8651 resultaten.
vergaan
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
833 melancholie van een maand
die sterven gaat, verloren in de vage glorie
van wat losgelaten blad
een dorre bloem buigt mee met oostenwind
ze wiegt haar tranen naar de zee
ze wiegt de dagen naar de overgang van meer
dan schelpen strooien op een oeverpad
met gras en lege ogen
waar de winter duizend vlokken weeft
besef ik, dat je leeft
in alle witte…
Familie-dag
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
2.312 Familie-dag
Een wonderlijke familie-dag
op een wit strand
met schitterend weer.
Een dag zonder lawaai
met alleen de zacht
zingende de achtergrond.
Een wind met
melodieen voor onze harten
die oude melodieen
elk moment
oplost in de wind.
Een dag met veel ruimte
voor eindeloze blijheid
voor jong en oud.…
ik heb kleuren nodig
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
711 ze drijven mijn geest
vooruit als een spook
wit en zacht.net een kaars
die Halloween speelt
voor mijn eerste pop
te doen schrikken.
het detail groeit.
ze brandt niet;
noch het blauwe
speelgoedjurkje,
noch de vlam.
die toch oranje is.
rood ligt op tafel
klaar om in te knijpen,
de vorm is een warm hart.…
Zaterdagmorgen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
549 De daken zijn wit,
Het heeft gevroren
Alles is stil en koud.
De zon tekent met haar warmte,
Zwarte strepen op het dak.
Het wordt een zonnige dag.
Mijn buurvrouwen aan de overkant
Hebben het rolgordijn nog dicht.
Er roert zich nog niets.
Het huis moet eerst opwarmen,
Voordat de "besjes"zich vertonen.
Ik ben dus wel vroeg op.…
Voorbij de waarheid
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
507 nog voordat de avond in mij valt
vertel me hoe het was
streel nog eenmaal de zinnen wit
en bedek me met jouw stilte
er bestaat geen andere kunst
dan het kussen
waarin ik mijn dromen legde
en mijn ogen met vogelmelk versierde
bij het ontwaken
laat de zon door de kieren glippen
de tijd transparant maken
mijn adem jij bloesemlicht…
engelenmomenten later
netgedicht
4.3 met 22 stemmen
1.615 besuikerde cherubijntjes
spreiden hun vleugels
sparren door ijspegelende ruiten
op poederend tapijt
maar later veel later
na oliebollen en wafels
pruttelende ketels
en glimmende ballen
engelenmomenten later
de stilte voorbij
zullen hyacinten en krokussen
dwars door de witte pracht
de hemel in komen steken
kleuren verspreiden
een…
Schaatsenrijden
gedicht
3.1 met 20 stemmen
7.461 Glad en wijd ligt het ijs
in een veeg wit en grijs
en de lucht, tastbre kou,
is gestolpt onder blauw.
En mijn schaats met een kras
als een schot onder glas
trekt een veervormig spoor
van mijn voet uit te loor.
