7969 resultaten.
Droom en werkelijkheid
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
835 prachtig is elk geslaagd gedicht, is elk licht,
elk schilderij, standbeeld, schrijfwerk, film
dat mijn ziel doet oplichten. O al dat moois
om me heen dat me wakker schudt! doet ont-
waken uit de leegte die zo altijd aanwezig is.…
Lentezang
poëzie
3.1 met 10 stemmen
1.504 En liefde en hopen
Het al doordringt:
Het hart gaat open,
De ziele zingt.
O zonnedagen!
O geur en fleur!
Een hemelwagen
Staat vóór de deur.…
Verloren
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
809 Ergens diep in mij
zo ergens tussen mijn hart en ziel
zweefde hij ergens rond
tot ik hem vond.
Misschien goed, maar het kan ook zijn
dat het slot opengaat met pijn.
Ik zal verzachtende zalfjes moeten hebben
die het onbegrijpelijke laten wegebben.…
Wat rest van 't brede haar en bittere gouden ogen
poëzie
4.3 met 3 stemmen
4.194 En soms, in 't bleke bliksemen na de vlagen:
De kering van het licht, de eb en vloed
Van oeverloze wateren en een dagen,
Een kim. een eiland door één ster behoed:
Stilte, en als de ziel haar verre tocht mag wagen
Bleef daar al wat verdween en eeuwig leven moet.…
goud rond huid
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
597 het glijdt in winterswit en zonverbonden
langs het ritme van mijn hart
omhoog - omlaag, naar de beweging van
mijn arm, afgerond alsof ze nog jouw
schouder volgt
ik zie de schimmen van een bed en lijven
die gedachten tillen; in twee zielen bloeit
slechts vriendschap als de liefde van
een moeder voor haar kind
het kaatst terug: zij glimlacht…
Ergens daar...
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
953 hooi of gras
Zo mooi zo blinkend benoemd,
naar het wijze levenstoneel
Kleuren vergift, geprikt geroemd,
die ene glans, roestend donkerfluweel
Het blinkt harder, scherper, pardon,
wakker paraat in onbekende uren
Zoekend in schaduw naar eeuwige zon,
slagveld in onbekende tijdsduren
Door koperen zon directe lonken,
bij schittering in ziele…
Maar iets
gedicht
5.0 met 75 stemmen
16.067 Het meest vertrouwde,
wat ons als lichaam eigen is, verdwijnt,
en waar wij onze ziel voor geven zouden,
het wordt als niets.…
Wij zullen zijn!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
806 En toch, ook daar, eens
zullen wij elkaar wederom begroeten;
onze werkelijke elementen zullen zich
herkennen in elkaar:
lichtlichamen in zielen
tussen mist en stofdeeltjes:
wij zullen zijn!…
De koning die treurde in duisternis
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
685 geen hand, die uitgestoken werd,
werd aangenomen; hij besloot vast,
er was geen hoop meer dan zich maar
te verliezen in zijn grote verlies:
het hart los van de ziel.
Hij verloor zijn lach, zijn muziek, zijn glorie.
Er was geen magie meer in zijn levenskrachten;
de gedachten waren innerlijk dor.…
ZEVEN TRANEN
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
851 Zeven tranen uit een oog
en nog zeven uit ‘t ander
Hebben van mij, die boog
voor jou als tegenstander
aangezien je mij bedroog
Zeven tranen op een kin
en nog zeven op de hand
Iedere smoes bleek onzin
uit alles sprak weerstand
even sterk als de weerzin
Zeven tranen uit een hart
plus nog zeven uit de ziel
Is je innerlijk dan zo hard
dat…
HUILEN... VAN BINNEN EN BUITEN!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
910 Als ik huilen wil
maar de tranen willen niet komen
troost ik mij met de gedachte
dat ik niet de enige ben
En dat van tijd tot tijd
als de regen bij bakken uit de hemel valt
het die verborgen tranen zijn
van mij en vele anderen
En dat als het ook nog
gaat stormen en bliksemen
er nog zo veel meer aan de hand is
in de zielen van ons mensen…
Titelloos
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
595 heb jij weet van droge tranen
die zonder drempels
onhoudbaar versnellen
het zielen pad kwellen
en een weg naar buiten
willen wagen
maar tegen beslagen
ramen stuiten
lach jij ook wel eens
als je lijf
in beton is gegoten
of nagels je vastpinnen
terwijl de zucht
in ijzer blijft opgesloten,
wezenloos diep van binnen…
ELIMINATIE
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.099 De doornen en de brandnetels
krassen op de huid
De ziel blijft ongedeerd.
