5397 resultaten.
Een schat in het nu; noemen ze dat niet mindfullness?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
504 Ik ben wie ik ben
ik leef in het nu
ik ben in m'n ben
Ik ben steeds meer in het nu
steeds meer in mijn zijn, in mijn mijn
met prachtige grondstoffen en edelmetalen
ik haal ze niet op
ik delf ze niet
ik laat ze zijn en in mijn mijn blijven!
want dan ben ik en blijf ik wie ik ben
een schat in het nu;
noemen ze dat niet mindfullness?…
Hoopvol
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
457 Soms is er toch nog droefheid in mijn hart
al bloeien tere bloesems hier dichtbij;
Waarom die ruzie tussen mensen die
soms dromen van geluk en van nabij.
Er is de oorlog waar zovelen vallen
en niemand die er maar wat kan aan doen;
of menen we te vlug dat weinig helpt
en zwijgen we uit goed fatsoen?
De uren en de dagen ijlen voort
en voor…
EVEN ZIJN IN HET ZIJN!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
759 Even zijn in het zijn
liever niet even
maar even langer
geen gisteren
geen morgen
laat staan overmorgen
zelfs geen vandaag
gewoon zijn in het zijn
als een vanzelfsprekendheid
zonder te spreken, te praten
laat staan peinzen, piekeren, puzzelen
gewoon zijn in het zijn:
"to be or not to be"
natuurlijk zo vanzelfsprekend
"to be into…
Bodhi boom
netgedicht
1.6 met 14 stemmen
485 Ik zit onder de bodhi boom
bladeren van een grote tak
vormen tegen de zon een dak
verlichting vormt zich als een droom
harder gaat de wereld kolken
woede woelt tot hoge wolken
hongerend naar van alles meer
de waarheid wentelt warrig neer
met zovelen vals verlangen
waarmee mensen zich behangen
ik vind mij in oneindigheid
voor mij…
Domweg Gelukkig
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
446 Perfectie is voor wie z'n feed bijhoudt,
Of legen, ach, wie heeft daarvoor de tijd?
Dat scrollen maakt de wereld leeg en koud,
Een eindeloos gevecht, een dagelijkse strijd.
Geef mij maar liever dit gejaagde nu,
Een gevelwand die spiegelt in 't gezicht,
De flarden lucht erboven: déjà vu,
Gevangen in dat vlak van glas en licht.
De stad vibreert…
Grasduinen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
666 Ze ligt in het gras,
sluit haar ogen
ziet de wereld
lacht om haar schoonheden
voelt de prikkelingen van lentesfeer.
Ze ligt in het gras
houdt van moeder aarde
opent haar ogen
ziet kleuren
flirt met bloesems
Lentegeuren
Het onbekende krijgt betekenis
ver van geplaveide steden.
D' Aarde waar ze op ligt
niet te temmen
in het nu…
Woud in Droom
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
496 Ribbenkamer van mijn ziel,
kathedralen van verlangen,
lichtstorm door schaduw, glas-in-lood,
zee der vergetelheid,
die buigt, die breekt, die heelt.
Zielsrebel,
geen eind, maar zaad in 't aard,
groeiend, groeiend als een woud in droom.…
GROEI, BLOEI, DOEI, FOEI!
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
583 De groei is eruit
al lang
de bloei ook
alhoewel kortgeleden
in mijn perceptie
ik nog 'n zomerboeket was
maar doei, doei
het is vervangen
voor een prachtig herfstboeket
zo vind ik
maar ik koester me nog lang niet
aan een rouwkrans! een rouwkrans?
foei zegt mijn geest:
"je winter Jan Jacob moet nog beginnen!"…
Eschaton
netgedicht
1.6 met 8 stemmen
560 Haar maagdom: een eschatologie van vlees,
Mijn credo, een arcanum in vulkanisch glas—
Subliminaal krimpt de horizon, een wesp van ijzer,
Terwijl de tijd haar memento mori etst in as.
Zij draagt de mantel van een palimpsest,
Ik, kroniekschrijver van vervlogen chtonisch vuur.
