5854 resultaten.
Een handje vol stof
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.553 Zij werd gehandicapt geboren
in het verre land Afghanistan
haar armen reiken veel te klein
en beide krom vervormde benen
bleken geheel verlamd te zijn
Haar ogen staren meestal dof
naar lege schellen in de ruiten
maar als ze vogels zingen hoort
trekt zij zich op d’r handjes voort
worstelt langzaam aan naar buiten
en zoekt een weg door drekkig…
Gelegenheid
gedicht
3.2 met 46 stemmen
47.974 In de kist lag hij stil op zijn rug, zijn mond een klein beetje open
juist zoals ze hem hadden gevonden, languit op de kade,
hengel in groen foudraal naast zich, dobbers en snoer,
emmertje leeg, het blikje met maden in zaagsel
nog dicht, twee elastiekjes eromheen.…
Vrij gezellig
hartenkreet
2.0 met 5 stemmen
6.941 De zeepbel van het dagelijks bestaan:
de afwas als de pannen leeg zijn.
Allé, een schort voor, dit is zo gedaan,
de avond is alleen voor haar, da's fijn.
Ze trekt haar slobbertrui en sokken aan
reken maar dat het echt haar avond wordt.
Hij heeft weer een vergadering op de zaak
vanavond dus geen sex-gedoe of sport.…
Schuilen in het donkere uur
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
870 Licht komt langzaam tevoorschijn,
als ik mijn hand op haar schouder leg
en de engel langzaam verdwijnt.…
Slaap sl
gedicht
3.1 met 46 stemmen
16.462 De slaap komt, het lichaam leeg.
Was ik gordijn, dan ging ik dicht
zoals de steen altijd, dan hing ik
als gewicht aan klok tik tak, dan
steeg het bed in een mum van pijl
mijn gaap in. Binnen gaat de bedstee
open, mijn gedachte spelt het lichtruim -
een hooiberg richt zich naar de vinder:
Past de glazen schoen je voet?…
Verdriet
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.902 gesproken woorden
In de beslotenheid van het duister
Gingen helaas verloren
Werden onbetekenend gefluister
De liefde die jij scheen te voelen
Een liefde die je voelde voor mij
Begon meteen te bekoelen
Vanaf het moment dat je het zei
De waarde van die woorden
Bleek bedroevend laag
Hebben al hun glans verloren
Lijken nu doorzichtig, leeg…
MATER DOLOROSA
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.978 Nu was de lange marteltocht voltogen,
De kelk met gal en edik leeg gedronken.
Zijn doodsnik schudde de aarde, wijl zijn ogen
Nog liefdevol zijn beulen tegenblonken.
Verdiende ooit moeder zulk een mededogen?…
donderavond
netgedicht
2.7 met 15 stemmen
2.611 die niet wacht
de man in mijn stoel lacht
ingetogen en onverwacht
staat hij recht, hij hoort
zijn vrouw, ze vraagt
haar man, die niet twijfelt
ik loens naar de hemel
die ik uit wil dagen
de man zijn zonden te vergeven
met het water dat daar lonkt
en ik weet terwijl ik sta
dat het nooit genoeg kan zijn
om alles weg te wassen
dus leg…
behouden blauw
netgedicht
3.9 met 20 stemmen
701 het was niet het onbekende
uit jonge of oude schaduwen, ook niet hoe het licht
lege stoelen vastbond aan trapgelopen uren, blauw
in regelmaat
het was het verdriet
dat loskwam uit zijn kamer, om haar en het liefdeslied
aan de rand gegeven
en hoe haar aanwezigheid zijn lichaam doorwroette, de dood
in de dood liet vergaan, in nieuw leven…
Hanna's gebed?
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
784 Daarom ben ik hier
nu bij U gekomen
en leg mijn grote wens
eerbiedig bij U neer.
Wilt U mij sterken
in mijn hoopvol wachten
en als het kan,
wilt U mij
zwanger maken Heer?
