35704 resultaten.
niet zonder, niet met
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
1.065 ze huilden een rivier maar nog onvoldoende
om het gemis te stillen van vrijheid en geest
die langzaam verdroogden in elkaars nabijheid
hoe verlaat je een warm zinkend schip
dat je eigenlijk niet wilt missen
zonder geen van beiden te verdrinken
ver weg dwaalden ze, verdwaalden zonder elkaar
de lichtsignalen vanuit hun verre andere ik
veranderden…
't Ontbijt des vogels.
poëzie
3.2 met 6 stemmen
2.002 ‘Vogeltje, met grauwe veer,
Ben-je nu reeds in de weer,
Met uw zoete tong?
Fluitertje, wat zing-je daar
Zo vroegtijdig hups en klaar,
Bij zo menig sprong?
‘Kleine, die zo aardig praat,
En zo stil te luistren staat,
En op alles let,
'k Heb ontbeten, al is 't vroeg;
Daarom zing ik nooit genoeg:
Zang is ook gebed.’…
De voordracht
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
927 Hoe ver ze al was
in haar nevelige geest,
bij voordrachten
leek ze aanwezig.…
Mijn veulens,
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
740 Dikwijls komen de
veulens in stilte
dichterbij de haag,
ongeduldig zonder
fourage, willen uit
de omheining, de roep
naar verse klaver naast
eenvoudig haver, uit
de strelende ogen
dromen zij van tijden,
om het bit te vieren
over onbegrensde weiden,
ik berijd hen op de ruggen
van de vrijheid, in één
sprong over hindernissen
van…
Eens zo
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.325 Je ogen streelden als een bruine oase
de eenzame woestijn van mijn wezen
en in je overspelige armen vond ik vrede,
alsof ik nooit geboren was en eeuwig
bij jou sliep, tedere duivelin,
ver van de bewuste wereld.…
De zwaan
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
676 Zijn vleugelslag wiekt hoog boven de huizen
de nek ver uitgestrekt aan kop
Voorlopig nog geen zwanenzang
als de verre stemmen in zijn oren suizen
Een ogenblik kijk ik naar boven
het lange witte lijf in zicht
Traag maar soepel in het ochtendlicht
bewegen vleugels die goden loven
Dan ontnemen daken mijn staren
Voorbij is de getergde vogel…
Kleinood
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
592 mijn dagen
achteloos spelend
met onbelangrijkheid
ja ik ging er aan voorbij
liet het door mijn vingers glippen
als zandkorrels die ik op het strand
door mijn vingers liet glijden
achteloos spelend
in onbelangrijkheid
te kort nu mijn dagen
ik speel allang niet meer
hervonden geluk
ik draag weer de liefde
het is zo licht als een veer…
O, dood geheime nachtegaal
poëzie
4.4 met 11 stemmen
2.699 O dood, geheime nachtegaal
Die in de donkre hagen zingt
Uw nooit ontraadselbaar verhaal
Dat tot in ‘t diepst der harten dringt,
En lokt ons beiderzijds van ‘t pad
Over het dompe dove mos
Voort van de wemellichte stad
Naar ‘t ver en stil en duister bos, —
Ik volg u, dood, zing gij mij voor,
Ik zal niet talmen aan de zoom,
Dat ik de laatste…
voor Shang
hartenkreet
2.5 met 11 stemmen
1.317 geschreven
woon jij daar nog
in het noorden, een stad
bruin, grijs, met vreemde daken
ach meiske, in jouw land
ging mama's stem verloren
knuffels, knuffels en warmte
maar neen, het koude, dode
van te vroeg gekomen sterven
meiske waar is je moeder heen
en nog, en nog
krult de zon zich om je lippen
lijkt je mond een maan te zijn
ver…
Ontluiken
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
663 langzaam ontwaakt
de lentelucht in mij
voelt nog wel als naakt
en soms kil
af en toe
zeg maar bij vlagen
weet ik weer
ja, dat is het
wat ik wil
de geur van natte bladeren
of vers gemaaid gras
