5288 resultaten.
Waar het hart mag uitademen
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
33 Waar eerst de ketting was,
kiezen vogels aarzelend de ruimte,
hun vleugels nog vlak bij elkaar,
dan verder,
ieder in een eigen boog.
Zo mag het gaan.
Een wandeling zonder haast.
Je stem die breekt
bij een eenvoudig, eerlijk woord.
Een hand die naast de jouwe blijft
en niets van je verlangt.…
Mijn thuis
hartenkreet
3.0 met 9 stemmen
1.075 Vanaf het moment dat ik de oprijlaan betrad
Wist ik….Deze plek zal me bevallen
Een open haard met een wit marmeren schouw
De keuken met een oud en groot fornuis
De slaapkamer met in het midden een hemelbed
Plotseling en onverwachts heb ik een nieuw thuis
De grote zolder vol met oude soms half vergane spulletjes
De tuinen zijn verwaarloosd vogels…
HET DAPPERE VOGELTJE
hartenkreet
3.8 met 17 stemmen
1.851 Tot er op een mooie dag iets naars gebeurde,
Een grote vogel, met een prachtig verenbont
Jaloers haar zorgeloze leven verscheurde
haar mooie pluimen vlogen in het rond
“Die staan je niet”, zei hij, terwijl hij plukte
en gooide alles in de vieze modder neer,
“dacht je werkelijk dat mij zoiets verrukte,
kom nou toch”, hup, daar ging de laatste…
Het ongerede
gedicht
1.1 met 1975 stemmen
13.087 Iedereen op heel de wereld,
heel de wereld van het dashboard
deed zijn mond dicht, maar de vogels,
wisten die veel, floten door.
Benen die verdwenen waren,
kon dat van het zwichten komen?
Werden die alvast begraven,
wachtend op wat verder leefde
en er later bij kwam liggen?…
langs zeekraal en engels gras
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
894 goesting om vandaag den dag eens
anders te beleven, ik nodig u uit om
mee te wandelen langs de slikken van
het Zwin, de vele ganzen en steltlopers
trek een dikke frak aan, sjaal en muts
op uwen kop, kijker mee, goed humeur
en ene lach, want vogels hebben dat graag
kniel tussen het schor neer bij de zeekraal
en proef het zoute, ook nog een…
Zeemorgen
gedicht
1.9 met 14 stemmen
7.728 Terwijl in het eiwit zand kinderen alweer grijpgraag
kuilen graven en huilen om de hitte
en hun rode moeders zich openleggen
en de zon een hete man tussen hun dijen plant
komt de dag kentaurisch snuivend nog druipnat
het spierwit borsthaar glinsterend tevoorschijn
uit het water voert luidkeels nieuwe vogels aan
en fluit naar de verspreid spelende…
interpretatie van het uitzicht
gedicht
3.3 met 30 stemmen
8.609 Van de vlugge lustige vogels geen hulp meer te verwachten is nu
de heilige reiger zelfs al ochtendlijk is uitgeweken achter de
geschonden horizon.…
Zomermorgen
poëzie
3.2 met 5 stemmen
1.421 'k Denk: zij zal het mij vergeven,
Dat ik het niet zwijgen kon;
Wat mijn hart van vreugd deed beven,
'k Heb het bevend neergeschreven,
'k Moest het in mijn lied doen leven
Zó als vogels in de dreven
't Lief bezingen voor de Zon.…
GOÊNACHT, VAARWEL!
poëzie
2.6 met 7 stemmen
1.010 Hier mocht ik wonen tot mijn dood;
Is 't wonder, zo mijn harte klaagt:
"'k Ben als een vogel, die de nood
Door koude en storm naar 't Zuiden jaagt!"
Had ik een eigen huis en haard
Gevonden in mijn Vaderland:
Dit smartlijk uur was mij bespaard -
Vaarwel en reikt mij nog de hand.
