7647 resultaten.
Mijn Grootje en de Grooten Oorlog
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
906 smalle pad
de lange weg naar het oude dorp
de hemel kraakt, de stilte kruipt
Duitse ulanen op hoge paarden
als moe geplaagde horzels
in hun Grooten Oorlog, slaan de avond blauw,
het volk huilt, het dorp brandt, de onschuld
sterft, de nacht likt het zwartgeblakerde
het korenblonde meisje weet
de vuige Duitse ploerten pijnlijk
in haar hoofd…
Treur niet langer om mijn dood
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
1.056 Treur niet langer om mijn dood
dan 't trage dreunen van de droeve klok
die tijding brengt aan deze lage wereld
dat ik gevlucht ben en bij wormen dwaal:
Neen, als jij deze regel leest, vergeet
de hand die het schreef; om liefdeswil:
Geen droefenis is mijn herinnering waard,
als aan mij denken jouw zoete hoofd ontrust.…
Een moment
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
686 Alleen in de kamer in het holst van de nacht
Ik heb het er weer niet te best afgebracht
Allang niet meer nuchter, maar net nog niet dronken
Toch stiekem nog één keer mijn glas volgeschonken
Alleen op de bank, het is bijna te stil
De stem in mijn hoofd zegt precies wat ik wil
En ik word als mezelf, er is niemand die kijkt
Van de stilte, de nacht…
Toen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
510 iemand zich vrij door de ochtend bewoog
Toen een vrouw niet meer wilde bewegen
Toen een man een smartlap zong
En iemand nooit meer uit bed zou komen
Toen de wijsgeer over de herinnering sprak
En de slager over leven en dood dacht
En zijn vrouw kuiltjes in haar rode wangen had
En de jongen skatend over straten gleed
En het kind met gebogen hoofd…
leeservaring
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
713 ik poëzie lees
lees ik om het onbegrijpelijke
behoeft geen bevreemdende bril
tussen de woorden zit de amechtigheid
de geest geurloos en onuitsprekelijk verleden tijd
mijn mond blaast dan bellen van beelden
demonen verdronken in mijn geheugen
heel soms komt een oud vergaan schip boven water
krijg ik wat speelruimte
in het heden van het hoofd…
Zolang liefde stroomt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
440 Let niet op de klaprozen
let niet op mijn huid, mijn hoofd
zonder haar, okee, de oorringen
mag je zien, ze knipogen
naar het begeerlijke goud
dat jij alleen opgebonden kent
strak boven onversierde oren
Het wapperde alleen thuis
Ik heb lippenstift geprobeerd
en werd onoverwinnelijk
een robotvrouw vol energie
De pijn telt niet, ik leef…
intiemer dan het woord
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
490 mensenhanden borgen
zacht een lichaam in
het zandduin te ruste
duizenden jaren later
scrollen gladde mensenhanden
door de digitale krant
bebrilde mensenogen
kijken nu naar half
geloken dode ogen
de lippen iets uit
elkaar alsof ze nog
iets zeggen wilde
lange zwarte haren omlijsten
haar gezicht een muts van
bont siert het hoofd…
Delphine van Opdorp-Ariëns Kappers
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
518 Mijn hoofd stond daar niet naar!
Hier lig ik dan, te prachten en te pralen,
na al die pijn, het strijden, het gezwoeg,
hier lig ik dan, nog eventjes genieten
Ik zal zo straks medailles binnenhalen,
de eersten voor Oh-ranjes Paraploeg!
Oh Nikè! Oh Athena! Ah-phrodite!…
Mijmerend
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
668 Geen gezeur meer, geen tandpijn, geen vervelende lieden
of duistere gedachten die mijn hoofd doen blijven zieden.
Zo zal het gaan en in mijn laatste gedachten
volg ik een bospad dat leidt naar een meer.
