43954 resultaten.
heel simpel jij
hartenkreet
2.7 met 10 stemmen
1.813 ergens slaap ik wakend in een nest
verlangens, eenzaamheid en stille vloeken
mijn lijf voelt bijna onderkoeld
ik ben het moe om steeds mezelf
in ‘t duister van de nacht te zoeken
want zelfs bij warmte heb ik het koud
blaas glas in bollen die mij dragen
en alle zeven uren luid versplinteren
mij zwijgend laten vallen
maar jij, jij knipt…
Verwelkte bloem
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
666 Het groen verdord,
de steel omlaag gebogen
gekleurde blaadjes nu al
zo lang met bruin omboord
vallen reeds uit
op de verschroeide aarde
die eens jou leven gaf
maar thans door droogte smoort.…
Waterstofperoxide
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
1.094 Water is de oplossing tegen dof
roest is het rotten van futloos kaal
dat blauwgrijs begon zoals metaal
zonder pardon tint tot rood stof
Verwittig het niet met hamerslag
ontzie het ijzer van kleurloosheid
ook al raken de strakke lijnen kwijt
juist in corrosie blinkt jaar tot dag
gesprongen gaten vallen -niet te lassen
in `t zwakste deel…
Zwartwit II
netgedicht
3.5 met 26 stemmen
1.764 Als de wijzen uit de aarde vallen en uit
het rijzen van de avond, als de kleuren
zijdend grijzen wanneer het licht al talend
daalt, dan stijgt de diepste cello-snaar door
het herenhuis.…
het verborgene in plooien
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
849 ik zag je bergen kleurig landschap glooien
je rots onzichtbaar in ver perspectief
ik voelde het verborgene in plooien
maar had het zonlicht en je geuren lief
ik zag je water vallen langs de breuken
het zwart van de ravijnen donker diep
golven moesten vaak een uitweg beuken
als jouw rivier haar stroomgebied verliet
je passie moest ik los…
Valentijntje
hartenkreet
4.3 met 14 stemmen
2.192 Dan komt,
de dag van valentijn,
waarop ik jou,
alles geven wil,
voorzichtig zonder
op te vallen,
niet herkenbaar,
en daarom heel erg stil.
Jij bent,
mijn echte valentijntje,
mijn geheime liefde,
maar oh zo puur,
door jouw woorden,
en alles zeggende blikken,
raak ik iedere keer
opnieuw in vuur.…
geniet de lente
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
1.182 (hooikoorts)
ik zie de kleur van mint of van smaragd
de lentetinten na eenvoudig snuiten
die zo charmant de mensenneus ontspruiten
ik vang ze in de hand, geniet de pracht
soms komt er slechts een habbekrats naar buiten
maar is er sprake van een karrenvracht
die zich ontworstelt met een woeste kracht
dan vallen trots en jubel niet te stuiten…
Haalt de tijd mij in ?
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
817 Bijna haalt de tijd mij in
zijn wijzers wijzen mij
mijn kronkelende levenspad
laten mij dagelijks wandelen
over vele, ongelijke paden
Met vallen en opstaan
geleefd en veel geleerd
het immer willen delen
van liefde en leven
tikt mijn tijd voorbij
Drie, zes, negen, twaalf
komt nader en nader
de slinger van dagen
gaat steeds sneller
en…
geef mij de vier
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
1.216 zie mij
op jouw eigen altaar
bleek wachtend
op scherpe punten
slacht mij af
met je kwade lust
laat mij de bodem zien
schroom niet te stunten
mij te doen vallen
tot onder de top tien
stroop mijn vel
na dit gedicht
ik ben eerlijk
zie mijzelf als
lichtgewicht
slechts massaal gebrul
wil ik horen
schreeuwende koren
die mij zonder…
het is geen vogelpest
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
680 ik brak weer pluimen
van hun veren af
ze stonden plotsklaps
in hun blote gat en
voelden zich verbijsterd
het is geen vogelpest
maar slechts de rest
die overblijft als
schone schijn al
jaren aangepleisterd
de bolle wangen
vallen in en groeven
tekenen verval
dat was er altijd al
werd even niet geteisterd
pluimen waren niet…
Voor jou
gedicht
2.3 met 331 stemmen
69.097 Heb je net
je astrakan muts afgezet, en vallen nu
je zwarte krullen warm naar het papier?