Goênacht, vaarwel! - Goênacht, vaarwel!…
Randstadkind
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
576 's morgens een ei
eet vlees op mijn brood
neem wat kaas
en een glas melk
Al die dingen komen
natuurlijk van de supermarkt
dan krijg ik ook nog air-miles
om ooit ver weg te vliegen
naar zo'n ‘natuurlijk’ strand
Ik weet wel dat er natuur is
van de schapen op de kinderboerderij
en af en toe loop ik door een park
ik zie wel eens een vogel…
De blues van de mol.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
672 De mol vroeg het aan nog een aantal dieren,
aan de vogels, de kippen en de mieren,
maar geen der beesten had er schuld.
Toen schoten vliegen hem te hulp:
"Wij weten namelijk wie het heeft gedaan.
Het is de hond van slager Van der Zwaan."
De mol ging toen op zoek naar 't hondenhok.
Daar lag de dader te dromen van een bot.…
Aan een beek
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.606 Een vogel schommelt mede,
Zingt onderwijl zijn lied,
’t Is of hij, wel te vrede,
Zijn beeld in 't water ziet.
Hoe geuren Eik en Berken!
Wat is 't hier koel en fris!
Hier voelt zich 't hert versterken
Dat mat en dorstig is.
Hoe lavend is dit water!
- ô Welk een teug! - Het leeft!…
KRANKHEID
poëzie
4.0 met 2 stemmen
956 Neen, nimmer kan in eenzaamheid
Ik met mijzelf verkeren,
Of vleugels hangen uitgespreid,
Een klauw wil mij bezeren;
Een sombre vogel volgt mij staag,
Gekromde kling de snavel,
Bloedrood de pluimen van zijn kraag,
De mantel geel als zwavel.…
Het ongerede
gedicht
4.3 met 3 stemmen
2.373 Iedereen op heel de wereld,
heel de wereld van het dashboard
deed zijn mond dicht, maar de vogels,
wisten die veel, floten door.
Benen die verdwenen waren,
kon dat van het zwichten komen?
Werden die alvast begraven,
wachtend op wat verder leefde
en er later bij kwam liggen?…
Blodeuwedd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
498 Ik vluchtte over de Cynvael
naar Llyn y Morynion
waar ik in Gwydions handen viel;
de magiër doemde mij
om tot het eind der tijden
bejaagd door de adelaar
als uil het licht te mijden,
gehaat door alle vogels.
Ik koos zelf wie
mijn hart te schenken
en betaalde de prijs.
En zo eindigt mijn verhaal,
het verhaal van Blodeuwedd.…
Nondejuën
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
751 Voor mij geen troefkaart tussen
al dat gajes
ik waag een gokje, doe niet
aan roulette
speel liever met een russische
brunette
dan dat ik mij vergaap aan lichte gades
Zij fluistert in mijn oor 'ik loop hier stage'
ik raak bijkans bedwelmd onder haar blik
geverfde vogel, cola met een tic
we zijn als poppen in de etalage
Ik stel mij…
‘Een lotgeval’
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
336 geluk dat hij bij anderen ziet
ongeluk dat hij zelf ervaart, droom en werkelijkheid
vroeger en nu, hoop en wanhoop
hij vangt een vlieg, symbolisch
voor dood en herinnering, brengt haar
op gruw’lijke wijze aan een einde
de veerman daalt opnieuw met hem af
waar zij opgebaard ligt, alsof hij zich
in ‘inktzwart water’ bevindt
zwarte vogels…
Bezeten stroom
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
130 Niets drijft er dan het lijkje van een vogel,
een klein en vederlicht verdronken ding.
De trage, dronken stroom slikt alles in,
verzuipt haar trots, haar geheimen en haar pijn
in één gewelddadig, groot organisch zijn!…
Heugenis aan een landverblijf
gedicht
2.9 met 16 stemmen
6.382 't Gerinkel van een emmer op uw erf
Deed alle dingen leven, ver in 't ronde:
Seringengeur woei los uit de gezonde
Tros-volle struiken, en het speels gezwerf
Van uchtends wind plaagde de bomen wakker;
Een vogel wies zijn veren in een plas;
Dan sloeg een hond aan: op de zandweg was
De huifbedekte wagen van de bakker.…
Ik voel me vrij als......?
hartenkreet
1.9 met 13 stemmen
1.562 Ik voel me vrij zo vrij als een vogel
samen met jou lopend over het strand,
Samen hand in hand.
elkaar aankijken uren lang
Samen met jou starend over de zee.