Ik scheer scheef op het vlak
langs een donkerblauw wak.…
midwinterdroom
netgedicht
3.1 met 12 stemmen
594 (op naar 2011.. )
de nacht daalde rond alleen gelaten straten
ik zag een stille man
hij verstond mijn eenzaamheid en droeg
een kroon van sneeuw
wind hing aan de slippen van zijn jas, zijn pas
bevroren door de ferme kou
droeg slechts
illusies van mijn witte nevels
zo zweefde alles wat ik was langs nimmer zatte
dagen
dragen…
Toen zij zich ontplooide
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
665 Plooien in het witte kleed vindt men niet terug
in haar gelaat; zij is de schoonste van het
plein
krullen langs de slapen hangen fijn dansend
boven schouders naar achteren in wrong
gevlochten
bewegen van de aarde rond de zon laat leven
bries verlegen langs haar ogen zucht de
schaduw, zij niet alle aandacht wenst
destijds viel Sculptura…
Vluchtig beeld
netgedicht
3.8 met 33 stemmen
1.052 Tikkende vingers op een zwart-wit klavier,
dansende letters in fracties van seconden verdrukt.…
Kermis in je hoofd
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
555 altijd
kermis in je hoofd
zelfs 's nachts
bleven de attracties open
van zweefmolen
tot rariteitenkabinet
jouw gedachten
zijn nooit stilgezet
jij danste vrolijkheid
waar anderen hosten
sjanste in de schommelschuit
joeg de waarzegger op kosten
je draaide door
tot in de kleine uren
wij wisten al dat kon
niet lang zo duren
witte…
het spoor van de meeuw
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
620 waarin het reizen
steeds kleiner werd door het twijfelend tasten
aan torenklokken
die zonder reliëf
de wijzers vastmaakten, noordwaarts
tegen voorbijgaande duinen
en het geraamte
van een gebedsloze schelp. ongegroeid
zoals de meeuw die zich verloren waande
mij achterliet tussen de dunne vellen
van mijn droom en de helderheid
van witte…
Elastiektwist
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
638 Meters elastiek
omspannen kinderenkels
hakken haken snaren
tenen scharen
benen springen
in zingend grijswit
spreiden, sluiten
huppen, draaien
nog een keer springen
in en uit
op swingend twistgeluid
floept het wit
van enkel naar kuit
hakken haken snaren
tenen scharen
benen springen
in zingend grijswit
spreiden, sluiten
huppen, draaien…
Observatie - in de Klap
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
526 puzzelende man met grijzend haar
op het puntje van zijn neus de bril
blauwe trui streepjesboord
zo zit hij daar
in gedachten verzonken
omvouwt de linkerhand 'n zilveren pen
glimlachend drinkt hij kopjes thee
niet dat ik hem ken
op rechts twee Amerikanen
zij spreken veel te hard, zij
overstemt hem overduidelijk
wit topje haar rokje pikzwart…
Maannacht
poëzie
3.7 met 3 stemmen
1.189 Twijgen trillen in 't blauw-wit licht,
Hoge kruinen verdringen zich dicht
Achter 't lange vergezicht
Van der lane pracht.
Stil verdroom 'k de milde tijd,
Nu de maan haar zegen spreidt,
Nu het land, door hààr gewijd,
Rustig slaapt en wacht.…
Beaujolais Primeur
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
561 wat wordt het vandaag
zwart of wit, een beetje grijs?
nooit weet ik wat aan komt waaien
hoe of wat te oogsten,
is de muze goed geluimd,
straf maar rechtvaardig,
zwartgallig op het botte af,
of pluk ik zelf de woorden vandaag?…
BOOTVLUCHTELING (2)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
541 Hij droomt van vuur en van geweld
Schrikt wakker midden in de nacht
Zijn vrouw en kind zijn afgeslacht
Hun os ligt op een knekelveld
Hij moet eruit wordt hem verteld
De frisse lucht in voor wat kracht
Het kleintje kraait, spartelt en lacht
Ze gaan en staan al snel versteld
Die frisse tintelkou, dat wit
Zodra hij op een parkbank zit
Is…
In duizend geuren
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
538 penselen zijn nog hard
haren stram en ongeordend
door de lange winterslaap
het doek lijkt grauw geworden
door het helle wit van sneeuw
uit reeds voorbije dagen
maar als het zacht pastel
de eerste krokus opent in het
prille groen dan ruik je leven
dansen kwasten weer
in het warme licht van zon
straalt linnen in een nieuw beginnen…
AVONDDAMP BOVEN WEI
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