Slaat het licht van deze bladzij
op in de goudspikkels van je ogen,
glimlach je gelukkig, nu je merkt
dat ik dit weet, en breng je ook
je donkere lippen zo dicht bij de woorden
da het lijkt of je ze gaat kussen?…
De plataan op het plein
hartenkreet
2.6 met 7 stemmen
3.472 Jij mag getuige zijn
van verdriet groot of klein
vriendschap huilen ruzie
vallen op een zere knie
Drukke kinderen en stille
roepen schreeuwen gillen
verstoppen hollen vliegen
lachen luieren liegen
Pootje haken pret maken
potje knikkeren of schaken
voetbal op het plein
vechten is maar schijn
Drie is teveel vier is beter
struikelen…
Achtergelaten sporen
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.204 Gras groeit tussen de bielzen van de lijn
en in het ballastbed vallen gaten.
De terugloop in het vervoer per trein
heeft ook hier zijn sporen achtergelaten.
Dichtgespijkerd staat het dorpse station
krachteloos op passagiers te wachten,
maar geen mens betreedt nog het perron;
het vertreksein klinkt slechts in gedachten.…
Najaarstrek
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
892 verwarmende trek naar het zuiden
om drukbezette terrassen te beproeven
zonder jassen in volle zon te vertoeven
en het carillon op ‘t Vrijthof horen luiden
nu de wind uit het oosten hoogtij viert
zijn zelfs de meest doorgewinterde snavels
met opvallend kleurig herfstblad versierd
vogels vluchten zuidwaarts in een lange sliert
en hier de vallen…
VADERS HAND
poëzie
3.8 met 21 stemmen
3.687 Nu kan ik je niet houden meer
En laat je vallen – poef!’
De jongen roept: ‘ Dat heit geen nood,
Dat weet ik wel al lang;
Ik ben, zit ik op vaders schoot,
Voor niemendal niet bang.’
De vader kust de kleine klant
En zegt bij ’t hos, hos, hos:
‘ Vertrouwt gij maar op vaders hand;
Die laat zijn Kind nooit los.’…
Een kouwe kermis
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
504 Voortplanting voltooid, laat de
natuur ons vallen, m’n vrienden
vervagen en weemoed m’n lot.…
Dirigent
netgedicht
4.2 met 23 stemmen
11.785 Als de regen traag blijft vallen
en het licht wordt als aan zee,
sluit de ochtend naadloos
op de avond aan. Dat klinkt
als somberheid, maar niet
per se. Je hoeft niet alles
in mineur te zingen. Je doet
de dingen met je beste been
vooruit. Aan donker zit altijd
een kant die glanst zoals
de natte straat.…
Verzoening
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
745 Nu de herfst begint vandaag en de bladeren
vallen, niet enkel in de natuur maar ook
in ons aanvoelen, ons verlangen naar
vrede en rust, nu komen ook de najaarsstormen
in heftigheid aangewaaid.…
De scheidsrechters
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
945 De scheidsrechters
hebben het soms
zwaar te verduren
met elftallen
die sterren zijn in het vallen
met slidings en kuren
ze duwen en trekken
vooral in het strafschopgebied
in de hoop dat de scheids
het niet ziet
maar steken daar
toch een stokje voor
want hun fluitjes
zijn onverbiddelijk
en het spel gaat
gewoon weer door
De gemoederen…
De laatste act,
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
721 Vroeg bloesemtapijt sneeuwt de bühne
onder, sneller wat ik had verwacht,
bewonder ik het schrale vuur al was die
wat kwijt, las de liederen van de blind -
gedoekte jaren, schreef de teksten in as,
die weer te vegen, onthul de zinnen
dieper achter elk woord, souffleur
en acteur in een laatste act, voor het
doek zal vallen om samen op te…
palma sub pondere crescit
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
487 blijmoedig hang je aan het hemeljuk:
je wortelt in een murmelende stroom
en in jou wiegt de allereerste boom
je murmelt mee, er heerst denk jij geluk
maar als de schellen van de ogen vallen
en om ons heen het groot verwelken grijnst
verschuilt de ziel zich binnen vestingwallen
en laat zich daar haar droefheid welgevallen
terwijl ze koppig…
OPLUCHTING
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
473 De apostel brengt zienswijze in zijn stift,
die vertrapten verheft, vorsten laat vallen,
onrecht en zuiverheid nauwkeurig zift.
