Alle inzendingen over schaduw

5388 resultaten.

Sorteren op:

Binnen Wereld

netgedicht
3.9 met 15 stemmen aantal keer bekeken 657
onderwater-varen En zweeft er langs die klier een kreeft met opgeheven scharen Glijdt tussen de organen door een waternimf omhoog Impressies worden beelden, kleuren voor het geestesoog Neptunus dirigeert z'n vissenschool synchroon te zwemmen Terwijl de sidderaal zich schoolt in tijgerhaaien temmen Dan: duisternis, een blauwe vinvis werpt zijn schaduw…
Ton Hettema26 januari 2016Lees meer >

Aan de maan

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.631
nimmer vindt gij 't blijde paar, In zijne schaduw weder! Het noodlot, mij zo wars en stug, Ontstal mij 's meisjes harte! Geen zuchten toovren 't mij terug, Geen teedre traan der smarte! O!…

Hieromtrent

gedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 3.973
Langgerekte schaduwen en de mensenschuwe straat verdwijnt voorbij de duinenrij, het naaldbos ginds maar keert via slinkse omwegen toch weer midden tussen de huizen terug in een verzonnen of net even te hardop gedroomde werkelijkheid valt een wonderlijke gloed over alles, de tijd moet de tegengestelde richting zijn ingeslagen om op deze vroegere…

aardappelakker

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 471
aardappelakker ontelbare rijen rechte bedden in de schuine schaduw van zichzelf wachten op het geruisloos scheuren door vermeerderen van één naar elf met gsm en satelliet gepoot in omgewoelde rulle aarde kunstig gevormd tot ruggen het onkruid is vooraf gedood petatten zullen hier nu groeien tot extra…

Aan d'aarde verhangen.

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 470
De avond laat weer zijn schaduw vallen. De dag kleedt zich uit en in het terugblikken schilder ik het portret van het mysterie. Haar laatste stuiptrekking ebt weg in golven en laat tekenen achter van een naamloos gezicht en toch zweert mijn hart het te herkennen; mijn ziel gecreëerd door mijn eigen denken.…
Katty1 maart 2017Lees meer >

In de lente juichen hun kruinen

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 496
Beuken als afgeplatte giganten geven rust en schaduw. De boom pleit net als Nietzsche voor een nette terra-sofie met uitzicht op een parel: moeder Aarde, zo vol magie, een hemel... Als dank hiervoor worden zij in de Amazonedelta massaal vermoord. De longen van de aardbol krimpen in, steeds meer...…

aan de maan

poëzie
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 6.122
nimmer vindt gij 't blijde paar, In zijne schaduw weder! Het noodlot, mij zo wars en stug, Ontstal mij 's meisjes harte! Geen zuchten toovren 't mij terug, Geen teedre traan der smarte! O!…

al was het af en toe even maar.

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 973
hoe moest het met mij morgen, als ik weer mijn rust ontweek, hoe moest ik voor een fit lichaam zorgen, als ik uren tegen het plafon aankeek, zo ging dat maanden lang, niemand anders hoorde ik praten, steeds zag ik jouw schaduw op mijn behang, onzin!…
j.m.hofman6 januari 2018Lees meer >

Eigen keus

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 544
Haar eigen fietsbanden zijn bijna versleten alles kraakt en piept, zie deze schaduwen terwijl zij rijdt, ze zijn kamerhoogte groot. In fietstassen neemt zij oud nieuws mee.…

De wereld bestaat in mij

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 568
.; de bereidheid licht door schaduwen te zingen; te zingen, samen te zingen.…

Vader en moederende dagen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 465
De dagen kennen soms schaduwen breed en smal, uren vormen dan vaak een leren voetbal, melken dagen en weken schril uit met die fluit. Dus nu even niet denken aan dat wat was, als zware stilte wederom volstrekt nog spreekt, het felle gemis zwijgend preekt en het bestaan zelfstandig zelf doorgaan nog echt te pijnlijk is. ©12-7-2018…

behouden huis

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 539
verdiepen of in de traag schemerende watervliezen te verliezen thuis komen achter gesloten muren met kleine vensters die een veilig uitzicht over het veld bieden er zijn bossen en lage weiden waar licht als vrede belegd in een krinkelende baan overtrekt het huis in kamers verdeeld lang met jaren vertrouwd een hoog huis waar schaduw…

Vind jezelf op de vloedlijn.

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 368
In momenten dat ik de zee verstond, dat de golven wisten waar ze voor stonden en ze redetwisten konden rij naar rij, die tijd lijkt voorbij, het stuifwater in rollende schuim belandt in de schaduw van gedachten.…
Pama10 december 2019Lees meer >

Voor een hart

netgedicht
2.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 741
Er blijft niet veel meer over van het mooi hart van waar haar stukken door vlagen van tijd werden meegevoerd Als achteraf deze ster van afgelopen dagen de bleke stralen verbergt in de opwachtende schaduw waar zij ook zal inkruipen om uiteindelijk te verdwijnen.…
CB29 augustus 2022Lees meer >

troostvolle herfst

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 738
mijn afscheid van fris groen en beknopte nieuwigheid Ze kleurt ervan ja weet je ook ik moet loslaten gevoed en groot gebracht De wind laat haar zacht troostvol wiegen We verwonderen ons om haar kracht in stilzwijgend vallend blad Het bos heeft geen strak omlijnde paden elke stap laat nieuwe afdrukken achter ze zucht haar schaduwen…

