8947 resultaten.
Vriendin
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
609 met de droge tarwekoek
in de echo van de radio
ik probeer reclame te maken
voor haar uiterlijke schoonheid
maar dat heeft zij niet nodig
want ze is van binnen al zo mooi
in essentie van ontwaken
laat zij de wolken niet los
viert zij zelfs het kleinste beetje plezier
met de muizenissen van de nieuwe ochtend
ze fluistert, voor zo ver…
De liefdesboom
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
572 Bij het dagelijks ondergaan van de maan
zie ik ook de sterren steeds verschijnen,
ik wilde ze van ver wel kussen gaan
laten klateren als prachtige fonteinen.
Roepen adieu vader en moeder
mijn andere dierbaren ook gelijk,
tot ziens zuster, echtgenoot en broeder
ooit maak ook ik deel uit van het Hemelrijk.…
Een ode aan een mamma
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
524 Elke dag
geef jij liefde
Vanaf het moment
dat jij ons leven gaf
Haar hele leven
zorgt zij voor jou
troost zij jouw tranen
Zelfs als jij
jouw eigen weg gaat
Zij lacht met jou mee
Bij alles wat jij vertelt
Ook al is het soms
niet grappig
Zij voedt jou op
Zij kan boos, kwaad worden
straf geven
als jij net iets te ver
door ging…
Luister stilte
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
458 Luister stilte, naar het ruisen van de wind
Luister naar het briesje
Dat zacht het riet golft langs de oever
En hoor het antwoord
In de lach van een kind
Luister stilte, naar de zang der vogels
Naar de blijdschap die daarin klinkt
Ver verheven boven aards kabaal
Genot dat ons dagelijks omringt
In steeds herhalend verhaal
Luister stilte…
Kantelpunten
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
479 nog zijn wij
steeds voor
het leven gevlucht
als de lucht
te dichtbij kwam
gingen wij terug in
ons autistisch ritme
ver van creativiteit
en je laten verrassen
wij verafgoodden
liefde die ons
ten deel was gevallen
maar hebben haar
geen huis en haard
gegund omdat wij de
kunst van bestaan in
onvoorwaardelijk gaan nog
niet bij ons…
Halverwege de verte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
490 Ik ben in bergen geboren
Uit gletsjers gespoeld
Van mijn bossen geen sporen
Geen groen of hout meer gevoeld
Ik ben aan stromen ontnomen
Loop als man door de steden
Ver van wijkende zomen
Akkers als vierkante kleden
Ik ben verdwaald ben te oud voor dit leven
Horende doof voor het zomers alom
Naar zee met de steven, niet meer
Naar…
Messcherpe tanden
netgedicht
5.0 met 22 stemmen
500 nog krioelde
het leven
bewogen
vervaarlijke
poten stonden
messcherpe tanden
op de voorste rij
kende testosteron
geen enkele genade
het was ik of jij
maar waar
vroeger het zwart
reptielenbloed
veelvuldig zichtbaar
was overheerst
nu het vurig vers
rood na een
zeer pijnlijke dood
dat zijn historische
romans het bleke
licht…
Wat vlassig haar
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
456 jij kwam
binnen als
engeltje
van de
ooievaar
was niets
te zien
maar je
ogen keken
en soms
liet een
schreeuw
een lekker
bekkie zien
geen veren
maar wat
vlassig haar
de kijkers
prikten
na een
lange staar
het engelachtig
is verdwenen
jij wilt alleen
jezelf zijn
liefst een
stukje beter dan
anderen uit de rij
onderscheid…
Mensen bloeien waar ruimte is
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
534 Afgelegen in een dor land
Alles strak op elkaar geplant
Geen zicht van wat voor je ligt
Opgeslokt in de menigte
Lijkt de toekomst ver van je vandaan
Weet je niet welke weg je moet gaan
Losbreken van deze gevangenschap
Zet je voor jezelf deze grote stap
Mensen bloeien waar ruimte is
Mensen groeien waar ze de ruimte krijgen
Staan als…
Vrij Of Niet
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
555 daar ligt hij in de
vensterbank op z’n rug
pootjes in de lucht
ogen voor zover
te zien gebroken
