5365 resultaten.
- Later -
netgedicht
4.1 met 56 stemmen
711 Niet net nu, niet het verleden, het heden, later.
Later geboekt dan anders, te laat.
Later het persoonlijk gesprek laten, zo tergend
ons uitgebreid volledig afgewerkt programma,
later met niets vergelijkbaar de laatste strijd.
Onaangekondigd vertrekken op de geplande tijd,
vul het belangrijke later in, zorg dat het je leid.…
Kennis, de hoogste graad ?
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
602 De doden zijn niet dood,
de levenden niet levend
de tijd van het verleden,
verkeert te lang in niet
geschreven tekens, wat
uit angst wordt vermeden,
verleert de mens wat door
het kind is aangereikt, het
leed lijkt een eentonig spel,
afgrond als een ondiepe kwel,
waarin een vis zich spiegelt
in z’n eigen hart stilstand.…
Vanuit vrouwenogen
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
613 vraag me niet iets
dat ik niet kan sparen
het verleden is gewassen met tranen
(dat liefde schiep)
ik liet je gaan, tot mijn spijt
tussen zee en sterren
met open oren
laat me gaan wat ik voel
met alles wat ik kan, kan ik verstaan
ik weet wat ik doe
vanuit vrouwenogen
laat mij maar gaan
op nectardruppels van de vier seizoenen
fris in…
WARE LIEFDE
hartenkreet
3.3 met 10 stemmen
1.265 maak je vrij, maak je leeg
bezie objectief verleden, heden en toekomst
ga van jezelf houden in die gedachte,
dat ware liefde alles overwint…
Identiteit ?
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
655 Tekent de passie uit het bloed
van oude zuilen, mozaïek over de
grond gezaaid als duizend sterren,
gekleurde lampionnen waarin de
horizon voor liefde gloort, waarvoor
de kampioenen streden, bijgezet in de
adem van het verleden, gebalsemd
in een lange zucht van zwijgen.…
Die eeuwige pijn
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
1.068 Ze wil die bladzijde om kunnen slaan,
die eeuwige pijn eindelijk een plaats geven
ergens ver weg in haar verleden.…
Hemelpoort
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
651 En de wind neemt je verleden met zich mee.
Dwars door de branding gaan we hand in hand.
Om te verdwijnen in de liefde die ik geef.
Ga met me mee naar de Hemelpoort.
En leg je hele lot in handen van alleen mij.
Verbrand al je schulden die je hebt gemaakt.
En met niets dan in je handen kom bij mij.
Alles wat je bezig hield.…
ZIJ (SHE)
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
716 spiegel van mijn dromen zijn
haar lach reflecterend in een beek
zijn kan zijn wat niet zo leek, heel in zichzelf
Zij, die altijd zo gelukkig leek bij iedereen
haar ogen zo gesloten en zo trots
niemand mag ze zien als ze vol tranen zijn
zij kan de liefde zijn, die hopelijk blijft bestaan
en naar mij toe kan komen
uit de schaduwen van het verleden…
Ode aan het boek
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
824 Je neemt me mee van het uiteinde der aarde,
naar universa hier lichtjaren vandaan,
naar het heden, verleden en de toekomst,
van grote vreugde, naar immens verdriet.
Jij, jij doet me voelen, zo sterk als Jeanne d'Arc,
zo liefdevol als Elia,
zo wijs als de Dalai Lama,
als een moeder aller moeders
krankzinnig als Donquichot.…
Op weg naar eindeloos
netgedicht
3.3 met 23 stemmen
736 ik verpoos nimmer meer
in een diepe gedachte
dat gaat allengs aan mij voorbij
een vierend touw slingert thans
met eeuwige bewegende beelden
of draagt een haast uitgerekte veer
mij nu doorheen het verleden,
de mij toegevallen wonden en weelde,
doorzakkend naar een verlengde diepte
en traag terug langs gestapelde ramen
van verlangens en tranen…
De vrouwelijke eer verdedigen.
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
979 Al biddend gaat dit gevoel snel naar het verleden?
Hopelijk komt er een dag en laat je me in vrede leven.
Vertel je al 4 jaar lang met angst ik heb je niets te geven.
Je sloeg en schopte me in elkaar.
Ik vergeef je maar van mij geen teder gebaar.
Geestelijk verwijderde je mij van familie en vrienden.
Onder het mom dat ik beter verdiende.…
Vlakke land / Het gat is groot
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
587 Dus laat mij maar blijven waar ik ben,
Dit vlakke land is het land dat ik ken,
Dit is het land waar mijn verleden rust.
Dit land is van mij, ’t land aan de kust.…
SINTERGLAASJE
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.392 Op vijf december in een heel ver verleden
zou Sinterklaas persoonlijk bij ons komen
Op zijn knol moest hij komen aangereden
edoch kennelijk had hij zijn auto genomen
Later en alsmaar later werd het die avond
wij de kinderen zongen ons de kelen rauw
We vreesden al dat hij het adres niet vond
en we wachtten buiten in de snijdende kou
Zeven…
Ademen uit zelfstandigheid
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
752 De olm staat mij nader toe in zijn nadenkendheid,
een gelijke taal ruist door ons heen, dezelfde strijd,
met wortels in het verleden en ziel in het kale zwerk,
onverbiddelijk torsen we samen het beknotte werk.…
Maatbeker van herinneringen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
697 Waren het mijn oude vrienden of
de schaduwen van ongrijpbare
taferelen uit het verleden die
mij de rust niet gunnen om uit
de zwarte veren van nacht het
jeugdig elan te herbeleven?…
Ik treur niet, geen tederheid trekt mij aan
gedicht
4.0 met 3 stemmen
7.727 Geen entstof heeft mij veranderd
Geen vrijgevig verleden mij bedwelmd. Geen smeulen.
