wordende bomen
zodat hij het bos weer kan zien
Alles bestaat uit fasen
vandaag bedrukt, morgen uitgelaten
nu hij beseft dat aan elke fase
uiteindelijk weer een eind komt
leeft hij sterker in het nu
Wie leeft in het verleden…
Niet wetend wat het met mij doet
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.937 Terugdenkend aan verleden, hebben wij heel veel doorgestaan,
door veel kleine dingen, ben ik toen weggegaan.
Van kennissen van ons hoorde ik, je hebt al een tijd een nieuwe vriend,
ik hoop dat je echt gelukkig wordt, dat heb je echt verdiend.…
STERVENSBEGELEIDING
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.875 ontspannen
het hielp de eerste keer
ik week niet van je zijde
en toen trachtte je help te schreeuwen
maar dat lukte je niet meer
op een gegeven moment je ogen dicht
maar je lippen ging door met hun noodkreet
slaappil morfine pleisters
maar de angst in je ogen is gebleven
hartverscheurend
je werd weer wakker hallucinaties
heden en verleden…
Er bestaat geen verlies van tijd.
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
757 In de herfst schuilt de vrouwelijkheid,
winters heersen oude mannen, in de
lentes lonken vlinders onbevangen,
ben ik zomers tot alles weer bereid,
als schaduw en het licht elkaar weer
ontvangen, de ongetuigde gedachten
worden bereden, het bit verlost van
het opgekropt verlangen, verenigd
in een silhouet van het verleden,
er bestaat geen…
Kindsheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
689 schimmig grijs
Wil jij af en toe letters laten dansen
vertellen wat ik allemaal nog wél kan
verhalen over ooit geboden kansen
spontaan samen lachen om nu en dan
Wanneer die tijd is aangebroken
en ik het niet meer helder kan zien
plotseling dierbare spullen kwijtraak
niet meer kan tellen van een tot tien
Blijf je dan denken aan het verleden…
Verdwaald
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
540 het verkeerde pad begeven
We raken allemaal de weg wel eens kwijt
Door te leren van fouten worden men wijzer
Men moet eerst verdwalen voor dat het lot hem de juiste weg kan wijzen Iedereen maakt fouten in het leven
Zo lang we er maar van leren wordt het meeste vergeven
Iedereen heeft problemen
We moeten er allemaal mee leren leven
En het verleden…
Rembrandt's Nachtwacht
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
542 Als de nacht over de Nachtwacht waakt
En de schutters uit hun gouden verleden treden,
Koesteren zij hun status van artistiek idolaat,
Koesteren zij het huldebetoon van het kunstsyndicaat.
Koesteren zij hun ijdelheid zo treffend weergegeven,
Mogen zij hun gouden uren beleven.…
Er is geen tijd
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
502 In de late zomer schuilt de vrouwelijkheid,
in de winters heersen oude mannen, in de
lentes lonken vlinders onbevangen,
ben ik zomers tot alles weer bereid,
als schaduw en het licht elkaar weer
ontvangen, de ongetuigde gedachten
worden bereden, het bit verlost van
het opgekropt verlangen, verenigd
in een silhouet van het verleden,
er…
Voordat
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
630 bewaakt
Laat mij nog eenmaal spreken van wat ooit was
Een leed dat moest genezen maar nooit geheel genas
Voordat de tijd, die wrede heerser, de herinnering verdrijft
En wat ik voor jouw voelde niet langer meer beklijft
Voordat ik alles meeneem in een eenzaam graf
En niemand ooit zal weten hoeveel ik om jou gaf
Voordat dit alles is voltooid verleden…
Op zoek
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
497 Ik knikte en ik keek uit een open
raam op de Oosterstraat, net als
mijn vader in een ver verleden.
De rest van het gebouw was grotendeels
afgesloten en bezaaid met gruwelijke
graffiti-afbeeldingen, zoals een
kotsend urinoir. Typisch studentikoos.…
Hieromtrent
gedicht
3.0 met 6 stemmen
3.973 het naaldbos ginds
maar keert via slinkse omwegen
toch weer midden tussen de huizen terug
in een verzonnen of net even te hardop gedroomde
werkelijkheid valt een wonderlijke gloed over alles, de tijd moet
de tegengestelde richting zijn ingeslagen
om op deze vroegere ochtend verzeild te raken
waardoor dadelijk het vermoeden rijst
dat het verleden…
kies en neem een besluit.
