Alle inzendingen over van ver

35704 resultaten.

Sorteren op:

niet zonder, niet met

netgedicht
4.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.065
ze huilden een rivier maar nog onvoldoende om het gemis te stillen van vrijheid en geest die langzaam verdroogden in elkaars nabijheid hoe verlaat je een warm zinkend schip dat je eigenlijk niet wilt missen zonder geen van beiden te verdrinken ver weg dwaalden ze, verdwaalden zonder elkaar de lichtsignalen vanuit hun verre andere ik veranderden…
Gerardo6 augustus 2010Lees meer >

't Ontbijt des vogels.

poëzie
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.002
‘Vogeltje, met grauwe veer, Ben-je nu reeds in de weer, Met uw zoete tong? Fluitertje, wat zing-je daar Zo vroegtijdig hups en klaar, Bij zo menig sprong? ‘Kleine, die zo aardig praat, En zo stil te luistren staat, En op alles let, 'k Heb ontbeten, al is 't vroeg; Daarom zing ik nooit genoeg: Zang is ook gebed.’…

Mijn veulens,

netgedicht
3.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 740
Dikwijls komen de veulens in stilte dichterbij de haag, ongeduldig zonder fourage, willen uit de omheining, de roep naar verse klaver naast eenvoudig haver, uit de strelende ogen dromen zij van tijden, om het bit te vieren over onbegrensde weiden, ik berijd hen op de ruggen van de vrijheid, in één sprong over hindernissen van…
pama17 augustus 2010Lees meer >

Eens zo

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.325
Je ogen streelden als een bruine oase de eenzame woestijn van mijn wezen en in je overspelige armen vond ik vrede, alsof ik nooit geboren was en eeuwig bij jou sliep, tedere duivelin, ver van de bewuste wereld.…

De zwaan

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 676
Zijn vleugelslag wiekt hoog boven de huizen de nek ver uitgestrekt aan kop Voorlopig nog geen zwanenzang als de verre stemmen in zijn oren suizen Een ogenblik kijk ik naar boven het lange witte lijf in zicht Traag maar soepel in het ochtendlicht bewegen vleugels die goden loven Dan ontnemen daken mijn staren Voorbij is de getergde vogel…

Kleinood

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 592
mijn dagen achteloos spelend met onbelangrijkheid ja ik ging er aan voorbij liet het door mijn vingers glippen als zandkorrels die ik op het strand door mijn vingers liet glijden achteloos spelend in onbelangrijkheid te kort nu mijn dagen ik speel allang niet meer hervonden geluk ik draag weer de liefde het is zo licht als een veer…
windwhisper25 november 2010Lees meer >

O, dood geheime nachtegaal

poëzie
4.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.699
O dood, geheime nachtegaal Die in de donkre hagen zingt Uw nooit ontraadselbaar verhaal Dat tot in ‘t diepst der harten dringt, En lokt ons beiderzijds van ‘t pad Over het dompe dove mos Voort van de wemellichte stad Naar ‘t ver en stil en duister bos, — Ik volg u, dood, zing gij mij voor, Ik zal niet talmen aan de zoom, Dat ik de laatste…

voor Shang

hartenkreet
2.5 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.317
geschreven woon jij daar nog in het noorden, een stad bruin, grijs, met vreemde daken ach meiske, in jouw land ging mama's stem verloren knuffels, knuffels en warmte maar neen, het koude, dode van te vroeg gekomen sterven meiske waar is je moeder heen en nog, en nog krult de zon zich om je lippen lijkt je mond een maan te zijn ver…

Ontluiken

netgedicht
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 663
langzaam ontwaakt de lentelucht in mij voelt nog wel als naakt en soms kil af en toe zeg maar bij vlagen weet ik weer ja, dat is het wat ik wil de geur van natte bladeren of vers gemaaid gras parfum naturel zo als het in wezen bedoeld was en kleuren zien rijpen van groen naar wonderlijke tinten groots en onnavolgbaar eigen…

DE NACHT

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 484
als bijna sterven dat voelt soms aan als angst niet meer wakker te worden de nacht kent ook haar angst als de dood voor ´t ontwaken helder en heel uitgeslapen een hele nieuwe dag beleven Uiteindelijk zorgt de nacht voor het beste evenwicht de nacht heelt je wonden de nacht maakt je beter de nacht geeft je dromen de nacht laat je heel ver…

Het Zand

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 552
Zand ik zie alleen maar zand Ver weg dichtbij voor achter en opzij alleen maar zand Ik voel overal zand in mijn oren in mijn ogen knieholten en ellebogen overal zit zand Ik ben gek op zand op kuilen duinen en bergen grof geel en fijn wit zand Ik geniet van woestijn steppe en strand hollen lopen dolen in…

Mijn Gemis

hartenkreet
2.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.009
Zo ver weg, maar toch zo dichtbij. De afwezigheid van de emotie, het gevoel van een kerend tij. De trillende grond onder mijn voeten, de breuk in de hemel boven mijn hoofd. Het donker nadert, mijn omgeving door iedereen gekloofd. Door de dichte mist is niets meer zichtbaar, daarbij verdwijnt mijn tast.…

In een volgend land

netgedicht
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 495
er was het verlaten een lange weg te gaan ver van een heem pijlers van het bestaan scheiding van de vogeltuin het paradijselijke licht tere wentelbootjes enkel nog in een vergezicht een glimlach een wuivende hand het water spiegelt in een volgend land waar koekoeksbloemen in bermen prijken het vee graast op behoedende dijken…

Gedachten.

