6928 resultaten.
Liefde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
526 Dit gedicht heb ik geschreven voor mensen die het mee hebben gemaakt.
Liefde
Liefde hadden wij gevonden
voor onbepaalde tijd.
Helaas werden we ingehaald
door de werkelijkheid.
Wij hielden van elkaar,
maar ineens kreeg je slecht nieuws
te horen.
Je moest overleven
en ging de strijd aan.
Het mocht niet baten.…
Wees gerust
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
434 Ik weet het nog
mijn hand in jouw hand
het ooit zijn we er beide
de vrijdagkrant zal je naam dragen
naast ook dat gedicht
de papieren bloemen.
Ik voelde het bonzen
rondom mijn hart
die avond ook het jouwe
wachten en stilstaan
tijd zonder wapengekletter
de tijd voltooien.…
De echte rijkdom
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
398 Hoe zalig toch wie in de taal mag leven –
hij zwemt als naar de poorten van het licht
en vindt een rijkdom, hem voor niets gegeven
maar weet dat zelf ooit niet, want een gedicht
is als een dag-blij kind vol vreugdezangen
dat juicht en danst zonder de vrees voor pijn;
het is alsof een oud en diep verlangen
toch nooit voorgoed verdwenen maar…
Zal ik het zo vertellen
netgedicht
4.5 met 10 stemmen
810 balsemt mijn ziel en je weet nooit
waar en wanneer de laatste regel
valt in welk gedicht…
TOFFE PEER
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
923 (waarschuwing: dit sappige gedicht kan door zuurpruimen, als schokkend worden ervaren)
Ik wil bij mijn groenteboer opvallen.
Show hem mijn rijp appelfiguur en flirt,
in sinaasappelkleurig navelshirt,
waar mijn meloenen bijna uitvallen.
Ik show hem mijn fris fruitige beentjes
en tuit dan mijn kersenrode lippen.…
Tegendraads?
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
423 Weinig lukt het nu te schrijven
op een verantwoorde wijze, dat
woorden klaar en helder, ijkpunt
van de taal, vrij kunnen ademen,
uit de kraamkamer van de cultuur,
lokmiddel van elk gedicht, maar
deuren op een kier, slaan ook dicht.…
Soldaten van Cura
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
508 Geen gedicht gekregen van de muze
tot vandaag.
Al mag ik niet schrijven.
Al mag ik niet verdwalen
in mijn eigen poëtische vlindertuin.
Geen inkt verzacht
een lach van tranen.
Er is hoop.
Er is hulp.
Soldaten van Cura.
De bestrijders van de eeuwige nacht.
Dromen zijn niet verboden.…
Het geluk van vandaag
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
654 In bevlogen gedichten.
In snaren van violen,
die elke dag weer,
te horen zijn.
Er bestaan nabije werelden.
Een jonggebleven dichter,
die tijdloos koffie drinkt,
garandeert je dat.
Nieuwe liefdes bloeien er,
zelfs op straat misschien,
zoals rode rozen bloeien.
Zo lezen we in dit moment,
dat geluk ons zoeken zal.…
Vers
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
663 Dit gedicht verfrist de herhaling
op een intrinsieke manier:
er is al zoveel gezegd, de dichter
dwingt de tijd tot een vertaling!
Niet met de jas die iedereen past,
noch in de stijl van menige dwaling.
Juist: iets van een onverwachte schoonheid:
Iemand die zijn oren wast...…
Letters
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
628 Ik laat ze ook een beetje rijmen,
zoals in een gedicht.
Ze gaan dan vrolijk dansen,
op een ritme dat een
glimlach brengt op mijn gezicht.
Ze geven me veel vreugde,
maken mijn dagen blij en licht.…
Papillon
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
459 Was zij een vlinder of een droomgezicht
de nachtwacht die mij als een vreemde gade
behoedt voor een te dweperig gedicht
van honing caramel met
chocolade
delicatesse 's nachts bij wierooklicht
Zij luistert zwijgend als een nimfnomade
de echo die narcissus' eigen
nicht
geweest zou zijn in haar ijl nachtgewade
was hij niet voor haar zoet…
Schermtijd van een schaduw
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
213 Het scherm vangt mijn eerste blik,
mijn gedicht staat ruisend online...
