5005 resultaten.
Waar heeft het me toe gebracht?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
673 Stuur mij het Licht want deze duisternis
Is leeg, koud,maar vol vuur van groot gemis.
Red me Heer dat ik dat ooit nog zeggen zou,
Wist ik dan niet wat het betekend, dat Help me nou?
Waarschijnlijk is dat hetgeen ik moest ervaren.
Veel te veel voor niks gehad, niks hoeven te versmaden.…
1975
gedicht
5.0 met 1 stemmen
5.275 En buiten de hekken
de koude cameraman
altijd bezorgd om z'n materiaal.
Schrijven, die lullige luxe
waar ademen al een weelde is
en eten, je bordje leeg.…
Onze gemoedstoestand
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
492 Buiten is het donker, kil en koud
er is niemand … die daarvan houd
Bent u een mens die meegaat met het weer
dan loopt het verkeerd keer op keer.
Je ziet de gewone dingen somber aan.
Je hart en ziel willen weer een normaal bestaan.
Het is een treurig zicht, want de bomen zijn zo kaal.
Je voelt je net als hen en dat is heel normaal.…
Harm Heisa (1873-1956)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
634 Was het niet te harden
zo koud, nat en guur
dan ging hij de hut in
en stookte een vuur
soms had hij zoveel vuur omhanden
dat de hele hut afbrandde.…
Lofzang op de psychiatrie
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
617 ontmoeting was waarlijk ongeëvenaard
U staat aan de rand van de krochten van het menselijk bestaan
U heeft de wijsheid waarmee krochtigen naast u kunnen plaatsnemen
Wellicht reikt u zelfs de hand na een overwogen, misschien intuïtieve inschatting
U valt niet, u kan niet vallen, u bent steengeworden menselijkheid binnen uw eigen muren
Muren die koud…
Dodende liefde
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
644 Koud als steen is mijn hart aan het worden,
mijn liefde voor jou dreigt stil te sterven.
Ja, liefde kan leven wekken,
liefde kan dodelijk zijn.
Toch in het diepst van mijn wezen blijf ik geloven,
of is het tegen beter weten in “hopen”,
dat mijn liefde voor jou sterk genoeg is,
en er een weg terug is, terug naar jou.…
Wie We Werkelijk Zijn
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
298 Ik voel de vleugels van vergetelheid mij omarmen,
als een warme deken op een koude nacht.
Gevoel vervliegt als rook naar verre kusten,
waardoor dit moment ontdaan is van pijn en schuld—
een perfecte samensmelting van harmonie en ontzag,
eenzaam penetrerend, doch aangenaam bekend.…
Sultans of Swing
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
640 Buiten is het koud en donker
in het park
de wind steekt op, er komt een bui, je huivert en versnelt je pas
je doet je sjaal over je jas
En dan opeens hoor je wat flarden
oude dixielandmuziek
je luistert, blijf heel even staan
en krijgt een warm gevoel
dat zegt, kom laat ik daar
naar binnen gaan
Het is er vol, niet teveel licht,
geen…
Sultans of Swing / Creole
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
469 Buiten is het koud en donker
in het park
de wind steekt op, er komt een bui, je huivert en versnelt je pas
je doet je sjaal over je jas
En dan opeens hoor je wat flarden
oude dixielandmuziek
je luistert, blijf heel even staan
en krijgt een warm gevoel
dat zegt, kom laat ik daar
naar binnen gaan
Het is er vol, niet teveel licht,
geen…
E haere tatou I hea
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
323 Ik dacht alleen maar buiten is het koud
En aan mijn eigen vege lijfsbehoud
Tot we kwamen bij zijn huis als een kasteel
Met een atelier op het belendende perceel
Morgen is er een opening in Rome
En of ik geen zin had om mee te komen
En als ik wilde blijven was dat leuk en
Even later met hem gezeten in de keuken
Terwijl hij mijn schouders…
Bedelbrief
poëzie
3.8 met 8 stemmen
3.614 De koude nijpt, de honger knaagt;
Zij vlijmen tot in merg en pezen.