Zij slaat terug
door het te ontwarren struikgewas.
Muggen zoemen, bijen steken
Door stengels
die lussen maken
om enkels.
Een soepzooitje!…
VRIJE ONWETENDHEID
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
493 Mensen hebben vele voorstellingen
van het hiernamaals, eeuwig hemels leven
waarin men zijn ziel aan God zal geven
om altijd Diens grootheid te bezingen.
Vrome geesten willen elkaar verdringen
in vragende lenzen, zoeken en beven
terwijl vage beelden ernaar streven
verlicht op vaste rotsen te springen.…
Schildervriend
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
947 Je schildert gezichten
op plaatsen
waar geen mensen komen
klopt jouw hart
in schilderstreken
je kleurt het zwart
terug in het landschap
vergane glorie maakt plaats
voor duisternis en hoop
in het grauwe moeras
verzaken ambtenaren in groene taken
verstand verjaagt gevoel
die ziel gaat voor de wanhoop
op de loop
het koninkrijk…
Voor Guido Gezelle
poëzie
4.6 met 5 stemmen
2.220 En in die weelde droegt ge uw koningstaf, uw ziel,
het beeld van God, de Schepper van uw rijk, zo vroom
en heerlik dat ge een bloem in 's Heeren handen wierd!
Antwerpen 1908…
hamers
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
905 van leven
de maan is bleek vanavond
je geur hangt nog boven tegels
of zijn het de narcissen
ik droom je lichaam hier
de vogels roepen om duisternis
de deur werd dichtgeslagen
wolken lijken op hamers
ruzie is een aanslag
bomen lijken stronken
ik droom een zonnewolk, een godin
en daarbij een vuur van heimwee
dat ik aansteek in jouw ziel…
Boven klif op pad
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
623 Samen vlieg ik nu met jou
de kustlijn als scheids
tussen gevangen en vrij
De kamers onzer harten
samengesmolten
tot de absoluut grootste
Het litteken op mijn ziel
fluctueert grootte
in verweesde omschakeling
van hebben, naar houden van
Goed genoeg nu, ken ik jou
beslist de mooiste blootste
Hoog en karakteristiek
boven klif op pad…
De laatste dans...
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
854 Een leven zonder vervulling
van mijn innerlijke ziel,
mijn hunkeren naar éénheid
wat mij meermaals tegenviel.
