18552 resultaten.
En hij bestond
gedicht
3.0 met 2 stemmen
4.048 We pakten hem
op, zwierden hem in het rond en
nog eens en hij kraaide want hij was
in lievelingshanden en toen was het
hup de wereld in met je hart
dat men afpakken kan, kan breken
in een hoek smijten: niks waard zo’n
hart geen porselein of goud, meer een roestig
soort klei en je hebt er zoveel van, ook het jouwe
gaat straks op de schroothoop…
En de stromen kwamen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
543 en hoofd
Lentebloesem zingt een melodie, onze schaduw
Buigt reikt ons de hand en samen dansen wij
Liefde vult ons hart wanneer wij in elkaar zijn opgegaan…
Begeerlijkheid,'t willen proeve' alle dingen
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.233 Wij moeten ons tot d'oude wijsheid keren:
van haar, hoe door het àl te vele, leren
met evenwichtig hart te gaan.…
zoals druppels glijden
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
553 maar terug helder kleuren
lachen is dan ook een grote troef
praat met vrienden en maak plezier
stel je hart niet langer op de proef
maar lees de woordjes op dit digitaal papier!…
True Love
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
647 Opende haar hart
alsof het kasteeldeuren zouden zijn
maar
daar kwam haar oprechte hart
voor jou tevoorschijn.
Liefde, onvoorwaardelijk
zou het worden, zou het zijn.
Eens in ieder leven
we zullen het beleven
we komen eens, allen onze ware tegen.
Blijven we staan....
of
laten we gaan...…
DE VRIENDSCHAP
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.131 Elk roep' dan vrij met hart en mond:
'k Verzoek uw vriendschap, in het rond.
Hoezee! Hoezee! Hoezee!…
Evolutie
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
571 In een nieuwe wereld
of kan in die wereld geen hart bestaan
de verdere evolutie van de mens
Zal bovenaan blijven staan…
Bid en werk
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
535 In ons hart kunnen wij allen zoals
Sint Benedictus zijn.
Rust er een zegen op iedere dag.
Maakt het hart dat groot wenst
een mens in deemoed toch altijd
weer klein.…
Gelukkige.
poëzie
3.5 met 4 stemmen
1.404 By vlekloos bloed een stil en needrig lot; -
Een peinzend oog, doorstraald van zacht genoegen; -
Een juist verstand, - een hart, vervuld van God; -
En kalme moed bij zielevreê te voegen:
Zie daar wat meer dan 't weeldrig vreugdgenot,
Dan al de roem van 't noeste letterploegen,
Dan mijnroof is, waarom de harten zwoegen,
Maar die de…
Het aardse nat
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
463 Er is niets anders in de wereld
dan jouw witte maagdelijkheid
de winter over uitgestrekte velden
en ik voel me aangetrokken tot
jouw milde manier van ontdooien
de zachtheid waarmee jij water vormt
wanneer ik in mijn diepste stilte
tot jou kom met mijn bevroren hart
dan voel ik jouw kalmerende warmte
de melodie van de toekomst
klinkt…
Lenteknoppen.
poëzie
4.3 met 3 stemmen
962 Ik voel mijn hart zó zwellen in mijn borst,
Of 't ook wilde openspringen, morgen vroeg,
Als al die groene knoppen om mij heen.
Hart, heugt u niet meer hoe ge eens bloeien dorst
En hoe de storm uw kelk te pletter sloeg?
En wilt ge wêer....? - Stil! zeg het mij alleen!…
Memorium aan mijn zus, (+ 30-05-1993)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
536 Je geest,
die ooit je lichaam droeg,
bewaar ik in mijn hart.
Je was het stervend leed,
gegroeid aan het eeuwig licht,
ontdaan van pijn en smart.
Je naam,
Je lief gezicht,
Gegrift,
In mijn hart van vlees
en bloed,
hoe kan ik je vergeten,
Ik wil naast je gaan
en staan
bij je strijden,
lijden,
je sterven,
je allerlaatste traan.…
Hoop
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
566 we zullen onze
letters niet tevergeefs strooien
in de wind
ook al zinken we in een poel
van zuchten en geween
waar meedogenloosheid heerst
de liefde uit het hart gebannen de
kosmos gericht op goud en goed
het hart bloedde doet
met kinderen ondervoed van warme
troost voor
hun gemoed
ons oog in
zuchten naar omhoog
vasthouden…
Licht als zuivere zuurstof?
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
429 Ik schoof de grendels dicht,
in mijn meervoudige kamers van
het hart, ooit bloeiden er rozen
door de tijd en ervaring gehard,
voor elke kamerdeur lag de keus
van een regenboog of doornenkrans
in dromen, er drupten tranen uit
elke ruimte die ik binnentrad
waar ik schaduw niet van licht kon ,
scheiden van een onregelmatige
hartenklop…
Liefde en geduld
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
522 Jij begreep wat ik nog steeds bewaarde,
lieverd, jij wist het in mijn hart te buigen
en reikte mij daarbij jouw liefdevolle hand,
echter stond ik nou niet meteen te juichen.