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
797 diep van binnen weet jij heel goed,
dat jij hem moet vergeten,
naar voren kijken dat moet,
weg met het verleden,
jij ja jij weet heel goed,
dat jij haar moet laten gaan,
naar voren kijken dat moet,
jij zult op eigen benen moeten staan,
maar mijn god voor beiden doet dat pijn,
pijn om alles te moeten laten varen,
want samen was het ook…
Ik ben niet stil geweest
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
555 ik ben vergeten stil te zijn
toen heel dit land
haar eigen verleden verzweeg
nu dalen mijn gedachten
neer aan de voet
van onderdrukking
wat is er nu veranderd, in Groningen
zijn de kraters de flaters van hen
die nimmer zullen zwijgen, gescheurde
stenen zijn als wegwijzers genummerd
naar het kansspel met slechts verliezers
zelfs heerst…
Vervlogen ziel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
574 En als je dan op een dag
heel jouw verleden bent vergeten,
jouw familie en jouw vrienden
helemaal niet meer kent.
Niet meer weet dat je kinderen hebt
en hoe ze allemaal heten,
en mij nog alleen maar ziet,
als een of andere vreemde vent.…
Spreekuur
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
703 lichtgeraakt, een onverwerkt verleden...
- noteert u dat? ik ben niet geestesziek!...
schiet bij het minst geringste in z'n wiek,
meneer, wat hebt u tegen minderheden?...
- wat zegt u nu, racisme, politiek?...
uw kwaal is psychisch en niet somatiek...
- ben ik neurotisch dan, of zenuwziek?...…
Tot ik je weer ontmoeten mag.
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
467 gelaat, een licht waarvan de beeltenis
blijft gegrift en waarin geen detail ontbreekt
staat los van de bagage opgebouwd
in de losgelaten jaren, dan blijft het
ongeschonden kind in beider hand geborgen,
een lichtende gelijkenis daarin schuilt de
mystieke betekenis, dat het nooit te laat is
de sprong te wagen, niet een duik naar
het verleden…
In alles wat ons omringd?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
406 windstreken,
het rijpte al in de as van de geschiedenis
door de zielen opnieuw gedolven,
geselecteerd in kracht of onvermogen,
het is het lot wat de toekomst vanuit het
inzicht laat herbeleven, geschreven in een
menselijke code waarvan iedereen een
sleutel heeft, onmerkbaar kwetsbaar
vanuit de huidige geschiedenis, en staat
het verleden…
jacht
gedicht
3.7 met 6 stemmen
2.022 mijn vriendelijk vlees
warme monden die over mijn oorhaartjes blazen, me oorsprong influisteren
een hels geluid maakt het gefluister
roept me terug naar een kamer, een bed
een tafel wit gedekt waaraan verzadigd wordt gepraat
een toekomst uitgestippeld
als gestreken hemden, levenslang
ik verlang niet naar een toekomst
kijk niet uit naar het verleden…
ONBEZONNEN OORLOG
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
492 rijk Oekraïne
lijdt onder de geweldige buur
dat uitgestrekte Rusland
bommen suizen kwaadwillend
sterke gebouwen van de hoofdstad
branden weerloos tot puin en as
mensen vluchten angstig weg
of schuilen vol klamme angst
in ondergrondse ruimtes
wil de machtige heerser
van het ruime Oosten
een dwingeland wezen
gelijk de tsaar uit ver verleden…
Mocht ik je vergeten
netgedicht
2.4 met 11 stemmen
581 Als op een dag mijn geheugen zal kiezen om mij in
de steek te laten, is dat heel vreemd want ik ben aanwezig
en toch heb ik een afwezig gevoel, van wazige gezichtsbeelden tot
vage stemgeluiden, sporen uit het verleden worden steeds meer uitgewist.…
een doorgaande weg
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
442 toch blijk ik een vinder
of een verrekijker achterwaarts
en word ik minder dover van binnen
en open de ogen zich voelbaar voorwaarts
het is zeker dat het verleden zich als een baken nestelt
en zich ingraaft naast het ware weerbare doch aangetast riet
ik word kennelijk, (wat men onbewust zou kunnen weten),
in een ander vernieuwd daglicht…
Voor een hart
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
741 Aan de veranderlijke horizon verschijnen nu andere
sterren, de ene als een momentopname terwijl een andere op
lange termijn, de herinnering vanuit het verleden wordt nog even gereikt
tot zowaar een stroom van traandruppels vloeit over de wangen bij het we(d)erzien.…