5107 resultaten.
Wat de kat denkt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
385 Selfmade dramaturg van angst en pijn.
Zolang mijn plekje warm is laat ik fijn
hem alles inbeelden, maar lang wachten
kan ie, tot ie uit zijn veilige volière
uitvliegt als de albatros van Baudelaire.…
June tune
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
236 Schrik niet, heb geen angst
voor vreemdsoortig aandoende zinswendingen, beste lezer,
die worden hier immers dagelijks ten tonele gevoerd...…
Afscheid
netgedicht
3.5 met 30 stemmen
3.027 Op een dag zal ik gaan
treed ik buiten mijn afgesloten gewelf
in het door mij nog onbetreden leven
als een blad; nuchter, clean en onbeschreven
bewandel ik de weg op zoek naar mijzelf
Op een dag zal ik blijven
op het juiste pad dat ik tussen struiken vond
waar ik mijn stap van angst kan gaan bevrijden
en leer de valkuilen weer te vermijden…
Droeve Tijden
gedicht
3.7 met 199 stemmen
36.437 ‘k Verga van angst! ik sterf ervan!
Ach! wat verschil bij ’t voor’ge jaar!
We zaten hier zo blij te gâar
Bij ’t wiegsken van ons jongste kind.
En nu zover door sneeuw en wind
En vorst…en dan!…Och God! och God!
Heb meelij met mijn bitter lot!'
'Ju!' roept het jongetje, 'paardeken ju!
he! moeder, waar is vader nu?…
Daar waar de engelen zijn
hartenkreet
2.2 met 17 stemmen
1.831 deurtje van openstaat
De vrijheid voor zich
Dezelfde vogel die een nacht ervaart, wanneer de kooi wordt overdekt met een deken
De deken die om de zoveel tijd weggaat
Licht geeft en een allereerste verblinding
Verblinding van de overgang
De overgang naar wit, onbevlekt
Daar waar de engelen zijn
Daar is het prachtig
Fictie, fantasie, ongeloof en angst…
Mevrouw van Dam
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.488 Dezelfde haven, dezelfde vrouw
Dezelfde angsten als weleer
Na 60 jaar nog steeds die vraag
Wanneer komt de vrijheid weer?
We gaan vertrekken, Josephine
De scheepshoorn verstomt je dralen
Kus me door je tranen
Ik heb je meer dan wie dan ook bemind.…
Verandering
hartenkreet
2.6 met 18 stemmen
1.717 dit toch
Je vergeeft het me tot nog toe steeds
Zwijgend zitten we
Ieder met z’n eigen gedachten
Ieder met z’n eigen bezigheden
Er is iets veranderd
Er is iets veranderd tussen ons
Er is iets veranderd tussen ons realiseer ik me
Mijn gevoel voor jou is dieper geworden
Ik merk dat ik geen afstand meer kan nemen
Niet dat ik dat wil
Angst…
IN DE BRUIDSDAGEN
poëzie
3.2 met 19 stemmen
4.758 Zucht naar het kooitje*,
Angst voor ’t verschiet*…
Bruidspaar, gevierde,
Doel van het lied;
Neem bij de wensen
U reeds gedaan,
Van mij op de koop toe,
Déze nog aan:
Zij u de bruidstijd
’t Pad tot geluk;
Noem gij hem nimmer
Voorbo van druk.…
PENTHESILEIA
poëzie
4.6 met 9 stemmen
3.863 gloed
van matelozer pracht, geen kan mijn bloed
vermoeien tot de dood, uit elk omarmen
schittert het schild van mijne schoot
wit-stralender. de zuilen mijner schenkels
spannen zich rijziger, uit de verstrengeling
der leden puren de mijne kracht en glans,
de hare welken week. zij bloeden als
gestorven rozen, rood en zwart. zij hebben
haar angst…
Liefdes Hof
poëzie
3.1 met 7 stemmen
1.716 Dan overheerst de rust,
verzinken leed en lust
verstillen angst en pijn.
