6608 resultaten.
ochtenblauw met wit gevlekt
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
635 als zonnemist verglijdend
dalen kleuren groen en teer
het donkere licht versnijdend
onder zware takken neer
een huis tegen de hemel
van ochtendblauw met wit gevlekt
verbreekt de ronding van de heuvelrand
net iets te dwingend neergezet
de lange holle weg
met zwoele warme wind
beschutting van de volle heg
de speelse kreten van een kind…
Komrij
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
786 Als er geen hond meer is die er naar kraait
Geen slak is om te zoeken op laag water
Geen achtste leven in een bonte kater
Geen buurvrouw die het groene gras wegmaait
Als er geen rol meer is in dit theater
Geen kurk is waar de wereld nog om draait
Geen aap die mij een lange mouw aannaait
Geen zonneschijn, geen morgenstond voor later
Als er…
Sterven van een lief konijn
netgedicht
4.8 met 28 stemmen
1.189 ons zwart konijn
Met op zijn neus dat witte vlekje
Is bezig zijn laatste adem uit te blazen
Hoe erg kan het sterven voor haar zijn
Acht jaar heeft ze ons liefde gegeven
Uitgeteerd kijkt ze me smekend aan
Wil mij nog eens geen voer maar liefde geven
Ach lieve baas het is zowat met mij gedaan
Ik hunker naar je strelend aaien
Ik ijl van groene…
beleven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
539 gespot
door
de strakke voorjaarszon
slingert zilverwit
het schelpenpad langs
zwart en groen geblokte
vlakke verten
en kent geen tijd
twee zwaluwen
breken de ruimte
maken me nietig
onder de blauwe koepel
van oneindigheid
waarin de grutto roept
en de wulp haar snavel krult
in hun –nu- is eeuwigheid
over de grenzen
van de tijd…
Platteland
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
900 Altijd naar de horizon verlangen
boven het eindeloze groene land.
Zo ver ik kon zien gebeurde er niets.
Noch bij het benzinestation dat ik bezocht
waar men koek met slappe koffie verkocht
vanachter boeketten en veel antivries.
Die aarzelende rust lijkt veel op een relatie.…
Verlaten straat
poëzie
3.0 met 6 stemmen
2.309 In de oude straat, waar vreemd de voetstap klinkt,
En welig gras, voortwoekrend, ongestoord,
In groene lijst de grauwe keien vat,
Staat, droef vervallen, 't lang verlaten huis.…
De lage hoek
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
536 De tuinmerel fluit mij wakker
z’n euforie werkt aanstekelijk
ik grijp deze lentemorgen aan
te ontsnappen uit de zondag
die de hele winter duurde
Verlang naar ‘t ritme der dagen
wandel over het schelpenpad
langs de ringsloot van de polder
waai uit op het boogbruggetje
luister er naar de stilte
ruik er het drassige groen
Een…
Ruiker van suiker
netgedicht
2.5 met 18 stemmen
2.052 De dagen vallen over wilde lotussen,
de zon scheen wit, was gastvrij,
zoals jij, maar de muzen ontweken mij,
om in trage tred te naderenden met
de lange schaduw aan hun zij, met
boeketten van in sneeuw gedoopte
loten, viel als basterdsuiker uit heldere
sterren van je groene ogen, geplukte
ruikers uit je haar verstrooid, het kristallen…
OERsprong
hartenkreet
3.9 met 14 stemmen
938 De glorievolle zon,die rijst over paars groene heidevelden
verstrooid staande dennenbomen en lijsterbessen, de armen
