171634 resultaten.
echt heid
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
4 duisternis niet
de wil
van de
de hoogste Macht
het zweefde
door het
luchtruim met
Goddelijke kracht
luid werd
geroepen erzij
licht
de aardbol
te creëren
voor ons
hierop gericht
helaas wilde
de mens
Hem evenaren
ook zo
intelligent zijn
alle volgende
eeuwen hierna
hetzelfde refrein
de Heiligheid
valt niet
te evenaren…
Overkant
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
5 De reling trilt nog
van de laatste golf
tegen de steiger.
Een jas hangt over
een leuning alsof
de drager even weg is.
Rook van de veerboot
blijft hangen tussen
de lantaarns en het water.
Niemand stapt aan.…
De open wond
netgedicht
2.5 met 10 stemmen
18 mijn handen zijn leeg
wat jou verwondt, raakt ook mij
angst draagt onze slaap…
De zoektocht
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
3 Wereld raast verder
mijn ziel, dwalend en zoekend
licht gloort diep in mij
De wereld raast in felle kleuren voorbij,
terwijl de ziel in stilte blijft zoeken
naar een verre glimp van vrede,
verborgen achter de alledaagse ruis.
Elke indruk raakt vandaag net iets dieper,
emoties stromen als een ongetemde rivier.
Toch blijft het hart de moed…
Leven met je
gedicht
4.3 met 3 stemmen
160 Van top tot teen gloeien
alsof ik word geslagen en gestreeld
door een zon en een storm,
Hoe je mij vult zoete regen
beide oren in
tot ik huid over liefde ben.
Zoals verhalen mij bewogen
toen ik jong was
doe je mijn aarde beven.
Bossen branden
en wij openen onze huizen
voor elkanders vlammen.
--------------------------------------…
O LIED
poëzie
3.7 met 14 stemmen
3.896 o Lied! o Lied,
gij helpt de smert
wanneer de rampen raken,
gij kunt, o Lied, de wonde in ‘t hert,
de wonde in ‘t hert vermaken!
o Lied! o Lied!
Gij laaft de dorst,
gij blust het brandend blaken,
gij kunt, o Lied, de droge borst
en ‘t wee daarvan doen staken.
o Lied! o Lied!
het zwijgend nat
dat leekt nu langs mijn kaken,
gij kunt het,…
ruimte om te gaan
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
25 ooit waren er veel
om over te gaan:
wegen, stegen en straten
nu is de situatie zó:
veel zijn er opgebroken,
een aantal lopen dood
nu zoek, bezoek ik de weinige
wegen die nog resten
loop daar, soms voetje voor voetje,
met licht gebogen hoofd
op weg naar de grens
als ineens ook achter mij
de weg wordt opgebroken
adem ik even diep…
Apriciteit
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
4 Het is een koude winternacht
Monsters tonen weer hun macht
Toch te warm voor zachte sneeuw
Deze nacht duurt wel een eeuw.
Ik wandel door een koude stad
En snak naar een zacht, warm bad
Ik wilde dat ik de tijd veranderen kon
Omdat ik lust naar de brandende zomerzon.
Het enige wat ik kan doen is wachten
En trachten deze nachtmerrie te verzachten…
ADE
snelsonnet
3.8 met 9 stemmen
17 Je moet natuurlijk naar zo’n dance event
en slapen in zo’n nacht moet je niet willen,
je koopt wat extra illegale pillen
en gaat voor ongeremd amusement.
Nee, waar je geld belandt, kan jou niet schelen:
je sponsort nietsontziende criminelen.…
Wat de aarde blijft dragen
netgedicht
2.6 met 18 stemmen
7 Het gras houdt sporen
de wind draagt stille resten
groen wacht op herstel
Het gras houdt sporen vast van wat hier langskwam,
plastic en glas dat niet meer bij de takken past.
Je voelt hoe de aarde stil blijft dragen wat blijft liggen,
een lichte druk die rimpelt door de open ruimte.