En dan komt het uur, waarom dan nog wachten
tussen gerieflijke varens leg ik mij neer.…
De eerste mensen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
382 een vijg
Na de eerste wilde ook hij meer
We leerden
door het gebladerte heen te kijken
te onthouden waar de bomen staan
en hoe er te komen, te ruiken
waar het fruit rijp is
We stonden vroeger op dan de anderen
en vertrokken in het maanlicht
om net iets verder weg de eersten
te zijn en de buit te bemachtigen
We groeiden in ons hoofd…
Stel Dat Men Zong
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
481 Als men als Pavarotti wist te zingen
Zou men zich nooit het hoofd hoeven te breken
Stel dat men zong, zou men de kracht verleren
Van woorden die dan slechts symbolen bleken
Als beelden, die veeleer op dromen leken
Zou men de zin ervan dan niet ontberen?…
MOOI, VIES EN PUUR
netgedicht
4.7 met 17 stemmen
663 '
haar voetjes duwden als scharen van een krab
hem al naar de killing fields van haar maanmond
op weg naar het einde, moedig voorwaarts, nader tot U
de hond was jaloers en ging boven haar hoofd liggen
ondanks dat, beet hij niet
zo, en nu gauw douchen jij
'en mijn erwtensoep?…
Cerberus
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
435 beetje want ik lees je
Voor mijn gemoedsrust niet meer, zenuwpeesje
Je bent een brulboei boze pimpelmeesje
Was je een schoenlepelmaker geweest
Dan zou ik zeggen hou je bij
je leest
Van dik hout zaagt men planken nog het meest
Maar niet dat ene mistig rooie beest
Dus blijf niet stoeien met andermans veren
Stel orde op de chaos in
je hoofd…
Carmiggelt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
464 Carmiggelt deed me laatst een verzoekje
of ik wat kronkels wou halen uit zijn hoofd
zijn stad had hij een mooi verhaal beloofd
en niet die vage schetsen uit het boekje
op zijn bank mocht ik van hem vertoeven
zodat ik meer aandacht kreeg voor de stad
het liefst had hij de eerste zin in het klad
want hij wou mijn bekwaamheid beproeven
soms…
Muziek en Artiesten
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
550 Melodieën blijven door je hoofd spoken.
Zonder te weten wat er echt uit wordt gesproken.
Voor je het weet ratel je een heel couplet op.
Vervolgens krijg je het niet meer uit je kop.
Ik luister niet meer naar al dat gebedel.
Liedjes maken levens tot een hel.…
STREEP
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
571 Lichtvoetige gedachten sluipen
op wollige kousenvoeten
stiekem mijn hoofd uit.
De aandachtslust van toeters en radio's
is herleid tot een lethargische lockdown,
het therapeutische principe van stilte.
Tijdloos
inhoudsloos
kaderloos
Plots het knorrig geronk van een motor.…
De dood van Robert Walser
gedicht
4.5 met 2 stemmen
2.526 Hij stapte stram voorwaarts
zijn vaag-rode stropdas om zijn hals
en zijn hoed stevig op zijn hoofd.
En toen hij, ver van Herisau
in Appenzell-Ausserhoden tot stilstand
kwam tegen een hoopje sneeuw
zag hij voor het laatst
de lichte vlokken waaien.…
De oude leraar
poëzie
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.405 heeft gezegd,
laat hij zijn oog langs onze hoofden dwalen
en zit als een van ons in het lokaal en
ieder probleem schijnt helder en beslecht.
Dan wordt het stiller en gaat hij oprecht
de dromen van zijn eigen jeugd verhalen,
en wordt zó één met onze idealen
als met een som, die hij heeft uitgelegd.…
Toen leerde ik stilte
netgedicht
4.2 met 41 stemmen
563 toen mijn handen
stilte raakten
huilde ze
ik hield je niet tegen
je hoofd verborgen
op mijn borst
de jaren
telden achteruit
wees voorzichtig —
alles breekt
in die dood
het brak je hart
toen de mijne
huilde —
wij samen
toen het buiten kil werd
en donker
zaten we samen
in een bed vol bitter
luisterend
naar het krassen van…
De hartslag die hem macht gaf
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
699 je hoofd wordt gek.
wat is dit?