wijduit, als vreugdevolle gastgevers,
zandmeren als gele oases grenzend aan verspreid liggende vennen….…
Bodypainting
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
677 Laat je bespatten
beslaan als een paard
rustig maar, beestje,
straks ben je nieuw
die manen van riet
krijgen kleurige linten
in de drinkbak
champagne uit 1800
zeventig kussen op het hoofd
van zwarte dons
en ga maar liggen
in een bubbelbad
met orchideeënschuim
onderwater
spelen toverfeeën
op een gouden harp met
raampjes groen en blauw…
Als een troost zoekt
netgedicht
4.0 met 39 stemmen
1.416 ik traande de
wereld tot stilstand
voeten kleefden
aan zand en mieren
toen ik de waas zag van gras
in groen gespreid
door wimpers henen
langs randen van ogende bossen
en ik
gedachten moest vangen
in volgorde van ruimte en
gevoel
de benen stramden
terwijl ribben deden schudden
en de buik jaagde
achter diepten
leegblazend tot…
Verstilling
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
589 Verstilling
ik wil verstilling en
bedachtzame, langzame bewegingen
fluwelen voetstappen
zacht als een zomerbries
ogen vol verwondering en
het ontluiken van verlangens
aan de oever van
de zilveren rivier
en de bomen,
ach ja, de bomen
trouwhartige wachters
waaronder ik mag schuilen
onder een groene keizerskroon
luister ik naar hun…
Ameland
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
625 duinenparadijs
er staat één ster, gekleed in parelgrijs
ik tel konijnenkeutels in het zand
en leg een doornig takje aan de kant
er klinken zachte klanken: kyriëleis
bij vlagen is het net alsof ik huil
mijn neus bevroren en mijn wangen koud
mijn stramme knieën kraken, ik word oud
ik stap onhandig in een struikelkuil
en ik blijf liggen in het groene…
Een zilveren lint
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
501 Een waar festijn voor ’t oog,
Waar hij klaterend komt vallen,
Vormt in het zonlicht een regenboog
Tussen ’t groen stroomt hij weer verder,
Een verkwikking voor hert en ree.
Op de hei een rustplek voor de herder
En zijn schapen genieten mee.
Stromend, ook door vlakke landen.…
Hartsbloem
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.071 Met mijn geboorte ontkiemd,
Tere plant van groen
Door levensstorm gestriemd
Niet van kracht te ontdoen.
Eindloos zocht je grillig blad
Naar warmte en lucht,
Een helder blauw bad,
Brutaal, toch zo beducht.
Zo teer in kracht,
hebben je wortels gezocht,
de innerlijke vracht,
dat, wat wel en niet mocht.…
Uniek
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
560 Het groen was overgoten door de zon.
Ik kon al vroeg genieten op de heide.
Het was er mooi; m'n dag kon niet meer stuk!
Ik zag, dat in het landschap ven m'n dromen
een grote groep van mensen was gekomen.
De zon had hen gelokt. Het was er druk.
In heel die horde viel me één der mannen
snel op. Hij leek me uiterst sympathiek.…
Als de bladeren gaan weer vallen
hartenkreet
4.3 met 26 stemmen
2.086 Levend zacht groen, pralend glansrood en het goudgele bruin.
Natuurlijke luister van een herfstachtige tuin.
Maar de verdroogde bladeren dwarrelen lichtzinnig naar de grond,
Immer onwetend om als kadaver dienen, de cirkel is rond.
Om door de bosbodem anoniem te worden verteerd.