De maan, een vanitas in kwikzilver gegoten,
Lacht met…
Vind de rivier
netgedicht
2.1 met 8 stemmen
526 Los van de oever
draagt de rivier mij verder
dan mijn verlangen
Ik volg het landschap als
aderen op een oude hand, waar water,
zingt over stenen zonder naam. Mijn voeten zijn moe,
mijn hart blijft vragen waar het stroomt, en wie ik word als ik loslaat.
Lucht hangt laag en blauw, als
een zachte belofte die nog niet is verbroken,
vogels…
De nacht en het verlangen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
570 In de wijdheid van den dag,
uit zuiver goud gegoten,
ligt vol met donkren drank gelopen
die overlopend ’t hart bedropen
en ’t goede licht geblust heeft, ongenoten.
Ik waad door slaap, de diepe watervloeden
waarmede Noah overweldigd werd, gelijk;
de oogleden zwaar, de ledematen haast ademloos,
en neergelaten; door de ingewanden zonder dam noch…
BABY BLUE
netgedicht
3.4 met 17 stemmen
734 -------------------------
Ha! daar is die vrouw
die me komt halen
de enige die luistert,
wanneer ik schreeuw en huil
en dan opeens haar borsten schept
uit de warmte van het eerste dier,
(gretigheid)
en een nest maakt van twee moederarmen
en alles wordt stil en
is goed en warm en vol,
en schoon en boeren en lopen en vallen en fietsen en…
DICHTERS
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
777 -----------------------------
-----------------------------
dichters wijzen,
wijzen je op kleine dingen,
dingen waar nog geen goede woorden voor zijn.
iets subtiels, iets waar je niet verder over nadacht,
iets wat je in het voorbijgaan hebt gezien,
maar dacht dat het onbelangrijk was
dichters hebben een oog voor dat.
dichters gebruiken…
gevoelloosheid
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
473 ik waardeer de ledige cirkels
gebouwd op wrokkige grond
waar polderkoppen zingen
in ‘t dagelijks lommeren
dat is de ‘status vitae’
en steeds vitaler de weerklanken
Freudiaans ‘as fuck’
moordend en plunderend
zonder pijn in ‘t hart
‘my name is nobody’
als ‘t wilde dier dat heur haar verloor
onbekend met platonisch geluk
maar bezeten door…
Haiku
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
517 De weg naar Eden.
Na de bocht het Paradijs.
Eenzaam is de tocht.…
SLOPEN
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
470 Ik zou soms wel eens iemand willen slopen
maar dan voel ik dat ik hopeloos slopeloos ben
dus niet de mens, maar wel de materie
dan niet hopeloos maar meedogenloos genadeloos!…
Mijn zijn
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
513 Ik was haast niets toen ik begon
slechts geliefd door wie mij baarde
nu stroom ik mee onder de zon
en spoel aan als minst aanvaarde
niemand is die het weet of ziet
men kent alleen het grote geld
immers voor velen tel ik niet
nergens nog is mijn zijn vermeld
niemand die mijn zijn verklaarde
niet legitiem onder de zon
niet eens een reden…
Loslaten
hartenkreet
4.1 met 11 stemmen
1.305 Loslaten een mysterie soms.
Wat is de grens? Wat het eind? Wat het begin?
'Loslaten is je woede beheersen', bedoelt Mahatma Gandhi.
Maar niet altijd makkelijk is dat.
Loslaten, het los te latene.
En nooit de moed opgeven.…
Altijd verbonden
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
468 Fonkelende ster
haar hart vol licht en warmte
bewaard, voor altijd
Hoog boven rimpelloze meren en
slapende velden zweef jij als een verre gedachte,
een herinnering van vuur. Je danst aan de rand van het niets,
als een droom die verdwaalt, een vonk in de eindeloze nacht die nooit zal doven.
Wie stak ooit jouw ongekende vlam
aan in de kille…
een witte ruimte
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
603 man uit Quanzhou
elke dag duizendmaal
met vlakke hand op
de rots te slaan
na tien jaar verbaasd
het spiegelbeeld de afdruk
in het steen te zien
veroveraar zonder
heilsverwachting
van het nutteloze
het leven
een witte ruimte
zonder lijst…
Sterven In Termijnen
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
704 her en der zijn er al stukjes
van deze dichter
achteloos ter aarde besteld
stukjes uit mijn neus, achteloos gesmeerd onder schooltafels
pluisjes borsthaar, in bedden geplant
van korte hormonale dansen
schoen met gaten, gaten in alles
zoals foto's van rotte
kiezen en tanden,
zijn al met pensioen en met de huidige
technologie niet meer te…
Onbekende toekomst
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
362 Meet niet de dagen
in uren, minuten of seconden
maar in zegeningen
van levensjaren.