Ik slaap nog.…
AmsterdamArenA
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
224 Het 2480e gedicht
van onze hofleverancier alhier
staat sedert woensdagavond en publique
in skyboxen onder gesloten dak
van de Amsterdam Johan Cruijff ArenA
te stralen en geduldig als papier
te glunderen van ongeremd plezier
(als gevolg waarvan de Ajacieden met hun witrood gestreepte shirts en biezen
moesten wijken naar het minifort…
Zo welkom als de bie
poëzie
3.8 met 14 stemmen
3.294 Zo welkom als de bie,
die,
aan 't ronken, wijl de last
wast,
terug met heuren buit
uit
de velden rijk beblomd
komt,
zo welkom zijt ge mij,
gij,
wanneer ge mij verzet
met
hetgeen uw zwervend vlerk-
werk,
al vliegen achter 't land,
vand:
mijn hoppelend herte klopt
op 't
aanhoren en 't verstaan,
aan
het ruisen van zijn stem…
jongen op een brug
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
494 alleen staat een jongen - op steen
waaronder gestaag water stroomt
zijn blik een vraag - zonder stem
die voorzichtig van toekomst droomt
de brug - gespannen tussen toen
en wat later nog komen zal
hij kent de wereld enkel nog
zoals een kind de stilte kent
de lucht ademt verandering
hout kraakt van oud verdriet
in het tussenlicht blijft…
Voor Roelien
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
607 Ik doe moeite genoeg de doden te vergeten
Maar ze weten steeds beter mijn zwakke plekken en steken
Hun knekels in mijn cerebellum, frontale kwab of hoe
Al die onderdelen in die kelder daarboven ook mogen heten
Ik hoopte dat die lelijke littekens op den duur
Zouden genezen of tenminste verbleken
Maar er heerst een hardnekkig echo
In mijn buis…
Aftakeling
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
957 Dit is míjn verre kust.
Mijn krakend schip, met altijd
stinkend drab in ’t ruim.
Koppig bonkend tegen de kaai en
van alles wat draaien
kan ontdaan.
We worden weggesleept. Een korte reis
over het IJ brengt ons voorbij
de laatste kranen, naar mannen
met roest in hun baarden.
Zij tekenen met krijt de zwakke
plekken. Ik zal het aan mijn…
Vandaag voor ' t eerst
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.731 Voor Alda
Die door een
Diep dal bent
Gegaan, je eigen
Haar verloren,
Je hoofd bedekt
Met doek of hoed,
Met alle kracht
Die in je was
Door kuren, bestraling
En hormoonbehandeling heen,
Kijkt nu weer vol
Levenslust je leven in -
En ik zie de
Twinkeling in je
Ogen, van vreugde
Maar ook van dankbaarheid,
En vandaag voor…
Mijn leven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
929 In het leven
Dingen die gebeuren,
Die je niet zijn gegeven.
De problemen,
Moeilijke beslissingen,
Die je liever niet wilt nemen.
De mensen,
Verbrekingen tussen vriendschappen,
Die je liever niet zou wensen.
Je gevoel,
De liefde die je aan iemand wilt geven,
Niemand snapt je doel.
Het heden,
De dromen voor later,
Die je altijd iets…
Altijd wad
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
523 Overweldigende luchten,
Dreigend zwerk,
Baldadige zomerstorm
Striemt over het wad -
Alleen de vogel leeft,
Met zijn kompanen -
Van de mens
Ontbreekt ieder spoor,
Wat een geluk!…
de panter
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
711 Stille waters, diepe gronden
Zo zit dat lieve beestje in elkaar.
Met zijn tastende snorhaar,
En zijn moedige instinkt.
Zijn welpen hebben honger,
de vrouw blijft bij haar nest.
Hij is een jager op zijn best,
stilletjes wachtend op het donker.
Als de zon verdwijnt achter de horizon,
steekt hij zijn koplampen aan.
