711 resultaten.
Zonnegroet
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
479 AMON RA RE
Het scherpe zonlicht is mat geworden
verslijmt tot avondschemering, zwart
als de nacht onder de dikke, zware
dekens van laaghangende wolken
Er is geen droom die wacht, geen nieuwe
werkelijkheid waarin het onmogelijke
bestaanbaar blijkt. De weervrouw voorspelt
storm en regen en aanhoudend te koud
voor de tijd van het jaar.…
vaders
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
732 vaders
hoe ouder ik word
hoe meer ik zie
hoe en wat een vader is
een vriend is hij
met wie je delen kan
jouw succes en jouw twijfel
een raadsman ook
eerlijk en gewoon
die jij vertrouwen kan
een held is hij
die dingen doen kan
die jij onmogelijk acht
een schouder ook
die bij pijn, verdriet of probleem
er gewoon is – voor jou…
De menselijke maat?
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
503 seizoen gerijpt en de uren
gunstig staan, werk ik een
aan een nieuwe symfonie,
een universele ouverture,
waarin iedereen wordt beloont
in de speling van haar natuur de
symptomen onderhoudt, compositie
uit het slotstuk in mijn repertoire,
ontsproten uit melancholie en de
mythen van de 'coleur locale',
smeltkroes waaruit het onmogelijke…
Kerstnacht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
500 Wat onmogelijk lijkt wordt mogelijk.
Wat toevallig is krijgt bedoeling.
Onzin wordt diepzinnigheid.
Het is een heilige geest die waait.
Dromen vallen als oude verhalen,
van diepgewortelde bomen.
Prediker spreekt en schrijft weer.
Jezus wordt opnieuw geboren.
Boeddha leeft in ons.
Ik droom van de liefde.
Ik droom van de vrede.…
Leven in hierNUmaals
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
508 In het daarvoormaals van gisteren,
kunnen we onmogelijk nog leven.
Het hiernamaals van morgen,
kan rustig worden doorzien,
in het hier en NU vandaag,
Voor afwezigheid is geen plaats.
Geen toeval. Geen enkele kans.
Geen enkele bedoeling.
Morgen of gisteren zijn absoluut.
Vandaag en voor altijd dood.…
JFK en MLK
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
422 Hoop doet leven, maar niet zonder dromen
Om naar 't onmogelijk geachte te streven
Zoals destijds JFK in Berlijn
Die een crisis op Cuba wist af te wenden,
En niet zonder Mighty Mountains te verzetten,
De bergen in de Dream, van Martin Luther King...
__________________________________
DREAM
Vandaag is JFK's geboortedag
Al stond hij open…
Het einde van de nacht
netgedicht
3.1 met 25 stemmen
1.288 Of draait het alleen om het thuiskomen
en de droeve onmogelijkheid daarvan?
Als het licht zich stil tussen de woorden vlijt
jij met tong en pen de zinnen schrijft
de wereld in fout geruis gekanteld lijkt
en jij van verre traag naar leegte kijkt
Ben jij het dan die straks vlinder
en valk bijeen brengen zal?…
Wat nog niet bestaat
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
39 En soms gebeurt het
dat wat gisteren onmogelijk leek
vandaag voor onze deur staat.
Kennis meet de wereld.
Verbeelding geeft haar
een andere vorm.