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 931
Vele vragen uit een heel ver verleden het leven wordt dag na dag ingevuld, vaak vind ik de antwoorden in't heden het leven vraagt een leven lang geduld. Geduld in het leven, geduld in de liefde antwoorden geloof me, die komen later, ook zelfs al wij elkaar wel eens griefden iedereen slaat in het leven wel een flater.…

Gedachten.

hartenkreet
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 963
Vele vragen uit een heel ver verleden het leven wordt dag na dag ingevuld, vaak vind ik de antwoorden in 't heden het leven vraagt een leven lang geduld. Geduld in 't leven, geduld in de liefde antwoorden geloof me, die komen later, ook als wij elkaar wel eens griefden iedereen slaat in 't leven zijn flater.…

Raamwerk

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 538
Randen raken wat ongezien blijft buiten het kader vindt licht altijd tegenlicht onzichtbare vertakkingen reiken vreemd verder alles is hier hoog en laag tesaam dichtbij en onaantastbaar de dood verkruimelt even traag als leven groeien doet Onbegrensd staat het zwart in de ijle stilte slaakt een kreet onhoorbaar ver de ruimte in waar…

Als ik het boek niet had

gedicht
2.5 met 33 stemmen aantal keer bekeken 7.312
Psalmen voor een ver verschiet. Hoe zou ik weten wie de tijd ontstak, aan ieder woord zijn klinker gaf, zingend in mijn oor. De vreugde kan niet op in alle talen, in elk nieuw boek een jong bestaan. ----------------------------------------- uit: 'Het eiland van elkaar', 2006.…

Van je pareltje

hartenkreet
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.262
Later vers herbeginnen met een proper leitje?…
sweetje17 juli 2011Lees meer >

Hoe te zoenen op straathoeken

gedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 17.434
Laat op de avond laat het zijn of vroeg in nanacht, licht liefst ver – al leent ook paarlemoeren dageraad aan dit publieke werk subliem cachet. Het zij een zwijgen van koralen vergaan van dorst in lafenis – van wakend ontslapen bevinding wellicht doe dus vooral de ogen dicht.…

Koning

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 525
Hij liet echter een bloedbad van ver- driet en vertwijfeling achter, zag dat zelf niet. Hij was een blinde die werd bespot, al dacht hij dat mensen ontzag voor hem hadden, 's avonds en 's nachts was hij beneveld en had hij soms woedeuitbarstingen afgewisseld met lachkicks.…
c. paris3 augustus 2011Lees meer >

een heerlijk recht

netgedicht
2.9 met 41 stemmen aantal keer bekeken 722
geen Dwingelderveld noch een andere laagte zal mij weerhouden om te zweven tussen stilte en de woorden die, in mij, diep dansen ach, deze tijd, deze heide schone tijd niets maakt hier de vogels oud of het kind dat regendruppels vangt met open hand en de zee hoort in zijn klompen verzonken zijn de oude stenen van de dagen, ver…

afzien is zijn

netgedicht
0.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 533
afzien is zijn de mens lijdt dikwijls barre ontbering daarvan veroorzaakt hijzelf ’n groot deel soms trekt hij daaruit nog tijdig lering en krijgt zo de zaak weer op de rail fysiek lijden aan een gemene kwaal vraagt echter een heel andere moraal wie de idee beslist ver van zich werpt dat de geest door lijden wordt gescherpt verwerpt…
ADAMANT19 november 2011Lees meer >

uit de kunst

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 580
de schrijver van dit vers zal zonneklaar geen naam zoals die bloem of perk verdienen. de huis- en tuin- en keukenrijmelaar kon moeizaam met wat woorden spelen, maar er kwamen tóch kwatrijnen en terzinen. zo kreeg-ie dit sonnetje voor elkaar.…
Aubrey2 februari 2012Lees meer >

Krokussen

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 730
Een streepje zon en ver van hier een vogel die probeert te zingen. Hoe wil het leven ons omringen met wat geen woorden ooit omvatten? Het heimwee naar een warme tijd waar plots weer zoveel bloemen bloeien, hoe is dit toch niet uit te roeien maar komt elk voorjaar ook tot hier.…
Adeleyd26 februari 2012Lees meer >

Waarvan akte

netgedicht
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 628
ik draag voor in een ‘acte solitaire’ getuig met heel mijn lijf van groen, van gras van de lach, ginds , zo dromerig ver in een gastvrij verblijf mijn uitgestrekte handen schilderen luchtcirkels vol zover ik maar kan reiken sluit velden daarbij in en bosranden als kantelen van burchten opgetrokken in eiken waarachter mijn…

de era voor de Narten

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 505
groene Kumari Kandam waar middenin de berg Meru de hemel raakte in die tijd was er geen krijg verderop markeerde de zuilen van Heracles de toegang tot het schone Atlantis het was goed de Nephilim waren tuchtig geweest zo hun opdracht was ik monsterde weer aan op tijd voor de Rentmeesters zouden verschijnen en voer aan ver…
enrico15 juli 2012Lees meer >

Universum

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 539
In tijd is ons leven een fractie van iets dat wij niet echt kennen, want tijd in tijd is ooit gegeven aan mensen die omfloerst door emotie verzwakt in tijd, los van tijd aan ons voorzien, een hel doorgaans fel moeten bestrijden In tijd is de hemel hier oneindig ver vandaan als boven het gewelf sowieso al iets bestaat Wie danst met de…

De magie van een zoen

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 534
zij bloeien ieder in vorm en kleur kruipen over de aarde of groeien langstelig met geur naar de zon brengen hun schoonheid met passie en flair nooit is het toeval bijen en wind zijn niet ver ook jij hebt je opschik en zwier is het jouw zelfexpressie of trek jij alle ogen van hier je lacht heel koket is het in warmte delen of verleid…
wil melker16 september 2012Lees meer >