425 Een breed wit meer
van nevelig koud zweet
uit slapende spoken
doorzichtige zeiltjes
zonder boot of mast
zweven wiegend
in wijde kringen rond
mijden angstvallig
het diepe midden
waar
een eenzame boom schuilt
kaal _ plomp _ gedrongen...…
Kastanjes
poëzie
3.1 met 10 stemmen
3.343 Daar groeien witte kaarsjes aan,
Wat zullen die kaarsjes aardig staan
Wanneer ze van avond branden!…
Bij iets in je ogen
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
1.263 blijde angst tegelijk bewogen
in gevecht,niet te acteren
Een zon in de schaduw,
die niemand misschien zag
Woorden vertelden me ruw,
een gesloten mond in ooglijke aanslag
Het verlangen in charme,
de pauper in charisma
Dringt als verloren warme,
kijkende schisma
En het stil sprekend hart,
klampt elk gezichtsvermogen
Is twijfel koud wit…
voor haar van wie ik hou
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
755 voor haar
door de hemel vol blauwe plekken
razen flarden van witte wolken voorbij
een zucht
die jij slaakte
in een woord
dat mij raakte
zijn gedachten zo blij
gelijk one hundred and eighty
vier keer raak in één
ja ieder woord was raak
en de zon?…
In de wilde wilgen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
694 als hij was
wilde hij zijn hoofd
in de wilgen hangen
maar iets weerhield hem
waren het de treurige blikken
van de andere wilgen rondom
die nog somberder leken dan hij
of het afwachtende roodborstje
op de picknicktafel vlakbij
die met zijn kraaloogjes
verlangend hoopte
op wat verdwaalde kruimels
de horizon verkruimelde
in kleine witte…
Bomen in skelet
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
531 het leven stilt
waar bomen in skelet
nog rillen onder de noordooster
vlokt zacht de eerste sneeuw
zij dartelt
in het luchtig vallen
op de koude schrale wind
bewonderd door een spelend kind
haar lach brengt
weer de vrolijkheid
in een witte wereld terug
waar stilte van de schepping heerst
in het wissen van de sporen
zal de winter…
vullen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
521 (toen de lucht zich terugtrok
in amber en turquoise wist ik, dat de avond zoeter was)
geef me je hart- gééf het
laat de aarde achter in zijn werelddans
voorbij de glans van klatergoud
en overschot
schuddebuikend ligt de dag
achter valse wolken, het spiegelbeeld van nu
verlaat de avondval
en witte vogels draaien rond een nieuwe maan…
De snoffeltjes van Miet Weijters
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.408 Ze was streng, maar ook lief:
zij hield van witte anjers, "snoffeltjes" geheten en
zo genoemd rondom Tilburg. Ik zal altijd van deze lieflijke
bloemen houden.
Om wat zij nog altijd betekent voor mij;
wat dat betreft: Miet Weijters blijft...
mag blijven.
Zij zorgde immers, dat ik zorg!…
vijftiger jaren
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
778 voor Lucebert
(alles van waarde is weerloos)
ik maak mezelf wijs
dat ik de weg weet in
een tijd die niet meer is
dat ik de grijs sluier
oplicht als klamme vitrage
zo zie ik het plaatje
van mijn jeugd weer in
zwart/wit op mijn netvlies
wanneer ik probeer dit
plaatje in te kleuren blijf
ik steevast hangen aan het sepia
wat…
Een vergeelde foto
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
733 Over je vergeelde zwart-wit foto
glijdt nu het zonlicht de kamer binnen…
erectioneel verlangen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.229 mijn ogen hunkeren naar het licht
dat zich telkens afwaarts keert, het
leven draagt de stervenden in het zicht
van mijn witte handpalm, was er een god
dan zou ik bidden, maar de hemel heeft
de christenen gespleten tot spijs die
reeds gegeten werd
wat nu rest is de aftakeling van de burgerij, de zonde
van het vorstendom, een monarchie…
zwembadwater
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
742 vandaag ruik ik water
niet dat van een rivier
of het zoute van de zee
niet het frisse van een bergmeer
vandaag ruik ik zwembadwater
een opblaasbad vol kinderen
chloorvrij en vol spetterende bellen
ik koester een moment
ik verf de zwarte wolken
tot het smetteloze wit
zoals die schapen vroeger waren, dromend
achter in een steegje
kindervoeten…