Dan zal er vrede zijn
en zal ik weten mogen,
mij als een morgenlicht
over mijn brekende ogen,
uw diep ontroerd gezicht.…
De verknipte bruidegom
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
635 één
ik heb haar toch maar
in de gracht gegooid
haar geur viel me wat tegen
nu stapt ze
door mijn duister
en alle messen zijn gewet
haar honger knaagt
aan al mijn knoken
haar angsten krijg ik
nooit verwoord
ergens ligt mijn ziel op sterven
- niet dat het mij dermate raakt -
maar zij
zij komt steeds weer
de pret bederven…
Arcanum XV De Duivel
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
626 te zoeken
dat schijnt in de duisternis
als een stoorzender
die de schijnheiligheid hekelt
van hen die
maar niet willen zien
wat ze beseffen
onthechting is de hefboom der bevrijding
uit dwaasheid
die gedijt in onwetendheid en vooroordeel
en schijnzekerheden,
de ketens
die dwanginstituten
versluieren als bolwerk
tegen menselijke angst…
Laat het vrede zijn
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
706 Geschreven op de muziek van 'Ne me quitte pas', Jacques Brel (zie link)
(herhalingen staan tussen haakjes)
Laat het vrede zijn
Geef ons nog een kans
Deze wereld klein
In een stoelendans
Van angst en verdriet
Van terreur en pijn
Wie het leven liet
En wie alleen zijn
Waarom al die haat
Als het anders kan
Wereld die vergaat
Mens en macht…
De donderbui
poëzie
4.0 met 2 stemmen
937 Hier is de ziel stil en gedwee,
En ziet, bevrijd van angst en waan,
Het breken van de wereld aan.
Hier is zij zo gerust en stil,
Eenswillens met des Heeren wil,
Dat zij niet bidt voor have en bloed,
Maar zegt: wat God wil, dat is goed!
Verslokt de vloed ons, zengt het vier,
Wij hebben Uwe hemel hier.…
Bipolaire stoornis
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
716 Ik voel me intens gelukkig, ik kan de wereld aan,
Echt waar, problemen en angst zijn zo ver van mij vandaan,
Ik werk hard, zet door en tot nu toe gaat alles goed,
Het is wonderbaarlijk wat zo’n gevoel met je doet,
Iedereen is trots en iedereen ziet wat ik allemaal bereik,
Ik zie wat ik doe en leef volledig zonder gezeik,
Slaap heb ik maar weinig…
Schuld & Boete; overheid en burger een verloren relatie!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
485 Schuld & Boete het fundament van ons Calvinistisch Nederland
afhankelijkheid van de overheid, angst voor die overheid
en de overheid is Big Brother, de Majesteit: "zo helpe mij God Almachtig"
in Zijn naam dus als een onzichtbare God op zichzelf::
"Het is jouw schuld, jouw grote schuld, jouw grove schuld
weet je wel, weet u wel, wat u, jij aan…
Elke dag opnieuw
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
481 Er zijn dagen van fluisterende angst,
dagen waarop het licht heel even scheef valt
en iets opent waarvan ik de naam nog niet weet.
Ik blijf staan,
adem,
leg een hand op mijn eigen schouder
en zeg: blijf maar bij mij,
we komen er wel.…
Vastklemmende handen
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
483 Soms drijven wij, verdwaald in angst en nacht,
tot plots dezelfde boomstam op ons wacht.
Met witte handen klemmen wij ons vast,
aan hout dat even sterker lijkt dan iedere last.
Daar delen wij een stilte zonder naam,
een pijn die door ons beiden stroomt
als één gezamenlijk bestaan.…
Aan Joke van der Veen
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
913 En weer slaat de liefde toe,
ongenadig, meedogenloos, misdadig,
de hand die vals de lier bespeelt,
de beul die 't galgenaas eerst vierendeelt,
het roofdier dat zijn prooi al wurgend velt,
de wurgklauw die je strot omknelt,
de angst die door je lichaam raast,
de drank die al 't verstand wegblaast,
het luide hoongelach van wie ontkomen is,…
Stem van generzijds
poëzie
3.4 met 5 stemmen
2.655 .-
O angst, o waan, o boze krankte
der mensen, die ons elk besmet,
die de hartstochtelijke dank te
bewijzen onze God, ons let,
die ons doet weifelen en doet ijzen,
en wroegen, klaaglijk en bedrukt,
waar 't leeuw'rikje' in zijn luchtpaleizen
omhoogvaart, juub'lend en verrukt.-
Hoor gij, die nog in 't licht moogt wonen.…
ach liefje wat blief je
netgedicht
4.0 met 20 stemmen
1.709 der democratie
staat iedere avond aan
iedere file of stagnatie
het weer en de soap
gaat met ons leven op de loop
koetje boe, roept de ge-es-em
oh, ben jij het alweer
op je onnozel getetter zit geen rem
maar aan mijn hand ontbreekt
in de supermarkt een veer
regeren is vooruitzien
door de bril van morgen
gebouwd op luchtvervuilende angsten…
Bericht uit het dolhuis
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
467 tegelijk beginnen
dit is: in onze perceptie van tijd
III
men zegt dat er een klokje
van de onvoltooide tijd
tikt onder haar rokje
maar ik ben niet gek
weet heus wel dat als
tijd onvoltooid is, in
een toestand verkeert
van onafgemaakt zijn
getik nooit weerklinkt
IV
we krijgen twee pillen
om 's nachts in te slapen
om angst…
1 mei
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
772 (voor mijn vader)
De klok probeerde de angst weg te tikken,
terwijl de huisarts de voorbereidingen maakte
en ik vol verdriet naar je rechterarm keek.
