8934 resultaten.
zij komt niet dichterbij
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
703 vliedt
in de glooiende einder
en de schaduw licht kaatst
tegen het maagdelijk struisriet
daar roept zij mij nader
een fee in blauw gehuld
kom, lijken haar lippen te zeggen
ik, ja ik, ben met jou verguld
hoezeer ik ook mijn passen
wil versnellen
en mijn armen nog verder
doe strekken
zij komt niet dichterbij
ik schijn aan de grond…
uiterst sappig
netgedicht
4.9 met 33 stemmen
870 uiterst sappig geel en rond
lig je voor me op de grond
je groeiplek heb je rijp verlaten
ik kan je daar niet liggen laten
je was nog wel een beetje groen
toen mijn mond je beroerde
en ik schichtig rond me loerde
of niemand had vernomen
dat ik je tot me had genomen
je ligt zwaar op mijn maag
al lustte ik je graag
je geur je smaak vergeet…
Ja, ook ik!
hartenkreet
3.1 met 20 stemmen
1.819 De wereld die aan mijn voeten ligt
met alle mogelijkheden in het vooruitzicht
De toekomst die ik met mij meedraag
en met beide benen op de grond vandaag
Daardoor ben ik de weg een beetje kwijt
en voel ik vooral die eenzaamheid
Waar ik maar wil kan ik gaan en staan
maar welke kant op is mij even ontgaan
Want die wereld vol mogelijkheden hoef…
Hoe gretig gloeide de avondzon en vulde het hart als bron
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
769 Het lommerloof
dat meer geduld heeft dan men menslijk kan horen
grond met een groots verleden uit het ooit geboren
en dan van bewoners dat handgebaar vertrek valt zwaar.…
Waar de strandboulevard
gedicht
3.2 met 25 stemmen
13.144 Waar de strandboulevard
naar de stad toebuigt
de zee de rug toekeert
gaat een pad langs de kust
oud asfalt gras in spleten
geen plastic banken daar
geen sierstenen
na het gras van een tennisveld
en de hagen van hogerliggende huizen
na het achtererf van een werkplaats
alleen de rotsen de duinen
een stuk grond tussen doornstruiken
met…
ijshockey
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.273 De keeper lette niet op,
-ligt in een spagaat op de grond-.
Zo wild als vikingen steken de
winnaars hun armen in de lucht
en glijden dan in elkaars armen.
-Het publiek wordt bijkans gek
en schreeuwt de winnaar toe.-…
o dat ja
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.141 omdat de golf van letters
geen een emotie nog raakt
geen code gekraakt is
alleen nog maar momenten
snel wat neerzetten
komen wij nooit vooruit
men zegt nooit geen deadline stellen
afwachten en verder vertellen
in je hoofd het verhaal afronden
niet opgeven maar verder rollen
je grond aanvoelen
wij moeten lijden moeten bloeden
onzekerheden…
De zin van woorden
hartenkreet
4.6 met 36 stemmen
1.750 Ik had iets willen zeggen
wat jij verkeerd verstond
toen jouw woorden vielen
buiten zinnen...op de grond
langzaam raap ik de scherven
bijeen van wat ik dacht dat
er was maar misschien
dat het nooit bestond
het leven valt niet in
rechte banen, want alleen
en in tranen, schrijf ik
op de beslagen ramen
waarachter jij verdween
waarom…
Broedergevecht
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
502 Op grond
door vaderlief geschonken
heeft prachtzoon
zijn grenzen overschreden.
Dronken heeft hij
lief en lijder
met muren van elkaar gescheiden.
Duizend bommen
hebben krater na krater geslagen
en raadsels als kruiswoordpuzzel
in de zee
tussen kwal en schip
gesmeten.