Niemand vraagt om harde oordelen of grote woorden,
alleen…
"O Rhenus,..
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
12 “O Rhenus, U zij geprezen
onze gebeden zijn gehoord
aanvaard en uitgevoerd
Uw bloeden vervult ons
met trots op de steile oever
onze aderen stromen over
van liefde en moed
tegen de ingedroogde
kribbige dijken op
komen wij weer
met de zwaarste laarzen
door klei aanstampen
Of waren het weer
de tranen van Lorelei
wanhoop
over…
liefdeslied
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
9 Ik hou van je, mijn schat,
zolang je leeft heb ik je liefgehad
Wie ook je vreugd ontnemen
of zich van je vervreemden,
ik blijf steeds aan je zij,
je hebt toch altijd mij
Een rots in sterke stromen,
prins van je stille dromen
Ik neem je met mij mee,
ik draag je door de zee,
met mij win je de strijd,
leef je in eeuwigheid
Ik ga niet…
Dode man in Amsturia
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
5 Een grote stad die aanvoelt
als een spontaan verzonnen fantoom
vol dwalende mensen.
Het is er nu donker
we zijn onderweg naar het werk.
Er ligt een dode man op straat
en niemand weet waarom
hij niemand heeft die om hem geeft.
Het is te laat, er is geen spijt, hij is nu
ook zijn leven kwijt, hij staat bij niemand
in het krijt.…
Met achteruitkijkspiegels
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
4 Niet louter in mijn hoofd
spelen herinneringen, buitelend,
verspringend, af en toe schakelend.
Mijn lichaam kent het doorleven in cellen
van ervaringen, een tot in mijn nerven
ondervinden van paletten vol emoties.
Mijn leven is geen gaan over paden of betreden
van gewoon plaveisel, evenmin van wegen waaraan
het aan onderhoud zichtbaar niet…
bessen als kogels
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
7 Vaak is treurig struinen
door verwaarloosbare paden
van vergeten exemplaren
voldoende om de struiken
vol met gedragen vruchten
te hangen
te plaatsen in een traditie
van vogels die veel te veel
vraten
vliegensvlug wegkwamen
als bessen als kogels
schoten
in de verkeerde keelgaten
Toch mag weemoed slijten
langs opgehelderde wegen…
Op het eenzaam stervende najaar en muziekpassie van Bach
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
22 Witte zwanen dansen op't water.
Nieuwe scheuten steken de kop op
't Zwanenmeer klinkt in luister
"Bachs bist du bei mir" opgeluisterd.
"Ga ik in vreugde
naar mijn dood en rust
wat zou mijn einde blij zijn
als uw mooie hand
mijn trouwe ogen toe drukten."
Troostbekkens watervallen beken
druppelsgewijs
't aangezicht leken,…
aprilvisgrappen in oktober
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
14 Scholen zwemmen
opgebouwde verhalen grollen
grappen faken zwelgen
plankton uit de lucht halen.
Neonvisjes die oplichten in de wintertijd,
zoen-vissen de glimlachende mond ontmoeten,
walvissende aanmeren,hengelen,
dolfijnen springen op van vreugde.
Pretoogjes in buiten en binnenpretjes
spotvogels kwaadwilligheid uitsluiten
lachvogels…
Scheiden
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
4 Scheiden doet lijden,
Lijden geeft hartenpijnen,
Pijnen die blijven.…
De meter
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
6 man meet de tafel.
Hij meet nog eens.
De meter knakt.
Hij raapt de stukken.
Ze zijn zoek.
Hij kijkt naar water.
Het blijft water.
De kraan drupt.
De stoel schuift bij.
Dan is hij weg.
De man gaat de deur uit.
Zonder jas.…
muurschaduw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
6 Het gras ligt plat
waar de wind heen wil
hooi ruikt nog groen
tussen stengels die knappen.
Flessen staan onopgehaald
schoenen droog bij de deur
het lijf dat bukte is hard.
Schaduw op de muur
rug naar het warme
iemand telt ver over honderd.
