Alle inzendingen over meeuwen

986 resultaten.

Sorteren op:

Oprijzend uit de hofvijver

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 437
wanneer gaat het weer sneeuwen op het lange voorhout zal het schreeuwen van meeuwen verdwijnen in de wit neerdalende rust waar mensen gestaag schuifelend voorwaarts bewegen omdat de trams het hebben begeven langs kade en muur oprijzend uit de hofvijver waar het bestuur zijn laatste uur torent komt die winter er nog na verhitte…
wil melker15 november 2014Lees meer >

HET VERSTOORDE LEVEN

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 468
Ze zijn met velen De meeuwen boven de winterakker Zelfs hen kan ik niet verdragen vandaag Waar blijft de zon die het ijs smelt Waarin de waarheid bevroren…

De grote zeeën

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 647
Meeuwen bekladden haar dak. Zij blijft sterk en op haar gemak. De grote zeeën spreken tot haar. Ze zeggen: “Je loopt gevaar”. Vol hooghartigheid en moed spreekt zij: “O grote zeeën, niets van U schaadt mij.”…

Takken kalen in de kruin

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 467
zie de meeuwen zeilen driftend op de wind bladerbruin vlaagt knisperend tot het eindelijk luwte vindt weg is de warme lach en tekent kou verbeten trekken op deze bijna winterdag kleuren zijn vervaald takken kalen in de kruin waar bomen buigen voor het stormachtige venijn het botst weer na de zonneharmonie we trotseren voor even…
wil melker9 oktober 2013Lees meer >

de kus

netgedicht
3.7 met 25 stemmen aantal keer bekeken 777
geen enkel woord draagt de eeuwigheid, aan beide zijden alsof er wind zou waaien, heen en weer laat het zijn het voorjaar dat komt twee vogels onvolmaakt zichzelf in het vinden en almaar mooier beschrijf me niet maar laat ons het strand als licht een lelieblad en een beetje niet meer willen missen kus me en laat het de meeuwen…

benen en vinnen

netgedicht
4.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 599
het breekpunt zichtbaar wanneer lijnen aan kracht winnen, golven worden die ik schep tot schuimend lichaam er waait een gedicht uit grillig gevormd ook door het zilte aangetast mijn handen halen zich open aan de horizon versieren illusies met schelpgeruis opnieuw in deze volgorde van emotie schaduwen liggen stil op een meeuw…

Wat ik je wil zeggen

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.051
zee zo oneindig de kuststrook lijkt verdwenen als opgegaan in een nevel het twistend bootje in een eenzame cirkel vaart zo ver van een thuis meeuwen schreeuwen vechten zich een plaats in het bestaan jij roept naar een haven het vuurtorenlicht je zoekt een baken, een zicht waar zijn toch de liedjes de golvende woorden van je…

bevrijding

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 489
Hier ben ik in het lijf dat mij bindt schijnzekerheden in een rationeel bestaan tot de roep van een meeuw lonkt, ik haar ademloos volg en vrij van zwaartekracht zal gaan.…
bimo23 november 2013Lees meer >

Het lam

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 606
Glas spiegelt pijn die doorklinkt in de au schreeuwende meeuwen. Lam gevleugeld echo je hun taal, je moeder pendelt met je tussen de kruisen van de kuurkalender, deelt cellen in je kikkervis met staart. De kruisen overleefd, onder de schittering van vredesvleugels lichten je ogen op, er is een Lam dat alles overleeft!…

Haven denk ik, water, zee

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 488
De aarde waarin ik Geboren en getogen ben Is me te heet onder De voeten geworden - Aardkorst door droogte Verscheurd, gespleten In tienduizenden ongelijke Brokken waar alle leven Uit verdwenen lijkt - Dan kronkelt uit die ene Spleet het fata morgana Dat mij een haven verbeeldt: Haven, denk ik, water, zee, De meeuwen komen…

tussen de noord- en zuidhelling

netgedicht
4.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 648
overeind getrokken door de roos in het perkje naast het zomerhuis een vlinder die voorbij trekt niet groter dan de vingertop waarmee ik een cirkel teken op het raam om het vergezicht te openen de weg tussen zandhaver, de oude duinen en het heideveld dat stil wacht op het stuiven van de zeereep en jij, die onder de vleugels van meeuwen…

Winterstalling?

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 565
die nu wil reizen de bomen bijna kaal terrassen aan de kaai leeg En meeuwen die slechts krijsen niet willen onderdoen voor het roekoe van duiven Ik mis nu al het wuiven aan de wal van te oud van dagen.…

ik ben naar de zee gerend

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 797
ik ben naar zee gerend alles achter me gelaten de sporen in het zand zijn niet voor mij bestemd we waren bang om op het strand te lopen als de vloed zich teruggetrokken had en iedere voetstap zichtbaar was in de kaalheid van nieuw land geen hand om ze te wissen de hemel duikt de verte al voorbij, een pier met meeuwen op een rij…
wil melker16 december 2003Lees meer >

Het voorste van je tong

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 496
Een meeuw die opponeert dat zijn lief gekooid zit... Welke liefdelozen doen dit? 'n Godsdienstig land als Iran.…
Kees B.6 januari 2023Lees meer >

Verloren

gedicht
3.0 met 218 stemmen aantal keer bekeken 43.451
Dat alles is al lang verloren, Nu voer ik meeuwen in mijn tuin. -------------------------------------------------------------------------- uit de Verzamelde Gedichten van Clara Eggink (1906 - 1991)…