de vrijheid lag door
de ruit te lonken
besefte in de weinige tijd
die hij had hoe dichtbij
en ver weg die schat was
maar dat genot werd
hem niet geschonken
hij heeft alles gepoogd
wrong zich in allerlei
onmogelijke bochten
nu ligt hij…
Liefdesspel
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
503 Al een poos zonder lucide dromen
was ik mijn lichaam met warm water
schoner dan voorheen, het vuil spoelt weg
een trein uit het verre Noorden
brengt ons verse dromen
het is de tijd voor zoete pret
ik wil puur zijn voor wat komen gaat
nu mijn dromenland ons samenbrengt
in het mysterieuze spel van de liefde
al lang geen fantasie meer
doop…
IJskappen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
417 Groepen mensen trekken leiders aan
geven hen macht, en die macht
trekt mensen aan
In nieuwe tijden smelt de macht
Aanhangers haken af
Het peil daalt weer
Zo stuwen en duwen de massa's
de wateren der welvaart op en neer
alsof het hen overkomt
Ver weg beweegt de zee mee
brengt daar droogte of vloed
en kwelt de mensen tot ze zich verenigen…
Meloenengeur
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
573 Jij hebt het over meloenengeur
en de aantrekkingskracht van
het herfstseizoen en hoe wij
ver van de wereld
verwijderd zijn.
Ik laat jouw geest
langs mijn ruggengraat
omhoog glijden zodat jij
alsnog samen met mij
tot explosie komt.…
A-train
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
441 Hij schudt z'n veren, gaat er weer vandoor
En neemt the A-train - dankzij tante spoor…
Kosmisch Raadsel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
489 dan heilig Ik heb je leren kennen in mijn jeugd
Door rituelen zo vertrouwd en veilig
Een bodem voor menslievendheid en deugd
Ooit werd je God genoemd en ook wel Vader
En daar waar rook is, is nu eenmaal vuur
Indien ik je bestaan als volgt benader
Dan ben je toch een teken aan de muur
Er was een tijd waarin ik wat neerslachtig
Je ver…
Oogappel
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
496 Voor dichters van het ochtendsnelsonnet
Spring ik voor dag en dauw
graag uit de veren
Ga als een vroege vogel
reageren
Al blijft het dikwijls bij
die ene zet...
Of zijn de broedkolonies
op het Wad
Het leggen van een eitje
soms al zat?…
Onderweg in de novembernacht
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
594 Je probeert het begin te begrijpen
van een wonderbaarlijk vers gedicht
dat gaat over echte liefde en genegenheid
het einde van de nacht nog lang niet in zicht
het is november met die stille momenten
wanneer de herfststorm is gaan liggen
alle contact met de wereld voorbij
dromendans in kalme eenzaamheid
onderweg in de novembernacht
naar…
Vlucht naar ginder
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
539 gevlogen
en spiedt het herfstig tafereeltje af
van de bezoekers aan een oud graf
die door de welvaart waren bedrogen
ze stonden allemaal achterelkaar
wachtend tot ze de tekst konden lezen
zijn daden waren uitvoerig geprezen
in zijn leven zag hij geen enkel gevaar
een mooie stenen vogel had hij gemaakt
die gezegend was met prachtige veren…
Woordbloesem
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
530 Lange zinnen roepend om een antwoord
meegesleurd door wanhopige verhalen
nuchter door de harde realiteit
saaie muizenissen in de tijd
woordbloesem tussen het verse groen
een bevestiging van zuivere liefde
wil jij mij vragen voor een zoen?…
Lustig feest
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
603 Met gestrekte hals bezaaien
duizend kraanvogels de lucht
in lange slordige lijnen
Onder hun ver dragende roep
strijkt de troep trompetterend
en uitgeput in het moerasbos neer
Onwetende profeten
van vrede wijsheid en lang leven
boodschappers zonder briefje
Ritueel van hoogpotige hofmakerij
paringsdans met gespreide vleugels
dolle…
