5597 resultaten.
september
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
492 blauwe hemel, ze zijn moe
vroege herfst laat hun bladeren verkleuren
september laat haar eerste tinten zien
je wringt je in jouw sociale positie
alleen en moeilijk om te vergeten
je verdrinkt herinneringen in pijn
ons geheugen houdt van natte aarde
een stille herfstavond tot wasdom gekomen
maakt een einde aan zomerse dromendroom
maakt een begin…
Dropshipper
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
691 Leef je in armoe, zonder
perspectief
begin een webshop op je
zolderkamer
als nono hoef je je echt niet
te schamen
je wordt van je eigen beurs
anders een dief
Het is een paradijs voor
bali e.…
In de schaduw van verlangen
netgedicht
2.5 met 139 stemmen
1.907 De liefde was geen begin en geen eind, alleen een
zachte omhelzing, een moment tussen verlangen en vergeten, niet meer en niet minder.
En toch, als ik aan je denk, hoor
ik nog steeds die ene melodie, die in de avond blijft
hangen, even tastbaar als een herinnering.…
Vind de rivier
netgedicht
2.1 met 8 stemmen
526 De rivier vraagt niets, draagt wat
haar wordt toevertrouwd — oud hout, gebroken
stem, verhalen zonder begin of eind. Ik leer te luisteren naar
wat niet gezegd wordt: de taal van stroming, van verdwijnen zonder verlies.…
De naakte waarheid
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
387 Een schor begin,
een vonk in het donker,
een waarheid die zich langzaam uitkleedde
tot er niets overbleef dan huid en hartslag.
En daar stond je dan,
niet langer de drager van hun leugen,
maar de bewoner van je eigen lichaam.
De porseleinen vrede lag in scherven.
De lucht rook naar regen,
naar het eerste moment dat iets schoonspoelt.…
De spiegel van de natuur
netgedicht
2.4 met 11 stemmen
430 In haar ongekende
diepte herhaalt zich het begin zonder einde, en in die adem is alles thuis.…
Herfstkleuren
netgedicht
1.4 met 9 stemmen
279 Tinten van rood, van loslaten
en verlangen, herinneren mij aan de kringloop
van gevoel, aan hoe elk einde een begin in zich draagt, en hoe
ik, in dit voortdurende veranderen, mijzelf herken in elke vallende bladschaduw.…
Het blijvende niets
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
329 Geen nieuw begin.
Alleen bestaan.
Zonder tegenhanger.
Zonder anker.
Zonder iemand die lang genoeg blijft
om mij nog mens te noemen.
Ik sterf niet.
En toch is alles weg.
Niets dat ik vasthoud.
Niets dat mij vasthoudt.
Alles glijdt weg.
Rook.
Vergetelheid.
Eeuwigheid.…
Wanneer mijn ziel winterslaapt
netgedicht
2.4 met 19 stemmen
641 Wat boven de grond lijkt
op sterven is beneden een heilig en
zacht begin, in de schoot van de aarde, diep in het
duister, keert mijn overprikkelde wezen langzaam terug naar zichzelf.…
Winterdepressie
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
323 Nakend, het nieuwe begin.
De ijzige troon eindelijk afgeweerd.
Laat ons dansen nu. Zingen en dromen,
van een eeuwige zomernacht.
Dat de winter nimmer meer mag komen.…
De mens die weigert
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
369 Authentiek zijn
is geen zuiver begin
geen leven zonder twijfel.
Het is het stille ja
tegen de stem
die al in ons spreekt.
Misschien zijn wij daarom
zo rusteloos
zo zoekend.
Wij kunnen onszelf verliezen
maar ook terugvinden.…
Het stille ontluiken
netgedicht
2.2 met 31 stemmen
770 Onder mijn voeten zingt
de aarde van groei en begin, een
warme adem stijgt op uit het gras, stilte is niet
leeg maar gevuld met leven, alsof de wereld zichzelf herinnert.…
voorwaartse rust
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
296 De stille streling wervelt op zonnestralen,
sterfte en leven breken uiteen
vanaf het begin, als lijnen,
kussende tederheid in bedrieglijke rillingen,
grof als versteende watten.…
TRAAG DOOR EEN ONEINDIG LAAGLAND
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
174 Voor de tocht der tochten: de dood
waarvan je alleen weet
wanneer ie begint
bij toegekende euthanasie
maar geenszins hoe deze loopt, verloopt
laat staan waar deze zal eindigen
doch de levenstochten, de wandeltochten
van de Amsterdammer Rutger Burgers
is het begin en het eind bekend
en vooral de garantie van onverharde wegen
'TRAAG DOOR…
Ma
netgedicht
1.4 met 11 stemmen
108 In de kamer waar licht langs
de muur schuift blijft een ongevulde plek
ademen, een zone waar het verleden niet aandringt
en de toekomst zich ontvouwt als een begin dat nog wil ontstaan.…
De Kersenpit
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
23 een recht dat hij koestert, een langverwachte dag
Zij houdt vast aan wat was, raakt het niet kwijt
hij wil wat hem toekomt, zijn oude strijd
zij voelt haar bloesem en tast
hij reikt naar de oogst die haar leven belast
Wat zij niet kan missen wil hij
in bezit
dezelfde rode vrucht, een verschillende pit
voor haar dit einde, voor hem een begin…
Autonomie
snelsonnet
3.9 met 56 stemmen
3.219 De vrouw is trots op haar verworvenheden:
Van baas-in-eigen-buik dankzij de pil
tot man-blijf-van-mijn-lijf als zij niet wil
en 't recht om zich naar eigen smaak te kleden.
