Alle inzendingen over eeuwig repeterend be

6649 resultaten.

Sorteren op:

De filmset

hartenkreet
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.695
Een plek waar je iemand anders kan zijn Een plek waar je ware liefde vind Een plek waar je wordt bemind Een plek, o zo fijn Hoge hoeden en pruiken Make-up en glitterjurken De goede en de schurken Een andere stem om te gebruiken Jezelf verliezen Opgaan in een personage Iemand anders zijn bagage Je hoeft nooit echt te kiezen Eeuwig…
Lois26 december 2002Lees meer >

Samen

netgedicht
3.4 met 17 stemmen aantal keer bekeken 2.025
En dan steeds waziger denken: Wij, eeuwig samen.…
Wimper12 februari 2003Lees meer >

En als de zon voor de uittocht uit haar zaal

poëzie
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.152
Nu kan beginnen De rondgang van mijn Heil'gen door 't heelal; En langzaam komen, langzaam, ze aangetreden Naar rang en orde, waar sinds eeuwigheden De ritus uit het Denken 't hun beval ---------------------------------------- Brahman, deel I, pag. 66…

En 't is alsof, gekazuifeld met statie

poëzie
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.805
En 't is alsof, gekazuifeld met statie Van sterrenevels en laaiend met kronen En goud van geheimzinnige Orionen, Mijn Zelf's gedachten staan in kontemplatie; En 't is of 'k, ongeboren, sinds aeonen Vergodlijkt tot drieëen'ge konstellatie Van zaligheid en trots en adoratie, In 't wereldcentrum 't eeuwig Zelf zag tronen; En 't is alsof…

Coma

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.095
Een ongeluk zit in een klein hoekje de verschrikkelijke klap en alles zwart nu breng ik jou elke dag een bezoekje en bezorg ik jou mijn warme hart Jouw lichaam is veroordeeld tot misschien wel eeuwige rust ik heb jou dagelijks gestreeld en zachtjes je handen gekust De schemerwereld is jouw domein waarin jij helaas onbereikbaar bent de…
Ruud Brouwer8 september 2004Lees meer >

O, dat ik haten moet en niet vergeten!

poëzie
3.0 met 25 stemmen aantal keer bekeken 3.925
Ach, dit: dat rusten onder groene stenen Een eeuwig rusten is, in één verdoven, En dat de doden niet in 't donker wenen Om 't zoete leven met hun lief daarboven. ------------------------------ uit: Verzen (1894)…

Terugtocht

netgedicht
2.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 925
Een maan schemert vaal, ver en vaag vertrouwd Dan, voorbij een laatste bocht, de waterval een nevel verbergt de eeuwige diepte ik ontwaak uit die koers en even later zal stroomopwaarts, waar alles kolkte en zwiepte de tocht weer bruisen, de wind mij restaureren ik zal je kussen, weer stralen en mijn God vereren.…

God...ik heb ernstige twijfels.

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.121
En die kracht van u, dat koninkrijk, die heerlijkheid, tot in alle eeuwigheid, God...ik heb ernstige twijfels.…
Uitdewaard10 november 2004Lees meer >

Ontgoocheling

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.457
Ik schoof popelend aan Een wachtrij tot op de markt en verder Want op deze beurs Beloven ze de eeuwige glimlach Kant en klaar als geschenk verpakt Een gekruld lint Een motief van vergulde stippen Je hebt alleen wat grof geld nodig Knisperend in de handpalm Of een kredietkaart die soepel Langs het rode oog glijdt Ik had mijn rekening geplunderd…
Wim Veen11 november 2004Lees meer >

in eeuwenoud gezang

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.103
verwachten zag hun liefde in de tuin het zorgen voor de morgen alleen ogen mochten spreken woorden zijn zo langzaamaan vergeten en de echo's zijn verstild ik rook wierook als een lang verdwenen geur de zon scheen kleur in gebrandschilderde ramen van broeders zonder namen je wijdde met met water in stilte zonder prater heden is hier eeuwigheid…
wil melker5 december 2004Lees meer >

Weg

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.067
IJzige kou dringt naar binnen Sneeuw bedekt de aarde met een zachte deken De duisternis komt gauw Je loopt vlug Je warme adem maakt wolken Je ogen zoeken Je bent moe Vlucht in de duisternis Je ziet jezelf in het spiegelende ijs Voor de laatste keer Bloed dampt Vormt rode vlekken op een wit tapijt Je huilt Een laatste snik Eeuwige stilte…

Nu is alles zó stil...

hartenkreet
4.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.877
sterft weg Woordeloos staan wij tegenover elkaar Ogen gevuld met tranen doorklievend Hier eindigt het leven van ons samen… Ooit verliefd in enorme intensheid Het hebben van elkaar leek voldoende We lieten ons dragen door de liefde Niet wetend dat dit ons fataal zou worden… Nu is alles stil, het geluid sterft weg Het afscheid lijkt een eeuwigheid…

Avondland

hartenkreet
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.131
Avondland, de winter klopt op je deur, je zal het als Holland niet overleven 'k zal samen met je ten onder gaan of liever de lucht in, je zegt 't maar het is jouw eeuwig prachtig lijf.…
Custor15 augustus 2007Lees meer >

Neem me mee; een paar schrammen verder weg.

