18193 resultaten.
Duizendzee
netgedicht
4.2 met 15 stemmen
1.401 die er haar grootsheid had bezield
En ik zag meer dan zilverranden
van de Melkweg - de handen
van de oorsprong en ook iets
nog van een antwoord dat ik vond
in haar verdronken zee van vragen
die zij zo licht had gedragen
en ik noemde het - geluk
nu dat ik wist dat het bestond…
Een bijn-dood ervaring...
hartenkreet
3.7 met 12 stemmen
2.621 omkleedde
De tunnel met aan't eind het licht
In één keer haar boek ook uitgelezen
Deze Betty Eady had volgens mij
Een missie-plicht...…
Moeilijke dagen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
578 de dag zeurt
al aan mijn hoofd
nog voor ik het licht zie
mijn ogen ontwaren enkel schemering
maar ik tast niet in het duister
de weg is mij bekend
de eerste pijnlijke vraagtekens
worden weggespoeld
met enkele kopjes warm geurende koffie
de morgen ontwaakt
traag, vreemd en raadselachtig
gaat bleek en peinzend
naar de middag
mijn gedachten…
Homo Sum II
poëzie
3.6 met 16 stemmen
4.282 Want ook Ik viel, uit een licht Rijk van 't Goede
In dit groot Duister, dat nu Mijn Licht zij,
En waar Ik eeuwig als Verdoemde in brand.
Maar, in de pracht van mijne staat'ge woede,
Voel Ik mij groot en heerlijk, dat Ik vrij
Haten en kwaad-doen mag, met sterke hand.…
- Door duistere dalen -
netgedicht
4.3 met 46 stemmen
634 Door duistere dalen moet ik gaan,
duistere nacht naar de morgen van het licht
terwijl het licht daalt en de adem stokt,
zo dool ik zonder angst
op duizend bruggen moet ik staan
wankelend zijn mijn treden, compleet misplaatst,
belofte steelt het evenwicht, rivaliteit,
helpt hoge toppen vertrouwd groen te kleuren,
de harten met kleine eikenlooftakjes…
- Diamant aan de hemel -
netgedicht
4.5 met 17 stemmen
601 Van het licht naar waarheid,
schoonheid in liefde zien stralen
multi-dimensionaal in dromen,
volgt de redding onvoorwaardelijk.
Zie de tijd en haar factoren,
als ware lichten, zo indrukwekkend.…
voor Herman, verloren maan
netgedicht
3.6 met 17 stemmen
647 nu, in dit vreselijke deel van de eenzaamheid
*
'vin je zoo lief en zoo licht'
uit het gedicht 'zie je ik hou van je' van H.…
Middernachternaar
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
853 Rugliggend wakker te dromen
staar in het duister naar
dingen die toch niet komen
de vlek op het hoge plafond is
overdag een smet, in de donkernacht
een schaduw die vormt jouw mond
met een licht geopende lach
de lamp hangt gelijk Damocles’ zwaard
een figuur makend op de witte muur
‘t lijkt sprekend op mijn gitaar
licht lichtvallend door het…
Luister zelfs het maanlicht oogt vroom en koel.
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
525 Misschien ben je overstroomd door het licht
gewond door het water,
verdronken door zeeën emoties
nog niet één met de juiste grond geworden.
Ritsel je nog tussen struiken en gras,
worstel je met de kuisheid van het laatste kleed.…
Van A naar B
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
594 ik zie je frêle
muze pronkstukken verschijnen
op de geflaneerde strandweg
laat mij dorsten
door aderen
boven een zee van taal
ergens tussen
Parijs en Leeuwarden
in woorden van woorden
genegen om oogst te delen
aan het licht
in het vuur van tijd
maar de zeewind waait
schuurt en filtert de bodem
op het stukje strand
sporen worden…
Droomreis
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
740 De Braziliaanse meiden met
prachtige lijven in alle tinten
tussen licht en donker, maar
licht is in de mode zeggen ze
het verhoogt hun status en
een kans op betere relaties
ik ben blond met blauwe ogen
en dacht in mijn jonge jaren
dat is voor mij het paradijs
De schoonheden flaneren op
het strand aan mij voorbij
ze lachen uitdagend…
Een brandend kaarsje
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
767 Een brandend kaarsje dat licht verspreidt
Licht in donkere tijden van droefenis
Troost, als wij treuren om het gemis
In alle bewogenheid en eenzaamheid.