Hij tuurt in de verte,…
IJskoud
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
510 Zo laat in het voorjaar al,
Knoppen die op barsten staan,
Een mildere lentelucht
Dan in de laatste jaren
Ooit gemeten -
En toch blijft op mijn
Terras die sneeuwhoop
Waarin ik mijn
Verdriet begraven heb
Stijfkoppig liggen,
Is ze elke ochtend als ik
Opsta nog present,
Koel en fris als nooit
Te voren - omdat ze
IJskoud weigert…
mensen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
707 Het doek dat ik zag voor mij sprak me enorm aan.
De mensen erop staarden,
was het naar mij of keken ze naar de toekomst.
Ze bleven gewoon staan.
Hun gezichten kon ik niet herkennen,
toch priemden hun ogen door mijn hart.
Hun gezichtloze hoofd had iets, dat ik niet had.
Ze waren geduldig, iets wat ik niet ben.
De geweven draden hielden hen…
Texel als schakel van het Wad
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
581 Zittend op het Texels strand
speel ik gedachteloos met het rulle zand
terwijl de indrukken hier opgedaan
in een visioen aan mij voorbij gaan.
Dit eiland in de schoot van de Noordzee
dient als buffer voor Neerlands ree
is een schakel in een keten
die te samen Wadden heten..
Zij vormen een natuurlijk schild
trotseert de zeeën 'oh zo wild…
Veel is gebeurd vandaag
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
576 Een telefoontje in de morgen,
een klein bezoek, een zonnestraal,
heel veel gedachten ook aan vroeger
en tijd voor vriendelijk verhaal;
een plots besef hoe groot de waarde
van ieder ogenblik dat zingt,
van elke groet, van elke glimlach,
van zoveel dat ons hier omringt;
laat ons maar danken in de avond,
vergeven wat geen liefde was,
dan…
Iemands kind
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
600 De ene jongen blijft vijftien voor de eeuwigheid.
De andere jongen blijft altijd acht.
Zij zijn beiden verdronken.
Twee jongens die verlangend hadden
uitgekeken naar de grote vakantie.
Twee jongens die kind waren,
kleinkind, scoutskameraad, klasgenoot
voetbalvriendje.
Maar ook twee jongens die op 1 september
niet meer naar school terug keren…
ontkomen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
508 binnen
omheiningen
schrikdraad
en hekken
daar is het
waar de afbraak
van vergezichten
zijn grimmige
tentakels uitsteekt
daar huist wildernis
licht en ruimte kunnen
slechts ademen
in de geplaveide
dromen van een man
die met trage tred
de schaduw zoekt
onder een eeuwenoude
mashatu boom
stampende snuivende
gnoes…
Compassie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
517 Te bewaren voor wie
rouw en verlies,
een monument wordt.
Troost voor mij
en de toekomst.
Tranen niet verloren gaan,
worden opgevangen,
en weer toegevoegd.
Vierentwintig jaar pijn gebruiken
om liefde te herontluiken.
In een ander verweven.
Uit elkaar gewreven.
Op de huid gezeten.
Het brein werd verweten:
Dat liefde niet bloeide.
Ons…
4 Sterrenhotel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
456 Vroeger dwaalde ik
in vier windrichtingen:
oost, west en al de rest
totdat ik jou tegenkwam.
Stotterend stond ik daar,
daar jij mijn adem benam.
Harmonie bracht je mij,
van het noorden de standvastigheid,
van het westen het bewustzijn,
de diepzinnigheid van het oosten
en de warmte van het zuiden.
Een hart kan niet jokken:
weggestoken…
Verjaren is
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
715 Verjaren is weer even zien
wat al voorbij is in ons leven,
dan weten we toch ook misschien
dat alles ons hier is gegeven:
de vriendschap, ’t licht en mooie dingen,
de liefde ook van Hem die leeft
waarmee Hij ons hier wil omringen
in al wat Hij gegeven heeft.
Ons leven is maar kort en broos
maar ’t is een weldaad het te krijgen,
het kleurt…