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 539
Misschien is het allemaal een illusie; is het gewoon dromerig weer en wacht alles me op; daar op de kust, met zijn eeuwige witte stranden en klinken we onder het naïeve blauw op het verzuipen van onze verlopen affecten. Wij hebben onze plicht gepleegd; de moord van onze silhouetten. Het heeft ons veel zorgen gebaard.…

Ideeën over doodgaan

gedicht
2.6 met 42 stemmen aantal keer bekeken 38.319
word ik een eeuwige spiegeling in dood later? een oneindig afdraaiende ring van herinneringen? een longitudinale trilling? een uitstrijkje vlakte? vloei ik op het niets als inkt op ongegomd papier? -------------------------------------------------------- uit: 'Lopend licht', 2001.…

oergrond

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.238
gazige libelle tekent silhouetten, gevleugeld als papier is zij, ze fluistert de wind blauwglanzend ijs versmelt de pool, gletsjers breken het spectrum van bruisende stromen, de zon kust veel te vroeg de koele ijstong van de winter ik speur de blauwe hemel af en zoek Orion en de Weegschaal, ik eis hun helder antwoord omdat zij alle eeuwigheid…
Tjoke16 september 2007Lees meer >

niet te geloven

hartenkreet
2.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.797
hagelbuien liefde opwaarts vallen in ons hart terug wensen wij vruchtbare regen neervallend op ons verlangen tranenplassen omgeploegd door laarzen tot op de volgende straathoek - want daar kun je in verte kijken en in jezelf, wat was en dat een niemand zich ooit in de weg kan staan al kan ik uren later niet geloven dat er weer een eeuwigheid…
sunset19 oktober 2007Lees meer >

sarah, mijn vuur en rook

netgedicht
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.667
ze is reeds verstijfd , ontdaan van uiterlijke schijn toch is zij zo, de schone stille dood die opgaat in vuur en rook: de walm, die hemel en aarde met elk ander verbindt, een lint van eeuwige pijn…

Stille waters

hartenkreet
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.128
toch vind ik jou in de verwatering van mijn toekomst in het meer van verlangen overbrug ik de afstand, met het wrakhout van berouw zocht ik jou… deinend in het eeuwige moment van onze herinnering…

Sonnet

poëzie
3.8 met 17 stemmen aantal keer bekeken 5.910
. ------------------------------------------- * Sponsae aeternae - Aan de eeuwige bruid…
P.C. Boutens20 december 2005Lees meer >

Aquarel

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.502
Met enkele strepen verbeeld je het stamhout en geef je het landschap een eeuwig gezicht ……
Aramis29 december 2005Lees meer >

de woeste hoeve 1945

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 671
mannen kwamen daar verdeeld in vijf groepen van twintig en ook nog een groep van zeventien gijzelaars vallen door moordend lood in zes doodstille rijen voorbijgangers moeten het aanzien ze liggen nog naast elkaar op een stil ereveld in het bos voorjaarsvogels zingen daar zij kunnen niets weten van dood en verderf van de eeuwige…

zwarte spreeuwen

netgedicht
3.6 met 16 stemmen aantal keer bekeken 733
krijsen de bomen vol groene bladeren verdampen in grote getale zij weten op de takken telkens te huizen, oorverdovend hun aanwezigheid te vertalen en stilte rondom mij ver weg te sluizen ze hebben lange tijd, ik spreek over jaren hun vaste stek in mijn beperkte horizon hekel bij tijd en wijle het ongevraagd bezoek denk niet dat ik naar hen eeuwig…

De krekel en de mier

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.513
Bent u tot eeuwig schrobben soms verdomd? Een waas van groen trekt van de malse grond. Tel de lentes die nog door uw aderen spelen. En laat vooral uw stramme ledematen zwijgen. U heeft uw zetel boven wel verdiend. Of is het waar dat u de gunsten van die vriend alleen door almaar sloven kunt verkrijgen?…

GA WEG...!!!!

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.350
van een harmonie tot nu toe voor ons ongekend Die zal ons vleugels geven die jij eigenlijk al hebt Een ongevleugelde engel zo puur en ongerept Soms zijn dromen mooier dan het leven en is het maar beter dat het zo blijft Bang me weer aan iemand te geven bang dat ik van angst weer verstijf Jou er niet in mee willen slepen in mijn eeuwige…
JP11 juni 2007Lees meer >

Maharishi Mahesh Yogi

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 682
als de mensheid is uitgestorven met haar eeuwige oorlogszucht is de wereldvrede dan verworven? ook dierentanden en -klauwen zijn geducht!…

Ontmoeting

hartenkreet
4.4 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.619
eenzame zonnepriem door het dikke wolkengrijs, een waaier van regenbogen Nooit verscheen zij weer in de spiegel van mijn ogen Maar haar beeld volgde mij Zij bleef leven in mijn sprookjes, de illusie van mijn betogen Ik noemde haar : zo mooi, een jasmijn in de nacht of een wonderlijk lied dat het hart verovert Ik noemde haar : eeuwig…

jouw zacht gezang

hartenkreet
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.171
nooit geplant verwaait waar fantasie wandelt met wolken over de horizon naar diepe waters verhalen delend met zeeanemonen die ze verder geven aan zwaluwen zeilend in ochtendrood en vertellen over een ongezongen lied terwijl je thuis komt stil en steels inkt op je vingertoppen rozenrood op je lippen droomstof aan je voeten en ’t eeuwige…
sunset25 april 2008Lees meer >

horen, zien en zwijgen

netgedicht
4.4 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.529
geen rouw of was haar blindheid moe zij had door het leven heen geleerd; niets zeggen voorkomt vaak gezichtsverlies want spreken is zilver, zuchtte ze nog een keer diep, maar zwijgen goud men raakt dan allengs vredig met opgelegde nederigheid vertrouwd ik trok het witte laken over haar aangezicht ze had haar verstarde blik voor eeuwig…