Naakt, nat en geil
heeft hij brood
gebroken en gegeten.…
Blanke pit
netgedicht
4.6 met 18 stemmen
545 Langzaam zullen de nazomeringen
zich ontplooien wanneer de regenbuien
opgestoft in de dorre gronden
de hardheid verzachten
en de tere pit ontdoen
van haar verdorven gekwetste muren...…
koningin
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
508 dwars over land, in gratie, mooier dan de bloemen
die zo onderdanig kleine tronen boden
ze bleef maar dwalen
haar kleine voeten raakten slechts de zoetste grond, verfijnd
geurig
langs kleuren en de schaduwen van vogels
vloog ze, als een ademtocht vol leven
en heel even
gaf ze ons een glimlach, want heel even bleef ze,
als een mijmering…
'k Verkoop je wat...
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
741 ‘k Verkoop je wat: een zonnestraaltje
dat laag over de weide valt,
het lachen van een kind dat dartelt,
een dwarrelend blaadje op de grond.
‘k Verkoop je wat: een bruin kastanje
die ik daarnet toevallig vond,
een avondzon die traag wat kleur brengt,
de herfst die draagt wat weemoed rond.…
Een Herfst
gedicht
2.8 met 21 stemmen
12.184 Men is vandaag ontzettend onsterfelijk
het is eindelijk de echte heldere herfst
die er haast nog niet is
de bladeren vergelen, nog betrekkelijk groen
de wind is nog blauw, wijst geen enkele richting
de grond ligt nog onder het gras
men rookt de zwarte sigaar van de dokter
men raakt bezweet door het werpen met darts
men drinkt zijn zevende…
een jaar
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
706 door
takken vol schimmen
mistige flarden
schijnt de nieuwe dag
haar lila licht
heeft de zon zich vergist
zie ik
door
schimmige takken
flarden van mist
alleen de nacht
die zich verschuilt
voor de werkelijkheid
een tak
zwaar en rijp
breekt
valt op de grond
mist mijn hart
rakelings
mijn god…….…
De grote leegte
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.032 Ik was zozeer overtuigd van je ware liefde,
dat maakt het leed nog erger, daar ik geheel
verliefd op je ben, terwijl jij me definitief
afwijst en de grond inboort. Ik ben dood.
Je wilt me nooit meer tot leven kussen!…
Te Hoop
gedicht
2.4 met 84 stemmen
23.157 De grond die onze moeder was
is dood gewicht gebleken.
Wij liggen op een bietenvaalt,
nog wel bijeen maar zonder hoop.
Wij wachten op de dichte wagens,
met dichte wagens worden wij gehaald.
-------------------------
uit: 'Grondstof', 2008.…
naschok
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
488 beef
golf, huis
golf
schok
golf
schud, vloed
golf
als dode vissen op het water
dreven ze weg
huizen werden gronden
waar vroeger gezinnen onstonden
zijn nu voor eeuwig ontbonden
ruis.…
Mijn Gemis
hartenkreet
2.6 met 10 stemmen
1.009 De trillende grond onder mijn voeten, de breuk in de hemel boven mijn hoofd.
Het donker nadert, mijn omgeving door iedereen gekloofd.
Door de dichte mist is niets meer zichtbaar, daarbij verdwijnt mijn tast.
Door het gebrek aan jou, zie ik nu het heldere contrast.
Langzaam reik ik naar het oneindige, de troebele zee.…
De grote boom
gedicht
3.0 met 19 stemmen
5.221 Blote voeten raken amper de grond,
de volmondige contouren gloeien
als wangen van een opgewonden
kind. Weinig bindt hem aan de aarde.
Zon en regen, hagel en storm
zijn rampspoed noch zegen.
