699 resultaten.
twee druppels water
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
480 Jij weet als geen ander
Mijn dromen verraden
Duizenden buien van donker gemoed
Sterk is jouw baken
Ik voel je me aarden
Jij komt het verlichten en alles is goed
Leen mij nu je krachtig verstand als een wapen
Ik strijd door het donkere gat in mijn hart
Beïnvloed mijn wezen met helende handen
Bescherm tegen schaduw omdat het me tart
Ik…
schoon is wat lach bereiken kan
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
588 schateren zij de dagen
van het krieken van de dag
tot daar waar de zon
in de nacht verglijdt
wie de winter schuwt
zoekt wegdoenerig
bij het eerste lenteweer
heil en zegen
in de geboden verluchting
van deez’ grondige schrobbebeurt
gelijk een wervelstorm
verblijden zo dora en nora
het antiquariaat van het leven
met een bakkie of een bak…
Meridianen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
563 Ooit, als de mensen samen zijn,
door het openen van het zonnegordijn
weelde gedeeld in die verbindingslijn
sloot zich op zonder woord van spijt
onze natuur legt een baken in de tijd
we draaiden de klok terug en
bevroren geweld tot ijskristallen,
dan zou de oude zon zich uit een
verrukkelijke hemel laten vallen
in de krimpende schaduwen…
Speedy de turboslak
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
537 Het is weer tijd om te gaan snoeien
Mijn schaar doorklieft de stelen met gemak
Want dat is wat mijn planten doen; groeien
Het afval gooi ik daarna in de bak
Wel potverdrie. Kijk hier. Wat is dit gek!…
ONTWAKEN IN HET DONKER
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
458 ook nu kan ik ‘t maar niet vergeten
Ze spraken van de opkomende zon
mijn blik zag enkel ’t donker zwart
Nergens een glimp van de lichtbron
nergens de blijk van een warm hart
In het zwarte scheen een karig licht
als een praktisch onzichtbaar baken
Teder glijdend gleed mijn deur dicht
het noodlot liet mij zacht ontwaken
In het holst van…
valentijn zijn
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
523 als jij mijn bloem bent zal ik jouw zon zijn
die regenbogen schildert als het regent
ik zal jou met een warm licht koesteren
zelfs als ik mijn baan veranderen moet
als jij mijn wereld bent wil ik maan zijn
een nachtlamp in schemering en nacht
die als baken van licht jouw toeverlaat is
wanneer tijd en ruimte zich verweven
als jij een eiland…
Vanjanina
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
621 Als de nacht valt staat één fonkelende ster hoog aan het firmament,
haar licht is een baken en zend signalen uit,
het is haar ascendant,
die haar in de nacht de juiste weg duidt.…
Solo
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
435 .