Och, een van beide valt reeds zwaar,
Maar kou en honger bij elkaar!
Dat moet verschriklijk wezen!
Men zegt (de buurt gewaagt er van
En aaklig is 't om aan te horen!)
Een moeder, die niet vragen dorst,
Vond 's ochtends aan haar koude borst
Haar zuigling dood gevroren.…
Hoogeveen.
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
755 Ze dromen licht in dit dorp waar het vaak fris en koud is.
Als pepermunt.
En de regenval koud aanvoelt.
Achter hun vaak kinderwagens met hun zachte en wat onnozele kroost erin.
Toen ik hier woonde sliep en droomde ik heerlijk.
Op een echt Hoogeveens bed in de Hoogeveense stilte.…
Buurmeisje hoi buurmeisje
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
2.131 We zwaaien en we lachen een laatste keer
Achter ons zwaaien ook de deuren dicht
De zachtgele zon schijnt nog net naar binnen
Nog even en hij gaat onder
Binnen wordt het donker
Buiten laten we de koude wind voor wat ie is…
B O M E N
poëzie
3.9 met 12 stemmen
4.567 Die de eerste, die de laatste zijt,
in ‘t warme, in ‘t koude jaar,
hoogstammig, hooggespilde, hoog-
getopte abelen, binnen
uw alderhoogste gaffel zit
het schilde vogelpaar
dat schetterbekt, zijn luchtgebouw
zorgvuldiglijk te ontginnen.…
Het onbekende jongetje
hartenkreet
4.7 met 28 stemmen
2.106 Ze hebben geen warmte om weg te geven
hun harten zijn koud, evenals hun leven.
Op zichzelf gericht is hun bestaan,
ze hebben geen liefde, ze zijn niet spontaan.
Vol van gedachten, problemen en zorgen
zijn ze vast bezig met overmorgen
en als God tot hen spreekt, zij horen geen woord,
dan vraag ik mij af, wie is er "geestelijk gestoord?…
LIEDEKEN
poëzie
3.0 met 11 stemmen
3.499 Vrij ik een jeugdig wakker dier,
Die ben ik schier te oud,
Want die waant in haar zinnen schier,
Dat in mij al het minnen-vuur
Is uitgedoofd en koud.…
Dweellocht der witte wieven
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
1.041 stille toe het doet hem huivren
Niet slechts de kou maar ook spookachtig wuiven
Want lichten in de nacht, dweellochten
Zijn boodschappers van germaanse godentochten
De witte wieven willen wel lustig zwieren
Welk wezen wil met zulke bovenaardse ondieren
Vertoeven temidden van een donker dreigend woud
Het bloed stolt licht des mensen vel wordt koud…
- Mijn laatste dans met jou -
hartenkreet
4.2 met 36 stemmen
2.110 Midden in een stokdonkere koude novembernacht
hoor ik je lieve stem in mij en verandert mijn gedacht.
Ik sta stil op en zoek mijn reeds lang vergeten boek
tijden geleden kwam ik het ergens tegen, hopeloos zoek.…
Mijn witte ziekenhuispoes.
hartenkreet
2.7 met 21 stemmen
1.743 En je werd koud als een sneeuwklokje.
Maanden daarvoor schilderde mijn oudste broer
nog een schilderij van jou in mijn armen.
Je ogen had je daarbij gesloten
want zo vertrouwd was je met mij
Met mijn leed.
Met mijn pijn.
Jij dove witte poes met mij.
Alle lawaai in mij verdoofde je.
Wij houden van dezelfde mannen.…
De rode lantaarn
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
728 Natuurlijk zou de lantaarn branden voor haar vannacht
Ze was beslist de mooiste...en al was haar meester ook al
oud, dat liet hem vast niet koud.
De mannen brachten meester Chen met veel kabaal naar
de binnenplaats. Waar hij uiteindelijk na wat heen en
geloop besloot. Het was als een klap in haar gezicht...ze
moest naar binnen .…
- De woeste zee en het meisje -
hartenkreet
4.8 met 75 stemmen
2.553 Ze nam het koude bittere hart en kuste het vaarwel,
de zee zag het zittende meisje, spoelde schuim,
wit schuim dat haar voeten en handen bedekte.