de fluistering
neemt mijn adem mee,
kippenvel,
maar niet door de kou
en ik adem diep —
juist op tijd.
dan,
de hand op mijn keel.
de adem stopt.
ik verdwijn.
het laatste wat ik zag:
zwart starende ogen
die keken
hoe mijn ziel weggleed,
verloren
in het lichaam dat ik achterliet.…
Ik schop wel
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
568 in m’n keel,
in m’n vingers,
in de hoeken van m’n hoofd
waar het altijd donker is.
ik wil ze op papier gooien,
maar m’n handen weigeren.
ze schrijven iets anders.
iets veiligs.
iets dat niet snijdt.
stop met mij te beschermen.
ik wil geen filter meer.
geen zachte stemmen.
geef me de waarheid,
zwart op wit.…
Liefdesroes
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
228 Met het diepste van mijn wezen,
wil ik je gevulde lichaam lezen,
ken het inmiddels uit mijn hoofd,
’t me van ’t verstand berooft.
Ik herlees je gewelfde lijnen keer
op keer, verrukt me telkens weer.
Ik kan er geen genoeg van krijgen,
laat ‘t bloed tot kookpunt stijgen.…
Zacht protest
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
413 aan, de uitoefening
van het recht van de sterkste
en mijn stille protest
doet me pijn, het doet
mijn hart verkrampen en
bezwaart mijn liefde met zorgen
Anderen gaan de straat op
maar de nieuwe oude, verharde
regels zijn gewapend
en breken niet, daarom
lig ik mijzelf te masseren
en zacht te maken
De wolken knikken even
In mijn hoofd…
Sonnet 75
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
152 Jij bent voor mijn hoofd als voer voor leven,
Of zoete seizoensregen op aarde;
En voor jouw vrede dien ik te streven
Als vrek worstelend met echte waarde.…
Afrika
hartenkreet
4.6 met 11 stemmen
1.472 Wat gaat er allemaal om in dat kleine hoofd.
Je kan dat kind uit de ellende halen maar die gedachtes worden daardoor niet gedoofd.
Het is op gegroeid in armoede en oorlog.
Haal het kind naar Nederland maar in zijn hoofd dwalen die beelden nog.
Laat het kind lachen en leven.…
spiegel van de nacht
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
525 lopen in de schaduw van de maan
de nacht om me heen slaan als een deken
de schemering zijn in het donker
het stof onder mijn voeten
tussen mijn tenen laten ontsnappen
en verspreidden zoals de sterren aan de hemel
de nacht heeft altijd al meer van me gehouden dan de dag
net zoals dit lege glas
klaar om gevuld te worden met de inhoud van mijn hoofd…
Aan iedereen
poëzie
3.6 met 11 stemmen
3.327 Een warkop, wat hij broedt of doet,
Ontsticht;
Een helder hoofd, een rein gemoed
Brengt licht
1850…
Als Jezus zou slapen
poëzie
3.0 met 5 stemmen
1.637 Eén enkele stond ter zij, alléén,
en waagde het niet vooruit te treên,
en zag met ogen vol getraan
van ver het slapend Kindje aan
die droeg op 't hoofd een doornenhoed,
zijn handen en voeten dropen van bloed ...
1890.…
Speel
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
488 Zijn voeten blijven tikken
en zijn stem voelt zich verheven
boven alle grijze haren op zijn hoofd
"Je hebt beloofd dat je zou spelen"
In gedachten speel ik tetris
met de rimpels op zijn hoofd
"De wereld is te boos om in te spelen,
zie je wel, het spel is dood"
Spreken de kloven in zijn lippen
die vernuft naar koffie snakken
Zijn knieën…
grote kleine reus boaz
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
654 lieve vriendjes en vriendinnetjes
kijk nou toch eens wie er jarig is
het is boaz onze kleine grote reus
jouw zesde jaardag vieren wij graag
met een kroon op onze hoofden
veel taart allicht en lekker snoep
vanzelf is het soms spannend ook
al die nieuwe dingen die jij leert
op school en van vrienden daar
zo jong nog en toch al zo groot…