parfum naturel
zo als het in wezen bedoeld was
en kleuren zien rijpen
van groen naar
wonderlijke tinten
groots en onnavolgbaar eigen…
DE NACHT
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
484 als bijna sterven
dat voelt soms aan als angst
niet meer wakker te worden
de nacht kent ook haar angst
als de dood voor ´t ontwaken
helder en heel uitgeslapen
een hele nieuwe dag beleven
Uiteindelijk zorgt de nacht
voor het beste evenwicht
de nacht heelt je wonden
de nacht maakt je beter
de nacht geeft je dromen
de nacht laat je heel ver…
Het Zand
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
552 Zand
ik zie
alleen
maar
zand
Ver weg
dichtbij
voor
achter
en
opzij
alleen
maar
zand
Ik
voel
overal
zand
in mijn oren
in mijn ogen
knieholten
en ellebogen
overal
zit zand
Ik ben gek
op zand
op kuilen
duinen
en bergen
grof geel
en fijn wit
zand
Ik geniet
van
woestijn
steppe
en strand
hollen
lopen
dolen
in…
Mijn Gemis
hartenkreet
2.6 met 10 stemmen
1.009 Zo ver weg, maar toch zo dichtbij.
De afwezigheid van de emotie, het gevoel van een kerend tij.
De trillende grond onder mijn voeten, de breuk in de hemel boven mijn hoofd.
Het donker nadert, mijn omgeving door iedereen gekloofd.
Door de dichte mist is niets meer zichtbaar, daarbij verdwijnt mijn tast.…
In een volgend land
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
495 er was het verlaten
een lange weg te gaan
ver van een heem
pijlers van het bestaan
scheiding van de vogeltuin
het paradijselijke licht
tere wentelbootjes
enkel nog in een vergezicht
een glimlach
een wuivende hand
het water spiegelt
in een volgend land
waar koekoeksbloemen
in bermen prijken
het vee graast
op behoedende dijken…
Gedachten.
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
931 Vele vragen uit een heel ver verleden
het leven wordt dag na dag ingevuld,
vaak vind ik de antwoorden in't heden
het leven vraagt een leven lang geduld.
Geduld in het leven, geduld in de liefde
antwoorden geloof me, die komen later,
ook zelfs al wij elkaar wel eens griefden
iedereen slaat in het leven wel een flater.…
Gedachten.
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
963 Vele vragen uit een heel ver verleden
het leven wordt dag na dag ingevuld,
vaak vind ik de antwoorden in 't heden
het leven vraagt een leven lang geduld.
Geduld in 't leven, geduld in de liefde
antwoorden geloof me, die komen later,
ook als wij elkaar wel eens griefden
iedereen slaat in 't leven zijn flater.…
Raamwerk
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
538 Randen raken wat ongezien blijft
buiten het kader vindt licht
altijd tegenlicht
onzichtbare vertakkingen reiken
vreemd verder
alles is hier hoog en laag tesaam
dichtbij en onaantastbaar
de dood verkruimelt even traag
als leven groeien doet
Onbegrensd staat het zwart
in de ijle stilte
slaakt een kreet
onhoorbaar ver de ruimte in
waar…
Als ik het boek niet had
gedicht
2.5 met 33 stemmen
7.312 Psalmen
voor een ver verschiet.
Hoe zou ik weten wie de tijd ontstak, aan
ieder woord zijn klinker gaf, zingend
in mijn oor.
De vreugde kan niet op
in alle talen, in elk nieuw boek
een jong bestaan.
-----------------------------------------
uit: 'Het eiland van elkaar', 2006.…
Van je pareltje
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.262 Later vers herbeginnen met een proper leitje?…
Hoe te zoenen op straathoeken
gedicht
2.8 met 5 stemmen
17.434 Laat op de avond laat het zijn of vroeg
in nanacht, licht liefst ver –
al leent ook paarlemoeren dageraad
aan dit publieke werk subliem cachet.