Laat niemand dus de vrouw haar recht bestrijden
om pal voor school een kleuter dood te rijden.…
De Week van ...
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
478 De Nationale Week van 't Onderwijs
Met smartboard, digitale klassenmap
Staat in het teken van
'Gelijke kansen'
Voor scholen van het type Iederwijs
Met rugzak, blond blank
bruin dik dom of knap
Een beetje als de Middenschool destijds
Op dinsdag krijgen ze
'Les van je leven'
Juf Jet als rolmodel, Mo als
idool
Een voorbeeldideaal…
Jeu de boules met JPA
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
945 Dan tussen dierenvrienden
Hetzij man-man, hetzij vrouw-vrouw
Of tussen man en zijn vriendin
Die hem mint als zijn gemalin,
Die trouw en liefde dienden?…
De ontdekker
poëzie
3.7 met 24 stemmen
4.042 Voor deze blinde muur zal 'k blijven kruisen
Tot 't eind der wereld met mijn trouwe wrak,
Waarop drie kale masten: galgen? kruisen?…
oude liefde
hartenkreet
4.4 met 13 stemmen
1.440 twee oude mensen, een man en een vrouw,
een echtpaar al jaren, een eeuwigheid trouw.
Ze schuifelden samen door de ziekenhuisgang
en hij pakte een rolstoel,
want zij begon zo te beven.
Hij kent haar- zij kent hem 'van haver tot gort'.
Er is ze tezamen niet veel tijd meer gegeven.
De tijd die haar rest: het is nog maar zo kort.…
De dieren
poëzie
4.0 met 87 stemmen
18.903 De landman gaat, nu de avond is gevallen,
En de arbeid slaapt, voor 't laatst zijn hoeve rond;
Hij keurt het werk der knechts in schuur en stallen,
En als zijn schaduw volgt hem trouw de hond.…
Oberon is mijn naam
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
952 Ik weef een waan langzaam en bedachtzaam
met het zilveren schijnsel van de maan
mijn trouwe godin zo eenzaam,
en met de resten van de zonnegod
die verloren zwerven door de nacht.
En dan...…
mijn vriendje
hartenkreet
4.2 met 34 stemmen
4.318 het strand
je lijf uitschuddend en je natte kop in mijn hand
alert op elke beweging die ik maakte
trillend van ingehouden spanning gefixeerd
wachtend op het stille seintje
zoals je was geleerd
jouw blik in de mijne
en dan de explosie van plezier
rennen om die buit te halen
samenspel tussen mens en dier
onvermoeibaar speels en trouw…
Roken
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
613 Dan wordt een nieuwe stap gezet:
ze trouwen met elkaar.
Het is verbazingwekkend, want
het klikte wonderwel:
het roken schiep voor hen een band.
Het ging daardoor zo snel.
Geschikte kleding is zo klaar:
ze vinden met gemak
een smoking voor de man, voor haar
een schoorsteenmantelpak.…
elke dag weer denk ik aan jou..
hartenkreet
5.0 met 5 stemmen
2.612 want elke dag weer
denk ik aan jou
ik mis je grapjes en je warme lach,
ik bleef je altijd trouw.…
dag lieve vriend
hartenkreet
3.4 met 14 stemmen
2.361 het strand
je lijf uitschuddend en je natte dop in mijn hand
alert op elke beweging die ik maakte
trillend van ingehouden spanning gefixeerd
wachtend op het stille seintje
zoals je was geleerd
jouw blik in de mijne
en dan de explosie van plezier
rennen om die buit te halen
samenspel tussen mens en dier
onvermoeibaar speels en trouw…
Valentijn
hartenkreet
2.1 met 7 stemmen
1.476 Ventje, kinderen, vrienden, ik toon berouw
Ik smeek om vegeving en toon blijf erg trouw
Kwetsen, en vernederen, het was een erg domme pret
Maar, echt waar, uit frustratie en pijn, niet met opzet!
Trauma's en innerlijke conflicten verbloemen, ongezond
Ik pende zaken, zei dingen, brutaal geformuleerd en bont.…
Vuvuzela (smartlap)
hartenkreet
2.8 met 9 stemmen
946 (vuvuzela, vuvuzela)
het Afrikaanse vuur
vol passie en zo puur
we zongen en we dansten
het was toch zo mooi
het stadion bomvol
de wereld uit z’n bol
alsof men zeggen wou
dit is eeuwige trouw
geluk was toen dichtbij
daar op die eerste rij
En straks gaat ook die beker mee naar huis
- refrein:
Vuvuzela, Vuvuzela
Vuvuzela, vuvuzela…
“Het staat gegrift,”
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
652 Vingers tokkelen een rechtvaardig ritme op
gespannen snaren in een dialoog die voortschrijdt
om afstanden in ideologieën te overbruggen,
blijft trouw aan jouw sporen in een ongelijke
strijd, waaruit je nieuwe hoop kan sprokkelen.
Opgedragen aan:
Aung Sun Suu Kyi (Myanmar/Birma)
Voorvechtster: Human rights en Vredesactiviste.…