Ik zal als ooit mijn wens
uit komen mag
het kind met liefde
op Uw diensten
voorbereiden,
wat zou ik U graag
met mijn kind verblijden.…
hersenschim
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
688 plótseling zie ik een kind staan,
een klein kind staat in de hoek
van de klas, het fluistert wat,
het is maar stil en droomt niet,
het staat maar met z'n handen
op de knieën en de rug gebo-
gen, 't valt helemaal niet mee,
en op de lege tafel ligt nog een
enkel zwart schrift, zachtjes
in de wind te wapperen.-
ik denk er aan terug…
Zo rijk ben ik
hartenkreet
3.5 met 13 stemmen
1.390 Een spaarvarken met een gleuf op z'n rug
z'n buikje zo rond, en toch leeg
van steen, met mooie zwarte vlekken
die ik ooit eens op mijn verjaardag kreeg.
Een mooie groen lederen portemonnee
met veel papiertjes en kassabonnen
ergens achterin nog een oud staatslot
waarop nooit een rooie cent is gewonnen.…
Afscheid
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
2.596 Je stoel is leeg,
Je mond is stil,
Al die jou kent
Weet wat dat zeggen wil.…
- De trotse stijle witte graven -
netgedicht
4.0 met 54 stemmen
1.011 De akkergrond die wij mochten ploegen is leeg,
afgerond is het menslijk zijn op deze wereld.
Verlaten bergen doden de vruchten van de velden.
Aan het eind van de dodengang staan graven.
missen het verglijden van de tijd, deze zielen,
die met zoveel kracht voor anderen droegen,
dikwijls hebben klaargestaan zonder te vragen.…
leven, geen dood........
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.153 zondagmorgen koud landschap
roken en door het raam staren
leg mijn handen op het glanzende hout
koel hout, nee zeg maar koud
weer gaat de wereld als een meisjeskamer open
het landelijke, goddelijk verheven kalm
de schemer zal nu laat in de middag vallen
de sterfelijkheid houd aan, deze morgen
ik voelde meer steen met gelijk geduld
alles stond…
Molen op Tessel
poëzie
3.4 met 5 stemmen
2.158 Zo rijst de molen, ‘t wrak verband ontwricht,
zijn twee lege armen uitgestoken,
als een gekruisigde op in ‘t koude licht.…
- Het Ochtendgloren -
netgedicht
4.6 met 16 stemmen
581 Het jonge ochtendgloren,
het warme rood van troostende gedachten
omarmde stevig deze eerste prille dag
liet gaan wat ongewenst geboren was
de zware harde nachtelijke vorst,
vrijwel geheel uit het zicht verdwenen
zoals een passant in overstromingstijd
de weg geplukt door eigen nemen
zo leeg geraakt in maagdelijkheid
zo vastgehouden,…
De kunstenaar
netgedicht
3.6 met 18 stemmen
958 samen drinken we koffie
ik meer dan jij
decor is het maïsveld
dat buiten jouw atelier
reeds mensenhoog torent
we praten over muziek
klanken die roeren in jouw ziel
en het doek vinden
in soms harde tinten
ook vaak in lege ruimtes
die tot verbeelding spreken
ogende handen
zetten de spiegel van reflectie
op ingekaderd wit
vertellen…
De hand van de dichter
poëzie
3.0 met 3 stemmen
2.632 Glazen grijpen en legen;
veel jagen en reizen;
vrouwen omhelzen en strelen;
strijden op felle paarden
en blinkende wateren splijten;
spelen met licht en donker;
den dag en den nacht doorrijden
onder fluweel en schaduw en
flonkrende sterrebeelden.…
Zielekruimels
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
594 Buiten bloedt de winter
leeg, in de uitgestoken hand van de
vroege lente verkleurt haar droefenis
tot bottend groen, kornoelje geurt naar
haar en naar de dauw, ze blijft de
gekozen aarde getrouw tot de dood.
“Schoonheid is een ander woord
voor de vrije fantasie van gedachten.”