En ergens tussen die twee
begint de mens
opnieuw te kijken.…
De blinde bedding
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
197 Het is de rimpeling van een onmogelijk gedicht:
dat chaos zich schikte tot dit heldere licht.…
Pandemie twee
netgedicht
5.0 met 45 stemmen
506 waardoor netwerken
niet goed optimaliseren
zij hebben de basis
gelegd voor een systeem
waarin gezondheid door
tijd ondermijnd wordt
met dodelijke uitval
van organen door fouten
in controle en besturing
corona is een kleine
speler op viraal terrein
heeft winst geboekt
omdat door stress en
adrenaline medicatie
adequaat reageren
onmogelijk…
Na de nacht
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
2.131 Een onmogelijke mengeling
van schaterlach, gefluister en de nagalm
van geschuifel, geheimpjes en ontboezeming
het gelaat van een verre vriend
gloeit weer op als de kamerdeur kiert
Het vloerkleed draagt de stille getuigen
van vertrapte illusies en een geheime wens
van de hardleersheid en het minzaam buigen
van knieën en het hoofd op een begerig…
De Duivelskloof
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
806 Het was klam en kil in de smalle kloof
bizar gevormde rotsen keken ons aan
dreigend overhangend met alle gewicht
boven ons hoofd zat een grote rotskei
onzeker klem tussen twee rotswanden
Moeizaam klommen en daalden we
tussen gigantische her en der naast
en op elkaar neergekwakte rotsblokken
op de meest onmogelijke plaatsen
groeiden grillige…
Buitentijds
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
608 een lijn van punten één voor één geen twee
daarin trok iemand buiten tijd en plaats
mijn levensloop en zelfs een scheve schaats
kan ik niet rijden, klokvast loopt hij mee
de grens van gisteren en morgen, mee
de muur van toen en straks die tegendraads
gedrag onmoog'lijk maakt, ik huppel aards-
gebonden tijdgebonden langs die schee…
Het creatief moment
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
507 ik ken de sprookjes in al
hun grimmige liefelijkheid
boterzachte emoties met
vaak een harde realiteit
dan beleef ik liever dromen
waarin ook onmogelijkheden
op een heel bijzondere
manier naar boven komen
in spannende complexiteit
geven techniek en krachten
uit de diepst menselijke lagen
hun onvermoede energieën prijs
wat nooit oplosbaar…
Reden tot rouw
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.455 Tijd is niet altijd de wreker
De levenslijn hoort niet ineens te breken
De gedachte “hoeveel tijd kan ik hier nog in steken”
De dood die voor niemand wijkt
De berichten ingedaald
Je wordt wakker zonder dat iemand je aankijkt
Nog zoveel ongezegd, niet gedeeld, waar je nu van baalt
Terugkijken is het enige dat rest
Vooruit kijken lijkt onmogelijk…
Ter uitnodiging
poëzie
4.5 met 4 stemmen
2.556 Ik zend u dit sonnet met een tros druiven,
onze eerste: niet onmooglijk nog wat zuur.
Kom spoedig met ons leven, met ons wuiven
de zwanen toe, klassiek, in 't schemeruur.
Kom voelen hoe de zorgen vàn u schuiven,
met de allerlaatste zucht naar 't Avontuur.…
Zaden van de berk.
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
572 denken dat ik straks niet meer ben, dat
blijft vaag, licht gevoel in de maag,
de kwaal van een dogma die ik langer ken,
iedereen kent het, niemand kan het zeggen
wat zich afspeelt onder dat mos, beloven
kan ik iets, daar beneden is waarschijnlijk niets,
slechts voer voor een verhaal, waarin ik
verdwaal, na afloop te trots om te huilen,
onmogelijk…
Maansverduistering
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
604 verlangend vlees
jouw schaduw
voelt jouw lippen
door schaamte
die doorkijkt, doortastend is
jouw beweging
als een bewegend licht
met kleuren die op klanken
lijken,
we worden verliefd
ik zie jouw hand
langs mijn begeerte glijden
ik voel het voorvocht
van een uitgesponnen droom
langzaam naar de rivier
sijpelen waar twijfel
onmogelijk…
Compulsie
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
741 dit kan ze onmogelijk binnen houden
want stel dat..
de druk ontstaat om te vomeren
wat beter is
dan dit te verteren, die druk wordt te groot
douteus gevangen in haar eigen web
die haar eens zo heldere blik
zwaar heeft vertroebeld…
Mijn buurmeisje
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
724 Ervaring in verdriet en zonneschijn,
Sibylle zoekt het in het kleine,
verdiept zich in de echtheid van
de mensen, richt zich op onontdekt
gebied, treden naar onmogelijkheden,
loket tussen hemel en de aarde.…
"Uitgewist Gevoel"
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
964 (Ná je scheiding "maatjes" blijven met je ex is bijna onmogelijk ,
als de communicatie zó goed was tijdens je huwelijk was je nog getrouwd geweest ;-) )…
STATUS...EEN BONTJAS?