Het zij een zwijgen van koralen
vergaan van dorst in lafenis –
van wakend ontslapen bevinding wellicht
doe dus vooral de ogen dicht.…
Koning
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
525 Hij liet echter een bloedbad van ver-
driet en vertwijfeling achter, zag dat zelf niet.
Hij was een blinde die werd bespot, al dacht hij
dat mensen ontzag voor hem hadden, 's avonds
en 's nachts was hij beneveld en had hij soms
woedeuitbarstingen afgewisseld met lachkicks.…
een heerlijk recht
netgedicht
2.9 met 41 stemmen
722 geen Dwingelderveld
noch een andere laagte
zal mij weerhouden om te zweven
tussen stilte en de woorden
die, in mij, diep dansen
ach, deze tijd, deze heide schone tijd
niets maakt hier de vogels oud
of het kind dat regendruppels vangt
met open hand en de zee hoort
in zijn klompen
verzonken zijn de oude stenen
van de dagen, ver…
afzien is zijn
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
533 afzien is zijn
de mens lijdt dikwijls barre ontbering
daarvan veroorzaakt hijzelf ’n groot deel
soms trekt hij daaruit nog tijdig lering
en krijgt zo de zaak weer op de rail
fysiek lijden aan een gemene kwaal
vraagt echter een heel andere moraal
wie de idee beslist ver van zich werpt
dat de geest door lijden wordt gescherpt
verwerpt…
uit de kunst
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
580 de schrijver van dit vers zal zonneklaar
geen naam zoals die bloem of perk verdienen.
de huis- en tuin- en keukenrijmelaar
kon moeizaam met wat woorden spelen, maar
er kwamen tóch kwatrijnen en terzinen.
zo kreeg-ie dit sonnetje voor elkaar.…
Krokussen
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
730 Een streepje zon en ver van hier
een vogel die probeert te zingen.
Hoe wil het leven ons omringen
met wat geen woorden ooit omvatten?
Het heimwee naar een warme tijd
waar plots weer zoveel bloemen bloeien,
hoe is dit toch niet uit te roeien
maar komt elk voorjaar ook tot hier.…
Waarvan akte
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
628 ik draag voor
in een ‘acte solitaire’
getuig met heel mijn lijf
van groen, van gras
van de lach, ginds ,
zo dromerig ver
in een gastvrij verblijf
mijn uitgestrekte handen
schilderen luchtcirkels vol
zover ik maar kan reiken
sluit velden daarbij in
en bosranden als kantelen
van burchten
opgetrokken in eiken
waarachter mijn…
de era voor de Narten
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
505 groene Kumari Kandam
waar middenin
de berg Meru
de hemel raakte
in die tijd
was er geen krijg
verderop markeerde
de zuilen van Heracles
de toegang
tot het schone Atlantis
het was goed
de Nephilim
waren tuchtig geweest
zo hun opdracht was
ik monsterde weer aan
op tijd
voor de Rentmeesters
zouden verschijnen
en voer aan
ver…
Universum
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
539 In tijd is ons leven een
fractie van iets dat wij
niet echt kennen, want tijd
in tijd is ooit gegeven
aan mensen die omfloerst
door emotie verzwakt
in tijd, los van tijd aan ons
voorzien, een hel doorgaans
fel moeten bestrijden
In tijd is de hemel hier
oneindig ver vandaan
als boven het gewelf
sowieso al iets bestaat
Wie danst met de…
De magie van een zoen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
534 zij bloeien
ieder in vorm en kleur
kruipen over de aarde of groeien
langstelig met geur naar de zon
brengen hun schoonheid
met passie en flair
nooit is het toeval
bijen en wind zijn niet ver
ook jij hebt
je opschik en zwier
is het jouw zelfexpressie
of trek jij alle ogen van hier
je lacht heel koket
is het in warmte delen
of verleid…
Hemelhoog
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
550 (Uit Psalm 108 vers 5)…