958 resultaten.
Ad fundum
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
671 Ik weet als ’t ruisen van de tap weerklinkt:
het is goed leven van de brouwerij.…
Hier aan het strand
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.094 Ik voel de wind van een herinnering
de sterren die over ons waakten
slechts het ruisen van de golven
onze lippen die elkaar zachtjes raakten
En plots klapte de hemel wijd open
het werd helder licht bij volle maan
onze zielen smolten vurig samen
we zouden elkaar nooit meer laten gaan
Maar na jaren van tropische hitte
bereikte hels onweer…
Populus tremula
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
389 Hoor het ruisen van de branding
langs akkers door espen omlijnd.
Ruik de mildheid van vroege
tinten bitterzoet, heel verfijnd.
Hoge kruinen ratelen en ritselen
als speelgoed van het kind.
Zij laten van zich horen,
al bij het minste zuchtje wind.
Zie ontelbare pluizen als een deken,
overvloedig als zij zijn bij vlagen.…
Ik ontwaakte en zag
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
811 ontwaakte en ik zag
hoe mooi de wereld was
de vogels die hun lied weer zongen
en rook het pas gemaaide gras
Ik zag hoe mooi de bloemen bloeiden
en rook de geur van de jasmijn
en ik besefte eens temeer dat ik
een kind van Zijn schepping mag zijn
'k Zag mooi gesponnen zilveren draden
de kunstwerken van een spin
'k hoorde het zachte ruisen…
Innerlijk gesprek
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
668 Met niets zijn we gekomen
met niets zullen we gaan
hoezo, ruisen de stromen
een koele wind blaast aan:
door God ben je gekomen
en met Hem mag je gaan
je mag zelfs bij Hem wonen
hij wakkert nog iets aan:
heb je genoten, wil hij weten
van alle gaven die je kreeg
wat vond je 't fijn ervan te delen
ik luister en beweeg
geen dag heb ik…
Nabij verleden
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
703 Ik weet niet waar het kind mij is ontkomen
maar eens wordt ieder einde en elk begin
toch in een doodstil ruisen opgenomen.…
mistig verlangen
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
713 verdoezelt
in haar betovering gedompeld houdt
wanneer vensters en bomen zo wonderlijk
boven de aarde zweven, lantaarns meer
dromen dan schijnen
wanneer geluiden en stemmen in roerloze
stilte verglijden, de wereld waziger wordt
dan bekruipt ook mij het verlangen hierin
te verdwijnen, dichter bij het pure naakte
van alle ruis…
gras
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
524 mee met gedachten
het ademt diep wat te binnen schiet
dicht bij de aarde reiken halmen
naar de hemel zonder te bewegen
liggen tussen de stand van het gras
zo vast dat niets de drijvende wolken
aantast
het gras lijkt meewarig te suizelen
dan is het stil een gespannen luisteren
door de toppen trekt een golf van
onverstoorbaar ruisen…
VAST& ZEKER...
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
427 Je handen
hield ik
om beurten vast
Met je voeten
zocht je
zelf houvast
Het pad
grillig en spekglad
zelfs soms onderwater
Je zette
met je nagels
sporen in de bast
van bomen
met hun wortels
ankers aan 't smalle pad
Het water
klonk door 't bos
van ver en dichtbij
Het ruisen
en het kolken
als ware het 'n lied
Waaraan…
Die grijze mist
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
575 De dagen ruisen de mist trekt gestaag nu op,
toch vervaalt het landschap ook weer.