Je blijft staan.…
hondbek
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
9 bek sleept me over asfalt
pissporen aan het hek
karton nat ik kruip erin
flank open de straat steekt
stad knarst ijzer open
nagels krassen beton tot stof
goot spuugt biestwater
ik drink de dorst braakt terug
schim verderop blaft alleen
mond open op de tocht…
Ontleefd
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
3 Bloem in de vaas, een vredig gezicht
weer een dag voorbij, het gordijn gesloten
dag papegaai, je hebt nooit eens gefloten
dag papegaai, doe je ogen maar dicht
In de spiegel naast mijn bed herken
ik tweemaal mijzelf: hoe ik was, hoe ik ben
niet meer beter en nooit meer gezond
ik weet wat…
Zie je het voor je
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
12 Zie je het voor je
zo’n mythisch kasteel
op een Grieks eiland
in de Ionische Zee
die hoogtes, en wij
uitkijkend over hemels-
blauw water onder één
tijdloze zomerzon
en wij die ons gelukkig
mogen prijzen met
de verwaarloosbare kans
die het lot voor ogen had
kijk ons dan, daar
gearmd liggen in
de schittering als
vereeuwigde…
Vrij…
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
6 De dag duurt te lang om op te geven
tijd gaat te snel om stil te staan
op kussens netjes, twee aan twee
sliep ze gemoedelijk met hem mee
tot bij de afslag van de rotonde
waar zij haar eigen weg weer vond.
Reed de trein wederom in strakke lijn
het draaide alleen om zijn station
zijn mondhoeken bogen diep somber
rake woorden lachte hij luid…
Spaarders bestolen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
6 EU landen met chronische tekorten
door laf overheidsbeleid
schofferen EU afspraken
lenen miljarden euro’s extra
Het inflatiebedje ligt gespreid
Met inflatie hoger dan rente
schrompelt uw spaargeld ineen
Een vlucht in AI is riskant en
hypotheek een molensteen
De spaarder wordt bestolen
door haar eigen ECB
die weigert inflatie aan te…
De Aanraking
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
21 de hond springt en springt
zijn ogen haken diep aan
de mijne
hij zoekt daar antwoorden
welke in mij verborgen
schijnen
maar verstrikt raken
in een wanhopige kring
Gedachten zoeken naar
het begin
niet naast maar slechts
tegenover elkaar
wie wijkt voor wie
wie houdt hierin nog stand
de wanhoop zoekt nog slechts
houvast in…
JACHTSEIZOEN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
6 Een vijftal jagers zitten bijeen in café "Het Everzwijn",
beginneling Danny heeft een goede reden om trots te zijn,
"Ik heb gisteren mijn eerste haas geschoten
en ik heb van dat moment bijzonder genoten,
maar ze schrokken zich daar wel de pleuris bij Albert Heijn !" ...…
SEKSUALITEIT EN KERKEN, DE SLECHTSTE COMBINATIE
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
4 Katholieke kerk betaalt in New York
800 miljoen aan misbruikslachtoffers
in een hoekje van pagina 4 het bericht
van de seksualiteit in het biechthokje
of achter het altaar, hoekje van de kerk
consistorie of het huis van de priesters
misbruik, gebruik, verbruik van seksualiteit
seksualiteit en kerken, de slechtste combinatie! Nu…
Boontje komt om zijn loontje
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
4 Een slimme tuinboon uit Schin op Geul
dacht te kunnen ontkomen aan zijn beul, maar werd gefopt
en fluks gedopt.
Daarna restte er nog slechts schil en peul.…
Jouw kamerdeur
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
10 Hij kan nog bij jullie groepje
nee, die vlooi uit Roosendaal willen we niet
ik zwijg en wordt ergens bij geplaatst
waar minder weerstand heerst
een zelfbeeld dat crashed
na dagelijkse vernederingen
Het beursgebouw was de school
het was niet eens vooroorlogs
maar de vroege jaren tachtig braken me
en bepaalden de stiltes die ik meenam…