Van tijden met regen
of warmte van zonneschijn.
Het zijn tijden
die wij gratis kregen
om dankbaar voor te zijn.
De tijd zijn niet de dagen
die wij achter ons lieten,
maar de uren, minuten of seconden
die wij nog voor ons hebben.…
Cogito ergo ...
netgedicht
1.9 met 7 stemmen
565 Wat moet een mens met woordeloze beelden
ideeën uit het niets, fantoomgedachten
elkaar verdringend, oplichtend, vergeelde
uit lang vervlogen hoeken onverwachte
en meer recent, stiefmoederlijk bedeelde
zomaar vlak voor zijn geestesoog gebrachte
opdoemend onverwoord fata morgana
in zijn nog te voltooien
geestoase
zegt hij, als hij wil vatten…
Alles Stroomt Alles Droomt
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
456 ====================
vrouw op bankje in het park
ziet de film van haar leven
tegen het licht van de zoveelste lente
ze weet de mooiste scènes gauw te vinden
en de rest was nodig voor het verhaal
show, don't tell
denken is een wisseltruc, besef is woordenloos
het - ik - verdampt in helder licht. Na het verhaal
is de stilte onaangedaan, oneindig…
Iedere dag gewoon
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
360 Vroeg begon deze dag
zoals overigens alle dagen
zonder byzondere beloften
gewoon bewolkte lucht
zo afentoe gewoon een zonnetje
en natuurlijk gewoon
zo nu en dan een gewone plensbui.
Door de straten
lopen gewoon gewone mensen
die zich gewoon haasten
om hun gewone
dagelijkse inkopen doen
en vervolgens zich gewoon haasten
naar hun gewone…
Ontboezeming van mijn ook falende ontmoetingen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
538 Leuk hoor al die spontane ontmoetingen
maar als iemand of meerdere spontaan
en inhoudelijk reageren, maar je weet
niet meer wanneer en hoe, wie het is, was!
Zij weten, dat je de JordaanDichter bent
en de vader van 'onbeperkte' dochter Giulia
maar weet jij Jan Jacob wie zij nog zijn
zij die zo vaak zo inhoudelijk vriendelijk reageren
Het…
Een horzel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
462 de mens wordt geschapen
en verliest de ware binding met al
hij groeit vanuit een enkel moment
en verschijnt allengs in een eigen variëteit
eerstens aards aangelengd, van na-apen
tot een tot een eigen vorm van zijn wasdom,
zo hij al daartoe is geroepen.
tot een bewust zijn met volwassen trekken
alhoewel het bestaan slechts deels
vaag voor…
Silhouetten
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
353 Vaag door dichte nevels
ziet men nog silhouetten
uit lang of kort verleden tijd
die men in 't heden wil zetten
aan duidelijkheid niet te wensen
wars van nevel of duister
maar volop in het licht
transparant voor ieder in het zicht.
Maar in hedendaags licht
blijkt vorm van silhouetten
vertekend door nevel en tijd.
Waar blijft de tijd…
over(leven)
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
756 met een filosofische kijk
in feite heeft de mens
geen besef van tijd
hij komt weerloos ter aarde
weet nog van niets
geen enkele indicatie over
de lengte van zijn verblijf
zoveel blijft verborgen in
het schier onoplosbare raadsel
dat wij leven noemen
en het is juist de onwetendheid
die de zo mens beperkt
in zijn doen en laten..…
Avond
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
386 Dit is een avond zoals zovele andere
maar toch enig en uniek
want nooit zal op dezelfde manier
de avond vallen, de zon verdwijnen.
De mensen die ik vandaag ontmoette
zullen ook morgen weer een dag
ouder zijn, misschien wat wijzer
en grijzer, maar anders.
Zelf zal ik andere gevoelens kennen,
andere voornemens maken of niet;
dankbaarheid…