________________________________
SOLO
Als ex-judoka met de zwarte band
Speelt hij het liefst stratego,
maar dan solo
En doet in blote torso ook aan polo
Als babyboomer in z'n bak met zand
Daar trekt hij cirkels waar geen aan mag komen
Alleen híj weet welk stuk hij
af wil romen
...zie voor de meer ludieke variant
het Poetinvers…
Precies en vaag
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
456 Het ging over precies
Dat we alles zo netjes,
precies willen doen,
In de pas
Elk snippertje in de goede bak bijvoorbeeld
De dag beginnen met
citroen met gember
Dat niets overgroeit
Vooral dat niets fout
In één stroom meerinnen
Dat ik soms zo genoeg
Van mijn eigen pedanterie
Dat ik nooit schreeuw
Of nooit gil
Genoeg stof voor de sauna…
De streling van de piano
netgedicht
2.0 met 10 stemmen
465 De piano is mijn toevlucht, mijn baken van eenvoud.
En wanneer het laatste
akkoord vervaagt in de ruimte, blijft even
alleen adem, hartslag, aanwezigheid. De stilte herkent me,
omhelst me zonder iets te willen — een thuis dat niets verklaart, enkel ontvangt.…
VAN DE BELOOFDE HELPER
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
444 ontsprongen
Wat men nog niet kon weten
Is wat er zou geschieden
De woede die zou zieden
De haat, de vele kreten
Die hen de beul liet slaken
Het martelen, de leeuwen
Verscheurend en de eeuwen
Van klopjacht en verbranden
De Nationale Badkuip
Berucht, van duizenden
Klonk er de laatste zucht
De Inquisitie kreeg lucht
De Trooster bleef een baken…
zich thuis voelen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
568 vaag blijft mijn wezen in kennis van het vroege
het moet gezegd, dat vele oorzaken
daar een bijdrage aan droegen
het gaat mij niet om verwijten
ik heb mijn opvoeders zien zwoegen
en die ook zochten naar een veilig baken
.…
licht en schaduw
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
378 eindigt in een soort eigen smart
natuurlijk weet u net als ik
dat het overal nimmer anders is geweest
ook ik zal ooit wel eens de schaduw hebben gezocht
en ontvluchtte mijn toch wel gewetensvolle geest
ik moest dit even kwijt, soms word je gespiegeld
en dan wil je even luchten op 't een of 't andere manier
dus troost ik mezelf met een bak…
zij
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
124 je plukt de hemel voorbij de wolken
en aardt me langs de hoogste bergen
en draagt me uit de diepste dalen
***
telkens als de nacht me het teken geeft
kus ik zacht je ogen, je droomt in het
bewegen en deint als een golf
die haar kind in de armen wiegt
ik maak je niet wakker, jouw slaap
is het baken dat ik vind wanneer jij
ontwaakt in…
Grijze asfaltzee
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
199 Neonlicht flikkert in een vette plas
blauw baken voor een verloren ziel
de tramlijnen snijden door de stad
ijzer op ijzer snerpt in de kou
de vroege ochtend breekt aan
en dromen worden uitgespuugd
Op de hoek staat een man met lege handen
hij praat zacht tegen een lantaarnpaal
deelt zijn dronken wijsheid met het kille licht
steegjes ruiken…
De dragende kracht
hartenkreet
3.3 met 10 stemmen
107 Dit is het enige bezit dat werkelijk telt,
een baken dat standhoudt in de storm van vandaag.
Het vraagt geen verklaring of een luide stem,
het is er gewoon, troostend en onvoorwaardelijk.
Als morgen de zon weer aan de horizon verschijnt,
reist deze milde stroom geruisloos met ons mee.…
Nee, wij projecteren niet
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
483 Iedere jij-bak is er een te veel
voor de veeleisende narcist
die de dominee niet laat uitpraten
Laten we proberen te communiceren,
met dezelfde toekomst in het verschiet,
zonder de filters van gisteren,
nee, we projecteren niet.…
Vakantiespreiding
gedicht
4.1 met 60 stemmen
4.151 Een vader, die het niet echt zitten ziet,
gemakkelijk in spijkerpak voor de vakantie,
staart stug naar buiten waar het bakken giet.…
Barbecue
hartenkreet
2.8 met 17 stemmen
8.247 en brengt men elkaar en het water tot kokens
waarna men de verschrokken tomaten ontvelt
de kolen en ’t gelag raken nu aardig in de fik,
en moppen en goesting komen rijker ter tale
een reuzensteak ligt nu te sidderen van schrik
en ’t bier wist de schroom rond hun stoere verhalen
schouders en meningen met een flink randje vet
zwellen en bakken…
Zwolle IJsselbrug
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
996 De uiterwaarden staan nog
onder water, tot aan de zomerdijk:
een enkel baken steekt omhoog
en vertelt de vroege zeilers,
waar de sterke stroom
ondiep en verraderlijk is.…
poentootje
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.507 ik heb een poentootje
een rode met twee deuren
het is zo'n blikken autootje
waarmee ik door mijn dorp
over drempels kan scheuren
soms neem ik een slalom
langs bakken met
verdorde bloemen
als ik dan met 8o km
op mijn gaspedaal ga hakken
hoor ik mijn geweten stillekes
over een bekeuring zoemen
oei, daar is weer
een cirkelzaag
brm brm…
De zeeman en de dichter
netgedicht
4.6 met 31 stemmen
1.112 De vuurtoren geeft de scheepsman rust
Ziet hij de toren dan is zijn brand geblust
Weldra zal hij weer bij de zijnen horen
Zo niet dan voelt hij zich verloren
Gedichten zijn ook een veilig baken
Voor mensen bedroefd of vol met levenslust
Gevoel en spel met woorden raken
Het eerlijk hart dat graag de waarheid kust
De ruwe zeeman en de dichter…
Belg achter stuur
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
641 Hij maakt ongaarne ongelukken, maar
rijdt hij z'n auto in de soep of prak,
dan neemt-ie 'n vork of lepel uit de bak.