Zoveel werd gescheiden, zoveel kwam terecht.
Ik bemin, ik schrijf en onderga de vriendschap
Maar als een metselaar, vrij en ommuurd
Voltooi ik de tempel waarvan de laatste hoeksteen
Mijn einde zal betekenen.…
We zijn overal mijn vriend.
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
1.269 Toekomt en verleden schuiven nader zonder
gevaar en berouw, het maakt niet uit waar
en wanneer het verval zich dient, want we
zijn nu bij elkaar en overal mijn vriend.…
Amsterdam
gedicht
3.0 met 1 stemmen
2.740 Weer varen boten langs mijn raam
raken mijn vingertoppen de alledaagse dingen
en strijken ze glad, strelen het verleden: vaal-
geworden vergezichten, zelfportretten
in clair-obscur, herinneringen -
Paard dat draafde maar nu op stal staat te wachten
tot het voorbij is, de winter, tot
uit harde grond gras opnieuw groeit,
zwaar wordt, snijdt.…
toen je niet meer ademde
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
624 ziekenhuis
maar onderweg verliet je ons alweer
de werkelijkheid hield op te bestaan
wanhoop en hoop, ze lagen zo dichtbij
opluchting en panische angst, nog veel nader bijeen
je was er weer, je viel weg, je was er weer, je liet ons alleen…
gelukkig, de ziekenwagen reed je tegemoet,
anders was je voorgoed verdwenen
tussen de raderen van verleden…
GOAL EN IK!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
750 internet
die hele te omvatten wereld
In de massa praat ik niet meer over
"God, Koning en Vaderland"
laat staan de politiek, culturen
of mijn geliefde Europa
maar ook niet meer over mijn werk
belastingen, pijntjes en kwalen;
niet meer over mijn families,
mijn levenspartner, mijn kind
of het blijvende kind in mij
Niet meer over mijn verleden…
Liefde
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
773 liefde klinkt
als verleden tijd
ook is het wezen
in onbegrip,
aards uitgedijd
het echoot ooit
in holle frasen
over een droge lip
waar is de tijd
dat we eenvoudigweg
in ogen lazen
en men woorden mijdt
of enkel de hand reikt
en warmte schenkt
in wederkerigheid
*
"ik ben voor jou lief,
als een vlinder die
in alle tederheid…
zonder hem
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
677 zijn warme lippen in een liefdevolle
zoen….maar ja, dat was verleden, dat
was toen.
och ze kwam de dagen wel door, ze hield
zichzelf bezig…maar alle dagen deed ze
hetzelfde leek het wel. om van de avonden
en nachten maar niet te spreken,
die leeg en eindeloos bleken.…
Het vloeit door ons heen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
541 De vlier staat mij nader toe
in zijn nadenkendheid,
een gelijke taal ruist
door ons heen, dezelfde strijd,
met wortels in het verleden
en ziel in het kale zwerk,
onverbiddelijk torsen
we het beknotte werk.…
Lieve Kitty
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
669 Bar het verleden en de historie boos
Wat vonkt er in de tondeldoos?…
Arcanum XII: De Gegangene
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
661 het lot
wacht ik op de ommekeer
gelaten lijden
is mijn deel
op dit verdomde pad
kille regen
en angstzweet
gutsen
langs mijn rug
een terugweg
naar de bronnen van de oerzee
ontbinding
de rotting van het vlees
verlossing door de dood
zaaien de kiemen van nieuw leven
de toekomst
is het kind van
de vergankelijkheid van het verleden…
Arcanum XIII De Dood
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
688 geraamten
obligaat hun knekeldans
de zeis hakt knopen door
en maait het rijp gewas
tabula rasa voor een nieuw begin
ik vrees hem niet
hij brengt verlossing en een nieuwe kans
het begin bijt het einde in de staart
en ook de dood is niet het einde
maar een nieuw begin
de feniks zal verrijzen
uit de as
bevrijd van de ballast
van het verleden…
't Is nu de kentertijd
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.609 't Is nu de kentertijd
dat de vrouw naar nieuw levenswater glijdt;
diep water, waarin bare' als Bergen klimmen;
wijd water, en ver aan de verre kimmen
verwaast vredes zacht-bloeiende kust.
0 Maatschappij, gij zee, die kent geen rust,
uit de luwe kreken van het verleden
zwemt de vrouw naar uw ruwe machtigheden.…
Vertel eens wat je ziet?
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
787 Ik zie iemand met een zwaar verleden, iemand die door het leven is gehard.
Ik zie iemand die veel heeft meegemaakt, maar nog steeds op twee benen staat.
Ik zie een sterk persoon, een vechter, iemand met een zware rugzak uit het leven op zijn rug
Ik zie een strijder en vertel eens, heb ik gelijk? En wat zie jij als je in de spiegel kijkt?…
huis
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
542 het houten hek, granieten vloer
het donker paarse pannendak
de bolle buitenlamp met snoer
‘k herkende ’t met ’t gemak
de erker met het glas in lood
betonnen brug over de sloot
de bomen aan de dijk
mijn geheugen had gelijk
de schuur was weg, de tractor weg
m’n vader weg, m’n moeder weg
m’n broer, m’n zus, m’n bolderkar
heed’ en verleden…
Als mijn wereld
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
618 De weemoed
naar wat toekomt door het verleden
wordt vergald.
Wil dan het tegenlicht zijn
waar ik om vraag. Het hemellicht
zijn waarom mijn wereld schraagt.
Het venster op het wereldbeeld;
de verspieder in mijn hand;
Tot een uittocht in de eeuwigheid,
samen naar het beloofde land.…