Schemerlicht

netgedicht
1.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 480
Wanneer de kunstmatige lichtbronnen huiskamers en het straatbeeld overnemen, geniet ik nog van het resterend natuurlijk licht van de dag, een zijde wordt bedekt door de schaduw van een ander, de overgang met kleine stapjes vooruit in groot fenomeen.…
CB29 april 2024Lees meer >

lichtjesavond

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 556
vanavond fluistert de stad zacht in het licht een zee van kaarsen die schaduwen verlicht een warme gloed in de vaak kille nacht elk vlammetje draagt een eigen boodschap verbonden in de tijd staan wij hier samen met herinneringen aan liefde, vreugde en spijt voor hen die we missen blijft het licht branden een sprankje hoop dat altijd ons hart…

Stemmen van de natuur

netgedicht
2.6 met 17 stemmen aantal keer bekeken 423
Bomen bewegen traag, hun schaduwen reiken naar mij, als handen die troosten en zoeken. Zon verwarmt, maar haar licht voelt een zachte storm, een aanraking die iets wakker maakt in mijn kern. Ik laat mijn zorgen zakken tussen wortels en aarde waar stilte ze omarmt en zonder vragen bewaart.…
CB8 februari 2025Lees meer >

De laatste akkoorden

netgedicht
2.4 met 21 stemmen aantal keer bekeken 883
Een leven gevuld met ontroerende optredens, applaus, maar ook stilte, de glans van sterren die langzaam dooft, maar Rob de Nijs blijft, onmiskenbaar, in ons hart, een iconisch geluid dat nooit verdween, zelfs niet in de schaduw van tijd.…
CB18 maart 2025Lees meer >

Onvolmaaktheid

netgedicht
2.4 met 22 stemmen aantal keer bekeken 403
Juist daar lijkt schaduw dieper, voller in betekenis. Wat buiten de lijnen groeit, zoekt geen vorm, maar vindt zijn eigen waarheid in het onverwachte. Een boom met een knoest kan nog stevig staan — misschien omdat hij weet wat buigen is.…
CB6 juli 2025Lees meer >

Klanken van het licht

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 448
De schaduw bedekt dan ons lichaam met onze ledematen Alles wordt dieper naar de ziel geleid; meestal is het zij die leidt en ons onzichtbaar, maar vastberaden naar een onvermijdelijk, kwetsbaar heden brengt, dat nog steeds gehuld is in nachten; de hoop is uitgeput, terwijl het lot met je meegaat Het gras is vaak verdord en verlangt naar nieuw…

In het hart van mijn stilte

netgedicht
2.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 450
Hun dans verweeft schaduw en helderheid tot moed, tranen en lachen openen poorten van licht naar waarheid die in mij woont. In dit heilige nu, voorbij het eisen en moeten, wordt mijn stem een zachte echo van mijn wezen. Hier ontmoet ik mijzelf in een cirkel van tijdloosheid, waar stilte mijn naam zacht fluistert en mij liefdevol draagt.…
CB12 augustus 2025Lees meer >

De zon vraagt

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 244
Hem de zware schaduw noemen, zal wel lukken, het zwarte silhouet, die macht uit een verleden, met de kracht om mij naar beneden te drukken in het heden, waar ik lijfelijk feitelijk veilig ben. Men heeft mij verzekerd dat een doorgesneden keel, en resterende stukken, niet meer heel veel van zich zullen laten horen.…
S. Struyke19 augustus 2025Lees meer >

Waar takken ademen

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 759
In het avondlicht lichten sierlijke takken op, wiegende schaduwen spelen langs mijn innerlijk pad. Ik ben wortel en blad tegelijk, mild, ontvankelijk, en laat het warme licht mijn wezen van binnenuit vullen.…
CB6 september 2025Lees meer >

Van gevangen naar vrij

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 328
Ze droeg stilte als een tweede huid, ademde schaduw, en leerde lopen met gebroken vleugels Niemand zag hoe ze elke dag een beetje meer verdween achter ogen die ooit zongen. De dagen werden jaren, de adem werd overleven. Woorden stokten, maar het hart – het hart weigerde te zwijgen.…

De adem van de herfst

netgedicht
1.7 met 12 stemmen aantal keer bekeken 304
Het licht breekt door wolken in vlekken, schaduwen spelen op het natte mos. Ik adem het vergeten van de zomer in, een stilte die in mijn oren stroomt en zich vult met het murmelen van vallende bladeren. Ik loop verder, een stap na stap, de wereld lijkt te vertragen om mij heen.…
CB24 oktober 2025Lees meer >

Tussen tijd en stilte

netgedicht
1.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 451
Stille adem gaat tussen muren en het gras tijd ademt traag mee Rust daalt neer als een zachte schaduw, alles vertraagt, klanken lossen langzaam op. In de ruimte die achterblijft ontvouwt zich iets dieps, ademt samen met een tijd die niet meer haast.…
CB28 oktober 2025Lees meer >

De adem van de maan

netgedicht
2.3 met 29 stemmen aantal keer bekeken 562
Al met al is ze een wijze gids, een warm, intuïtief verschijning van licht dat in stilte heelt en verbindt, ze toont dat zelfs bij dag mysterie blijft bestaan, en dat licht en schaduw in mij in vrede mogen samenvallen.…
CB7 november 2025Lees meer >

Wanneer herfst ademt

hartenkreet
1.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 495
De aarde draagt het gewicht van druppels die nog hechten aan varens, en in de vochtige schaduw ruik ik het traag ontsluieren van hout en humus, een geur die mij herinnert aan vergeten paden.…
CB16 november 2025Lees meer >

In het afnemende seizoen

netgedicht
1.9 met 15 stemmen aantal keer bekeken 350
Kraai op houten paal mist vlecht stilte door het veld seizoen ademt uit Wanneer koude, zilveren mist zich spreidt over de kale velden, zie ik hoe schaduwen zich wikkelen om de laatste bladeren, hun adem een trage fluistering van wat eens groeide.…
CB20 november 2025Lees meer >