De Nederlander twijfelt: 'Is dit waar?'
Heel nuchter denkt u: 'Dit is vast gelogen.'
Ik moet bekennen: 'k houd u voor het lapje:
't verhaal is vroeger uit een duim gezogen.
Nee, zelfs van Belgen wordt dit niet verwacht.…
OPBLOEI IN TRIEST GETIJ
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
485 Ik loop langs graven,
blijf staan bij een grote bak,
gooi snoeppapier weg.
Het hok is tochtig:
eenden, konijnen kroelen
op één grote hoop.
Grauwe stormlucht dreigt;
weglantaarns in de polder
schijnen even lief.…
La morte-saison 3 In het vondelpark
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
808 het regent in het Vondelpark
letters vallen met bakken uit de hemel
zou hij, de dode dichter
alsnog zijn oude schrift
over mij uitstrooien
en strofen weer doen zijn
als de aarde is
stof en nu even verwaterd
plassen vangen
zwaardere woorden op
het helpt zijn taal te verdunnen
naar hedendaagse herkenning
vlak, dun, licht of schreeuwerig…
Brief van een korte dode ruwe bolster
netgedicht
3.0 met 13 stemmen
1.238 gaan
denk niet dat ik bang was voor het leven
want dan heb je ‘t mis
wel voel ik vreemde trekken op mijn smoel
maar ben heel tevreden weggevlogen
een mooier slot kon ik niet wensen
was goed uitgerust en had geen pijn
in tegenstelling met veel andere mensen
was mijn vertrek bijzonder fijn
ik wil alvast iedereen bedanken
via een sterk bak…
Afgerekend
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
687 Jeugd die al voor
Het derde levensjaar
Verpest was, kind
Dat richtingloos
Het leven werd
Ingeschopt zonder
Dat het ooit iets
Te wensen kon hebben -
Er werd immers toch
Niet naar hem omgekeken,
Laat staan naar hem
Geluisterd - geen besef
Van wat goed en kwaad
Kon zijn, het voorbeeld
Immers nooit gekregen,
Papa die in de bak…
Miljonair
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
660 Mijn rijkdom bestaat niet uit een bak geld op mijn rekening,
Mijn rijkom is een heel persoonlijk gevoels- en levensding.
Mijn rijkdom zijn mijn vier prachtige dochters en twee zonen,
Die me steeds weer met hun pure liefde belonen.
Soms met woorden, dan weer met een gebaar,
Of gewoon zo maar even gezellig met elkaar.…
onder de Doem
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
593 Een beetje vakantie plan ik in de buurt van een kerk-
een betrouwbaar baken mocht de Doem toeslaan.
Fietsen met een vriendje die onze kring niet kent?
Stiekem word ik verlinkt, moet m'n lief het bezuren.
Normale mensen roepen: 'Volg je eigen hart.
Durf hun zwavelzangen met een blog te breken.'
Voor mij een brug te laat.…
bevers
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
716 gekscherend de sneer in
de krul caprioolde in de snorren
ze roerden nog even door het water
Ze bouwden zich een comfortabel paradijs
lepelden lustig verder met hun grote slof
dreven op boomstammen
takken en twijgen onder de oksel
om een beetje te leunen tijdens het afdammen
legden zich te vlijen in bad met ingebouwd salon
alleen de grote bak…