6857 resultaten.
liefde van mijn leven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
539 niemand weet
wat zij voor mij betekent
de liefde van mijn leven
zij heeft mij alles gegeven
wat voor mij echte liefde is
zoals zij ook genomen heeft
wat verlatenliefde nemen kan
de liefde van mijn leven
wat zij voor mij betekent
zal ik nooit kunnen vergeten
ook niet nu ik ouder word
ik zal altijd voor haar zijn
om haar eraan te herinneren…
Piraten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
728 gedeisd
van de straat
Een man is een piraat
Een eigenwijze
avonturier
als de banden te veel knellen
worden het rebellen
Laat ze vrij
hun weg bevaren
dan worden het geen barbaren
een biertje
een sigaret
een vrouw voor de pret
Als een avonturier
leeft hij zijn leven
binnen dat wat mag
het liefste met humor, met een lach
Herinneringen…
Rooilaan langs de Maas
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
721 En ik herinner mij de
begeerde schaduw die het zonlicht doofde,
het herfstgeruis dat eeuwigheid beloofde.…
op de kwelder
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
562 zoals ik struin langs
oester en blikken fanta
hangt mijn geest reeds
aan het verderf van moed
te zwieren gelijk die witte
reiger die me beziet vanaf
de rijsdam tot aan de in verval
geraakte steiger
het is de overvloed die het lijden
voedt met een onleesbare handschrift
wiens tekst mijn mijmering in
zwartgallige woorden in herinnering…
Een verterend inferno
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
540 ongeweten
formuleerde de
demonstratie oneliners
van een onontkoombare
waarheid over
het dagelijkse bestaan
maar het strelen
werd al vlug stelen
brandend vuur een
verterend inferno
waar liefde botste
met een muur van haat
geprofessionaliseerd
werd de kudde geleid
zonder kool en geit
te gaan sparen
rellen rotzooi en graaien
is de herinnering…
Kijkend naar Holland (1)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
524 'Herinnering aan Volland'
Kijkend naar Holland
zie ik linten van files
stromenderwijs
ter bestemming gaan,
stuurhutcabines
op vier of meer wielen
in dampen van diesel
aan de einder staan;
veen, onder talloze
hallen bedolven,
varkens in stallen
verzurend het land,
appartementen-
complexen in dorpen,
kronen op torens
in 't westen…
Uitgetreden
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
411 aan haar hand
ben ik uitgetreden
samen voor even de
wereld vaarwel gezegd
natuurlijk is de
herinnering gebleven
wij hebben nog
geen enkele stap gezet
zitten naast elkaar
afstand te nemen er
wordt niets doorgesneden
het verdwijnt gewoon
daar waar ruimte
zichtbaar wordt kunnen
wij ons uitstrekken zonder
enig identiteitsverlies…
treden
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
503 naarmate de tijd vordert
kleurt het afscheid
zich steeds verder in
mijn gevoel dooft
voor al wat ik bemin,
het lijkt alsof de huid zich sluit
wijl een zucht zich weliswaar
vast in een herinnering neder vlijt
wordt wat mij nog rest
vaker door gongslagen ingeluid
en volg ik het opstapelen
van komende momenten
onvoorspelbaar,
onvermijdelijk…
Valentijnsdag 2020
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
541 Herinneringen die ik nog immer aanbad,
alleen had ik dat zelf niet in de gaten.
Jij bevrijdde mij uit dat verstarde leven:
oh god, ik was ineens op mijzelf aangewezen,
maar jij hebt mij alle ruimte gegeven,
om mijn weg naar jouw armen te vinden.
Nu kan ik in jouw ogen eindelijk lezen,
dat wij veel meer zijn dan alleen vrinden.…
Het was klaar
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
499 Ik herinner mij nog van ooit de bloemenwei
madeliefjes, een gesprek samen tussen jou en mij.
Nu is het voorbij, rest dat mooie schilderij van ooit
alsof het steenkoud winter is en even niets ontdooit.