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.193 zijn eindeloze promoties
en die eeuwig toegezegde bontjas voor zijn vrouw
Ik reken maar eens af met 'Toen'
heb zelf geen vrouw en heb uiteindelijk
mogen leren, het werd mij gegund,
christenen noemen het 'genade'
dat
"Je pas echt promotie maakt, als het je persoonlijk leven betreft; als je over de grenzen van je ogenschijnlijke onmogelijke…
Schaalverkleining
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
402 aan hun deuren kwam
die tijden liggen
achter ons door kennis
techniek en investering
productie en
marketing in vraag
en aanbod bepalen
nu het economisch
perspectief helaas
en jammer niet het
agrarisch samengaan
naar de intrinsieke
schoonheid van
dieren en gewas
wordt niet meer gekeken
een natuurlijk samen
met de mens lijkt
onmogelijk…
"Cederen van het toegeven”
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
457 Onmogelijk iets te zien in de grote brei van zwarte duisternis.
Zijn stem honingzoet met een steek erin verborgen in de mist.
De longblaasjes in mijn binnenste worden steeds nauwer dichtgedraaid en springen kapot.
Een letterlijk gevoel voor een pistoolschot.
Trillend als een naakthond in de sneeuw.…
Koning Koe
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
478 Een beroep duurt en duurt
een leven in wel en wee
zo'n 100.000 uren
van doen wat mogelijk is
alsof het je niet kan schelen
dat je wensen onmogelijk zijn
zodat je doet wat mogelijk is
alsof het allemaal al voorbij is
en je geniet van elke toegift
afwisselend naar lucht happend
in de vloed en droogstaand
in de eb temidden van het sissende…
De Geblindeerde Straat
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
435 Voor
Het Onbeminde kind onmogelijk te weten wie
Het nog vertrouwen kan; bij wie het antwoord
Voor zijn nieuwsgierigheid vindt.
De straat blindeert het onbeminde kind,
Dat nog nieuwsgierig van zijn omgeving houdt.
Verdort zijn ziel, omdat zij dood loopt; achter
Haar zonnebril wordt niemand vertrouwd.…
liijntjes
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
549 Zo staat ze nu voor mij in zwart – wit
haast onmogelijk op mijn doek gegrift.…
Ogen zijn liefde
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
598 nog in hen gezogen
Als ze helemaal niet naar je kijkt, zie jezelf haar ogen
Haar ogen met die schitterende blauwe kleur
Het is als in een tuin met een zoete zalvende geur
Haar ogen zijn twee versies van het perfecte leven
Als ze je rechtaan kijkt, begin je te beven
Als een aardbeving 100 op de schaal van Richter
Bij het paradijs kom je onmogelijk…
Vensterbank
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
747 film en tv
Rustig zonder naar attentie te talen
Tot moeder roept dat het tijd is voor thee
Maar zijn broer was anders van aard
Door heel het huis als de avond viel
Lagen kriskras Lego en Playmobil
Verjaardagenlang opgespaard
Dan zag je hoe tegengesteld zij waren
Wegens een verschillende beleving
Botsend in elkaars omgeving
Onmogelijk…
Onwetend Wetend, Als De Dieren
netgedicht
4.7 met 25 stemmen
575 volgens onzichtbare lijnen vliegen ze,
onderdoor de wolken en sterren
Suizende vleugels in de kille avond,
kibbelende luchtkinderen
Ze gaan door de wolken, langs de maan,
door de tijd, sierlijk en dierlijk,
onmogelijke machines
van holle botten en onbewuste wil.…