Lieverd, ik dank je voor je oneindige geduld,
tot mijn lege wereld weer kon worden bemand,
en mijn zo kille hart weer met liefde gevuld.…
Ik was alleen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
337 bonsde ervan en ik wou dat
ik haar aan iemand kon weggeven
maar ik houd teveel van de mensen
die ik ken om hun ongevraagd zo'n kado
te geven, ik schaamde me voor mijzelf
in het licht van de waarheid, mijn hart
sloeg ervan over en ik vroeg
me af waarom ik haar gekregen had
en van wie, een vriend, een vijand?…
Over taal en leven
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
438 Draaien doen alle ware schrijvers,
die van harte schrijven willen,
en die echte letters zoeken.
Dat doen echte sprekers,
die fijne woorden vinden,
en die van harte spreken.
Taal,
al ons lief en leed,
ons hele doen en laten,
onze bergen en onze dalen,
daar draait ons hele leven om.…
droom
gedicht
4.0 met 5 stemmen
1.555 , zeg je, hemelsbreed in het hart
------------------------------
uit: Machandel (2013)…
Toekomst
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
653 Maar U bent groter dan mijn hart.
Mensen ontzeggen elkaar toekomst.
Dat doet pijn.
Het houdt mensen klein.
Maar in U mag ik mezelf gelukkig prijzen.
Want onder het dak van sterren,
heeft U grote dromen met mij.
Vreugde vult mijn hart.
Dat ik in uw Naam mensen toekomst geven mag.…
zonder voorbehoud
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
656 Met de jaren komt de dood wat dichterbij
en kom je wat dichter bij de mensenkant
de kant van het hart steeds lichter van de gaten
gaten van mensen die uit het tafereel gevallen zijn
wat nog rest is het hart van de ander
wat dichter plakken, aan de gilet trekken
met slechts een paar woorden,
voorbij elke oneigenheid
want de dood omhels je bar…
Zwanenveer
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
521 Wie in huivering om de boosheid van het kwaad
De demonische golfslag een zee vol smart
Waaruit de gloed van een berouwvol hart bestaat
Voorbij schrik en duisternis de vrede weet te vinden
In het fonkelend bewegen Gods liefde de kinderen
Doordringt verwarmt en samen weet te binden…
Heldere kameraad
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
623 Zie hoe je wandelt langs de Sturia
in jouw hoofd verloren vriendschap
hoe het moest gaan en is voltrokken
als een schip op weg naar nergens
de nachtvracht varend op de rivier
voelt hoe dromen zijn verdwenen
glimlach die op haar lippen lag
dauwdruppels glinsteren op tepels
de enige droom voor het zoete hart
in binnenste, het allerdiepste…
door tuimelramen zweven
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
498 in hamerslagen
de met goudstof doordrenkte dagen
een stil ongerept wachten
het wiegen van de grassen
de zee die je schoon zal wassen
de roem die rijst en valt
het hart dat krimpend samenbalt
de tranenregen op het basalt
de wilde zwanen zullen dalen
zwijgend en zonder dralen
als Charon je komt halen…
Mantel
hartenkreet
4.6 met 15 stemmen
1.753 Uw hart dat overstroomt van liefde
In tijd van nood en tijd van smart
Dank U, Onze Lieve Vrouwe
Dank U, O Sterre der Zee
Wij blijven altijd tot U bidden
En nemen Uw liefde met ons mee…
Door kronkelpad
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
411 Ach, mocht ik eeuwig naast jou lopen
hier in 't groen door kronkelpad
en stiekem zou ik hopen
dat ik voorgoed jouw hart bezat.
Waar zou ik zijn zonder muze zoals jij
waar zou ik dan de woorden vinden
zolang reeds wens ik jou aan mijn zij
maar wil jou ook niet aan mijn grollen binden.…
Zeevriend
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
587 jouw schip zijn
de natuur van jouw geest een goede daad
van ademhalen in verbinden en reflectie
laat ons geloven in wat de toekomst
voor ons allebei in petto heeft
zolang er hoop is blijven we stoer varen
om het verlangen in onze harten te bewaren.…
Onverbiddelijkheid
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
356 Diep onder deze harde laag,
woelt het hart dat ik elke dag verberg.
Dat ik zo onverbiddelijk ben,
komt niet uit haat,
maar uit angst om te breken.…
De Molenaar
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
302 Jij mooie lieve man,
vol emotie en passie
maar met een gebroken hart.
Een prachtige vader
die door een vuurzee voor zijn kinderen gaat
Een man met een verleden,
dat nog altijd in het heden op je schouders draagt.
De wieken van de molen waaiden je mijn kant op,
om van je te leren zonder mezelf te bezeren.…
het draaiende lied van de deur
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
295 Maar als mijn naasten neen zeggen,
neen, puur onaardig, koud,
dan kookt mijn bloed,
dan stijgt mijn hart, dan stijgt mijn hart in rook.
Schuifelend, zuchtend, traag,
bij de draaideur die zachtjes slaat,
vind ik geen aansluiting,
lichtelijk crimineel,
mijn tred verstoor, mijn tred verstoor.…
ARTIFICIELE INTELLIGENTIE
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
237 Niets maakt poëzie zo apart,
dan een vers uit eigen hart.
Het beschrijven van een lief gezicht.
Harten raken met een verrassend bericht.
Goochelen met woorden
die klinken als vrolijke muziekakkoorden.
Neerpennen van diepe verlangens.
Vertellen over dromen en stil verdriet.
Nee...emoties dat kent AI zeker niet.
Amanzimtoti…