Vallei van eenzaamheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
514 waarheid
kon zij niet benaderen
zoals in een gedicht
dat haar favoriete
dichter ooit schreef
Haar geheugen was
een eeuwenoud geschiedenisboek
versleten kaft en veranderde inhoud
Was er iets om eenzaamheid
te verklaren, een deksel
of een brug voor de kloof
dan had ze een kans gehad
om uit de eenzame vallei
te geraken
Maar alle verse…
Cryptotaal
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
490 Zit er nog leven in
dat esperanto
dat vat vol braille in
gebarentaal
zegt niets, een blik zegt meer
dan duizend woorden
al zijn het altvocalen
van bel canto
die spreekbuis voor een
nieuwe wereldtaal
is als synthese een ver
ideaal
want zelfs verbaal blijft het
orakeltaal
Wat ooit begon als
hiërogliefentaal
in Babel, primitief…
tot de hand zingt
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
648 krassende groet van
de kraai aan een vlucht woordvogels
en hun terugkeer naar het paradijs
altijd zwerft ergens muziek zonder
voeten aan de grond niet gehecht
tussen aarde en hemel in
door de poëzie zweeft een oneindige
lijn die terugloopt tot aan het begin
van de tijd
boven sombere boomtoppen
houdt de windvanger een hand vol veren…
Hart
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
503 hoe in een
ver verleden
een eerste melodie
ontstond door
met vlakke handen
samen te pletsen
op water
samen te slaan
op hout
hoe ooit
mensenhanden
een hele stad
zouden metsen
steen na steen
laag op laag
en hoe muziek een ziel
heeft - een soul, een beat -
meer is dan louter
ordening van tonen
zo gaat een oud verhaal…
dan hadden wij handen geschonken
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
511 I
dan hadden wij handen geschonken
in gebroken glazen uit de romantiek
als flakkerende kaarsen dropen wij
stollend af in hoogpolig tafeltapijt
dan waren wij voeten gezonken
in gestoken lussen voor de esthetiek
als uitstekende rotsen hingen wij
dreigend boven onverdraagbare wildernis
II
ik schud mijn veren niet tot een…
HET GEBED
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
935 een baars
zichzelf aan mij zien
of keek hij mij voorbij
naar wat er ongemerkt
dreigend zat aan mijn zij
mijn ademhaling misschien
die even op zich liet wachten
hoog in de lucht zie ik
een vogel voor mij bidden
of toch wel voor
die ander misschien
die hij wel maar ik
niet heb gezien
nee nee het moet
bedoeld zijn voor mij
ver…
Spreuken die nooit zijn gehoord
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
529 Dichter, uit zijn vers geen hoop gewekt,
wever van woorden die ongehoord zijn.…
Oude vriend
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
275 Elke tien jaar leef ik
in een andere wereld
met andere wensen
De oude zijn gepasseerd
door nieuwe omstandigheden
Herinneringen bleven achter
Tevreden met wat dichtbij is
koester ik van tijd tot tijd
wat was, de vriendschap
die we nog voelen, ook al
is er ongemak geslopen
in onze ontmoetingen
We wonen te ver van elkaar
en willen wel,…
Umbra non imago
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
289 Robotica is schrijver dezes vreemd
daar houdt men zich, zoals u toch moet weten
met psycholinguïstiek onledig: meten
van stimulus, respons, reactietijd
Een robot wordt 'analfabeet' geframed
die houdt zich ver van literaire kringen
in casu dichters die met woorden zingen
u weet hoe dit tot misverstanden leidt
Hij ziet alleen zijn schaduw…
Nu toekomst heimwee trotseert
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
290 wil ik met je dansen in deze armoede
onder zure regen in de klamme nacht
tussen alle zwetende mensenhanden
of zal ik thuisblijven in dit verziekte milieu
van olifanten in een porseleinkast
gezapig in gezelligheid
ik kan je niet vergeten
ik wil van je houden
heel dicht bij mij
tussen vers gewassen lakens
nu toekomst heimwee trotseert…