Elders trekken dagen de natuur weer uit het slob
dat is iets waar ik regelmatig over fantaseer.…
Willy Alberti
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
729 en je kijkt dan naar
de blauwe lucht met haar
op je arm, kijk schatje
dat is de lucht en zie
daar komen de donkere wolken
maar dat is alleen maar regen
kijk eens hoe mooi de regen is
en al die natte rode bladeren
van de bomen die maar staan
te ruisen in de regen en de wind
en ja een wollen balletje met
een rinkelbelletje op de…
Ook dit jaar
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
582 Loze blikken gewisseld
de stille wensen
het blind verlangen
naar wat was verloren
geen zekerheid gekregen
met moeite gedragen
terugkerend rumoer
in de dagen die komen
vertrouwen en zonlicht
een avond van stilte
bomen die ruisen
rivieren die stromen
vol blijvende hoop.…
in het gras
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
483 op gedachten
en ademt diep wat van binnen
opschiet
dicht bij de aarde reiken
halmen naar de hemel
zonder te bewegen liggen
tussen de stand van het gras
zo vast dat niets de drijvende
wolken aantast
het gras lijkt meewarig te suizelen
dan is het stil een gespannen luisteren
door de toppen trekt een golf van
onverstoorbaar ruisen…
we lachten samen branding
netgedicht
3.2 met 34 stemmen
1.726 de sporen
op het strand
waar we op golven
joegen, waar ze
oversloegen in
het wit van schuim
ik zag luchten
in je ogen
zon op je gezicht
we lachten samen
branding, je kuste
me heel licht
ik spatte zee
en likte zacht
het zoute water
van je wangen
je voelde kreunend
mijn verlangen
ik dronk passie
van je lippen
en het ruisen…
rood witte kruizen
netgedicht
3.4 met 39 stemmen
445 ik heb
ze gehoord
zoals ieder jaar
de stemmen in
het ruisen
van de wind
waar rood-
witte kruizen
de toon geven
van hen die door
de oorlog niet
meer leven
en waar wij
nu langs
hun symetrie
wandelen
het is ook
ooit hun aarde
geweest voordat
zij in bloed
zweet en tranen
de geest gaven
voor god en
vaderland
nu loop ik
hier…
Stralend
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.089 Ze zitten in hun bunker
lezen van hun schermen
wat ik denk en wat ik voel
Ze weten alles wat ik doe
Mijn tandarts is medeplichtig,
commerciële belangen aanhangig
Ik knars mijn tanden - de ruis
die de transmissie stoort
Kan je denken wat je voelt?…
Tot de slaap
gedicht
3.0 met 94 stemmen
34.467 Zo kom tot rust - en hoor naar het gestadig
ruisen des levens. Al wat is geschapen
doorwoont het, aan zijn hartslag moogt gij slapen:
Ook in u zelve arbeidt het genadig.
Zo kom tot rust - en vindt de diepe dalen
van slaap.…
Je wanen in het overal
hartenkreet
5.0 met 5 stemmen
699 van de nachtelijke maan
wat een rust er heerst
'k zou naar de top willen gaan
daar heel even vertoeven
kijken over het stille dal
geen niets meer behoeven
je wanen in het overal
een mooie sterren regen
die je zomaar passeert
gaan over kronkelwegen
van die schoonheid gecharmeerd
de top bereiken
rond je oren een zachte ruis…
Herfst-serenade
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
750 Hoor het naderen van de herfst
en het ruisen van de bomen
Kleuren bladeren in de zon
dwarrelen vrolijk door de stad
Takken van de beuken zwiepen
krakend hout de eeuwen door
Stormen razen door het bos
regen valt met wilde sprongen
Vergaan is weer een zomertij
de warme gloed in avondlicht
Sranden stil en uitgewaaid
de duinen moe ze slapen…
In vredesnaam
gedicht
3.0 met 28 stemmen
16.842 Mijn nacht is breekbaar
als een kolibrievlinder
vreemde stappen naast mijn bed
laarzen groot als wolkenkrabbers
't bliksemt en knalt en ik sta weer
op straat - klein - alleen
Ik ren naar het slagveld
om een gedicht te schrijven
graaf geen kuil
voor gevallen woorden
ik laat de bomen
stapelverliefd ruisen
de bergen elkaar
opnieuw…
Het schilderij...
hartenkreet
4.1 met 11 stemmen
1.055 Stil laat de aarde zich wakker kussen
Door het licht van de vroege morgen
Speels laat de wind zich ruisen
Door de bladeren van bomen
De vroege herfst regeert
En laat het bos uitkleden
In een gedaante verwisseling
Geeft de herfst zijn prachtige kleuren
Stil laat het bos zich kleden
In een mantel van kopergroen
De bladeren laten zich inkleuren…
WONDEREN GEZIEN
hartenkreet
3.9 met 14 stemmen
2.078 Ik zag de lucht met al zijn wolken
en daar doorheen soms nog de zon
ik hoorde het ruisen van de bomen
en water opgeslagen in een regenton.