Maar hoe deze boodschap ons mag bevallen,
verlossend luidt het laatste woord der Schrift:
"Genade van Heer Jezus zij met allen."…
kraal
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
1.166 daarentegen is nooit bewezen
dat het schrift zichzelf verweeft
in draden vol waanzin van deze
dagelijkse routine waarin
wij slaven zijn beland
en alles gelooft in niets
heelal is een weg vol melkflessen
en testen maar raak
muisje
spuit na spuit hot spot
nog een shot vol
dicht en open het gesloten
podium vol bloemen
kraal na kraal
vallen…
Spaarbekkens
gedicht
4.0 met 30 stemmen
5.490 De dotterbloemen vallen droog
in de spiralen van het slib
eens stond het water huizenhoog
tot aan de rand van ieders lip
baggerschuiten zijn vertrokken
door verse geul in de rivier
de natuur zit met de brokken
en zucht onder een kwaaie pier
de rechte weg leidt naar het geld
en verdraagt geen puur gekronkel
spaarbekkens worden niet…
De Vrouw op mijn Schoorsteen
poëzie
3.6 met 5 stemmen
1.736 Uw krullen vallen goed, u glimlacht wulps en teer:
tegen wie? tegen mij? of tegen een mijnheer
in droom, die langvoorheen de slaaf was van uw luimen?
'k Begrijp u zeer: men kan geen droom verzuimen
in uw bestaan, broos als een pauwenveer.
En toch, uw borsten van biscuit zijn meer en meer
als rotsen waar de kant op schijnt te schuimen.…
leef ik jou
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
754 leef ik jou
wandelde een paar maanden dwars door het heelal
tussen alle namaak flonkerende sterren
"'t is hoog hier, als ik maar niet val
niet nog meer miserabele misère"
dus liet ik mezélf maar vallen
´t voelde ongewoon
tot ik de volle maan zag
achter een koninklijke boom
"moet je toch eens kijken, is dat nou niet mooi?…
Wanneer ik in de aarde word gelegd...
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
591 Een zonovergoten zondag, met wind die
het licht doet dansen door de ramen;
weemoed wordt geboren want morgen is
het al oktober: de bladeren gaan vallen en
heel de herfst kondigt zich aan, met regen
en stil verdriet, met afscheid en woorden die
niet meer gezegd zullen worden, te laat
om alles nog in te halen, goed te maken.…
Verjaren
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
2.939 De dankbaarheid zou nu mijn dagen moeten
kleuren, nog meer dan herfst met bladeren doet,
die vallen; waar heb ik dit verdiend dat dagen
komen vol van licht en vriendschap, van begrip,
al is er ook het misverstand, de traagheid van de
uren die pijn doorwonen.…
woorden voor altijd
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
1.329 ik woon in woorden
die ik achterlaten zal
zei je toen
toen je wist dat je zou gaan
in mijn woorden zei je
kun je me vinden
altijd
het moeilijk deelbare
woont daar
mijn diepste binnenste
het tomeloze verlangen
woont daar
en het vallen en opstaan
mijn doodse stilte
en mijn snerpende gekrijs
in mijn woorden zei je
kun je me vinden…
Herinnering
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
712 ik wil dansen en zingen en reizen met jou
tot de dag weer nacht wordt en de sterren vallen
en een haan kraait om de ochtend aan te kondigen
er is geen reden om te blijven maar ik blijf
ik wil koken en praten en vrijen met jou
tot de ochtend weer omslaat in de middag
en we uitgeput in elkaars armen liggen
er is geen reden om te blijven maar…