Jou al even in mijn bestaan
toch bleef de muziek stil,
tot nu in mooie akkoorden
die samensmelten heel pril.…
Verboden vrucht
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
591 zwijgende bomen lijken zo stil
werpen schaduwen op de muur
buigen onder gewicht van de wil
verteren hun ziel in brandend vuur
ik durf niet te zeggen waar het op staat
bang om prijs te geven wat verborgen is
dat in ongebreideld verlangen schuilgaat
in luwte van schemer voor het morgen is
zonder grenzen van betamelijk gedrag
zou het verbodene…
Ze reden auto
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
608 hij zijn hand
verzachten en in
haar nek
rusten, een
elegante hand,
haar lieve man
hij neemt haar hand,
troost, legt hem op de zijne
en zij kust de hand
die haar raakte
ze weet dat ze
donder en preek
overleefd heeft
het tijdelijk doodmaken
met hand met klank
met deze hand
met deze taal
en weer voelt zij
hoe zijn bekoring
haar ziel…
Herinneringen
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
979 hoge bergen voel ik de wind niet meer
In het heldere water zie ik de vissen niet meer
Mijn herinneringen zitten in de knoop
In een prachtige rozentuin ruik ik de rozen niet meer
In de fijnste jazzclub hoor ik mijn muziek niet meer
Mijn hart ben ik kwijt
Mijn herinneringen zitten in de knoop
Vandaag zit ik in dat dal, en morgen als mijn ziel…
DE ZONDARES
poëzie
3.8 met 4 stemmen
1.163 O Heer, ik ken die zaalge zondares;
Het was mijn ziel, die wenend voor U bukte,
Die met haar liefde Uw minnend hart verrukte,
De nardus gietend uit albasten fles.
Ze ontwond in drift de slingerende tres
Der haren die haar teedre schouders smukte.
Slavin, die kussen op Uw voeten drukte,
Was ze aller zondaars zoete meesteres.…
Vergelding.
poëzie
2.0 met 2 stemmen
921 Zéker, zij had diep getreurd,
Had zij u jong verloren;
Maar leed, dat zó de ziel verscheurt,
Dat waar' haar niet beschoren!
Nog zijt gij kind!...…
there will remain nothing…
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
465 zappende zee de bliksem en het jodium
de voorbije voorstelling is reeds vervaagd
mijn hebberig hart is de performance vergeten
op zoek naar mijn partner dicht bij de zee
op die platte plankenvloer godvergeten
stond jij als verleidster ik wou met je mee
hoe bitter en eenzaam alleen en verlaten
gegeseld door water en wind
schreeuwt mijn ziel…
Zwarte zwanen, witte zwanen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
489 Zwarte zwanen zwemmen als zwevende schimmen door mijn hoofd
Geruisloos drijvend op de rivier van mijn ziel
Ik heb eigenlijk nooit echt geloofd
Dat hun aanwezigheid mij zo zwaar beviel
Rustgevend maken zij rondes zonder geluid
Stromend zwart water als ondergrond
Het leven staat volledig uit
In het donkere verbond
Zwarte zwanen zo machtig…
Beerput
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
564 wandaden
Door jou bedacht en uitgevoerd
Onder een mantel van zacht
Omfloerste ogen, keurige lok,
En aan je hand kinderhanden
Die van de prins geen kwaad bewust
Zich aan jou toevertrouwen -
De hond trouw aan je voeten,
Hondstrouw tot het bittere eind;
Dit ideale plaatje bedekt
Zichtbaar de walmende beerput
Van je onmenselijke ziel…
Leer mij toch leven
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
508 Er is zoveel dat als vanzelf al wel werd
losgelaten, maar evenveel of meer zelfs
bleef behouden in wat ik bij gebrek aan beter
mijn ziel zal noemen; diepste kern van zijn.
Wie ben ik eigenlijk en wat is echt van waarde?…
HEBT GIJ TINEL
poëzie
4.0 met 2 stemmen
2.973 En heeft hij dit klavier,
bij felle meesterstreken,
schier levend doen
zijn woord, zijn hart, zijn ziel
en zijn gedacht uitspreken?
Hebt gij Tinel,
Edgar Tinel gezien,
gezien en hem verstanden;
en zijt gij niet
meer mens weer opgestaan,
van onder zijne handen?…
Ik hou van jou
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.136 Jij zit daar, zo diep
mijn ziel,
armen en mijn lichaam,
omhelzen jou
maar
hoeveel meer woorden ik je willen geven zou
weet ik,
dat afstand
de regel is en jij dit enkel zo willen zou
zoekend naar jouw hand
beseffend,
je te moeten laten gaan
en zie wel wanneer en of
ik weer in jouw armen beland
maar
om jou echt los te kunnen laten
bestaat…