En weer als voedsel te dienen wanneer het tij is gekeerd.…
En laat ons zwijgen
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
537 Daar fluistert de wind heel zacht
Waar onbegrip droeft
en neersabelt in harde woorden
daar zwijgt slechts de stilte in het goud
Zachte stroom van liefde kabbelt
in duizenden waterdruppels
als regen op dorre bodem
Dorstig drinkt moeder Aarde
kwistig ontkiemen zaadjes
en ontluiken bloemen in de mooiste kleuren
Groene struiken
wuivende…
Het vergeetmenietelfje
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
634 Na vele jaren oponthoud rust zij in het kopergroen
Tussen het roze groen en blauw zonder kou
Zonder vergeetmenietjes te kuisen, zonder
Naar het frisse gras en mos er onder te verhuizen
Zonder rag of schimmels te verslinden hier bij de linden
Zonder tranen uit tuiten rust ze liggend zonder te fluiten
Als lafenis zonder weerbarstig…
Dante (Inferno 1)
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
560 Deuren openen naar witte nevel
omgeven door helder blauw
zachte tinten pastel onder verkwikkend groen
en dauw doordrenkte grassen
weldadig masserend verschroeide huid
terwijl ogen voeden aan zacht omfloerst licht
armen strekken in zachte koele bries.…
Bladeren
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
747 Het is steeds een wonder, ieder seizoen
De natuur slaapt om straks weer op te staan
Dan is het met de diepe winterrust gedaan
En wordt alles weer mooi, fris en groen .…
Ik haat
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.348 rode ballen in de boom
het toetje met slag en room
groene takken voor het raam
het "oh zo gezellig saam"
het opgeklopte eten en het drinken
wederom op het nieuwe jaar klinken
alle oprecht gemeende onechte wensen
van lang verloren gewaande mensen
de krantenjongens die vragen om fooien
het laveren tussen levenden en dooien
de winkels met…
Winterweer
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
521 Bij de gemeente Etten-Leur
is al het strooizout uit de depots verdwenen
gelukkig konden zij bij een bedrijf badzout lenen
en verspreiden de wegen nu een plezierige geur
Een idee voor de rest van Nederland
je kunt kiezen uit de gele, groene of paarse variant.…
Maart
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
779 Maart, de maand waarin de lente begint
Ook de tijd van het frisse groene gras
Dat in de winter niet zo mooi meer was
Maar nu verandert in een zomerse tint.…
Violen blauwen zacht
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
598 zaal het linnen waarop het
muzikale schilderen kan beginnen
violen blauwen zacht
de ochtendlucht
een harp speelt roze
schaapjes op de vlucht
slagwerk rolt
in schuim de golven om
tot de trompet het eerste
rood van zon doet stralen
een klarinet speelt geel
het warme zand als
de hobo’s het mensenwit
gaan baden op het strand
het groen…
Lenteliefjes
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.179 Maar dan schenkt lente hem nieuw blad
en één ervan kust 't blad ernaast
wiens groen komt uit een ander bad!
(gezongen versie te beluisteren op http://veradebrauwer.punt.nl/)…
- Wierrook herinnering -
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
519 Aromatisch trekt de zachte wierookgeur
door de heilige, haast kerkelijke gangen,
ontvlamt, ontbrandt en verfijnt
aangenaam en troostend aangestoken
....alleen witte kaarsen herinneren
en de spirituele muziek,
terwijl de blauw-groene rook voorbij trekt
en de inspirerende creatieve geur blijft branden
blijft hangen in je neus en het geheugen…
Lentegevoel
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
653 De vogels tjilpen volop
de bomen worden groen
een tractor rijdt rokend voorbij
ik verwonder me over de
wereld, de kip en het ei.…
GODS SCHEPPING
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
522 We lopen hand in hand
het bos is dicht en donker
door de bomen zien we de zon
het weiland sappig groen
de koeien dampen in de warmte
een paard hinnikt en rent
onze hond blaft en springt
een patrijs vliegt op
de geur van het dennenbos
gaat met ons mee
we gaan zitten en genieten
samen van de stilte
een paddenstoel kleurt zijn omgeving…
Om te huilen die ui
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
600 Ik eet 'm daarom maar vlug
op om 'm uit z'n lijden te verlossen,
want anders gaat 'ie in de vuilnisbak
(de groene) en wordt 'ie wéér gebruikt,
ik ben het er niet mee eens en steun
ook z'n Amsterdams vriend door ze
zoveel mogelijk te kopen en te eten,
iemand moet toch voor ze opkomen,
ze niet koel behandelen, in een grote,
vreemde winkel…