Samen knuffelend en zoenend
kijken naar de zon die onder gaat.…
zintuigen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.252 is wachten op de dood
In de tussen tijd moeten we ons vermaken
ik geniet van het kijken naar Kunst, naar aantrekkelijke mensen, naar de letters in een boek, naar een zonsondergang, naar de geboorte van een nieuw leven
ik geniet van het horen van muziek, van lieve woordjes van m'n geliefde, van het geruis van de zee of het gezang van vogels…
Minnezingers Meilied
poëzie
5.0 met 4 stemmen
1.761 De zingende vogelen, de vliegende stem,
begroetten de Maagd en wekten hem,
en ’t eerste dat zijne ogen zag
het was de Maagd en hare lach.
Ei, ei, ronkende snaren!
Zingende stemmen de ruimte doorvaren.
Zij kwam daar juist langs hem gegaan.
Zij zag hem voorbijgaande minzaam aan.…
De goede afloop
gedicht
3.7 met 9 stemmen
7.979 Wat doen we hier eigenlijk, vragen we
ons niet af zolang het huppelen van wijsjes
uit de luidsprekerboxen voortgaat, in de bomen
hangen ze onzichtbaar, en wij maar denken
dat het vogels zijn die kwinkeleren –
wat doen we hier?…
HET NACHTEGAALTJE.
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.202 Of ge in ’t woud in oude boeken,
Bij der vogelen Homeer,
Eerst de maat en gang moest zoeken,
Zingen naar zijn wijze leer?
Naamt gij lessen tot uw voordeel,
Tot hoe hoog uw stem mocht gaan?
Velde een papegaai het oordeel
Over vals en zuiver slaan?…
Dichten doe je voor iedereen voor jezelf
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
535 Dat er niets mooiers is dan al zijn vogels die door zijn lucht heen vlogen.
Dat de zee ook zo zijn reden heeft, en misschien dan, misschien dan voel je dat je leeft.…
Dageraadsfluister
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
234 De vogels zingen nu in koor, een melodie zo oud als tijd,
die zegt: alles keert weer, al is ‘t nooit hetzelfde meer.
En zo sta ik daar, tussen licht en schaduw in balans,
met hart dat klopt in cadans met ‘t heelal dat ademt mee.…
schepping van de liefde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
564 En uit de as ontstonden vogels, vlinders,
de adelaar zwierf door het hemelse blauw,
leeuwen rekten zich uit op de vlakten,
spinnen sponnen hun ijle web,
de ruimte keerde zich om in het purper
en de zwaluw snelde de wolken tegemoet.…
Zomertochtje
poëzie
3.5 met 12 stemmen
3.014 was de kreet, en de blozende morgen
Beloofde ons een pralende, stralende dag;
Het tochtje ving aan met een dankbare lach;
De vogelen zongen: verban uwe zorgen!
De bloemen verkondden: geniet uwe jeugd!
Gods vriendlijke hemel: ik gun u de vreugd!…
Wanneer gij mij beziet
poëzie
3.6 met 10 stemmen
3.406 De vogels horen kwelen
van minnevreugde of pijn;
de vrienden poetsen spelen,
die fijn en grappig zijn;
al zingende vergeten
de kwaal, waaraan ik lij;
gestoofde kolen eten
met runderworst daarbij.
Dat al, rechtuit gesproken,
haalt bij de wellust niet,
die gij verwekt, Katoke,
wanneer ge mij beziet!…
Zusje van me
hartenkreet
4.7 met 32 stemmen
1.869 de tuin is mooi van kleur en vol van zomerleven
en ik geniet van kosteloos en puur geluk
maar dan opeens zie ik het voor mijn oog gebeuren
een vlinder valt zacht voor mij neer, gebroken, stuk
een vogel vliegt voorbij zonder ook maar te merken
dat onder hem een kleine vlinder sterft
haar vleugels brandend van nog levend wild verlangen
in kil…