Geen adders onder het gras krijgen
grip op die stam.…
Het fenomeen
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
539 jij waait woestijnen
van vruchtbare grond
kaalt bodem tot rotsen
verschraalt al het leven
tot elementair
hoost de zee
en golft tsunami’s
smelt het ijs
van duizenden jaren
spiegelt hoog tegen de dijk
jij houdt ons
in beweging met
steunen en kreunen
orkaant met het oog
gericht op de mens
zelfs in de stilte
die komt voor de storm…
een heerlijk recht
netgedicht
2.9 met 41 stemmen
722 andere laagte
zal mij weerhouden om te zweven
tussen stilte en de woorden
die, in mij, diep dansen
ach, deze tijd, deze heide schone tijd
niets maakt hier de vogels oud
of het kind dat regendruppels vangt
met open hand en de zee hoort
in zijn klompen
verzonken zijn de oude stenen
van de dagen, ver ervoor
ik ga liggen op de grond…
Trauma
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
560 Monsterachtig pikdonker
in een uur bereikt
chaos van het zaad
bijeen geraapt
klassieke resten
van een doorwoelde aarde
daar waar alleen
nog gedachten zweven
tussen kosmos en universum
eeuwige honger gaapt
hangend aan de melkweg
welke zin heeft dit alles
is het muziek wat ik hoor
of stemmen van mijn eigen grond
waar het zaad begraven ligt…
onsterfelijk
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
925 Je raakt de grond heel zacht en teder
en met een vederlichte zucht,
nestel jij je in het aardse
onder violette lucht.
Rustend nu en steeds maar geven
in de diepte van haar schoot,
Moeder Aarde maakt nieuw leven
uit het schijnbaar oude dood.…
modderman
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
434 de grond is doordrenkt
modderig naakt
mijn kippenvel wentelt zich
geheel omhuld met drek
houdt het ongedierte op afstand
modderman
een leven vervat in nat zand
letterbrij verstikt haast
heel de dag breien woorden zich
als een sluier voor mijn ogen
voor uitdrogen oppassen
hardheid beknelt pijnlijk
daarom laat ik mij beregenen…
Gespeeld
netgedicht
4.9 met 35 stemmen
610 haar wangen
wordt fout gedacht
verdriet laat ze
lopen
in het holst van de nacht
zwart
net als de put
waarin ze
gevallen is
als de zon
opkomt
wordt ze
niet gewekt
door warme zonnestralen
of een liefkozend
ochtendzoen
liefde heeft ze
nooit gekend
en het enige
wat straalt
zijn haar tranen
verblindend
uiteen spattend
op de grond…
Alcatraz
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
2.233 Hoe lang mijn watermolen nog moet malen
om van zompigheid nieuw land te creëren,
weet alleen God, maar met zijn zonnestralen
en wind op de wieken zal het tij keren,
zal ik op vaste grond en zonder dralen
bevrijd van nieuwe verbondenheid leren.…
Twee herfsten - 2
gedicht
4.5 met 4 stemmen
7.343 Men is vandaag ontzettend onsterfelijk
het is eindelijk de echte heldere herfst
die er haast nog niet is
de bladeren vergelen, nog betrekkelijk groen
de wind is nog blauw, wijst geen enkele richting
de grond ligt nog onder het gras
men rookt de zwarte sigaar van de dokter
men raakt bezweet door het werpen met darts
men drinkt zijn zevende…
KLOOSTERWIEL
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
699 een late vogel naar zijn rustplaats wiekt
waar het boerenland zich in gewijde stilte
hult en elk gerucht in het duister verstomt
het riet een bewogen lied van vrede ruist
de schepping hier al eeuwen lonkt
alsof er op deze plek een voelbaar teken
huist wat ook mij bezielt en vredig stemt
noem het licht of liefde grond…
Art. 461 WvS
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
479 alle voetstappen smoren terstond
een bord verzoekt niet te betreden
in het broekland van zompige grond
met roestbruine aderen doorsneden
pluizige pluimen deinen op de maat
wuiven zinloze gedachten voorbij
een lepelaar die op stelten staat
wakend in vlagen van dagdromerij
hier eindigt het land, is wat ik je zeg
nu kan niemand nog ergens…
Ravel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
475 en ik, ik ben slechts een stip,
aan de grond genageld, kijkend
naar dit atmosferisch wonder.
want het kost niks. ik hoef er
niet voor te reserveren, ik hoef
niet de zoveelste auto in de file
te zijn, ik hoef niet door de
overbevolkte straten in de stad
te lopen, ik hoef niet in de rij
te staan.…