Het lijkt wel of het heel donker is in het hele land
nu ik zo naast je sta bij dit houten ledikant.…
Zonder zon van binnen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
478 luidruchtig vertier
hun plezier zocht in
onschuldig kattenkwaad
hadden verval en
verloop van bewoners
de chaos versneld
migrant en
achterstand op alle
gebied schiepen geen
positieve mogelijkheden
om uit de vicieuze cirkel
van maatschappelijke
degeneratie te treden
gebedssnoer
en de hoofddoek
geven geen soelaas
in hun stil herinneren…
Treur niet langer om mijn dood
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
1.056 Treur niet langer om mijn dood
dan 't trage dreunen van de droeve klok
die tijding brengt aan deze lage wereld
dat ik gevlucht ben en bij wormen dwaal:
Neen, als jij deze regel leest, vergeet
de hand die het schreef; om liefdeswil:
Geen droefenis is mijn herinnering waard,
als aan mij denken jouw zoete hoofd ontrust.…
Toen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
510 Toen iemand zich vrij door de ochtend bewoog
Toen een vrouw niet meer wilde bewegen
Toen een man een smartlap zong
En iemand nooit meer uit bed zou komen
Toen de wijsgeer over de herinnering sprak
En de slager over leven en dood dacht
En zijn vrouw kuiltjes in haar rode wangen had
En de jongen skatend over straten gleed
En het kind met gebogen…
Er was een tijd.....dat!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
593 Het krijgt andere benamingen: mijn geheugen is anders
of: ik kan het me niet herinneren, of: daar kan ik me niets van heugen
en hoe je het ook benoemt, er wordt heel wat
Afgelogen, of we nou wakker zijn of slapen!…
Tasten naar elkaar
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
603 Wat jij meemaakt, beleef ik
door jouw verhalen, het wordt ook mijn
ook mijn herinnering, mijn identiteit
Jouw verlangen, jouw verrukking
is ook mijn emotie, mijn behoefte
mijn reden van bestaan
De liefde die jou omarmt
verwarmt ook mij, de liefde
die jij mist, bedroeft ook mij
Met jou volg ik de keuzes
die jij maakt, ongeacht welke…
Zonder jou (2)
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
1.284 nacht
zonder vogelzang, zonder bloemenpracht
Zonder jou
geen lentedag, geen zomernacht
zonder jou, voel ik mij in rouw
moet ik dat zware kruis alleen nu dragen
voel ik dat zielenleed, die hartenpijn zo knagen
zonder jou
geen verlangen, geen behagen
zonder jou, voel ik mij in rouw
alleen de liefde blijft nog leven
in onuitwisbare herinneringen…
Mijn leven...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
807 Herinneringen nemen nu de overhand.
In mijn gedachten leef je verder.
Je hebt een plaatsje in mijn hart.
Dat plaatsje laat zich niet verdringen.
Zorgt voor geluk, verdrijft mijn smart.…
Met spijt
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
419 we dromen
samen weten we
dat ze al eerder
zullen komen
de schatten die
de aarde ons
mee zal geven
ter herinnering
aan ons leven
op deze planeet
in een pas laat
gekomen besef
hebben wij te hooi
en te gras onze
beelden verzameld
op afroep of in
genieten pas later
nu even geen klassiekers
en wereldwonderen
die zijn geïnventariseerd…
Liefdescondens
netgedicht
5.0 met 101 stemmen
387 ik voelde de muur
met de avond kou
van de stenen
en toch was er
de muziek van het
winkelend publiek met
zongebruinde benen
de mêlee emoties
van opzwepende
drift tot vertederende
liefde ging de muur
aan als autist die alles
voelde en wist met
versteende herinnering
ook wij beleven
de stad in de stap
van de mensen hun
schuifelende…
winterpark
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
533 een kartuizer zou hier gaan
in witte pij
zorgvuldig de getijden biddend
die herinneren aan zijn cel
een doorlopende stilte.