BARENSWEE

netgedicht
2.9 met 31 stemmen aantal keer bekeken 7.121
Van schip op land gespoeld in hand van jutters schat geworpen, storm bekoeld in wiegen en in sussen, als meeuwen heel gevat de top van baren kussen.…

vernieuwde glorie

netgedicht
3.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.980
De blokken zijn geteerd gaten gestopt met wier de meeuwen plakken vast op witte zeilen het waait op Westkapelle als hij zijn armen rond haar middel legt valt er geen zeester te betrappen Ze zegt dat ze de geur niet meer herkent en dat het licht verandert is hij schopt een steentje weg draait om zijn as Ze droomt haar kind weer op de pier…

Nieuwjaarsochtend

netgedicht
3.3 met 41 stemmen aantal keer bekeken 5.890
Brood ligt op de stenen Meeuwen en duiven vechten erom Waarom zou het anders zijn? Had ik maar brood waar ik op af kon Was er maar iets om voor te vechten En te vliegen in een groep Waarom zou het anders zijn? Vanuit een dakraam Staar ik naar een plein Mijn familie ligt op straat Niemand vecht erom (Waarom zou het nu anders zijn?)…

Tijd

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 971
Regen Grijs en donker rollen de golven aan, de wind komt van landinwaarts en buiten de meeuwen is er geen kat op't strand alleen wat verlaten plassen en hopen van nat zand.…

BOULEVARD

hartenkreet
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.445
Door meeuwen en de branding begeleid, geef je de zee mee je vergissingen, zoals een golf die van de glooiing glijdt. Bij helder weer zie je meer onderscheid en neem je onbevreesd beslissingen. Hoe komt het dat de dichter dit vermijdt?…

Gebroken wit

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.332
Hoe ondubbelzinnig het vertier van meeuwen. Ben jij dat die eigenzinnig je initialen in het natte zand krast? Spat jij spontaan de spetters in het rond? Kom, leer mij spelen, leer mij doen zoals jij dat doet. Wij zullen ons niet vervelen……

Stoffen, gassen en atomen

hartenkreet
2.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 3.238
Stoffen, gassen en atomen Hutselflutst de Tijd tot mens Of enig ander dier of wezen Kleur en soort en vorm naar wens Apen, beren, tijgers, leeuwen Mussen, merels, lijsters, meeuwen Varens, lelies, anjers, lissen Rozen, tulpen en narcissen Variaties in miljoenen soorten Door Wetenschap tot stof terugontleed En de Schepper...…

Opwaaiend stof

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 463
muren kaatsten het zinloos gesprek echo’s dolden in holle frasen ramen donkerden in de zee van misverstanden die zich ontrolde op stranden vol onbegrip de discussie met een spervuur van woorden emoties vlamden in gesticulerende handen een krijsende meeuw klaarde de lucht nam stilte mee in het koninklijk landen wij lachten…
wil melker22 oktober 2016Lees meer >

achter de dagen

netgedicht
3.9 met 17 stemmen aantal keer bekeken 644
de wind ruist niet meer alsof het raam steeds kleiner wordt en alle stemmen wegzinken zoals de zee in mijn woning ik had nog bomen geplant en duinen meeuwen en een schreeuwerige namiddag maar mijn kamer werd zelden door zon gedragen, noch door het meisje dat de straat uitliep ze zag me niet, las geen dagboek…

adem mij de zee

netgedicht
4.3 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.030
ik zag hoe jij speelde en ik bleef geloven jonge meeuwen en het licht werden opgetild tussen handen en je mond, zo mooi om te zien -slaap maar, liefje- ik wilde blijven om alles te begrijpen huilde en lachte om blauwe gedichten zoals ‘in morgen’ het woord werd wind en vogels wisten wolken -slaap maar, liefje-…

Ghazal I

netgedicht
2.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 709
De wereld draait nu de schemering in - flitsend doorkruist een meeuw het licht. De dichter staat erbij en kijkt ernaar, verlangend naar oorspronkelijk licht. tekst 121207 herdicht…
Abel Staring16 december 2007Lees meer >

waar niets alles is

netgedicht
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 802
weemoed kleurt de lucht grauw grijs snijdt littekens in mijn ziel maar hoog boven winden spreidt meeuw haar vleugels hoger steeds hoger draagt zij de pijn ver boven ruimte en tijd geen stilte geen lawaai niets is alles - alles is niets haar klagelijk gehuil verdwijnt in nevelen op vleugels gedragen offert zij zich aan de zon terwijl tussen…

Het Wad gebaart

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 763
Gehuld in een zwartig laken het nest van kaviaar brandhout brakend maakt van het wad een eeuwig levend altaar de som van eeuwigheid loost het water van en naar de dijk en in ’t smal getij waar het leven bruist is de dood de ader die de kwelder doorkruist soms stokt mijn adem wanneer ik de meeuwen zie nestelen in de kelk van een…
elze17 oktober 2009Lees meer >

Je ogen blijven stil

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 586
lach kleurt zon wind piekt blonde haren in vrolijkheid rondom maar je ogen blijven stil in het murmelen van de zee hoor je wat hij wil ziet de golven groeien schrikt en stikt haast door zijn brute overrompeling het is niet uit te wissen zijn excuses van vergissen hebben haar niet meer geraakt zij is bevroren kan enkel nog de meeuwen…

Zindert de evolutie

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 487
sporen kan verhullen met een krachtig hart in eb en vloed een meeuwenveer met sterke pen beschrijft de strijd zonder grenzen op het slagveld van het leven dat altijd winnaar is van eten en gegeten worden cirkels haken in en sluiten met op ieder niveau andere gebruiken tussen zand zee en lucht zindert de evolutie hoog daarboven de meeuw…