Ik zag vandaag mijn kleinkinderen
gezond van lijf en leden
en ook hen beschouw ik weer
als wonderen van het heden.…
Lentegevoel.
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.114 het gevoel van
de lente komt
de winter gaat
het felle licht
over het water
de stroming schittert
kabbelende vogels
schreeuwende meeuwen
jengelende kinderen
prachtig die contrasten
ik loop en ik denk
ik kijk en ik voel
ik zie en ik ruik
ik hoor en luister
en bundel de energie
het ruisen van het riet
meerkoeten hobbelen
als drijvende…
Ter Heijde
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
732 Een steile trap geeft toegang tot het strand
en altijd klinkt een onheilspellend ruisen.
Het dorp is voor de zee een onderpand,
zij kan naar lust en willekeur beschikken,
met overmacht of slechts met speldenprikken.
De slapersdijk is voor het achterland.
Een dorp aan zee ... waar is de vissersvloot?…
Zwemmen (Mahler 3)
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
1.002 Ik ruis
mij uit het water, luister:
wat dienen zich
hier ongevraagd
de prachtigste geluiden
aan.
Ik drijf in nijd:
Waarom vonkt er
uit het rondom
van zon en avond
bos en vogels
zoveel muziek
waar ik geen
vat op heb of
maat mee weet.…
fietswiel
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
672 raak de spaken in het wiel niet met vlakke hand
ook al lijken ze, op snelheid, de snaren van een harp
soms hoort men het ruisen als de wind hen vangt
zie naar het draaien van een cirkel met rubber omrand
en weet dat ze voorwaarts rechtsom zullen draaien
evenwel lijkt het onbegrijpelijk voor het verstand
dat de steunende sprieten achterwaarts…
Stilte
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
724 Maar als je luistert, hoor je hoe het zonlicht breekt,
hoe halmen ruisen en insecten zoemen,
hoe alles over raadsels van de oorsprong preekt.
Dus hoe kan men concrete stilte dan benoemen,
wanneer het water van het universum spreekt
en ware wetenschap de kunst is van verbloemen.…
Stemming
poëzie
3.9 met 10 stemmen
4.074 Zijpelregen,
Zonder zegen,
Langs de wegen
Neergezegen,
Ruis in ’t harte
Van de zwarte
Linden langs de laan.
Regenvlegen
Die, als narren,
Komen sarren,
Ruist nu vege
In het lege
Van mijn hart,
Moederstille smart.
Filterregen, zijpel zacht
In mijn hart uw klamme klacht
Mei 1914…
het is voorbij
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
1.489 liggen eruit, eruit, eruit
zoals Johan Cruijf altijd zegt
scheids heeft gelijk, hij fluit
het is voorbij, voorbij, voorbij
we hebben gewoon wat minder gespeeld
de wedstrijd op zich was wel goed
ik heb me zeker niet verveeld
het is over, over en uit
jongens kom maar weer naar huis
volgende keer nieuwe kansen
dit vergeten we, gewoon een ruis…
Door andere ogen
netgedicht
4.3 met 25 stemmen
1.275 op ongeschoren velden wuift het riet
langs poldersloten en koeienogen
levenslust gonst door gans het gebied
dat groen ziet van haar tiervermogen
papavers bloeien wild en vurig rood
twee kontjes hoog is het golvend gras
jij en ik vrijen de zevende hemel bloot
woorden ruisen ongehoord door het gewas
ik voel jouw adem op mijn verhitte lijf…