vermoeden van bestaan
adem die witte ijsbloemen
op het glas draagt
zonder tegenspraak
zoals een monnik schrijft
met rustige halen.…
PILLETJES
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
594 een pilletje voor het hart
geeft duizelingen
daar weer eentje tegen
geeft kramp in de voeten
laat ze rusteloos bewegen
daar weer eentje tegen doet
je door jeuk in je neus wroeten
allemaal van die rare dingen
daar weer eentje tegen
tast ze aan – je herinneringen
bezorgt je hallucinaties
en problemen met je ejaculaties
waarvoor moet…
Toen leerde ik stilte
netgedicht
4.2 met 41 stemmen
563 verborgen
op mijn borst
de jaren
telden achteruit
wees voorzichtig —
alles breekt
in die dood
het brak je hart
toen de mijne
huilde —
wij samen
toen het buiten kil werd
en donker
zaten we samen
in een bed vol bitter
luisterend
naar het krassen van de wind
“het was koud
net als in de hemel,” zei je
je probeerde te herinneren…
voltooide Tijd
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
528 tussen de Tanden van ’t Heden
knarst ’t Zand van ’n Verleden
bij de Opgravingen kortgeleden
bleken de Kostbaarheden verdwenen
of ze hebben er nooit gelegen
ik zit om gedegen Onderzoek verlegen
op de Muur van Herinneringen
prijkten Schilderingen van fijne Tijden
de Zon en lachende Gezichten
ik had daar niet met grote Zoeklichten
op…
Chrysanten
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
938 Alles heeft zijn tijd
voor en najaarsbloemen
veranderen van het uur
verwarmen met een licht vuur
Het rimpelen inkeren van de dagen
op glad ijs wagen
paal en perk stellen
bloementapijt vol kleuren
grafzerken laten zich tooien
Oude herinneringen komen tot leven
reîncarnatie borrelt op
chrysanten Japans staatssymbool
steeds meer variëteiten…
boos blatende schapen
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
439 Ongewild opdringerige herinneringen
aan het verzwakte schaap op de slachtbank;
die hij niet actief afschudden moet, maar
met het grootst mogelijke geduld laten
afdrijven tot zij verstijven in verleden tijd.…
knock-out
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
134 waarin ik mijn dromen kan
incasseren met vuisten die
als kwelgeesten de absurditeit
in mij naar boven haalt
de vele rondes slepen de tijd
van hoek naar hoek, het
touwengevecht is de donder
die de bliksem zonder
slag of stoot het canvas
laat bezoeken al ware het een
eeuwenlange aanlegsteiger
een knock-out treurt niet
om in herinnering…
Fixeren
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
80 zich bevindt
Het ritme van rust en gemis
de maat van een dag,
die verdraaid en
geheel anders is
Een lichaam in stilstand
de blik op de tijd,
een vleugje onmacht
een sprankje strijd
De kunst van het wachten,
de weemoed erbij,
het verlangen naar ruimte,
naar onbelemmerd vrij
En onder dat wit
die harde schaal,
een zachte herinnering…
Zonder camera
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
118 vraag ik lachend
aan de vreemde naast mij
op de bank aan het water
We maken een praatje
en zien wolkenformaties
een man met een kinderwagen -
wat er zoal om ons heen
bestaat
Ik hoef het niet te onthouden
Ik herinner het me
elke volgende keer
die net zo ruikt, net zo kleurt
Al de geuren
en langzame overgangen
die je niet ziet op een…
De eenzame schilder
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
573 winter
zijn verstand letterlijk
uit zijn authentieke
reumatische handen
wanhoop staat altijd
voor hem klaar
als bron van inspiratie
vallen de lijken
per dozijn uit de kast
op canvas kan je alles
tot leven krijgen
zelfs de vele gezichten van de dood
of de grimaskoppen die hij zich
uit de psychiatrie en de kerk
weet te herinneren…
Indian summer
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
682 net als in de oorlog,
dan ga ik liggen op het zand,
en herinner me de hoge golven,
van zon zee en geluk
die met de zee kwamen aangespoeld
een eeuw, een eeuwigheid, een jaar
We zullen gaan waarheen jij wilt
wanneer je wilt en wanneer de liefde dood is zullen wij nog eenmaal minnen.…