Ik dacht aan al onze belevenissen samen,
aan de doldwaze ervaringen tijdens vakanties
en onze diepzinnige gesprekken na kerkdiensten,
terwijl we smulden van marsepein gebakjes.…
Duizenden namen zijn er gewist
gedicht
4.0 met 7 stemmen
7.928 Ik leef met de angst ver te zijn.
Ik omhels mijn verborgen plekken.
De zoete herinnering aan de herfst.
De zoete herinnering aan het land,
aan de nacht, aan je aanrakingen.
Langzaam vervagen
Gruwelverhalen volgen, zorgen voor paniek.
Verlaten steden branden.
Vrouwen en kinderen gegijzeld.…
Valpolicella
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
641 geen twijfel aan:
hoezeer wij ook bevangen zijn door wanen
er is een deel, geen lijfelijk orgaan
dat altijd waakt over zijn onderdanen
Ik ben klaarwakker, helder als kristal
Omar Kayyam moet dit zijn opgevallen:
ons leven hier op deze blauwe Bal
kan als een kurk van de champagne knallen
Laat niet je leven leiden door moraal
of door de angst…
Amsterdam, die lieve stad en Halsema
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
584 de hoeren (man/vrouw)krijgen hotelfaciliteit
in een aantrekkelijke kring rond ‘t centrum
ongekende inventiviteit van horeca-ondernemers
resulteert in expoitaties van grote pleinterrassen
de (commerciele)kunstateliers, musea, theaters
draaien ze met afstand, maar worden gecompenseerd
het kerk-, synagoge en moskee-bezoek viert hoogtij
angst…
Mijn kermisrit
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
624 niet
Ik druk al mijn gevoelens weg
Totdat ik zie
Totdat ik zie
Een uitweg
Aan de situatie
Waar ik in zit
Het boeit mij niet
Het boeit mij niet
ik druk alles weg
Totdat ik zie
Totdat ik zie
Een uitweg
Het karretje gaat heen en weer en de beugel laat los
alle bochten worden met snelheid getrotseerd en ik ga over de kop
Ik voel mijn angst…
Kompas kalibratie
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
232 tot je ooit echt rusten mag
is het leven niet heel hard
Wie groot is en zich klein kan maken
zal iedereen ten diepste raken
oprechte omvang neigt ter neder
moed en liefde keren weder
naar wie zich nietig durft te maken
Wanneer je vast staat in je handelen
gaat de wijsheid nimmer wandelen
het gemoed komt totaal tot rust
alle angsten…
Op mijn ziekenhuisbed ben ik gered.
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.246 Op zoek naar een pil tegen mijn angst.
Ik moet als kuurtje een appeltje eten, een pruimpje en een glaasje water.
En ik leg mij onder een grote microscoop.
Ik lig met een ringworm te kronkelen op het prepareerglaasje.
Want ja, ik ben ziek.
Op bed mogen blijven omdat je ziek bent heeft wel wat.
Een puzzledoos op schoot.…
DE HAVELOZE.
poëzie
3.0 met 3 stemmen
1.191 "
Zo moet ik zwerven, vroeg en laat,
Met onrust buiten, angst hier binnen.
'k Zou willen toeven en beminnen,
En - vind slechts ballingschap en haat.
God weet, hoe ik mij aan wil gorden!
'k Zou gaarne trouw en eerlijk zijn :
Maar och, de honger doet zo'n pijn -
De honger zal me een lief doen worden!…