De woeste zee voerde het meisje, het hart met zich mee.…
Klacht
poëzie
3.7 met 7 stemmen
3.163 Ik werd te oud,
mijn hoofd is leeg, mijn hart is koud.
'k Weet van geen liefde meer of haat,
moet ik nu zoeken in de straat,
is dat mijn lot?
Maar waarom bad ik dan tot God?
0, zo ik nog mijzelve had!
Ben ik een vrouw, zo 'k nooit werd echt bemind?
Ben ik een vrouw, zo 'k nimmer droeg een kind?…
De renner
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
713 Weer zwarte stipjes
ik knipper
en veeg een traan weg
die was vast
van de koude wind...
De stipjes blijven
twee vingers, drie, een hand
vier handen.
Ik wil roepen maar kan niet
wil opstaan
maar kan door mijn tranen heen
alleen maar kijken
naar de stipjes
vele, vele handen vol.…
Verdriet, Woede en Vergeving
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.792 Dag1
een mix van woede en verdriet heerst,
Je had me weer opgezocht,
Ik zat eigenlijk gelijk vol achterdocht,
eerst heb je lief tegen me gepraat,
daarna tegen me gelogen,
je stond daar in de kou op straat,
Hoe kon ik dat ooit weerstaan,
ik nam een kans, kon je niet laten gaan,
Maar o zo koud zoals je me hebt bedrogen!…
Als een blinde huilt
hartenkreet
4.9 met 22 stemmen
984 open …dicht ….open … dicht ….open…dicht
vanonder zijn zonnebril loopt een traan
“morgen kan de pleuris krijgen”
open …dicht ….open … dicht ….open…dicht
heft zijn stok, maar het lijkt (in mijn ogen) niet op dreigen
“ of ik nu nier ben , dan wel dood
ik zou het echt niet weten
hoe liefde voelt
ook dat ben ik vergeten
de jaren hier zijn koud…
Het gebladerte valt
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
633 Geest is als een storm
Waar Gods lieveling in verdwaalt
Het licht van de herfstzon is zwak
Het openbaart de laatste kleuren aan vrucht, en bloesem
Het korset van het najaar komt los
De strikken gaan ervan af
Wat overblijft zijn de sappen
In eeuwig groene stengels
Proefbaar
Stroperig en vol ijzer en glim
Groene verlaten stengels
In koude…
Neutrale zomer
gedicht
4.0 met 3 stemmen
3.723 'Over de zeventig heb je het altijd koud.'
Is er een werkwoord dat haar warmte vasthoudt?
Schijn, zon.…
Concordet sermo cum vita
poëzie
4.0 met 3 stemmen
908 zonnegloed
de bontste zijde van zijn waaiersteert te pronk
en binst de winderige oogstmaand ritslen
de loze haverbellen evenals de volle;
bekreun u om geen ieftegroen,
dat klautert langs de takken van een dode boom;
het schone woord is niets - 't oprechte leven alles;
de stralen van de schitterlogen
verbluffen wel, doch brengen koude…
Alledaags
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
752 Trekvogel
Voor jou de volgende
Mijn schuld is het niet
Dat het plein open is
De wegomlegging is een hel
Hels
Hel vuur licht op
Dus zo zien verbrande lichamen eruit
Ik ging eigenlijk naar de groenteboer
Kom thuis met een paspoort
Koude burger
Mjah het is niet hoogstaand
Even schransen
Tussendoortje
Straks is er thuis
Een warm bad…
Wij zijn op weg naar Bethlehem. Een herderslied.
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
2.463 Wij geven ’t Kind een wollen vacht, want ’t is hier veel te koud.
Die mensen zijn zo arm als wij, zij hebben vuur noch hout.
De vader kijkt ons dankbaar aan, de moeder knikt en laat een traan.
Wij zijn bevriend met ’t Kerstekind, wij kunnen nu wel gaan.…