Een brandend kaarsje om hen te gedenken
Met wie wij lief en leed hebben gedeeld
En al zo lang aan elkaar waren toebedeeld
Moge God ons allen Zijn troost schenken.…
Een nacht in de verzonken tuin
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
612 De nacht wil eerst nog
haar geheim prijs geven:
het zinderende aura van licht
dat opwelt bij het openen
van haar golvende ziel
wanneer wij onze liefdesroes
over elkaar heen storten
als in een bovenpersoonlijk universum
overvloeiend in verschillende werelden…
Ziekenhuis
poëzie
4.5 met 4 stemmen
1.831 Nu glimt alleen het lage, doffe licht
Van 't somber huis waar altijd wordt gewaakt,
En 'k vraag mij af, bij dit verdoemd gezicht,
Wat mij zo week en zo lafhartig maakt.…
En dan krijgen we weersverandering
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
596 Heerlijk is dat zomerweer
dat luieren in de zon
ergens op het pas gemaaide gras
of in een luie stoel op het gazon
je humeur is als de zonneschijn
warm, licht en mild
en naast je staat een koel glas
met drank waar je je niet aan vertilt
langzaam sluiten je ogen tegen het felle licht
ongemerkt lig je aan een palmenstrand
en maakt een schitterend…
Vuurvlieg
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
708 Worden de zintuigen dood geboren,
licht verzonken in lege ogen, ontstaat
geen beeld om het leven aan te leren,
zijn de sterren uit de nacht genomen.…
Jouw allure
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
488 In overgang van licht naar
Donker
Schemer jij in nachtgewaad
Met gezwinde pas
Het oog van de nacht waakte
Minzaam
Over jou, terwijl jij reeds
In het licht verdween
Van een hemellichaam dat
-geen ster-
Op geen enkele manier
Geen enk'le wijze
Echter jouw allure kon
Treffen
Laat staan zelfs evenaren
In 't verschiet voorbij
Jij…
Advent
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
591 En daarmee in de donk're nacht
De wereld weer het licht gebracht.…
Vierentwintig uur
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
572 duister wiegt de dag in zachte sluimering
de nacht ontfermt zich over het stervend licht
leven zwijgt buiten hoort men slechts fluistering
een bries door de kruin van bomen als gedicht
deze avond heeft de nieuwe nacht gekust
en nu wenst ze haar liefste een goede rust.…
Decembermaand
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
1.811 Je draagt warmte, licht en blijheid
Maar ook droefheid en alleen-zijn met je mee
Je draagt regen, ijzel en striemende stormen
Maar ook een eerste afdruk in versgevallen sneeuw
Je draagt de uit de grond gestampte kerstboom
Maar ook het nieuwgeboren Christuskind
Je draagt het juk van een consumptiemaatschappij
Maar ook de glans in blije kinderogen…
Een kerstrondeel
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
1.163 Hij kwam tot ons in dit klein Kind
in wie de wereld vreugde vindt;
Het heeft ons liefd’ en licht gebracht
dit Kind geboren in de nacht.
Naar: In den beginne, Naastepad.…
Lente
poëzie
2.6 met 5 stemmen
3.025 Zijn 't nu mijn harte-knoppen, die daar breken,
In weelde ùitstromend, bij het laafnis-leken
Van 't warme licht, rein heiligend gespreid?
Dat vreemd bedwelmen... zijn 't mijn harte-aromen?...
Is 't àl een toversproke, in lichte dromen
Eens stil gedroomd als wondre werklijkheid?...…
Pasen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
563 alles in mij
dieper dan mijn sterven zelf was het doodse zijn
hoger dan mijn leven hier was onbereikbaar
de hemel die glinsterend
cirkelt
ik weet niet wat ik zeggen moet
mijn diepste verlangen veroorzaakt
angstige pijn en botst
rondom
hoop die doet leven in licht en warmte
een eeuwig kruisnest is wat ik zie
mijn einde en begin…
Nodigende hagioscoop
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
756 Door de hagioscoop kan licht toetreden, maar het venster kan ook bedoeld zijn om kerkbezoekers zicht te geven op voorwerpen, handelingen of het sacrale binnen de kerk.…
ZOMERMORGEN
poëzie
3.2 met 4 stemmen
1.075 Rimplend biedt de klare vloed
Aan de dag zijn welkomstgroet;
Blijdschap spreekt uit al wat leeft,
Nu het licht naar boven streeft.…
Stille lenteavond
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
537 In de verte slaat een toren acht slagen
de zon zakt westelijk naar de horizon
kleurt de kim met rood zoals de dag begon
in schone licht van voorjaarstint gedragen
zachte bries die ’t water licht doet rimpelen
strijkt over de wuivende halmen van ’t riet
en wiegt zacht het nestje van een karekiet
aan overzij zie ik lammeren dartelen
uren zit…
De momenten van wanhoop
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
789 De ziel blijft zichzelf met in het vooruitzicht:
licht voor andere lichten.
Zo simpel en zo moeilijk.
Aantrekkelijk en levensvatbaar.
Er was één maar..., en dat is:
het lichaam houdt eens op...
de ziel zwerft verder, ontbonden en ontdaan van haar taak.…
De zon
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.377 Ik ben de aleeuwig-brandende flambouw,
Die 't groot Heelal gestaag komt toebedelen
Het licht en 't leven, die op aard komt spelen
Het wiss'lend spel van wolken en landouw.…
Mijn dichterschap
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
971 De zon scheen binnen en ik zag het Licht
verplaatsen: van de éne muur, op de andere.
Het Licht verschoof.
Ik was veilig. Maar van binnen kwamen ineens
veel woorden tot me...
en ik 'voelde' dat ik pen en papier
pakken moest.
Mijn vervloekte naam, het leven dat ik haat
en dat zware dichterschap: dat moest,
dan maar!…
kermis
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
549 speeltent
het meisje donker haar donkere ogen
haakt luchtbuksen open
ze laat jongens richten op filmsterfoto’s
en papieren rozen
de kassière leeft van haar gedachten
in het licht van een loket
aan geen plaats gebonden staan
achter wagens klaar
een migratie sjofel en vet
de matrone bietst een sigaret.…