Pama…
Zomerdood
poëzie
4.2 met 6 stemmen
2.965 O herfstvertedering in het stille woud,
Waar bruine blaadjes rusten op de poel,
Of langzaam drijven zonder lust of doel
En bomen prijken met het som'bre goud
Waarmede 't bos om zomerscheiden rouwt,—
0 bruin-bestrooide lanen, leeg en koel,
En vale bermen, kalme mijmerstoel,
En blaad'renweb, waardoor de hemel blauwt!…
Toch geloven
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
792 Helaas, meer en meer lopen kerken leeg
Hoe komt dat, wat brengt dit teweeg?
Is geloven tegenwoordig een bijzonderheid?
Maar toch geloven veel mensen nog wel
Men denkt dat de kerk niet meer nodig is
Maar is er zonder kerkgang zoveel mis?
Waarom oordelen mensen vaak zo snel?
Men kan toch wel geloven zonder kerkbezoek?…
VERLOREN...
hartenkreet
4.6 met 16 stemmen
2.570 Vingertoppen zoeken in mails gelijk een boekenschat
op zoek naar een zin een woord een, ik weet niet wat
elke dag leeg een donkergat in het bestaan
nee, kan dat gewoon nog steeds niet aan.…
Vijf Mei Rap
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
489 ik ontwaak
en mijn ego helemaal open gaat
waarbij de wind weer waait
van waar zij komt
tot waar zij gaat
en alles wat gebeurt
gebeurt zoals het gaat
bevrijding is als de wind
die mij draagt
ik mag alles zijn
wat zich openbaart
elke gedachte en gevoel
alles wat gebeurt
drukt iets uit van vrijheid
bevrijding wil ik zijn in stilte
leeg…
Brief van een korte dode ruwe bolster
netgedicht
3.0 met 13 stemmen
1.238 nu ik zojuist mijn geest heb weggegeven
doch de inhoud nog niet leeg is
geniet ik nietszeggend in de tuinstoel
met half gesloten ogen
alleen mijn geest spreekt spontaan
naar hen die mij het liefst zagen gaan
denk niet dat ik bang was voor het leven
want dan heb je ‘t mis
wel voel ik vreemde trekken op mijn smoel
maar ben heel tevreden weggevlogen…
Pastorale
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
687 Zijn alle composities van een
ouder repertoire, op hol geslagen
lege vaten van materie en sentiment,
zinsbegoocheling ontsproten uit de
koperen groeven van mijn gravure.…
Vertrek
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.684 De overgebleven
losse eindjes
slurpen de laatste
restanten energie
conditioneel en
emotioneel wrakhout
blikken verwonderd
naar elkaar
blijven drijven
alles eruit
op tijd klaar
overbodige woorden
zouden nu dubbel
hol klinken
in het nu
lege huis
hoor ik de stemmen
van negentwintig jaar leven
galmend in mijn hoofd
opkijkend vanaf de…
Gesponnen geluk
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
462 Spinrag vangt de stemmen,
uit de verste nissen van
de kamers, opgerakeld
door mijn adem, hoewel
ik al vertrokken was blijft
er een vage afdruk achter
op een leeg en naakt matras.…
Boerenzwaluwen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
510 Al maken ze het nog zo bont,
ze vliegen toch recht door 't smalle luik
van de boerenstal naar het moddernest
vol opengesperde bekjes met lege buik.
Nu rusten de uitgesloofde lakeien als zwarte stipjes
op een overvolle notenbalk.…
Het dorp.
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
580 De huizen staan er leeg,
scheef gezakt, verweerd,
aangevreten door de tijd.
De ratten hebben er hun koninkrijk.
De wind heeft er vrij spel,
rukt aan ramen en aan deuren,
jaagt vergane kranten tegen 't hek.
Grijs en grauw zijn er de kleuren.
De muren zijn gescheurd.
De ramen zijn gebroken.
Jaren is er niets gebeurd.…